1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 118
|
Псалом 118
|
|
1
|
1
|
| ᾿Αλληλούϊα. ΜΑΚΑΡΙΟΙ οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου. | Блаже́нні непоро́чнії в путь [в путі́], ходя́щії в зако́ні Госпо́дні. |
|
2
|
2
|
| μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ· ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν. | Блаже́нні іспита́ющії свиді́нія Єго́, всім се́рдцем взи́щуть Єго́. |
|
3
|
3
|
| οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν. | Не ді́лающії бо беззако́нія в путе́х Єго́ ходи́ша. |
|
4
|
4
|
| σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα. | Ти запові́дал єси́ за́повіді Твоя́ сохрани́ти зіло́; |
|
5
|
5
|
| ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου. | даби́ іспра́вилися путіє́ мої́, сохрани́ти оправда́нія Твоя́. |
|
6
|
6
|
| τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου. | Тогда́ не постижу́ся, внегда́ призрі́ти мі на вся за́повіді Твоя́. |
|
7
|
7
|
| ἐξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. | Іспові́мся Тебі́ в пра́вості се́рдця, внегда́ научи́тимися судьба́м пра́вди Твоєя́. |
|
8
|
8
|
| τὰ δικαιώματά σου φυλάξω· μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα. — | Оправда́нія Твоя́ сохраню́; не оста́ви мене́ до зіла́. |
|
9
|
9
|
| ᾿Εν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου. | В чесо́м іспра́вить юні́йшій путь свой? Внегда́ сохрани́ти словеса́ Твоя́. |
|
10
|
10
|
| ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε· μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. | Всім се́рдцем мої́м взиска́х Тебе́; не отри́ни мене́ от за́повідій Твої́х. |
|
11
|
11
|
| ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι. | В се́рдці моє́м скрих словеса́ Твоя́, я́ко да не согрішу́ Тебі́. |
|
12
|
12
|
| εὐλογητὸς εἶ, Κύριε· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. | Благослове́н єси́, Го́споди; научи́ м'я оправда́нієм Твої́м. |
|
13
|
13
|
| ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου. | Устна́ма мої́ма возвісти́х вся судьби́ уст Твої́х. |
|
14
|
14
|
| ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ. | На путі́ свиді́ній Твої́х наслади́хся, я́ко о вся́ком бога́тстві. |
|
15
|
15
|
| ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου. | В за́повідех Твої́х поглумлю́ся, і уразумі́ю путі́ Твоя́. |
|
16
|
16
|
| ἐν τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου. — | Во оправда́ніїх Твої́х поучу́ся; не забу́ду слове́с Твої́х. |
|
17
|
17
|
| ᾿Ανταπόδος τῷ δούλῳ σου· ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου. | Возда́ждь рабу́ Твоєму́; живи́ м'я, і сохраню́ словеса́ Твоя́. |
|
18
|
18
|
| ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου. | Откри́й о́чі мої́, і уразумі́ю чудеса́ от зако́на Твоєго́. |
|
19
|
19
|
| πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ· μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου. | Пришле́ць аз єсьм на землі́; не скрий от мене́ за́повіді Твоя́. |
|
20
|
20
|
| ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ. | Возлюби́ душа́ моя́ возжела́ти судьби́ Твоя́ на вся́коє вре́м'я. |
|
21
|
21
|
| ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις· ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. | Запрети́л єси́ го́рдим; про́кляті уклоня́ющіїся от за́повідій Твої́х. |
|
22
|
22
|
| περίελε ἀπ᾿ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν, ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα. | Отими́ от мене́ поно́с [поноше́ніє] і унічиже́ніє, я́ко свиді́ній Твої́х взиска́х. |
|
23
|
23
|
| καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες καὶ κατ᾿ ἐμοῦ κατελάλουν, ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. | І́бо сідо́ша кня́зі і на м'я клевета́ху, раб же Твой глумля́шеся во оправда́ніїх Твої́х; |
|
24
|
24
|
| καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστι, καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου. — | і́бо свиді́нія Твоя́ — поуче́ніє моє́ єсть, і сові́ти мої́ — оправда́нія Твоя́. |
|
25
|
25
|
| ᾿Εκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου· ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. | Прильпе́ землі́ душа́ моя́; живи́ м'я по словесі́ Твоєму́. |
|
26
|
26
|
| τὰς ὁδούς μου ἐξήγγειλα, καὶ ἐπήκουσάς μου· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. | Путі́ моя́ возвісти́х, і усли́шал м'я єси́; научи́ м'я оправда́нієм Твої́м. |
|
27
|
27
|
| ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου. | Путь оправда́ній Твої́х вразуми́ мі, і поглумлю́ся в чудесі́х Твої́х. |
|
28
|
28
|
| ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας· βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου. | Воздрема́ душа́ моя́ от уни́нія; утверди́ м'я в словесі́х Твої́х. |
|
29
|
29
|
| ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με. | Путь непра́вди отста́ви от мене́ і зако́ном Твої́м поми́луй м'я. |
|
30
|
30
|
| ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην καὶ τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. | Путь і́стини ізво́лих і судьби́ Твоя́ не заби́х. |
|
31
|
31
|
| ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε· μή με καταισχύνῃς. | Приліпи́хся свиді́нієм Твої́м, Го́споди, не посрами́ мене́. |
|
32
|
32
|
| ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου.— | Путь за́повідій Твої́х теко́х, єгда́ разшири́л єси́ се́рдце моє́. |
|
33
|
33
|
| Νομοθέτησόν με, Κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διαπαντός. | Законоположи́ мні, Го́споди, путь оправда́ній Твої́х, і взищу́ ї ви́ну; |
|
34
|
34
|
| συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου. | Вразуми́ м'я, і іспита́ю зако́н Твой, і сохраню́ ї всім се́рдцем мої́м. |
|
35
|
35
|
| ὁδήγησόν με ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα. | Наста́ви м'я на стезю́ за́повідій Твої́х, я́ко ту́ю восхоті́х. |
|
36
|
36
|
| κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν. | Приклони́ се́рдце моє́ во свиді́нія Твоя́, а не в лихої́мство. |
|
37
|
37
|
| ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα, ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με. | Отврати́ о́чі мої́, є́же не ви́діти суєти́; в путі́ Твоє́м живи́ м'я. |
|
38
|
38
|
| στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου. | Поста́ви рабу́ Твоєму́ сло́во Твоє́ в страх Твой. |
|
39
|
39
|
| περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου, ὃν ὑπώπτευσα· ὅτι τὰ κρίματά σου χρηστά. | Отими́ поноше́ніє моє́, є́же непщева́х; я́ко судьби́ Твоя́ бла́гі. |
|
40
|
40
|
| ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με. — | Се, возжела́х за́повіді Твоя́; в пра́вді Твоє́й живи́ м'я. |
|
41
|
41
|
| Καὶ ἔλθοι ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸν λόγον σου. | І да при́йдеть на м'я ми́лость Твоя́, Го́споди, спасе́ніє Твоє́ по словесі́ Твоєму́; |
|
42
|
42
|
| καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοῖς λόγοις σου. | і отвіща́ю поноша́ющим мі сло́во, я́ко упова́х на словеса́ Твоя́. |
|
43
|
43
|
| καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπὶ τοῖς κρίμασί σου ἐπήλπισα. | І не отими́ от уст мої́х словесе́ і́стинна до зіла́, я́ко на судьби́ Твоя́ упова́х; |
|
44
|
44
|
| καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διαπαντός, εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. | і сохраню́ зако́н Твой ви́ну, в вік і в вік ві́ка. |
|
45
|
45
|
| καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. | І хожда́х в широті́, я́ко за́повіді Твоя́ взиска́х; |
|
46
|
46
|
| καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην. | і глаго́лах о свиді́ніїх Твої́х пред царі́ і не стидя́хся; |
|
47
|
47
|
| καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, ἃς ἠγάπησα σφόδρα. | і поуча́хся в за́повідех Твої́х, я́же возлюби́х зіло́; |
|
48
|
48
|
| καὶ ἦρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα, καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. — | і воздвиго́х ру́ці мої́ к за́повідем Твої́м, я́же возлюби́х, і глумля́хся во оправда́ніїх Твої́х. |
|
49
|
49
|
| Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου, ὧν ἐπήλπισάς με. | Пом'яни́ словеса́ Твоя́ рабу́ Твоєму́, ї́хже упова́ніє дал мі єси́. |
|
50
|
50
|
| αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου, ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέ με. | То м'я уті́ши во смире́нії моє́м, я́ко сло́во Твоє́ живи́ м'я. |
|
51
|
51
|
| ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα. | Го́рдії законопреступова́ху до зіла́; от зако́на же Твоєго́ не уклони́хся. |
|
52
|
52
|
| ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ᾿ αἰῶνος, Κύριε, καὶ παρεκλήθην. | Пом'яну́х судьби́ Твоя́ от ві́ка, Го́споди, і уті́шихся. |
|
53
|
53
|
| ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου. | Печа́ль прия́т м'я от грі́шник, оставля́ющих зако́н Твой. |
|
54
|
54
|
| ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου. | Пі́та бя́ху мні оправда́нія Твоя́ на мі́сті прише́льствія моєго́. |
|
55
|
55
|
| ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. | Пом'яну́х в нощі́ і́м'я Твоє́, Го́споди, і сохрани́х зако́н Твой. |
|
56
|
56
|
| αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. — | Сей бисть мні, я́ко оправда́ній Твої́х взиска́х. |
|
57
|
57
|
| Μερίς μου εἶ, Κύριε, εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου. | Часть моя́ єси́, Го́споди; ріх сохрани́ти зако́н Твой. |
|
58
|
58
|
| ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου· ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου. | Помоли́хся лицю́ Твоєму́ всім се́рдцем мої́м; поми́луй м'я по словесі́ Твоєму́. |
|
59
|
59
|
| διελογισάμην τὰς ὁδούς σου καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου. | Поми́слих путі́ Твоя́ і возврати́х но́зі мої́ во свиді́нія Твоя́. |
|
60
|
60
|
| ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου. | Угото́вихся і не смути́хся сохрани́ти за́повіді Твоя́. |
|
61
|
61
|
| σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. | У́жя грі́шник об'яза́шася мні, і зако́на Твоєго́ не заби́х. |
|
62
|
62
|
| μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. | Полу́нощі воста́х іспові́датися Тебі́ о судьба́х пра́вди Твоєя́. |
|
63
|
63
|
| μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου. | Прича́стник аз єсьм всім боя́щимся Тебе́ і храня́щим за́повіді Твоя́. |
|
64
|
64
|
| τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, πλήρης ἡ γῆ· τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. — | Ми́лости Твоєя́, Го́споди, іспо́лнь земля́; оправда́нієм Твої́м научи́ м'я. |
|
65
|
65
|
| Χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου, Κύριε, κατὰ τὸν λόγον σου. | Благость сотвори́л єси́ с рабо́м Твої́м, Го́споди, по словесі́ Твоєму́; |
|
66
|
66
|
| χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα. | бла́гості, і наказа́нію, і ра́зуму научи́ м'я, я́ко за́повідем Твої́м ві́ровах. |
|
67
|
67
|
| πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα, διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα. | Пре́жде да́же не смири́тимися, аз прегріши́х; сего́ ра́ди сло́во Твоє́ сохрани́х. |
|
68
|
68
|
| χρηστὸς εἶ σύ, Κύριε, καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. | Благ єси́ Ти, Го́споди; і бла́гостію Твоє́ю научи́ м'я оправда́нієм Твої́м. |
|
69
|
69
|
| ἐπληθύνθη ἐπ᾿ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων, ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου. | Умно́жися на м'я непра́вда го́рдих; аз же всім се́рдцем мої́м іспита́ю за́повіді Твоя́. |
|
70
|
70
|
| ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν, ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα. | Усири́ся, я́ко млеко́, се́рдце їх; аз же зако́ну Твоєму́ поучи́хся. |
|
71
|
71
|
| ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου. | Благо мні, я́ко смири́л м'я єси́, я́ко да научу́ся оправда́нієм Твої́м. |
|
72
|
72
|
| ἀγαθός μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου. — | Благ мні зако́н уст Твої́х па́че ти́сящ зла́та і сребра́. |
|
73
|
73
|
| Αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με· συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου. | Ру́це Твої́ сотвори́сті м'я і созда́сті м'я; вразуми́ м'я, і научу́ся за́повідем Твої́м. |
|
74
|
74
|
| οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. | Боя́щіїся Тебе́ у́зрять м'я і возвеселя́ться, я́ко на словеса́ Твоя́ упова́х. |
|
75
|
75
|
| ἔγνων, Κύριε, ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου, καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με. | Разумі́х, Го́споди, я́ко пра́вда судьби́ Твоя́, і воі́стину смири́л м'я єси́. |
|
76
|
76
|
| γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου. | Бу́ди же ми́лость Твоя́, да уті́шить м'я, по словесі́ Твоєму́ рабу́ Твоєму́; |
|
77
|
77
|
| ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν. | да при́йдуть мні щедро́ти Твоя́, і жив бу́ду, я́ко зако́н Твой поуче́ніє моє́ єсть. |
|
78
|
78
|
| αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ· ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου. | Да постидя́ться го́рдії, я́ко непра́ведно беззако́нноваша на м'я; аз же поглумлю́ся [размишля́ти бу́ду] в за́повідех Твої́х. |
|
79
|
79
|
| ἐπιστρεψάτωσάν με οἱ φοβούμενοί σε καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου. | Да обратя́ть м'я боя́щіїся Тебе́ і ві́дящії свиді́нія Твоя́. |
|
80
|
80
|
| γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. — | Бу́ди се́рдце моє́ непоро́чно во оправда́ніїх Твої́х, я́ко да не постижу́ся. |
|
81
|
81
|
| ᾿Εκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. | Ізчеза́єть во спасе́ніє Твоє́ душа́ моя́, на словеса́ Твоя́ упова́х; |
|
82
|
82
|
| ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου λέγοντες· πότε παρακαλέσεις με; | ізчезо́ша о́чі мої́ в сло́во Твоє́, глаго́люще: когда́ уті́шиши м'я? |
|
83
|
83
|
| ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. | зане́ бих я́ко міх на сла́ні; оправда́ній Твої́х не заби́х. |
|
84
|
84
|
| πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν; | Коли́ко єсть дній раба́ Твоєго́? Когда́ сотвори́ши мі от гоня́щих м'я суд? |
|
85
|
85
|
| διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλ᾿ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, Κύριε. | Пові́даша мні законопресту́пници глумле́нія, но не я́ко зако́н Твой, Го́споди. |
|
86
|
86
|
| πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια· ἀδίκως κατεδίωξάν με, βοήθησόν μοι. | Вся за́повіді Твоя́ — і́стина; непра́ведно погна́ша м'я, помози́ мі. |
|
87
|
87
|
| παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου. | Вма́лі не сконча́ша мене́ на землі́; аз же не оста́вих за́повідій Твої́х. |
|
88
|
88
|
| κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου. — | По ми́лості Твоє́й живи́ м'я, і сохраню́ свиді́нія уст Твої́х. |
|
89
|
89
|
| Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ. | Во вік, Го́споди, сло́во Твоє́ пребива́єть на небесі́. |
|
90
|
90
|
| εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει. | В род і род і́стина Твоя́; основа́л єси́ зе́млю, і пребива́єть. |
|
91
|
91
|
| τῇ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά. | Учине́нієм Твої́м пребива́єть день; я́ко вся́чеськая рабо́тна Тебі́. |
|
92
|
92
|
| εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστι, τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου. | Я́ко а́ще би не зако́н Твой поуче́ніє моє́ бил, тогда́ у́бо поги́бл бих во смире́нії моє́м; |
|
93
|
93
|
| εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με. | во вік не забу́ду оправда́ній Твої́х, я́ко в них оживи́л м'я єси́. |
|
94
|
94
|
| σός εἰμι ἐγώ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. | Твой єсьм аз, спаси́ м'я; я́ко оправда́ній Твої́х взиска́х. |
|
95
|
95
|
| ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με· τὰ μαρτύριά σου συνῆκα. | Мене́ жда́ша грі́шници погуби́ти м'я; свиді́нія Твоя́ разумі́х. |
|
96
|
96
|
| πάσης συντελείας εἶδον πέρας· πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα. — | Вся́кия кончи́ни ви́діх коне́ць; широка́ за́повідь Твоя́ зіло́. |
|
97
|
97
|
| ῾Ως ἠγάπησα τὸν νόμον σου, Κύριε· ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μού ἐστιν. | Коль возлюби́х зако́н Твой, Го́споди; весь день поуче́ніє моє́ єсть. |
|
98
|
98
|
| ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐμή ἐστιν. | па́че враг мої́х умудри́л м'я єси́ за́повідію Твоє́ю, я́ко в вік моя́ єсть. |
|
99
|
99
|
| ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα, ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν. | па́че всіх уча́щих м'я разумі́х, я́ко свиді́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ єсть. |
|
100
|
100
|
| ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. | па́че ста́рець разумі́х, я́ко за́повіді Твоя́ взиска́х. |
|
101
|
101
|
| ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου. | От вся́каго путі́ лука́ва возбрани́х нога́м мої́м, я́ко да сохраню́ словеса́ Твоя́; |
|
102
|
102
|
| ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα, ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς με. | от суде́б Твої́х не уклони́хся, я́ко Ти законоположи́л мі єси́. |
|
103
|
103
|
| ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου. | Коль сладка́ горта́ні моєму́ словеса́ Твоя́; па́че ме́да усто́м мої́м. |
|
104
|
104
|
| ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας. — | От за́повідій Твої́х разумі́х; сего́ ра́ди возненави́діх всяк путь непра́вди. |
|
105
|
105
|
| Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου. | Світи́льник нога́ма мої́ма зако́н Твой, і світ стезя́м мої́м. |
|
106
|
106
|
| ὤμοσα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. | Кля́хся і поста́вих сохрани́ти судьби́ пра́вди Твоєя́. |
|
107
|
107
|
| ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα· Κύριε, ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. | Смири́хся до зіла́; Го́споди, живи́ м'я по словесі́ Твоєму́. |
|
108
|
108
|
| τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐδόκησον δή, Κύριε, καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με. | Во́льная уст мої́х благоволи́ же, Го́споди, і судьба́м Твої́м научи́ м'я. |
|
109
|
109
|
| ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσί σου διαπαντός, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. | Душа́ моя́ в руку́ Твоє́ю [Алекс.: моє́ю] ви́ну, і зако́на Твоєго́ не заби́х. |
|
110
|
110
|
| ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι, καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην. | Положи́ша грі́шници сіть мні; і от за́повідій Твої́х не заблуди́х. |
|
111
|
111
|
| ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλίαμα τῆς καρδίας μού εἰσιν. | Наслі́довах свиді́нія Твоя́ во вік, я́ко ра́дованіє се́рдця моєго́ суть; |
|
112
|
112
|
| ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα δι᾿ ἀντάμειψιν. — | приклони́х се́рдце моє́ сотвори́ти оправда́нія Твоя́ в вік за воздая́ніє. |
|
113
|
113
|
| Παρανόμους ἐμίσησα, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα. | Законопресту́пния возненави́діх, зако́н же Твой возлюби́х. |
|
114
|
114
|
| βοηθός μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σύ· εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. | Помо́щник мой і Засту́пник мой єси́ Ти; на словеса́ Твоя́ упова́х. |
|
115
|
115
|
| ἐκκλίνατε ἀπ᾿ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι, καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου. | Уклоні́теся от мене́, лука́внующії, і іспита́ю за́повіді Бо́га моєго́. |
|
116
|
116
|
| ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ ζῆσόν με, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου. | Заступи́ м'я по словесі́ Твоєму́, і жив бу́ду; і не посрами́ мене́ от ча́янія моєго́; |
|
117
|
117
|
| βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντός. | помози́ мі, і спасу́ся, і поучу́ся во оправда́ніїх Твої́х ви́ну. |
|
118
|
118
|
| ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν. | Уничижи́л єси́ вся отступа́ющия от оправда́ній Твої́х; я́ко непра́ведно помишле́ніє їх. |
|
119
|
119
|
| παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου. | Преступа́ющия непщева́х вся грі́шния землі́; сего́ ра́ди возлюби́х свиді́нія Твоя́. |
|
120
|
120
|
| καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου· ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην. — | Пригвозди́ стра́ху Твоєму́ пло́ті моя́; от суде́б бо Твої́х убоя́хся. |
|
121
|
121
|
| ᾿Εποίησα κρῖμα καὶ δικαιοσύνην· μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσί με. | Сотвори́х суд і пра́вду; не преда́ждь мене́ оби́дящим м'я. |
|
122
|
122
|
| ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν· μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι. | Восприйми́ раба́ Твоєго́ во бла́го, да не оклевета́ють мене́ го́рдії. |
|
123
|
123
|
| οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου. | О́чі мої́ ізчезо́сті во спасе́ніє Твоє́ і в сло́во пра́вди Твоєя́; |
|
124
|
124
|
| ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. | сотвори́ с рабо́м Твої́м по ми́лості Твоє́й і оправда́нієм Твої́м научи́ м'я. |
|
125
|
125
|
| δοῦλός σού εἰμι ἐγώ· συνέτισόν με, καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου. | Раб Твой єсьм аз; вразуми́ м'я, і уві́м свиді́нія Твоя́. |
|
126
|
126
|
| καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ· διεσκέδασαν τὸν νόμον σου. | Вре́м'я сотвори́ти Го́сподеві; разори́ша зако́н Твой. |
|
127
|
127
|
| διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον. | Сего́ ра́ди возлюби́х за́повіді Твоя́ па́че зла́та і топа́зія. |
|
128
|
128
|
| διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα. — | Сего́ ра́ди ко всім за́повідем Твої́м направля́хся, всяк путь непра́вди возненави́діх. |
|
129
|
129
|
| Θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου· διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου. | Ди́вна свиді́нія Твоя́; сего́ ра́ди іспита́ я душа́ моя́. |
|
130
|
130
|
| ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους. | Явле́ніє слове́с Твої́х просвіща́єть і вразумля́єть младе́нці. |
|
131
|
131
|
| τὸ στόμα μου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνεῦμα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν. | Уста́ моя́ отверзо́х і привлеко́х дух, я́ко за́повідій Твої́х жела́х. |
|
132
|
132
|
| ᾿Επίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου. | При́зри на м'я і поми́луй м'я, по суду́ лю́б’ящих і́м'я Твоє́. |
|
133
|
133
|
| τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία. | Стопи́ моя́ напра́ви по словесі́ Твоєму́, і да не облада́єть мно́ю вся́коє беззако́ніє; |
|
134
|
134
|
| λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου. | ізба́ви м'я от клевети́ челові́чеськия, і сохраню́ за́повіді Твоя́. |
|
135
|
135
|
| τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. | Лице́ Твоє́ просвіти́ на раба́ Твоєго́ і научи́ м'я оправда́нієм Твої́м. |
|
136
|
136
|
| διεξόδους ὑδάτων κατέδυσαν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. — | Ісхо́дища водна́я ізведо́сті о́чі мої́, поне́же не сохрани́х зако́на Твоєго́. |
|
137
|
137
|
| Δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου. | Пра́веден єси́, Го́споди, і пра́ві суди́ Твої́; |
|
138
|
138
|
| ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀλήθειαν σφόδρα. | запові́дал єси́ пра́вду свиді́нія Твоя́, і і́стину зіло́. |
|
139
|
139
|
| ἐξέτηξέ με ὁ ζῆλός σου, ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου. | Іста́яла м'я єсть ре́вность Твоя́, я́ко заби́ша словеса́ Твоя́ вразі́ мої́. |
|
140
|
140
|
| πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα, καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό. | Разжже́но сло́во Твоє́ зіло́, і раб Твой возлюби́ є. |
|
141
|
141
|
| νεώτερος ἐγώ εἰμι καὶ ἐξουδενωμένος· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. | Юні́йшій аз єсьм і унічиже́н; оправда́ній Твої́х не заби́х. |
|
142
|
142
|
| ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια. | Пра́вда Твоя́ — пра́вда во вік, і зако́н Твой — і́стина. |
|
143
|
143
|
| θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με· αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου. | Ско́рбі і ну́жди обріто́ша м'я; за́повіді Твоя́ — поуче́ніє моє́. |
|
144
|
144
|
| δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα· συνέτισόν με, καὶ ζήσομαι. — | Пра́вда свиді́нія Твоя́ — в вік; вразуми́ м'я, і жив бу́ду. |
|
145
|
145
|
| ᾿Εκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου· ἐπάκουσόν μου, Κύριε, τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω. | Воззва́х всім се́рдцем мої́м, усли́ши м'я, Го́споди; оправда́нія Твоя́ взищу́. |
|
146
|
146
|
| ἐκέκραξά σοι· σῶσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου. | Воззва́х Ті, спаси́ м'я, і сохраню́ свиді́нія Твоя́. |
|
147
|
147
|
| προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. | Предвари́х в безго́дії і воззва́х; на словеса́ Твоя́ упова́х. |
|
148
|
148
|
| προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά σου. | Предвари́сті о́чі мої́ ко у́тру поучи́тися словесе́м Твої́м. |
|
149
|
149
|
| τῆς φωνῆς μου ἄκουσον, Κύριε, κατὰ τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸ κρῖμά σου ζῆσόν με. | Глас мой усли́ши, Го́споди, по ми́лості Твоє́й; по судьбі́ Твоє́й живи́ м'я. |
|
150
|
150
|
| προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν. | Прибли́жишася гоня́щії м'я беззако́нієм; от зако́на же Твоєго́ удали́шася. |
|
151
|
151
|
| ἐγγὺς εἶ, Κύριε, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἀλήθεια. | Близ єси́ Ти, Го́споди, і всі путіє́ Твої́ — і́стина. |
|
152
|
152
|
| κατ᾿ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά. — | Іспе́рва позна́х от свиді́ній Твої́х, я́ко в вік основа́л я єси́. |
|
153
|
153
|
| ῎Ιδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. | Виждь смире́ніє моє́ і ізми́ м'я, я́ко зако́на Твоєго́ не заби́х. |
|
154
|
154
|
| κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με· διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με. | Суди́ суд мой і ізба́ви м'я; словесе́ ра́ди Твоєго́ живи́ м'я. |
|
155
|
155
|
| μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν. | Дале́че от грі́шник спасе́ніє, я́ко оправда́ній Твої́х не взиска́ша. |
|
156
|
156
|
| οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί, Κύριε· κατὰ τὸ κρῖμά σου ζῆσόν με. | Щедро́ти Твоя́ мно́гі, Го́споди; по судьбі́ Твоє́й живи́ м'я. |
|
157
|
157
|
| πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ θλίβοντές με· ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα. | Мно́зі ізгоня́щії м'я і стужа́ющії мі; от свиді́ній Твої́х не уклони́хся. |
|
158
|
158
|
| εἶδον ἀσυνετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο. | Ви́діх неразуміва́ющия і іста́ях, я́ко слове́с Твої́х не сохрани́ша. |
|
159
|
159
|
| ἴδε, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα· Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με. | Виждь, я́ко за́повіді Твоя́ возлюби́х; Го́споди, по ми́лості Твоє́й живи́ м'я. |
|
160
|
160
|
| ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. — | Нача́ло слове́с Твої́х — і́стина, і во вік вся судьби́ пра́вди Твоєя́. |
|
161
|
161
|
| ῎Αρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου. | Кня́зі погна́ша м'я ту́не; і от слове́с Твої́х убоя́ся се́рдце моє́. |
|
162
|
162
|
| ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά. | Возра́дуюся аз о словесі́х Твої́х, я́ко обріта́яй кори́сть мно́гу. |
|
163
|
163
|
| ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα. | Непра́вду возненави́діх і омерзи́х; зако́н же Твой возлюби́х. |
|
164
|
164
|
| ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. | Седмери́цею днем хвали́х Тя о судьба́х пра́вди Твоєя́. |
|
165
|
165
|
| εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον. | Мир мног лю́б'ящим зако́н Твой, і ність їм собла́зна. |
|
166
|
166
|
| προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα. | Ча́ях спаcе́нія Твоєго́, Го́споди, і за́повіді Твоя́ возлюби́х. |
|
167
|
167
|
| ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα. | Сохрани́ душа́ моя́ свиді́нія Твоя́ і возлюби́ я зіло́. |
|
168
|
168
|
| ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου, Κύριε. — | Сохрани́х за́повіді Твоя́ і свиді́нія Твоя́, я́ко всі путіє́ мої́ пред Тобо́ю, Го́споди. |
|
169
|
169
|
| ᾿Εγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με. | Да прибли́житься моле́ніє моє́ пред Тя, Го́споди; по словесі́ Твоєму́ вразуми́ м'я. |
|
170
|
170
|
| εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με. | Да вни́деть проше́ніє моє́ пред Тя; Го́споди, по словесі́ Твоєму́ ізба́ви м'я. |
|
171
|
171
|
| ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου. | Отри́гнуть устні́ мої́ пі́ніє, єгда́ научи́ши м'я оправда́нієм Твої́м. |
|
172
|
172
|
| φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη. | Провіща́єть язи́к мой словеса́ Твоя́, я́ко вся за́повіді Твоя́ — пра́вда. |
|
173
|
173
|
| γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην. | Да бу́деть рука́ Твоя́ є́же спасти́ м'я, я́ко за́повіді Твоя́ ізво́лих. |
|
174
|
174
|
| ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστι. | Возжела́х спасе́ніє Твоє́, Го́споди, і зако́н Твой поуче́ніє моє́ єсть. |
|
175
|
175
|
| ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι. | Жива́ бу́деть душа́ моя́ і восхва́лить Тя; і судьби́ Твоя́ помо́гуть мні. |
|
176
|
176
|
| ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην. | Заблуди́х, я́ко овча́ поги́бшеє; взищи́ раба́ Твоєго́, я́ко за́повідій Твої́х не заби́х. |
