|
Κεφάλαιο 21
|
Глава 21
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὤμοσαν ἐν Μασσηφὰθ λέγοντες· ἀνὴρ ἐξ ἡμῶν οὐ δώσει θυγατέρα αὐτοῦ τῷ Βενιαμὶν εἰς γυναῖκα.
|
И сы́нове Ізра́илевы кля́шася въ Массифѣ́, глаго́люще: му́жъ от на́съ да не да́стъ Веніамі́ну дще́ре своєя́ въ жену́.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἦλθεν ὁ λαὸς εἰς Βαιθὴλ καὶ ἐκάθισαν ἐκεῖ ἕως ἑσπέρας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ᾖραν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν
|
И пріидо́ша лю́діє въ Веѳи́ль и сѣдѣ́ша та́мо до ве́чера предъ Бо́гомъ: и воздвиго́ша гла́съ сво́й, и пла́кашася пла́чемъ ве́ліимъ, и реко́ша:
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπαν· εἰς τί, Κύριε Θεὲ ᾿Ισραήλ, ἐγενήθη αὕτη τοῦ ἐπισκεπῆναι σήμερον ἀπὸ ᾿Ισραὴλ φυλὴν μίαν;
|
вску́ю, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, бы́сть си́це дне́сь во Ізра́или, є́же оскудѣ́ти от Ізра́иля пле́мени єди́ному?
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον καὶ ὤρθρισεν ὁ λαὸς καὶ ᾠκοδόμησαν ἐκεῖ θυσιαστήριον, καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώσεις καὶ τελείας.
|
И бы́сть на у́трія, и обу́трѣша лю́діє, и согради́ша та́мо олта́рь, и вознесо́ша всесожже́ніє спасе́нія, и реко́ша сы́нове Ізра́илевы:
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· τίς οὐκ ἀνέβη ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀπὸ πασῶν φυλῶν ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον; ὅτι ὁ ὅρκος μέγας ἦν τοῖς οὐκ ἀναβεβηκόσι πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφὰθ λέγοντες· θανάτῳ θανατωθήσεται.
|
кто́ не взы́де въ со́нмъ от всѣ́хъ племе́нъ Ізра́илевыхъ ко Го́споду? Я́ко вели́ка кля́тва бя́ше не вше́дшымъ ко Го́споду въ Массифу́, глаго́люще: сме́ртію да у́мретъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ παρεκλήθησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Βενιαμὶν ἀδελφὸν αὐτῶν καὶ εἶπαν· ἐξεκόπη σήμερον φυλὴ μία ἀπὸ ᾿Ισραήλ·
|
И умили́шася сы́нове Ізра́илевы о Веніамі́нѣ бра́тѣ своє́мъ, и реко́ша: изсѣ́чено дне́сь єди́но пле́мя от Ізра́иля:
|
|
7
|
7
|
|
τί ποιήσωμεν αὐτοῖς τοῖς περισσοῖς τοῖς ὑπολειφθεῖσιν εἰς γυναῖκας; καὶ ἡμεῖς ὠμόσαμεν ἐν Κυρίῳ τοῦ μὴ δοῦναι αὐτοῖς ἀπὸ τῶν θυγατέρων ἡμῶν εἰς γυναῖκας.
|
что́ сотвори́мъ оста́вшымся о жена́хъ? и мы́ кля́хомся Го́сподемъ не да́ти и́мъ от дще́рей на́шихъ въ жены́.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπαν· τίς εἷς ἀπὸ φυλῶν ᾿Ισραήλ, ὃς οὐκ ἀνέβη πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφάθ; καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦλθεν ἀνὴρ εἰς τὴν παρεμβολὴν ἀπὸ ᾿Ιαβὶς Γαλαὰδ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
|
И реко́ша: кто́ єди́нъ от племе́нъ Ізра́илевыхъ, и́же не взы́де ко Го́споду въ Массифу́? И се́, ни єди́нъ пріи́де въ по́лкъ от Іаві́са Галаа́дова въ со́нмъ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐπεσκέπη ὁ λαός, καί οὐκ ἦν ἐκεῖ ἀνὴρ ἀπὸ οἰκούντων ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ.
|
И согля́даша люді́й, и се́, не бя́ше та́мо му́жа от живу́щихъ во Іаві́сѣ Галаа́довѣ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἡ συναγωγὴ δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἀπὸ υἱῶν τῆς δυνάμεως καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγοντες· πορεύεσθε καὶ πατάξατε τοὺς οἰκοῦντας ᾿Ιαβὶς Γαλαὰδ ἐν στόματι ρομφαίας.
|
И посла́ша та́мо со́нмъ двана́десять ты́сящъ муже́й от сыно́въ си́лы и заповѣ́даша и́мъ, глаго́люще: иди́те и избі́йте живу́щыя во Іаві́сѣ Галаа́довѣ ору́жіємъ жены́ и наро́ды:
|
|
11
|
11
|
|
καὶ τοῦτο ποιήσετε· πᾶν ἄρσεν καὶ πᾶσαν γυναῖκα εὐδυῖαν κοίτην ἄρσενος ἀναθεματιεῖτε, τὰς δὲ παρθένους περιποιήσεσθε. καὶ ἐποίησαν οὕτως.
|
и сіє́ сотвори́те: вся́къ му́жескій по́лъ и вся́ку жену́, позна́вшую ло́же му́жеско, побіє́те: дѣви́цы же снабди́те. И сотвори́ша та́ко.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εὗρον ἀπὸ οἰκούντων ᾿Ιαβὶς Γαλαὰδ τετρακοσίας νεάνιδας παρθένους, αἵτινες οὐκ ἔγνωσαν ἄνδρα εἰς κοίτην ἄρσενος, καὶ ἤνεγκαν αὐτὰς εἰς τὴν παρεμβολὴν εἰς Σηλὼμ τὴν ἐν γῇ Χαναάν.
|
И обрѣто́ша от живу́щихъ во Іаві́сѣ Галаа́довѣ четы́ре ста́ отрокови́цъ дѣ́въ, я́же не позна́ша ло́жа му́жеска: и приведо́ша я́ въ по́лкъ въ Сило́мъ, и́же є́сть въ земли́ Ханаа́ни.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀπέστειλαν πᾶσα ἡ συναγωγὴ καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς υἱοὺς Βενιαμὶν ἐν τῇ πέτρᾳ Ρεμμὼν καὶ ἐκάλεσαν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην.
|
И посла́ша ве́сь со́нмъ и глаго́лаша къ сыно́мъ Веніамі́новымъ, и́же въ ка́мени реммо́ни, и призва́ша и́хъ съ ми́ромъ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐπέστρεψε Βενιαμὶν πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, καὶ ἔδωκαν αὐτοῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς γυναῖκας, ἃς ἐζωοποίησαν ἀπὸ τῶν θυγατέρων ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ· καὶ ἤρεσεν αὐτοῖς οὕτω.
|
И возврати́ся Веніамі́нъ къ сыно́мъ Ізра́илевымъ въ то́ вре́мя, и да́ша и́мъ сы́нове Ізра́илевы жены́, я́же жи́во сохрани́ша от дще́рей Іаві́са Галаа́дова: и уго́дно бы́сть и́мъ та́ко.
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ὁ λαὸς παρεκλήθη ἐπὶ τῷ Βενιαμίν, ὅτι ἐποίησε Κύριος διακοπὴν ἐν ταῖς φυλαῖς ᾿Ισραήλ.
|
И лю́діє умили́шася о Веніамі́нѣ, я́ко сотвори́ Госпо́дь истребле́ніє въ племенѣ́хъ Ізра́илевыхъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς· τί ποιήσωμεν τοῖς περισσοῖς εἰς γυναῖκας; ὅτι ἠφανίσθη ἀπὸ Βενιαμὶν γυνή.
|
И реко́ша старѣ́йшины со́нма: что́ сотвори́мъ оста́вшымъ о жена́хъ? я́ко поги́бе от Веніамі́на жена́:
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπαν· Κληρονομία διασωζομένων τῶν Βενιαμίν, καὶ οὐκ ἐξαλειφθήσεται φυλὴ ἀπὸ ᾿Ισραήλ·
|
и ка́ко бу́детъ наслѣ́діє уцѣлѣ́вшихъ от Веніамі́на, да не поги́бнетъ пле́мя от Ізра́иля?
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι ἡμεῖς οὐ δυνησόμεθα δοῦναι αὐτοῖς γυναῖκας ἀπὸ τῶν θυγατέρων ἡμῶν, ὅτι ὠμόσαμεν ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ἐπικατάρατος ὁ διδοὺς γυναῖκα τῷ Βενιαμίν.
|
и мы́ не возмо́жемъ да́ти и́мъ же́нъ от дще́рей на́шихъ, я́ко кля́шася сы́нове Ізра́илевы, глаго́люще: про́клятъ дая́й жену́ Веніамі́ну.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶπαν· ἰδοὺ δὴ ἑορτὴ Κυρίου ἐν Σηλὼμ ἀφ᾿ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ἥ ἐστιν ἀπὸ βορρᾶ τῆς Βαιθὴλ κατ᾿ ἀνατολάς ἡλίου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀναβαινούσης ἀπό Βαιθὴλ εἰς Συχέμ καὶ ἀπὸ νότου τῆς Λεβωνά.
|
И реко́ша: се́, пра́здникъ Госпо́день въ Сило́мѣ от дні́й во дни́, и́же є́сть от сѣ́вера Веѳи́ля, на восто́къ со́лнца на пути́ восходя́щемъ от Веѳи́ля въ Сихе́мъ, и от ю́га лево́ны.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐνετείλαντο τοῖς υἱοῖς Βενιαμὶν λέγοντες· πορεύεσθε καὶ ἐνεδρεύσατε ἐν τοῖς ἀμπελῶσι·
|
И заповѣ́даша сыно́мъ Веніамі́нимъ, глаго́люще: иди́те и зася́дите въ віногра́дѣхъ,
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ὄψεσθε καὶ ἰδού, ἐὰν ἐξέλθωσιν αἱ θυγατέρες τῶν οἰκούντων Σηλὼ χορεύειν ἐν τοῖς χοροῖς, καὶ ἐξελεύσεσθε ἐκ τῶν ἀμπελώνων καὶ ἁρπάσατε ἑαυτοῖς ἀνὴρ γυναῖκα, ἀπὸ τῶν θυγατέρων Σηλὼμ καὶ πορεύεσθε εἰς γῆν Βενιαμίν.
|
и у́зрите, и се́, єгда́ изы́дутъ дще́ри живу́щихъ въ Сило́мѣ пляса́ти въ ли́ки, да изы́дете изъ віногра́довъ и восхи́тите му́жъ жену́ себѣ́ от дще́рей Сило́млихъ, и иди́те на зе́млю Веніамі́ню:
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔσται ὅταν ἔλθωσιν οἱ πατέρες αὐτῶν ἢ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν κρίνεσθαι πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἐροῦμεν αὐτοῖς· ἔλεος ποιήσατε ἡμῖν αὐτάς, ὅτι οὐκ ἐλάβομεν ἀνὴρ γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῇ παρατάξει, ὅτι οὐχ ὑμεῖς ἐδώκατε αὐτοῖς· ὡς κλῆροςπλημμελήσατε.
|
и бу́детъ єгда́ пріи́дутъ отцы́ и́хъ или́ бра́тія и́хъ суди́тися къ на́мъ, и рече́мъ и́мъ: поми́луйте на́съ и́ми, я́ко не взя́ му́жъ жены́ своєя́ въ полцѣ́: поне́же вы́ не да́ли єсте́ и́мъ я́ко жре́бій, согрѣши́сте.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐποίησαν οὕτως οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν καὶ ἔλαβον γυναῖκας εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν ἀπὸ τῶν χορευουσῶν, ὧν ἥρπασαν· καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτῶν καὶ ᾠκοδόμησαν τὰς πόλεις καὶ ἐκάθισαν ἐν αὐταῖς.
|
И сотвори́ша та́ко сы́нове Веніамі́ни, и поя́ша жены́ по числу́ своєму́ от пля́шущихъ, я́же восхи́тиша: и отидо́ша и возврати́шася въ наслѣ́діє своє́, и созда́ша гра́ды и всели́шася въ ни́хъ.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ περιεπάτησαν ἐκεῖθεν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνὴρ εἰς φυλὴν αὐτοῦ καὶ εἰς συγγένειαν αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθον ἐκεῖθεν ἀνὴρ εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.
|
И отидо́ша отту́ду сы́нове Ізра́илевы въ то́ вре́мя, му́жъ во пле́мя своє́ и въ ро́дъ сво́й: и изы́де отту́ду му́жъ въ наслѣ́діє своє́.
|
|
25
|
25
|
|
ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν ᾿Ισραήλ· ἀνὴρ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον αὐτοῦ ἐποίει.
|
И въ ты́я дни́ не бя́ше царя́ во Ізра́или: му́жъ є́же уго́дно предъ очи́ма єго́, творя́ше. Коне́цъ кни́зѣ суді́й Исра́илевыхъ: и́мать въ себѣ́ гла́въ 22.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.