|
Κεφάλαιο 9
|
Глава 9
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐπορεύθη ᾿Αβιμέλεχ υἱὸς ῾Ιεροβάαλ εἰς Συχὲμ πρὸς ἀδελφοὺς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς καὶ πρὸς πᾶσαν συγγένειαν οἴκου πατρὸς μητρὸς αὐτοῦ λέγων·
|
И по́йде Авімеле́хъ сы́нъ ієроваа́ловъ въ Сихе́мъ ко бра́тіи ма́тере своєя́ и глаго́ла къ ни́мъ и ко всему́ сро́дству до́му отца́ ма́тере своєя́, глаго́ля:
|
|
2
|
2
|
|
λαλήσατε δὴ ἐν τοῖς ὠσὶ πάντων τῶν ἀνδρῶν Συχέμ· τί τὸ ἀγαθὸν ὑμῖν, κυριεῦσαι ὑμῶν ἑβδομήκοντα ἄνδρας, πάντας υἱοὺς ῾Ιεροβάαλ, ἢ κυριεύειν ὑμῶν ἄνδρα ἕνα; καὶ μνήσθητε ὅτι ὀστοῦν ὑμῶν καὶ σὰρξ ὑμῶν εἰμι.
|
глаго́лите во у́шы всѣ́хъ муже́й Сихе́мскихъ: что́ лу́чше ва́мъ, є́же владѣ́ти ва́ми седми́десяти муже́мъ всѣ́мъ сыно́мъ ієроваа́ловымъ, или́ владѣ́ти ва́ми му́жу єди́ному? и помяни́те, я́ко ко́сть ва́ша и пло́ть ва́ша є́смь а́зъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐλάλησαν περὶ αὐτοῦ οἱ ἀδελφοὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἐν τοῖς ὠσὶ πάντων τῶν ἀνδρῶν Συχὲμ πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ ἔκλινεν ἡ καρδία αὐτῶν ὀπίσω ᾿Αβιμέλεχ, ὅτι εἶπαν· ἀδελφὸς ἡμῶν ἐστι.
|
И глаго́лаша бра́тія ма́тере єго́ о не́мъ во у́шы всѣ́хъ муже́й Сихе́мскихъ вся́ словеса́ сія́. И уклони́ся се́рдце и́хъ вслѣ́дъ Авімеле́ха, реко́ша бо: бра́тъ на́шъ є́сть.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔδωκαν αὐτῷ ἑβδομήκοντα ἀργυρίου ἐξ οἴκου Βααλβερίθ, καὶ ἐμισθώσατο ἑαυτῷ ᾿Αβιμέλεχ ἄνδρας κενοὺς καὶ δειλούς, καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτοῦ.
|
И да́ша єму́ се́дмьдесятъ сре́бреникъ от до́му Ваалвері́ѳа: и ная́ и́ми Авімеле́хъ муже́й пра́здныхъ и скита́ющихся, и поидо́ша вслѣ́дъ єго́.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εἰς ᾿Εφραθὰ καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ υἱοὺς ῾Ιεροβάαλ ἑβδομήκοντα ἄνδρας ἐπὶ λίθον ἕνα· καὶ κατελείφθη ᾿Ιωάθαμ υἱὸς ῾Ιεροβάαλ ὁ νεώτερος, ὅτι ἐκρύβη.
|
И вни́де въ до́мъ отца́ своєго́ во Єфра́ѳу, и изби́ бра́тію свою́, сы́ны ієроваа́ловы, се́дмьдесятъ муже́й, на ка́мени єди́нѣмъ, и оста́ся Іоаѳа́мъ сы́нъ ієроваа́ль юнѣ́йшій, зане́ скры́ся.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ συνήχθησαν πάντες ἄνδρες Σικίμων καὶ πᾶς οἶκος Βηθμααλὼν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἐβασίλευσαν τὸν ᾿Αβιμέλεχ πρὸς τῇ βαλάνῳ τῇ εὑρετῇ τῆς στάσεως τῆς ἐν Σικίμοις.
|
И собра́шася вси́ му́жіє Сихе́мстіи и ве́сь до́мъ маа́ловъ, и поидо́ша, и поста́виша Авімеле́ха царе́мъ у ду́ба ста́на, и́же въ Сихе́мѣхъ.
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιωάθαμ, καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔστη ἐπὶ κορυφὴν ὄρους Γαριζὶν καὶ ἐπῇρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούσατέ μου, ἄνδρες Σικίμων, καὶ ἀκούσεται ὑμῶν ὁ Θεός.
|
И повѣ́даша Іоаѳа́му, и по́йде, и ста́ на версѣ́ горы́ гарізі́нъ: и воздви́же гла́съ сво́й, и воззва́, и рече́ и́мъ: послу́шайте мене́, му́жіє Сихе́мстіи, и да услы́шитъ ва́съ Бо́гъ.
|
|
8
|
8
|
|
πορευόμενα ἐπορεύθη τὰ ξύλα τοῦ χρῖσαι ἐφ᾿ ἑαυτὰ βασιλέα καὶ εἶπον τῇ ἐλαίᾳ· βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
|
Иду́ще идо́ша древа́ пома́зати себѣ́ царя́ и рѣ́ша ма́сличинѣ: бу́ди на́мъ ца́рь.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· μὴ ἀπολείψασα τὴν ποιότητά μου, ἐν ᾗ δοξάσουσι τὸν Θεὸν ἄνδρες, πορεύσομαι κινεῖσθαι ἐπὶ τῶν ξύλων;
|
И рече́ и́мъ ма́сличина: єда́ оста́вивши ту́чность мою́, ю́же во мнѣ́ просла́ви Бо́гъ и человѣ́цы, пойду́ владѣ́ти древа́ми?
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ· δεῦρο βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
|
И реко́ша древа́ смоко́вницѣ: пріиди́, ца́рствуй надъ на́ми.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ συκῆ· μὴ ἀπολείψασα ἐγὼ τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὰ γενήματά μου τὰ ἀγαθά, πορεύσομαι κινεῖσθαι ἐπὶ τῶν ξύλων;
|
И рече́ и́мъ смоко́вница: єда́ оста́вивши мою́ сла́дость и пло́дъ мо́й благі́й, пойду́ владѣ́ти древа́ми?
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπαν τὰ ξύλα πρὸς τὴν ἄμπελον· δεῦρο βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
|
И реко́ша древа́ къ лозѣ́ віногра́днѣй: пріиди́, бу́ди на́мъ ца́рь.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἄμπελος· μὴ ἀπολείψασα τὸν οἶνόν μου τὸν εὐφραίνοντα Θεὸν καὶ ἀνθρώπους, πορεύσομαι κινεῖσθαι ἐπὶ τῶν ξύλων;
|
И рече́ и́мъ лоза́ віногра́дная: єда́ оста́вивши віно́ моє́, веселя́щеє Бо́га и человѣ́ки, пойду́ владѣ́ти древа́ми?
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπαν πάντα τὰ ξύλα τῇ ράμνῳ· δεῦρο σὺ βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
|
И реко́ша вся́ древа́ те́рнію: пріиди́, бу́ди на́мъ ца́рь.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ εἶπεν ἡ ράμνος πρὸς τὰ ξύλα· εἰ ἐν ἀληθείᾳ χρίετέ με ὑμεῖς τοῦ βασιλεύειν ἐφ᾿ ὑμᾶς, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκιᾷ μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου.
|
И рече́ те́рніє ко древа́мъ: а́ще по и́стинѣ помазу́єте себѣ́ царя́ мене́ надъ ва́ми, пріиди́те и вни́дите подъ сѣ́нь мою́: а́ще ли же ни́, да изы́детъ о́гнь изъ те́рнія и поя́стъ ке́дры Ліва́нскія.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ νῦν εἰ ἐν ἀληθείᾳ καὶ τελειότητι ἐποιήσατε καὶ ἐβασιλεύσατε τὸν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ εἰ ἀγαθωσύνην ἐποιήσατε μετὰ ῾Ιεροβάαλ, καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ εἰ ὡς ἀνταπόδοσις χειρὸς αὐτοῦ ἐποιήσατε αὐτῷ,
|
И ны́нѣ а́ще по и́стинѣ и по соверше́нству сотвори́сте, и поста́висте Авімеле́ха царе́мъ, и а́ще бла́го сотвори́сте со ієроваа́ломъ и съ до́момъ єго́, и а́ще по воздая́нію руки́ єго́ сотвори́сте єму́,
|
|
17
|
17
|
|
ὡς παρετάξατο ὁ πατήρ μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἐξέρριψε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξεναντίας καὶ ἐρρύσατο ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Μαδιάμ,
|
я́коже воєва́ оте́цъ мо́й по ва́съ, и пове́рже ду́шу свою́ въ страну́, и изба́ви ва́съ от руки́ Мадіа́мли:
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ὑμεῖς ἐπανέστητε ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου σήμερον καὶ ἀπεκτείνατε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἑβδομήκοντα ἄνδρας ἐπὶ λίθον ἕνα, καὶ ἐβασιλεύσατε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν παιδίσκης αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας Σικίμων, ὅτι ἀδελφὸς ὑμῶν ἐστι,
|
и вы́ воста́сте на до́мъ отца́ моєго́ дне́сь и изби́сте сы́ны єго́, се́дмьдесятъ муже́й, на єди́нѣмъ ка́мени, и поста́висте царе́мъ Авімеле́ха сы́на рабы́ни єго́ надъ му́жи Сікі́мскими, я́ко бра́тъ ва́шъ є́сть:
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἰ ἐν ἀληθείᾳ καὶ τελειότητι ἐποιήσατε μετὰ ῾Ιεροβάαλ καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, εὐφρανθείη τε ἐν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ εὐφρανθείη καί γε αὐτὸς ἐφ᾿ ὑμῖν.
|
и а́ще по и́стинѣ и по соверше́нству сотвори́сте со ієроваа́ломъ и до́момъ єго́ дне́сь, благослове́ни вы́ бу́дите, и возвесели́теся о Авімеле́сѣ, и то́й о ва́съ да возвесели́тся:
|
|
20
|
20
|
|
εἰ δὲ οὔ, ἐξέλθοι πῦρ ἀπὸ ᾿Αβιμέλεχ καὶ καταφάγοι τοὺς ἄνδρας Σικίμων καὶ τὸν οἶκον Βηθμααλὼν καὶ ἐξέλθοι πῦρ ἀπὸ ἀνδρῶν Σικίμων καὶ ἐκ τοῦ οἴκου Βηθμααλὼν καὶ καταφάγοι τὸν ᾿Αβιμέλεχ.
|
а́ще же ни́, да изы́детъ о́гнь от Авімеле́ха и поя́стъ му́жы Сікі́мски и до́мъ маалло́нь: и да изы́детъ о́гнь от муже́й Сікі́мскихъ и от до́му маалло́ня и да поя́стъ Авімеле́ха.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἔφυγεν ᾿Ιωάθαμ καὶ ἀπέδρα καὶ ἐπορεύθη ἕως Βαιὴρ καὶ ᾤκησεν ἐκεῖ ἀπὸ προσώπου ᾿Αβιμέλεχ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
|
И избѣже́ Іоаѳа́мъ, и побѣже́, и по́йде въ ви́ру, и всели́ся та́мо от лица́ Авімеле́ха бра́та своєго́.
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ἦρξεν ᾿Αβιμέλεχ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ τρία ἔτη.
|
И облада́ Авімеле́хъ во Ізра́или три́ лѣ́та.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς πνεῦμα πονηρὸν ἀνὰ μέσον ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀνδρῶν Σικίμων, καὶ ἠθέτησαν ἄνδρες Σικίμων ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβιμέλεχ,
|
И посла́ Бо́гъ ду́хъ зо́лъ между́ Авімеле́хомъ и между́ му́жи Сікі́мскими: и возгнуша́шася му́жіє Сікі́мстіи до́момъ Авімеле́ховымъ,
|
|
24
|
24
|
|
τοῦ ἐπαγαγεῖν τὴν ἀδικίαν τῶν ἑβδομήκοντα υἱῶν ῾Ιεροβάαλ καὶ τὰ αἵματα αὐτῶν τοῦ θεῖναι ἐπὶ ᾿Αβιμέλεχ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν, ὃς ἀπέκτεινεν αὐτούς, καὶ ἐπὶ ἄνδρας Σικίμων, ὅτι ἐνίσχυσαν τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἀποκτεῖναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ.
|
є́же навести́ непра́вду седми́десяти сыно́въ ієроваа́лихъ и кро́ви и́хъ возложи́ти на Авімеле́ха бра́та и́хъ, и́же уби́ и́хъ, и на му́жы Сікі́мски, я́ко укрѣпи́ша ру́цѣ єго́ изби́ти бра́тію свою́:
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἔθηκαν αὐτῷ οἱ ἄνδρες Σικίμων ἐνεδρεύοντας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν ὀρέων καὶ διήρπαζον πάντα, ὃς παρεπορεύετο ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῇ ὁδῷ· καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ ᾿Αβιμέλεχ.
|
и поста́виша на́нь му́жіє Сікі́мстіи подса́ды на версѣ́хъ го́ръ, и разграбля́ху всѣ́хъ иду́щихъ къ ни́мъ на пути́. И возвѣсти́ся сіє́ Авімеле́ху.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἦλθε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ παρῆλθον ἐν Σικίμοις, καὶ ἤλπισαν ἐν αὐτῷ οἱ ἄνδρες Σικίμων.
|
И пріи́де гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ и бра́тія єго́, и преидо́ша въ Сікі́му, и упова́ша на него́ му́жіє Сікі́мстіи:
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀγρὸν καὶ ἐτρύγησαν τοὺς ἀμπελῶνας αὐτῶν καὶ ἐπάτησαν καὶ ἐποίησαν ᾿Ελλουλὶμ καὶ εἰσήνεγκαν εἰς οἶκον Θεοῦ αὐτῶν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ κατηράσαντο τὸν ᾿Αβιμέλεχ.
|
и изыдо́ша на село́, и обра́ша віногра́ды своя́, и изгнето́ша, и сотвори́ша ли́ки: и ходи́ша во хра́мъ бого́въ свои́хъ, и ядо́ша и пи́ша, клену́ще Авімеле́ха.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ εἶπε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβήλ· τίς ἐστιν ᾿Αβιμέλεχ καὶ τίς ἐστιν υἱὸς Συχέμ, ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ; οὐχ υἱὸς ῾Ιεροβάαλ, καὶ Ζεβοὺλ ἐπίσκοπος αὐτοῦ δοῦλος αὐτοῦ σὺν τοῖς ἀνδράσιν ᾿Εμμὼρ πατρὸς Συχέμ; καὶ τί ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ ἡμεῖς;
|
И рече́ гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ: кто́ є́сть Авімеле́хъ, и кто́ є́сть сы́нъ Сихе́мль, я́ко да порабо́таємъ єму́? не сы́нъ ли ієроваа́ль, и зеву́лъ стра́жъ єго́ ра́бъ єго́ съ му́жи Єммо́ра отца́ Сихе́мля? и почто́ и́мамы рабо́тати єму́?
|
|
29
|
29
|
|
καὶ τίς δῴη τὸν λαὸν τοῦτον ἐν χειρί μου; καὶ μεταστήσω τὸν ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτόν· πλήθυνον τὴν δύναμίν σου καὶ ἔξελθε.
|
и кто́ да́стъ лю́ди сія́ въ ру́ку мою́? и преста́влю Авімеле́ха, и реку́ ко Авімеле́ху: умно́жи си́лу твою́, и изы́ди.
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἤκουσε Ζεβοὺλ ἄρχων τῆς πόλεως τοὺς λόγους Γαὰλ υἱοῦ ᾿Ιωβὴλ καὶ ὠργίσθη θυμῷ αὐτός.
|
И услы́ша зеву́лъ кня́зь гра́да словеса́ гаа́ла сы́на Аве́дова, и разгнѣ́вася я́ростію:
|
|
31
|
31
|
|
καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Αβιμέλεχ ἐν κρυφῇ λέγων· ἰδοὺ Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἔρχονται εἰς Συχέμ, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ περικάθηνται τὴν πόλιν ἐπὶ σέ·
|
и посла́ послы́ ко Авімеле́ху о́тай, глаго́ля: се́, гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ и бра́тія єго́ пріидо́ша въ Сихе́му, и се́, сі́и обсѣдя́тъ на тя́ гра́дъ:
|
|
32
|
32
|
|
καὶ νῦν ἀνάστηθι νυκτός, σὺ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετὰ σοῦ, καὶ ἐνέδρευσον ἐν τῷ ἀγρῷ,
|
и ны́нѣ воста́ни но́щію ты́ и лю́діє и́же съ тобо́ю, и зася́ди до зау́трія на селѣ́:
|
|
33
|
33
|
|
καὶ ἔσται τὸ πρωΐ ἅμα τῷ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον, ὀρθριεῖς καὶ ἐκτενεῖς ἐπὶ τὴν πόλιν, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ἐκπορεύονται πρὸς σέ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὅσα ἂν εὕρῃ ἡ χείρ σου.
|
и бу́детъ ра́но, єгда́ взы́детъ со́лнце, обу́трѣєши и протя́гнешися ко гра́ду: и се́, то́й и лю́діє и́же съ ни́мъ изы́дутъ къ тебѣ́, и сотвори́ши єму́, єли́ко возмо́жетъ рука́ твоя́.
|
|
34
|
34
|
|
καὶ ἀνέστη ᾿Αβιμέλεχ καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετ᾿ αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἐνήδρευσαν ἐπὶ Συχὲμ τέτρασιν ἀρχαῖς.
|
И воста́ Авімеле́хъ и вси́ лю́діє, и́же съ ни́мъ, но́щію, и засѣдо́ша на Сихе́мъ на четы́ри ча́сти.
|
|
35
|
35
|
|
καὶ ἐξῆλθε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ καὶ ἔστη πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς πύλης τῆς πόλεως, καὶ ἀνέστη ᾿Αβιμέλεχ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἐνέδρου.
|
И бы́сть зау́тра, и изы́де гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ и ста́ предъ две́рію вра́тъ гра́дскихъ. И воста́ Авімеле́хъ и лю́діє, и́же съ ни́мъ, от заса́ды.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ εἶδε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ τὸν λαὸν καὶ εἶπε πρὸς Ζεβούλ· ἰδοὺ λαὸς καταβαίνει ἀπὸ τῶν κεφαλῶν τῶν ὀρέων. καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζεβούλ· τὴν σκιὰν τῶν ὀρέων σὺ βλέπεις ὡς ἄνδρας.
|
И ви́дѣ гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ лю́ди и рече́ къ зеву́лу: се́, наро́дъ люді́й исхо́дитъ съ верхо́въ го́ръ. И рече́ къ нему́ зеву́лъ: стѣ́нь го́ръ ты́ ви́диши я́ко му́жы.
|
|
37
|
37
|
|
καὶ προσέθετο ἔτι Γαὰλ τοῦ λαλῆσαι καὶ εἶπεν· ἰδοὺ λαὸς καταβαίνων κατὰ θάλασσαν ἀπὸ τοῦ ἐχόμενα ὀμφαλοῦ τῆς γῆς, καὶ ἀρχὴ ἑτέρα ἔρχεται δι᾿ ὁδοῦ ῾Ηλωνμαωνενίμ.
|
И приложи́ єще́ гаа́лъ глаго́лати и рече́: се́, лю́діє исхо́дятъ при мо́ри от высоты́ земли́, и по́лкъ єди́нъ и́детъ путе́мъ дубра́вы маонені́мъ.
|
|
38
|
38
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζεβούλ· καὶ ποῦ ἐστι τὸ στόμα σου ὡς ἐλάλησας, τίς ἐστιν ᾿Αβιμέλεχ, ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ; μὴ οὐχὶ οὗτος ὁ λαός, ὃν ἐξουδένωσας; ἔξελθε δὴ νῦν καὶ παράταξαι αὐτῷ.
|
И рече́ къ нему́ зеву́лъ: и гдѣ́ су́ть ны́нѣ уста́ твоя́ глаго́лющая: кто́ є́сть Авімеле́хъ, я́ко порабо́таємъ єму́? не сі́и ли су́ть лю́діє, я́же ты́ уничто́жилъ єси́? изы́ди у́бо ны́нѣ, и ополчи́ся проти́ву и́хъ.
|
|
39
|
39
|
|
καὶ ἐξῆλθε Γαὰλ ἐνώπιον ἀνδρῶν Συχὲμ καὶ παρετάξατο πρὸς ᾿Αβιμέλεχ.
|
И изы́де гаа́лъ предъ му́жы сихе́мски, и ополчи́ся проти́ву Авімеле́ху:
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ἐδίωξεν αὐτὸν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ ἐφυγεν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ· καὶ ἔπεσον τραυματίαι πολλοὶ ἕως τῆς θύρας τῆς πύλης.
|
и погна́ єго́ Авімеле́хъ, и побѣже́ от лица́ єго́: и падо́ша я́звенніи мно́зи да́же до вра́тъ гра́дскихъ.
|
|
41
|
41
|
|
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Αβιμέλεχ ἐν ᾿Αρημά· καὶ ἐξέβαλε Ζεβοὺλτὸν Γαὰλ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ μὴ οἰκεῖν ἐν Συχέμ.
|
И вни́де Авімеле́хъ во Арі́му: и зеву́лъ изгна́ гаа́ла и бра́тію єго́, да не живу́тъ въ Сихе́мѣ.
|
|
42
|
42
|
|
καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον καὶ ἐξῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ἀνήγγειλε τῷ ᾿Αβιμέλεχ.
|
И бы́сть нау́тріє, и изыдо́ша лю́діє на по́ле, и повѣ́даша Авімеле́ху:
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἔλαβε τὸν λαόν, καὶ διεῖλεν αὐτοὺς εἰς τρεῖς ἀρχὰς καὶ ἐνήδρευσεν ἐν ἀγρῷ· καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ λαὸς ἐξῆλθεν ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἀνέστη ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτούς.
|
и взя́ люді́й, и раздѣли́ и́хъ на три́ ча́сти, и зася́де на селѣ́: и ви́дѣ, и се́, лю́діє изыдо́ша изъ гра́да, и воста́ на ня́, и изби́ и́хъ.
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ᾿Αβιμέλεχ καὶ οἱ ἀρχηγοὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐξέτειναν καὶ ἔστησαν παρὰ τὴν θύραν τῆς πύλης τῆς πόλεως, καὶ αἱ δύο ἀρχαὶ ἐξέτειναν ἐπὶ πάντας τοὺς ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἐπάταξαν αὐτούς.
|
И Авімеле́хъ и нача́лницы, и́же съ ни́мъ, протяго́шася и ста́ша у две́рій вра́тъ гра́дскихъ: и двѣ́ ча́сти пролія́шася на вся́, я́же на селѣ́, и изби́ша я́.
|
|
45
|
45
|
|
καὶ ᾿Αβιμέλεχ παρετάσσετο ἐν τῇ πόλει ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ κατελάβετο τὴν πόλιν καὶ τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῇ ἀπέκτεινε καὶ τὴν πόλιν καθεῖλε καὶ ἔσπειρεν αὐτὴν ἅλας.
|
Авімеле́хъ же добыва́ше гра́да ве́сь де́нь то́й, и взя́ гра́дъ, и лю́ди и́же въ не́мъ изби́, и разори́ гра́дъ, и посѣ́я въ не́мъ со́ль.
|
|
46
|
46
|
|
καὶ ἤκουσαν πάντες οἱ ἄνδρες πύργων Συχὲμ καὶ ἦλθον εἰς συνέλευσιν Βαιθηλβερίθ.
|
И услы́шаша сіє́ вси́ му́жіє столпа́ Сихе́мля и внидо́ша въ тве́рдь до́му [бо́га] веѳилвері́ѳъ.
|
|
47
|
47
|
|
καὶ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Αβιμέλεχ ὅτι συνήχθησαν πάντες οἱ ἄνδρες πύργων Συχέμ.
|
И возвѣсти́ся Авімеле́ху, я́ко собра́шася вси́ му́жіє столпа́ Сихе́мска.
|
|
48
|
48
|
|
καὶ ἀνέβη ᾿Αβιμέλεχ εἰς ὄρος ῾Ερμὼν καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔλαβεν ᾿Αβιμέλεχ τὰς ἀξίνας ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔκοψε κλάδον ξύλου καὶ ᾖρε καὶ ἔθηκεν ἐπὶ ὤμων αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ λαῷ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· ὃ εἴδετέ με ποιοῦντα, ταχέως ποιήσατε ὡς ἐγώ.
|
И взы́де Авімеле́хъ на го́ру селмо́нъ са́мъ и вси́ лю́діє, и́же съ ни́мъ: и взя́ Авімеле́хъ сѣки́ру въ ру́ку свою́, и усѣче́ вѣ́твь от дре́ва, и воздви́же ю́, и возложи́ на ра́му свою́: и рече́ лю́демъ и́же съ ни́мъ: є́же ви́дѣсте мя́ творя́ща, сотвори́те ско́ро я́коже и а́зъ.
|
|
49
|
49
|
|
καὶ ἔκοψαν καί γε ἀνὴρ κλάδον πᾶς ἀνὴρ καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὴν συνέλευσιν καὶ ἐνεπύρισαν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν συνέλευσιν ἐν πυρί, καὶ ἀπέθανον καί γε πάντες οἱ ἄνδρες πύργου Σικίμων ὡσεὶ χίλιοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες.
|
И усѣко́ша вси́ лю́діє вѣ́твія и взя́ша, и поидо́ша вслѣ́дъ Авімеле́ха, и возложи́ша на тверды́ню, и запали́ша на ни́хъ тверды́ню огне́мъ: и изомро́ша вси́ лю́діє столпа́ Сихе́мска до ты́сящи муже́й и же́нъ.
|
|
50
|
50
|
|
Καὶ ἐπορεύθη ᾿Αβιμέλεχ ἐκ Βαιθηλβερὶθ καὶ παρενέβαλεν ἐν Θήβης καὶ κατέλαβεν αὐτήν.
|
И и́де Авімеле́хъ въ Ѳиви́съ и обся́де єго́, и взя́ єго́:
|
|
51
|
51
|
|
καὶ πύργος ἰσχυρὸς ἦν ἐν μέσῳ τῆς πόλεως, καὶ ἔφυγον ἐκεῖ πάντες οἱ ἄνδρες καὶ αἱ γυναῖκες τῆς πόλεως καὶ ἔκλεισαν ἔξωθεν αὐτῶν καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ δῶμα τοῦ πύργου.
|
и сто́лпъ бѣ́ тве́рдъ средѣ́ гра́да, и вбѣго́ша ту́ вси́ му́жіє и жены́ и вси́ старѣ́йшины гра́да, и заключи́шася, и взыдо́ша на кро́въ столпа́:
|
|
52
|
52
|
|
καὶ ἦλθεν ᾿Αβιμέλεχ ἕως τοῦ πύργου, καὶ παρετάξαντο αὐτῷ· καὶ ἤγγισεν ᾿Αβιμέλεχ ἕως τῆς θύρας τοῦ πύργου τοῦ ἐμπρῆσαι αὐτὸν ἐν πυρί.
|
и пріи́де Авімеле́хъ до столпа́, и супроти́вишася єму́: и приступи́ Авімеле́хъ ко врато́мъ столпа́, є́же запали́ти єго́ огне́мъ:
|
|
53
|
53
|
|
καὶ ἔρριψε γυνὴ μία κλάσμα ἐπιμύλιον ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἔκλασε τὸ κρανίον αὐτοῦ.
|
и све́рже жена́ єди́на уло́мокъ жерно́вный на главу́ Авімеле́ха, и сокруши́ єму́ те́мя:
|
|
54
|
54
|
|
καὶ ἐβόησε ταχὺ πρὸς τὸ παιδάριον τὸ αἷρον τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· σπάσον τὴν ρομφαίαν μου καὶ θανάτωσόν με, μή ποτε εἴπωσι· γυνὴ ἀπέκτεινεν αὐτόν. καὶ ἐξεκέντησεν αὐτὸν τὸ παιδάριον αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανε.
|
и возопи́ ско́ро Авімеле́хъ ко о́троку нося́щему сосу́ды єго́ и рече́ єму́: извлецы́ ме́чь тво́й и убі́й мя́, да не реку́тъ, я́ко жена́ уби́ єго́. И прободе́ єго́ о́трокъ єго́, и у́мре.
|
|
55
|
55
|
|
καὶ εἶδεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ὅτι ἀπέθανεν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ ἐπορεύθησαν ἀνὴρ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
|
И ви́дѣша му́жіє Ізра́илстіи, я́ко у́мре Авімеле́хъ: и отидо́ша кі́йждо на своє́ мѣ́сто.
|
|
56
|
56
|
|
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Θεὸς τὴν πονηρίαν ᾿Αβιμέλεχ, ἣν ἐποίησε τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἀποκτεῖναι τοὺς ἑβδομήκοντα ἀδελφοὺς αὐτοῦ.
|
И воздаде́ Бо́гъ зло́ Авімеле́ху, є́же сотвори́ отцу́ своєму́, уби́въ се́дмьдесятъ бра́тій свои́хъ:
|
|
57
|
57
|
|
καὶ τὴν πᾶσαν πονηρίαν ἀνδρῶν Συχὲμ ἐπέστρεψεν ὁ Θεὸς εἰς κεφαλὴν αὐτῶν, καὶ ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ κατάρα ᾿Ιωάθαμ υἱοῦ ῾Ιεροβάαλ.
|
и вся́ку зло́бу муже́й Сихе́млихъ обрати́ Бо́гъ на главы́ и́хъ: и взы́де на ня́ кля́тва Іоаѳа́ма сы́на ієроваа́ля.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.