Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Євангеліє від Марка
Е$љhлїстъ маr
Глава 1
Глvа, а~.
1
1
Зачало еµанGлиѥ iс7µ ¦а сн7а б9ия.
Зача'ло е^љhлїа і^љ~ хв~а, сн~а бж~їа,
2
2
яко же ѥсть писано въ прbрцэхъ. се азъ послю анGлъ мои. предь лицемь твоимь. иже Uготовить пUть твои предь тобою.
ја%коже е^сть пи'сано вᲆ пррoцњхъ. с^е а^зъ посыла'ю а^гг~ла мое^го преD лицемъ твои^мъ, и^же оу^гото'виT пђть тво'и преD тобою”
3
3
глаc въпьющааго въпьющааго въ пUстыни. Uготоваите пUть гн7ь. правы творите стьзz ѥго.
Гласа въпїю'щаго в# пђсты'ни. оу^гото'ваите пђть гн~ь, правы твори'те стеѕя е^го”
4
4
быc iw7нъ крьститель въ пUстыни. проповэдая крьщениѥ. покаянию въ tпUщениѥ грэховъ.
Бысть і^ѓ^а'ннъ крsтя в# пђсты'ни и^ проповњдая кр~ще'нїе покаа'нїа въ эTпђщенїе грᲇхо'въ.
5
5
и исходяаше къ нѥмU всz иUдеиска страна. и нер©лмляне. крщ7ахU вси въ иерданьcцэи рэцэ t нѥго. исповэдающе грэхы своя.
и^ и^схождаше к немђ` вс^я і^оу^де'скаа` страна, і^ и^ерsлі'мляне, и^ кр~щахђся вс^и въ і^ѓ^рда'ни рњцњ эT него, и^сповњда'юще грњхы своя`”
6
6
Бэ же иоанъ обълченъ власы вельблUжи. и поясъ Uсниянъ. о чреслэхъ ѥго. и эды акриды. и медъ дивии.
Бњ же і^ѓ^а'ннъ ѓ^блъче'нъ власы вльбђ'жды, и^ по'ясъ оу^смњнъ ѓ^ чреслњхъ его, и^ ја^ды` а^криды и^ меD дивїи.
7
7
и проповэдаше гlя. грzдеть крэплии мене. ѥмU же нэсмь достоинъ поклоньсz раздрэшити ремене. обUви ѥго.
и^ проповњ'даше гл~я. грядетъ крњплїи мене въ слњдъ мене, е^мђ же нњсмь досто'инъ прекло'нся разрњшити ре'мень сапо'гъ его”
8
8
азъ Uбо кр7стихъ вы водою. а тъ кр7стить вы д¦мь с™ыимь.
а^зъ оу^бо крsтихъ в^ы в# водњ, то'и же крsтиT в^ы дх~омъ ст~ыM”
9
9
Въ оно вреұ. приде iс7 t назареfа галилеискааго. и кр7стисz t iw7на. въ иерданэ.
И/ бысть въ ѓ^нᲇхъ дн~ехъ, прїиде і^с~ эT назар'ета галиле'икаго. и^ крsти'ся эT і^ѓ^а'нна въ і^е^рда'ни.
10
10
и абиѥ въсходz t воды. видэ разводzщасz неб7са. и д¦ъ яко голUбь съходzщь на нь.
и^ а'бїе въсходя эT воды, видњ разводя'щася нб~са, и^ дх~ъ ја%ко го'лђбь сходящъ нань.
11
11
и быc глаc съ нб7съ ты ѥси сн7ъ мои. о тебе благоизволихъ.
и^ гласъ бысть с нб~се, т^ы еси сн~ъ мо'и възлю'бленныи, ѓ^ не'мже бл~говолиX”
12
12
И абиѥ духъ изведе и въ пустынѭ.
И а'бїе дх~ъ и^зведе его в# пђсᲄыню.
13
13
и бэ ту въ пустыни четыри десzти дьнъ искушаѥмъ сотоноѭ и бэ съ звэрьми и ангели служаахѫ ѥму.
и^ бњ т^ђ в# пђсты'ни дн~їи четыридесяте и^скђша'емъ сатаною. и^ б^њ съ звњрми`, и^ а^гг~ли слђжа'хђ е^мђ”
14
14
по прэдании же иоановэ приде исусъ въ галилеѭ проповэдая евангелѥ царьствия божия.
По преда'нїи же і^ѓ^а'нновњ, прїиде і^с~ в# галиле'ю, проповњдаа е^љhлїе црsтвїа бж~їа,
15
15
глаголѩ яко исплъни сz врэмz и приближи сz царьствиѥ божиѥ. каите сz и вэруите въ евангелиѥ.
и^ гл~я” ја^ко и^сплънися вре'мя, и^ прибли'жися црsтвїе бж~їе” пока'итеся, и^ вњ'рђите въ е^љhлїе”
16
16
Ходz же при мори галилеисцэ видэ симона и андреа брата того симона въмэтаѭща мрэжz въ море бэста бо рыбаря.
Ходя же при мори галиле'истњмъ, видњ` си'мона, и^ а^ндрњ'а, бра'та того си'мона, в#мњта'юща мре'жа в# мо'ре, бњ'ста б^о рыбарњ.
17
17
и рече има исусъ: придэта въ слэдъ мене и сътворѭ вы быти ловьца чловэкомъ.
и^ рече и'ма і^с~, прїидњᲄа в# слњ'дъ мене, и^ сътворю ваs бы'ти ловця чл~комъ.
18
18
и абиѥ оставльша мрэжа своѩ по нѥмь идосте.
и^ а^бїе ѓ^ста'вльше мрежя своа`, по немъ и^до'сᲄа”
19
19
и прэшьдъ отътѫду узьрэ иакова зеведэова и иоана брата ѥго. и та въ ладии завzзаѭща мрэжа
И$ прешедъ ма'ло эTтђ'дђ, оу^зрњ і^а'кова зеведе'ѓ^ва, і^ и^ѓ^а'нна бра'та е^го, и^ т^а в# корабли` стро'яща мре'жя,
20
20
и абиѥ възъва я. и оставльша отьца своѥго зеведеа въ ладии съ наѥмьникы по нѥмь идосте.
і^ а'бїе въꙁва я&. и^ ѓ^ста'вльше эTц~а свое^го ꙁеведеа в# корабли` с нае'мникы, по немъ и^до'ста”
21
21
и вънидошz въ капернаумъ и абиѥ въ сѫботы на съньмищи учааше ѩ.
и^ внидошя в капернаоу^мъ. і^ а'бїе в сђбо'ты вшDе в со'нмище, оу^чяше.
22
22
и дивляахѫ сz о учении ѥго. бэ бо учz ѩ яко власть имы и не яко кънижьници.
и^ дивля'хђся ѓ^ оу^че'нїи е^го. б^њ б^о оу^ча и^хъ ја%ко вла'сть и^мы`, и^ не ја%ко кни'жницы”
23
23
и бэ на съньмищи ихъ чловэкъ нечистъмь духомъ и възъва глаголѩ:
И/ бњ в# со'нмищи и^хъ чл~къ в дђ'сњ нечи'стњ, и^ въꙁва`
24
24
остани чьто ѥсть намъ и тебэ исусе назарянинѥ; пришьлъ ѥси погубитъ насъ; вэмь тz къто ѥси свzтыи божии.
гл~я. ѓ^ста'ви, чт^о намъ и^ тебњ і^с~е наꙁаряни'не; прише'лъ е^си погђби'ти насъ; вњм т^я кт^о е^си ст~ыи` бж~їи.
25
25
и запрэти ѥму исусъ глаголѩ: умълъчи и изиди из нѥго.
и^ ꙁапрњти е^мђ і^с~, гл~я. оу^млъчи`, і^ и^ꙁыди и^ꙁ него.
26
26
и сътрzсъ и духъ нечистыи и възъпивъ гласъмь велиѥмь изиде из нѥго.
и^ сътрясе` е^го дђхъ нечи'стыи. и^ въꙁъпи` гласомъ великомъ, і^ и^ꙁы'де и^ꙁ него.
27
27
и ужасошz сz вьси. и сътzзаахѫ сz въ себэ глаголѭще: чьто убо се; чьто учениѥ новоѥ се; яко по области и духомъ нечистыимъ велить и послушаѭть ѥго:
и^ оу^жасо'шяся вс^и, ја%ко стяꙁа'тися и^мъ к# себњ гл~ющемъ. чт^о есть с^е; что` оу^ченїе но'вое с^е” ја^ко по ѓ'бласти и^ дђховомъ нечи'стыM вели'тъ, и^ послђшаютъ е^го;
28
28
и изиде слухъ ѥго абиѥ во вьсѭ странѫ галилеискѫ.
і^ и^ꙁы'де слђхъ е^го а%бїе въ всю` странђ галиле'искђ.
29
29
И абиѥ ишьдъше ис съньмища придоша въ домъ симоновъ и андреовъ съ иаковъмь и иоанъмь.
І$ абїе и^ꙁ со'нмища и^сходя'ще, прїидо'шя в# домъ сїмоновъ, и^ а^ндре'ѓвъ, съ і^а'ковомъ і^ и^ѓ^а'нномъ”
30
30
тьща же симонова лежааше огньмь жегома. и абиѥ глаголашz ѥму о нѥи.
Те'ща же сі'монова лежа'ше ѓ^гне'мъ жего'ма. і^ а'бїе гл~аша е^мђ ѓ^ не'и.
31
31
и пристѫпль въздвиже ѭ ѥмъ за рѫкѫ ѥѩ. и остави ѭ абиѥ огнь и служааше имъ.
и^ пристђ'пль възDви'же ю&, е%мь ꙁа рђ'кђ еа`. и^ ѓ^ста'вї ю& ѓ%гнь а%бїе, и^ слђжа'ше и'мъ”
32
32
поздэ же бывъшу ѥгда захождааше слъньце приношаахѫ къ нѥму вься недѫжьныѩ и бэсьныѩ.
По'здњ же бы'вшђ, е^гDа захожа'ше сл~нце. приношахђ к немђ вс^я недђжныя, и^ бњсныа,
33
33
и бэ вьсь градъ събьралъ сz къ двьрьмъ.
и^ б^њ весь градъ събрася к# две'ремъ,
34
34
и исцэли многы недѫжьны имѫщz различьны ѩзz и бэсы мъногы изгъна. и не оставляаше глаголати бэсъ яко вэдэахѫ и.
І$ и^сцњли` многы злњ страждђщая разли'чными недђ'гы” И$ бњсы мно'гы и^згна`, и^ не ѓ^ставляше гл~ати бњсы, ја%ко вњдяхђ е^го х~а сђща”
35
35
и утро пробрэзгу зэло въставъ изиде. Въ оно вреұ .
І$ оу^тро но'щи сђщи ѕњло, вᲆставъ и^зы'де, і^ и^де в пђ'сто мњсто, и^ т^ђ мл~твђ дња'ше”
36
36
вниде I© Uсто мэсто. и тU мbлитвU дэяше. гнаша ѥго. симонъ. и иже бэахU съ нимь.
И$ гна'шя е^го си'монъ, і^ и'же с нимᲆ.
37
37
и wбрэтъше ѥго гlаахU ѥмU. яко вьси ищють тебе.
и^ ѓ^брњтше е^го гл~ашя е^мђ, ја^ко вс^и тебе и'щђтъ.
38
38
и гlа имъ. поидэмъ въ ближьня в©и и грады. да и тU проповэдэ. на се бо изидохъ.
и^ гл~а и^мъ. и^демъ в# ближняа ве'си, и^ грады. да и^ т^ђ проповњдае^мъ, на се` б^о и^зыдохъ.
39
39
и бэ проповэдая. на съньмищихъ ихъ. и по всеи галилеи. и бэсы изгонz.
и^ бњ проповњ'даа на со'нмищихъ и^хъ, въ все'и галиле'и, и^ бњсы и^згоня”
40
40
и приде къ нѥмU прокаженъ. молzсz ѥму. и на колэнU. припадая и гlа ѥмU. яко аще хощеши. можеши мя очистити.
И$ прїиде к немђ прокаженъ моля е^го, и^ на колњнђ па'даа` преD нимъ, и^ гл~я е^мђ, ја%ко а%ще хо'щеши, мо'жеши мя ѓ^чи'стити”
41
41
I© же милосьрдовавъ. простьръ рUкU. прикоснUсz ѥго. и гlа ѥмU хощю wчистисz.
І$с~ же млsрдовавᲆ, про'стеръ рђ'кђ коснђ е^го, и^ гл~а е^мђ. хощђ`, ѓ^чи'стися.
42
42
и рекъшю ѥмU. абие отиде проказа t нѥго. и ч©тъ быc.
и^ ре'кшђ е^мђ. а^бїе эTи'де эT него прокаже'нїе, и^ чи'стъ бысть.
43
43
и запрэти ѥмU и изгъна ѥго.
и^ запрњщъ е^мђ, и^ а^бїе и^згна` е^го.
44
44
и гlа ѥмU блюди никомU же. ничьто же не рьци. нъ шьдъ покажи себе иереови. и принесн. за очищениѥ своѥ. ѥже повелэ моиси въ съвэдэтельство имъ.
и^ гл~а е^мђ, блюди`, никомђже ничесоже рц^и. н^о шеD покажися і^е^ре'ѓви, и^ принеси за ѓ^чище'нїе твое, ја%же повелњ` мољ=сїи, вᲆ свDњтельство иM”
45
45
онъ же ишьдъ начzтъ проповэдати мъного и проносити слово. яко къ тому не можааше явэ въ градъ вънити нъ вънэ въ пустэхъ мэстэхъ бэ и прихождаахѫ къ нѥму отъвьсѫду.
ѓ%н же и^зшеD, начя'тъ проповњдати много, и^ проносити сло'во, ја^коже ктомђ не мож#ти е^мђ ја^вњ въ' граD внити, н^о вн^њ в пђстњхъ мњстњхъ б^њ, и^ прихождахђ к немђ эT всю'дђ”
Глава 2
Глvа, в~.
1
1
Въ оно вреұ. въниде I© въ капернаUмъ. и слUхъ быc. яко въ домU ѥсть.
И вни'де па'ки в# капернаоу^мъ по' дн~ехᲆ, и^ слы'шано бысᲄь, ја^ко в# домђ е^сть.
2
2
и абие събирашасz мнози. яко ктомU ни въмэститисz. ни предь двьрми. и гlше имъ слово.
і^ а^бїе събра'шяся мно'ѕи, ја%коже ктомђ неvмњщатися ни при две'рехъ. и^ гл~аше иM сло'во”
3
3
и придоша къ нѥмU. носzще ослаблѥна. носима четырьми.
И$ прїидошя к немђ нося'ще расла'блена жи'лами, носи'ма четырми.
4
4
и не могUще пристUпити къ нѥмU. за народы. tкрыша покровъ иде же бzше. съвэсиша одръ. на нѥмь же ослаблѥныи лежаше.
и^ не могђщMе прибли'житися к немђ наро'да ради, эTкры'шя покровъ, и^дњже б^њ, и^ прокопавше, свњ'сишя ѓ%дръ, на нем#же расла'бленыи лежа'ше”
5
5
видэвъ же I©ъ вэрU ихъ. гlа ослаблѥнUUмU. чадо. tпUщаютьсz тобэ грэси твои.
Видњв же і%сс~ вњрђ и^хъ, гл~а расла'бленомђ. ча'до, эTпђща'юᲄъ ти ся грњси твои`”
6
6
бzхU же нэции. t книжьникъ. тU стояще. и помышляюще въ с®цхъ своихъ.
бњхђ же нњцїи эT кни'жникъ, т^ђ сњдя'ще, и^ помышля'юще в# срDцыхъ свои^хъ.
7
7
что сь тако гlть хUлU. кто можеть отъпUщати грэхы. тъкмо б7ъ ѥдинъ.
чт^о се'и та'ко гл~етъ хђлы; кт^о можетъ ѓ^ставляти грњхы`, то'кмо е^ді'нъ бг~ъ;
8
8
и абіѥ разUмэвъ I©ъ. д¦мь своимь. яко тако ти помышляють въ собэ. ре? имъ. что тако помышляѥте. въ с®цхъ вашихъ.
и^ а^бїе раꙁђмњв# і^с~ дх~омъ свои^мъ, ја%кота'коті'и помышля'ютъ в# себњ`. рече` и^мᲆ: что` сїа помышля'ете в# срDцыхъ вашихъ
9
9
что ѥсть Uдобиѥ рещи. ослаблѥнUUмU. tпUщають ти сz грэси. или рещи въстани възми одръ свои. и ходи.
чт^о еs оу^добње рещи расла'бленомђ, эTпђщают# ти ся грњси, и^ли рещи`, вᲆста'ни, и^ възми ѓ%дръ твои, и^ ходи.
10
10
нъ да Uвэсте. яко власть имать сн7ъ члв7чь. tпUщати на земли грэхы. гlа ослаблѥнUмU.
н^о да оу^вњ'сте, ја^ко власᲄь и'маT сн~ъ члчsкїи на ꙁемли эTпђщати грњхы, гл~а расла'бленомђ.
11
11
тобэ гlю въстани. и възьми одръ свои и иди въ домъ свои.
тебњ` гл~ю, вᲆстани и^ въꙁми` ѓ^дръ твой, и^ и^ди` в# домъ твои.
12
12
и въставъ абиѥ и възьмъ одръ. изиде предъ вьсэми. яко дивитисz всэмъ. и славляхU б7а гlюще. яко николи же тако видэхомъ.
и^ въста` а^бїе, и^ вꙁем# ѓ%дръ, и^зы'де преD всњми, ја%ко диви'тися всњмъ, и^ сла'вити б~а, гл~ющемъ. ја^ко николиже ᲄа'ко видњхоM”
13
13
И изиде пакы къ морю и вьсь народъ идяаше къ нѥму и учааше ѩ.
И$ і^ꙁыде пакы к# мо'рю, и^ весь народъ и^дяше к# немђ, и^ оу^чаше иX”
14
14
преходz I©ъ видэ левьгиU алfеова. сэдzща на мытьници. и гlа ѥмU. иди по мнэ. и въставъ въ слэдъ ѥго иде.
и^ ми'могряды, видњ левїю а^лфе'ѓва, сњдя'ща на мытници, и^ гл~а е^мђ, по мнњ гряди. и^ в#ставъ, в# слњдъ е^го и^де”
15
15
и быc възлежащю ѥмU. въ домU ѥго. и мнози мытаре и грэшьници. възлежахU съ I©ъмь. и съ Uченикы ѥго. бzхU бо мнози. и по нѥмь идоша.
И$ бысть възлежа'щђ е^мђ в домђ е^го, и^ мно'ѕи мытаре и^ грњшницы възлежахђ съ і^с~омъ, и^ съ оу^ченикы е^го. бњхђ б^о мно'ѕи, и^ по немъ и^доша”
16
16
и книжьници. и фарисеи. видэвъше ѥго ядUща. съ мытарьми и грэшьникы. гlахU Uченикомъ ѥго. что яко съ мытарьми и грэшьникы пьѥть и ясть.
И$ книжницы и^ фарїсе'е видњвше е^го ја%дђща с мыᲄари и^ грњшникы, гл~ахђ оу^ченикомъ е^го. что` ја^ко с мытари и^ грњшникы ја%сть и^ пїетъ;
17
17
слышавъ же I©ъ гlа имъ. не требUють съдравии врача нъ болzщеи. не бо придохъ зъвать правьдьникъ нъ грэшьникы на покаяниѥ.
и^ слы'шавъ і^с~, гл~а и%мъ. не требђю^тъ ꙁдра'вїи врача, н^о боля'щїи. не прїидохъ приѕва'ти пра'веDникы, н^о грњшникы на покаа'нїе”
18
18
и бэахѫ ученици иоанови и фарисеи постzще сz. и придошz и рекошz ѥму: почьто ученици иоанови и фарисэи постzть сz а твои ученици не постzть сz;
И/ бњхђ оу^чн~цы і^ѓ^а'ннови и^ фарїсе'исᲄїи постящеся, и^ прїидошя и^ гл~ашя е^мђ. почто оу^ченицы і^ѓ^а'ннови и^ фарїсе'истїи посᲄятся, а^ твои` оу^чн~цы не постя'тся;
19
19
и рече имъ исусъ: еда могѫть сынове брачьнии постити сz доньдеже съ ними ѥсть женихъ; ѥлико врэмz имѫть съ собоѭ жениха не имѫть постити сz.
и^ рече и%мъ і^с~, е^да мо'гђтъ сн~ове бра'чнїи дондеже жениX с ними е^сть, пости'тися; ели'ко вре'мя с# собо'ю и^мђтъ жениха, не мо'гђтъ пости'тися.
20
20
придѫть же дьниѥ ѥгда отъиметь сz отъ нихъ женихъ и тъгда постzть сz въ ты дьни.
прїидђтъ же дн~їе, е^гда` эTи'мется эT нихъ жениX, и^ тогда` постя'тся в# ты'и дн~и”
21
21
и ни кто же приставлѥния плата небэлѥна не приставляѥтъ ризэ ветъсэ. аще ли же ни въземеть коньць отъ нѥѩ новоѥ отъ ветъхааго и горьши дира бѫдеть.
И$ никто'же приложенїа пла'та небᲇлена пришива'етъ к ри'зњ ветсњ. а%ще лиy н^и, во'зметъ конецъ е^го но'вое эT ветхаго, и^ го'рши дира бђ'детъ”
22
22
и ни къто же не въливаѥть вина нова въ мэхы ветъхы. аще ли же ни просадить вино новое мэхы и вино пролэѥть сz и мэси погыбнѫть. нъ вино новоѥ въ мэхы новы лияти. Въ оно вреұ.
И$ никтоже влива'етᲆ вина но'ва в мᲇхы ве'тхы. а^ще ли же н^и, просадитъ вино но'вое мњхы, и^ вино пролие'тся, и^ мњ'си погы'бнђтъ. н^о вино но'во в# мᲇхи новы в#лїа'ти”
23
23
хожаше I©ъ въ сUботU. сквозэ сэяния. и начаша Uченици ѥго пUть творити. въстьргающе класы.
И/ бысть мимоходити е^мђ в сђбо'ты сквозњ сњ'анїа, и^ нача'шя оу^ченицы е^го пђть творити, въстръꙁа'юще кла'сы”
24
24
и фарисеи гlахU ѥмU видиши ли что си творzть. въ сUӣ. ѥго же не достоить.
І$ фарїсе'е гл~ахђ е^мђ. ви'ждь чт^отворятъ в сђбо'ты, е^же не достоитъ;
25
25
и гл7аше имъ. нэсте ли николи же чли. что сътвори дв7д ѥгда требова. и възалкасz самъ. и иже бzхU съ нимь.
и^ то'и гл~аше и%мъ” Нњсте л^и николиже чл^и, чт^о съᲄвори двDъ, е^гда` требованїе и^мњ`, и^ взалка саM, і^ и^же с ни'мъ;
26
26
како вънидоша въ храмъ б9ии. при авиаfарэ архиереи. и хлэбы предьложения сънэсть. ихъ же не достояаше ясти тъкмо иереtомъ. и дасть и сUщиимъ съ нимь.
ка'ко вни'де в доM бж~їи, прї а^вїџаа'рњ а'рхїере'и`, и^ хлњбы преDложе'нїа снњсть, и%хже не достоаше ја%сти, токмо і^е^ре'ѓ^мъ, и^ дастъ и^ сђщимъ с нимъ,
27
27
и гл7аше имъ. сUбота члbвка ради быc. а не члbвкъ сUботы ради.
и^ гл~аше и^мъ. сђбо'та чл~ка ради бысть, а^ не чл~къ сђбо'ты ради”
28
28
тэмь г7ь ѥсть сн7ъ члbвчь сUботэ.
тњмже г~ь е^сть сн~ъ чл~ческїи и^ сђбо'тњ”
Глава 3
Глvа, г~”
1
1
И въниде пакы въ съньмище. и бэ члbвкъ тU и рUкл ѥго бэ сUха.
И вни'де па'ки в# со'нмище, и^ б^њ та'мо чл~къ, сђхђ и^мы` рђкђ,
2
2
и назираахU ѥго. аще въ сUботU ицэлить ѥго. да възгlють на нь.
и^ назира'хђ е^го, а^ще в# сђботы и^сцњлитъ е^го, да нань въꙁ#гл~ют#.
3
3
и гlа члв7кU имUщюUмU сUхU рUкU. стани посредэ ихъ.
и^ гл~а чл~кђ, сђ'хђ и^мђще рђ'кђ, стани посредњ”
4
4
и гlа имъ. что достоить въ сUботU. добро ли сътворити. или зло сътворити. дш7ю съпасти ли погUбити. wни же мълчахU.
и^ гл~а и^мъ. достои^тъ л^и в сђбо'ты добро` тво'рити, и^л^и ꙁл^отвори'ти; дш~ђ спsти, и^ли погђби'ти; ѓ^ни' же млъчяхђ”
5
5
и възрэвъ на нz съ гнэвъмь. скьрбz о окаменѥнии с®ць ихъ. и гlа члв7кU. простьри рUкU свою. и простре. и Uтвьрдисz рUка ѥго цэла. акы дрUгая.
И$ възрњ'въ на нихъ съ гнњ'вомъ, скорбя` ѓ^ ѓ^ка'мененїи срᲆдецъ и^хъ. гл~а чл~кђ, простри` рђкђ твою`. и^ про'стре`, и^ оу^тверди'ся рђка е^го цњла ја^ко дрђга'а”
6
6
И абиѥ ишьдъше фарисеи съ иродианы съвэтъ творэахѭ на нь како и бышz погубили.
І$ и^ꙁшеDше фарисе'е а^бїе съ и^родиа'ны, съвњтъ творяхђ на'нь, ка'ко е^го погђбятъ”
7
7
исусъ же отиде съ ученикы своими къ морю. и многъ народъ отъ галилеѩ по нѥмь иде. и отъ иудеѩ
І$с~ же эTи'де съ оу^чн~кы свои^ми к# мо'рю. и^ мно'гъ народъ, эT галиле'а по немъ и^де, и^ эT і^юде'я,
8
8
и отъ иерусалима и отъ идумеѩ и съ оного полу иордана и сѫщеи о тµрэ и сидонэ. много мъножьство слышавше ѥлико творэаше придоша къ нѥму.
и^ эT і^ерsли'ма, и^ эT и^дђме'а, и^ съ ѓ%ного полђ и^ѓ^рда'нњ, и^ эT тљ=ра и^ сидо'на, множество мно'го, слы'шавше е^ли'ка творя'ше, прїи^до'шя к немђ.
9
9
и рече ученикомъ своимъ: да ѥсть при нѥмь ладиица народа ради да не сътѫжають ѥму.
и^ реq оу^чн~комъ свои^мъ, да корабль бђдетъ оу^ него наро'да ради, да не стђжа'ю^тъ е^мђ.
10
10
многы бо исцэли яко нападаахѫ ѥмь хотzще прикоснѫти сz ѥмь ѥлико имэахѫ раны.
мно'гы б^о и^сцњли, ја^коже напа'дати е^мъ, да е^мђ прикоснђт#ся, е^ли'цы и^мя'хђ ра'ны”
11
11
и ѥгда видэахѫ и дуси нечистии припадаахѫ къ нѥму и въпияхѫ глаголѭще яко ты ѥси христосъ сынъ божии.
И$ дђ'си нечистїи е^гда видяхђ е^го, припа'дахђ к# немђ, и^ ꙁва'хђ гл~юще. ја%кот^ы еси сн~ь бж~їи”
12
12
и много прэщааше имъ да не явэ творzть ѥго.
И$ много прњща'ше и^мъ, да не ја%влена е^го сътворя'тъ”
13
13
и възиде на горѫ и призъва ѩже самъ хотэ и идошz къ нѥму.
И/ вꙁы'де на горђ, и^ приꙁва` и^хже хоᲄя'ше са'мъ, и^ прїидо'шя к немђ.
14
14
и сътвори дъва на десzте да бѫдѫть съ нимь и да посылаѥть ѩ проповэдати.
и^ сътвори дв^анадесяте, да бђ'дђтъ сᲆ нимъ, и^ да посыла'етъ иX проповњдати,
15
15
и имэти область цэлити недѫгы и изгонити бэсы.
и^ и^мњти власть цњлити недђгы, и^ і^зъгони'ти бњсы”
16
16
и нарече имz симону петръ.
И$ нарече сі'монђ и^мя петръ.
17
17
и иакова зеведеова и иоана брата иаковля. и нарече има именэ воанергесъ ѥже ѥсть сына громова.
и^ і^а'кова ꙁеведеѓ^ва, и^ і^ѓ^а'нна брата і^а'ковля, и^ нарече` и%ма и^мена`, въа^нергесъ, е^же е^сть сн~а гро'мова,
18
18
и андреа и филипа и варfоломеа и матъfеа и fомѫ и иакова алфеова и fадеа и симона кананеа
и^ а^ндрњ'а, и^ фїли'ппа, и^ варџоломе'а, и^ матџе'а, и^ џомђ, и^ і^а'кова а^лџе'ѓ^ва, и^ џаDде'а, и^ си'мона канани'та,
19
19
и иудѫ искариотьскааго иже и прэдасть и.
и^ і^ю'дђ и^скариѓ'тскаго, и^же и^ предастъ е^го”
20
20
и придоша въ домъ и събьрашz сz пакы народи яко не мощи имъ ни хлэба сънэсти.
И/ прїидо'шя в# домъ, и^ събрася пакы народъ, ја^ко не можти и^мъ ни хлњба ја%сти”
21
21
и слышавъше иже бэахѫ у нѥго изидоша ѩти и. глаголаахѫ бо яко неистовъ ѥсть.
И$ слы'шавше и^же бњхђ оу^ него`, и^ꙁыдо'шя да и^мђтъ е^го. гл~ахђ б^о, ја%ко неи'стовъ е^сть”
22
22
и кънижьници низъшьдъшеи отъ иерусалима глаголахѫ яко веельзевулъ имать и яко о кънzзи бэсъ изгонить бэсы.
И$ кни'жницы и^же эT і^ерsли'ма ниꙁшед#шеи`, гл~ахђ, ја%ко вее^лꙁевђлъ и%мать, и^ ја%ко ѓ^ князи бњсо'встњмъ и^ꙁго'нитъ бњсы”
23
23
и призъвавъ ѩ въ притъчахъ глаголааше къ нимъ: како можеть сотона сотонѫ изгонити;
И$ приꙁвавъ и^хъ, в# при'тчях# гл~аше и^мъ. ка'ко можетъ сатана сатанђ и^ꙁгонити;
24
24
и аще царьство на сz раздэлить сz не можеть стати царьство то.
и^ а'ще црsтво на ся раꙁдњлится, не мо'жетъ стати црsтвот^о”
25
25
и аще домъ на сz раздэлить сz не можеть стати домъ тъ.
И$ а'ще домъ на' ся раздњлится, не мо'жетъ стати доM то'и”
26
26
и аще сотона въста самъ на сz и раздэли сz не можеть стати нъ коньчинѫ имать.
и^ а'ще сатана въста` на' ся самᲆ, и^ раꙁдњлися, не мо'жетъ ста'ти, н^о конецъ и%мать”
27
27
ни къто же не можеть съсѫдъ крэпъкааго въшьдъ въ домъ ѥго расхытити аще не прэжде крэпъкааго съвzжеть и тъгда домъ ѥго расхытить.
Никтоже мо'жетᲆ съсђ'ды крњпкаго в#шеD в доM его расхи'тити, а^ще не пе'рвње крњпкаго свя'жеT, и^ тогда` домъ его расхи'титъ”
28
28
аминь глаголѭ вамъ яко вься отъпустzть сz сыномъ чловэческомъ съгрэшения и власфимиѩ ѥлико аще власфимисаѭть.
А/ми'нь гл~ю вамъ, ја^ко вс^я эTпђстятся съгрњшенїя сн~омъ члчsкымъ, и^ хђле'нїа е^ли'ка а^ще въсхђ'лятъ”
29
29
а иже власфимисаѥть на свzтыи духъ не имать отъпущения въ вэкъ нъ повиньнъ ѥсть вэчьнуу му сѫду.
А$ иже въсхђ'литъ на' дх~ь ст~ыи, не и%мать эTпђщенїа въ вњкы, н^о пови'ненъ е^сть вᲇ'чномђ сђдђ.
30
30
занѥ глаголахѫ яко духъ нечистъ имать.
ꙁане гл~ахђ, дђхъ нечистъ и%мать”
31
31
Приде же мати ѥго и братия и вънэ стоѩще посълашz къ нѥму глашаѭще и.
Прїидоша оу^бо ма'ти и^ братїя е^го. и^ вн^њ стоа'ще послашя к немђ зовђще е^го”
32
32
и сэдэаше о нѥмь народъ. рэшz же ѥму: се мати твоя и братия твоя и сестры твоѩ вънэ ищѫть тебе.
и^ сњдя'ше нароD ѓ^ немъ рњша же е^мђ. с^е ма'ти твоа` и^ братїя твоя, и^ сестры твоя вн^њ и%щђтъ тебе”
33
33
и отъвэща имъ глаголѩ: къто ѥсть мати моя ли братия моя;
и^ эTвᲇща и^мъ гл~я. кт^о е^сть ма'ти моа` и^ братїя моя`;
34
34
и съглzдавъокрьстъ ѥго глагола: се мати моя и братия моя.
и^ съгля'давъ ѓ%крестъ себе сњдя'щая, гл~а, с^е ма'ти моа` и^ братїа моя,
35
35
иже бо аще сътворить волѭ божиѭ сь братъ мои и сестра моя и мати ѥсть.
и^же б^о а%ще сътвори'тъ во'лю бж~їю, се'и братъ мои и^ сестра` моа`, и^ ма'ти м^и е^сть”
Глава 4
Глава`, д~”
1
1
И пакы начzтъ при мори учити. и събьра сz къ нѥму народъ мъногъ. яко самъ вълэзъ въ корабль сэдэаше въ мори. и вьсь народъ бэша при мори на земли.
И па'кы нача'тъ оу^чити при' мори, и^ събра'ся к немђ нароD многъ, ја%коже самомђ влњꙁшђ в# корабль, сњдњти в# мо'ри, и^ ве'сь нароD при' мори на земли` бя'ше.
2
2
и учааше ѩ притъчами мъного. и глаголааше имъ въ учении своѥмь:
и^ оу^чаше и^хъ при'тчями мно'го, и% гл~аше и^мъ въ оу^ченїи своемъ”
3
3
слышите. се изиде сэѩи сэятъ.
Слы'шите. с^е и^зы'де сња'и` сњ'ати”
4
4
и бысть ѥгда сэяше ова падоша на пѫти и придошz пътицz и позобаша я.
И$ бысть егда сњаше, ѓ%во паде на пђти`, и^ прїидо'ша пти'ця и^ поꙁоба'шя е&”
5
5
а другоѥ паде на каменьнэѥмь идеже не имэ землѩ мъногы. и абиѥ прозzбе занѥ не имэаше глѫбины земьныѩ.
дрђгое же паде` на ка'мени, и^дњже не и^мя'ше земля мно'ги, и^ а%бїе прозябе`, зане не и^мя'ше глђбины ꙁемныа.
6
6
слъньцу же въсиявъшу присвzде. и занѥ не имэаше корения усъше.
слн~цђ же въсїа'вшђ, присвя'де, и^ ꙁане не имя'ше корене, и%сше”
7
7
и другоѥ паде въ трьнии. и възиде трьниѥ и подави ѥ и плода не дасть.
И$ дрђго'е паде` вᲆ тръннїи, и^ взы'де тр'ънїе, и^ подави е&, и^ плода` не дастᲆ”
8
8
и другоѥ паде на земли добрэи и даяше плодъ въсходz и расты. и приплоди ово три десzти ово шѥсть десzтъ ово съто.
И$ дрђго'е паде на ꙁемли` до'брњ, и^ даа'ше плоD, въсходящъ, и^ растђщъ. и^ приплодоваше на, л~, и^ на, ћE, и^ на' сто.
9
9
и глаголаше: имэѩи уши слышати да слышить.
и^ гл~аше, и^мњ'аи` оу^ши слы'шаᲄи да слы'шитъ”
10
10
ѥгда же бысть ѥдинъ въпросишz и иже бэахѫ о нѥмь съ обэма на десzте притчz.
Є/гда же бысть е^ді'нъ, въпроси'шя его и^же бњхђ с нимъ съ ѓ^бњманадесяте, ѓ^ притчи”
11
11
и глаголаше имъ: вамъ ѥсть дано вэдэти таиная царьствия божия. онэмь же вънэшьниимъ въ притъчахъ вься бываѭтъ.
И$ гл~аше и^мъ, ваM е^сть дано вњдати та'ины црsтвїя бж~їа, ѓ^нњм же в#нњшнимъ в# прит#чяхъ вс^я быва'ютъ.
12
12
да видzще видzть и не узьрzть. и слышzще слышzть и не разумэваѭть. еда къгда обратzть сz и отъпустzть сz имъ грэси.
да ви'дяще ви'дятъ, и^ не оу'ꙁрятъ. и^ слы'шаще слы'шятъ, и^ не раꙁђмњютъ. да не когда ѓ^брятятся, и^ ѓ^ста'вят#ся и^мъ грњси`.
13
13
и глагола имъ: не вэсте ли притъчz сеѩ и како вьсz притъчz разумэѥте;
и^ гл~а и^мъ. не вњ'сте ли при'тча сеа`; и^ ка'ко вс^я притчя раꙁђмњ'ете;
14
14
сэѩи слово сэѥть.
сњ'аи`, сло'во сњ'етъ.
15
15
си же сѫть яже на пѫти идеже сэѥть сz слово и ѥгда слышzть абиѥ. придеть сотона и отиметь слово сэѥноѥ въ срьдьцихъ ихъ.
сїи же сђть и^же на пђти`, и^дњже сњ'ется сло'во, и^ е^гда` оу^слы'шят#, а%бїе прїидетъ сатана, и^ эTи'метъ сло'во сњ'анное в# срDцихъ и^хъ”
16
16
и си такожде сѫть иже на каменьныихъ сэѥми. иже ѥгда слышzть слово абиѥ съ радостиѭ приѥмлѭть ѥ.
И$ сїи сђть та'кожDе и^же на ка'менныхᲆ сњ'емїи. и^же е^гда оу^слы'шитъ сло'во, а%бїе с ра'достїю прие'млютъ е&,
17
17
и не имѫть корене въ себэ нъ врэменьни сѫть. по томь же бывъши печали ли гонению словесе ради абиѥ съблажняѭь сz.
и^ не и^мђтъ коре'нїа в себњ, н^о време'нни сђть” Таже бы'вши печали, и^л^и гоне'нїю словесе` ради, а%бїе съблажняют#ся”
18
18
а си сѫть сэѥнии въ трьнии слышащеи слово
А$ сїи сђть и^же в# трᲆнїи сњ'емїи. слы'шащеи` сло'во,
19
19
и печали вэка сего и льсть богатьствия и о прочиихъ похоти въходzщz подавляѭть слово и без плода бываѥть.
и^ печали вᲇка сего, и лесть богатьства, и^ ѓ^ про'чихъ похотїи в#ходя'ще, подавляюT слово, и^ беспло'дъно быва'етъ”
20
20
а сии сѫть сэѥнии на добрэ земли иже слышzть слово и приѥмлѭть ѥ и плодzть сz на три десzти и шесть десzтъ и съто.
и^ сїи сђть и^же на ꙁемли до'брњи сњ'емїи, и^же слы'шятъ сло'во, и^ прїе'млютъ, и^ плоDствђютъ, на, л~, и^ на, ћE, и^ на сто”
21
21
И глаголаше имъ: еда приходить. свэтильникъ да подъ спѫдъмь положенъ бѫдеть ли подъ одръмь; не да ли на свэщьникъ възложать и;.
И$ гл~аше и^мъ” е^да свњти'лникъ приходитъ, да поD спђ'дом# положатъ е^го, и^л^и поD ѓ^дромъ; не да ли на свњщницњ положенъ бђдет#;
22
22
нэсть бо ни чьто же таино ѥже не явить сz. ни бысть потаѥно нъ да придеть въ явлениѥ.
нњсть бота'ино, е^же не ја^ви'тся. ни бысть потае^но, н^о да прїидетъ въ ја^вле'нїе”
23
23
иже имать уши слышати да слышить.
А$ще кто и%мать оу^ши слы'шати, да слы'шитъ”
24
24
и глаголааше имъ: блюдэте сz чьто слышите. въ нѭже мэрѫ мэрите намэрить сz вамъ и приложить сz вамъ слышzщиимъ.
И/ гл~аше и^мъ, блюдњте чт^о слы'шите. в нюже мњрђ мњ'рите, въꙁмњрится вамъ, и^ приложится вамъ слы'шящым#”
25
25
иже бо аще имать дасть сz ѥму а иже не имать и ѥже имать отъиметь сz отъ нѥго.
И$же б^о а^ще и%мать, дасться е^мђ. а^ и^же не и%мать, и^ е^же и'мать, эTи'мется эT него”
26
26
И глаголааше: тако ѥсть царьствиѥ божиѥ якоже аще чловэкъ въмэтаѥтъ сэмz въ землѭ.
И$ гл~аше, та'ко е^сть и^ црsтвїе бж~їе, ја%коже чл~къ в#мњта'етъ сњмя в# ꙁем#лю,
27
27
и съпить и въстаѥть нощь и дьнь. и сэмz прозzбаѥть и растеть якоже не вэсть онъ.
и^ спитъ, и^ въста'етъ но'щїю и^ дн~їю, и^ сњмя проꙁяба'етъ и^ растетъ, ја^коже не вњсть ѓ'нъ.
28
28
о себэ бо земля плодить сz прэжде трэвѫ по томь же класъ по томь же и пъшеницѭ въ класэ.
в себњ б^о ꙁемля пло'дитъ преже травђ, потоM класъ. таже и^сполняетъ пшени'цђ в# кла'сњ.
29
29
ѥгда же съзрэѥть плодъ абиѥ посълеть сьрпъ яко настоить жzтва.
е^гда же съзрњ'етъ плодъ, а%бїе по'слетъ ср'ъпъ, ја%ко наста` жа'тва”
30
30
и глаголааше: чьсому уподобимъ царьствиѥ божиѥ ли коѥи притъчи приложимъ ѥ;
И$ гл~аше, чесомђ оу^подо'биM црsтвїе бж~їе; и^ли кое'й притчи приложимъ е&;
31
31
яко горушьнэ зьрнэ ѥже ѥгда въсэѥно бѫдеть въ землѭ мьнѥ вьсэхъ ѥсть сэменъ земьныихъ.
ја^ко зе'рно горђшично, е^же е^гда всњ'ано бђ'детъ в ꙁемли, мнње всњхъ сњменъ е^сть ꙁемных#,
32
32
и ѥгда въсэѥно бѫдеть въздрастеть и бѫдеть болѥ вьсэхъ зелии и творить вэтви велиѩ яко мощи подъ сэниѭ ѥго пътицамъ небесьныимъ витати.
и^ е^гда` всњано бђ'детъ възрастетъ, и^ бђдетъ бо'ле всњхъ ꙁелїи, и^ сътворит# вњтви ве'лїа, ја%ко мощи поD сњнїю е^го пти'цямъ нбsнымъ вїтати”
33
33
и тацэми притъчами мнозэми глаголааше имъ слово якоже можаахѫ слышати.
И$ таковњми притчями мно'гами гл~аше иM сло'во, ја%коже можахђ слы'шати”
34
34
без притъчz же не глаголааше имъ. ѥдинъ же сказааше ученикомъ своимъ вься.
Бес при'тча же не гл~аше и^мъ словесе” ѓ^со'б# же оу^чн~комъ свои^мъ скаꙁаа'ше вся”
35
35
И глагола имъ въ тъ дьнь вечеру бывъшу: преидэмъ на онъ полъ.
И/ гл~а и^мъ в# то'и дн~ь, вечерђ бывшђ, пре'идемъ на ѓ^нъ полъ.
36
36
и отъпущьше народъ поѩшz и якоже бэ въ ладии. и ины ладиѩ бэахѫ съ нимь.
и^ эTпђщ#ше наро'ды, поя'ша е^го, ја%коже бњ в корабли. и^ і'нїи корабли бњхђ с ни'мъ”
37
37
и бысть буря вэтрьна велия. влъны же въливаахѫ сz въ ладиѭ яко уже погрzзнѫти хотэаше.
И$ бысть бђ'ря вњтрена вели'ка, влъны же влива'хђся в корабль, ја%коже оу^же погрђжатися е^мђ.
38
38
и бэ самъ на кръмэ на възглавици съпz. и възбудишz и и глаголашz ѥму: учителю не родиши ли яко погыблѥмъ;
и^ б^њ самъ на кормњ на въꙁглавници, сп^я, и^ въꙁбђди'шя е^го, и^ гл~ашя е^мђ. оу^чи'телю, нерадиши ли ја%ко погиба'ем#;
39
39
и въставъ запрэти вэтру. и рече морю: млъчи и устани и улеже вэтръ и бысть тишина велия.
и^ в#ставъ, ꙁапрњти вњтрђ, и^ рече мо'рю, млъчи`, преста'ни. и^ оу^ле'же вњтръ, и^ бысть ти'шина ве'лїа.
40
40
и рече имъ: чьто тако страшиви ѥсте; како не имете вэры;
и^ рече и^мъ, чтота'ко страшли'ви е^сте; ка'ко не и'мате вњ'рђ;
41
41
и възбояша сz страхъмь велиѥмь и глаголаахѫ другъ къ другу: къто убо ѥсть сь яко и вэтри и море послушаѭть ѥго;
и^ оу^боа'шяся страхомъ ве'лїемъ, и^ гл~ахђ дрђгъ къ дрђгђ, кто оу^бо се'и е^сть, ја%ко и^ вњтръ и^ мо'ре, послђшаюT е^го;
Глава 5
Глvа, е~”
1
1
И придошz на онъ полъ моря въ странѫ гадариньскѫ.
И прїидо'ша на ѓ^нъ полᲆ мо'рю, въ странђ гадари'нскђю”
2
2
и излэзъшѫ ѥму из корабля абиѥ сърэте и отъ гробъ чловэкъ нечистъмь духъмь.
І$ и^злњз#шђ е^мђ и^с корабля, а%бїе срњте е^го эT гробъ чл~къ, в# дђ'сњ нечи'стњ,
3
3
иже жилище имэаше въ гробэхъ и ни желэзьнъмь ѫжьмь ѥго ни къто же не можааше съвzзати.
и^же жили'ще и^мяше въ гробњхъ. и^ ни вери'гами никтоже можа'ше е^го свяꙁа'ти.
4
4
занѥ мъногы краты пѫты и ѫжи желэзьны съвzзану сѫщу прэтрьзаахѫ сz отъ нѥго ѫжа желэзьна и пѫта съкрушаахѫ сz. и ни къто же не можааше ѥго умѫчити.
ꙁане е^мђ мно'гажDы пђты и^ ю'жи желњꙁны свя'ꙁанђ сђщђ, и^ растръꙁа'тися эT него ю'жемъ желњꙁномъ и^ пђтоM съкрђша'тися, и^ никтоже можаше е^го оу^мђ'чити.
5
5
и вынѫ дьнь и нощь въ гробэхъ и въ горахъ бэ въпиѩ и тлъкы сz камениѥмь.
и^ вы'нђ нощь и^ дн~ь въ гробњхъ и^ в горахъ б^њ, вопїа и^ тлъкыися ка'менїемъ”
6
6
узрэвъ же исуса из далече тече и поклони сz ѥму.
Оу^зрњв# же і^с~а и^ꙁдале'че, тече`, и^ поклони'ся е^мђ,
7
7
и възопивъ гласъмь велиѥмь глагола: чьто мънэ и тебэ исусе сыне бога вышьняаго; заклинаѭ тz богъмь не мѫчи мене.
и^ въꙁъпи гл~сомъ ве'лїемъ, рече. что` мнњ и^ тебњ і^с~е сн~е б~а вышняго; ꙁаклина'ю т^я бг~ом#, не мђ'чи мене.
8
8
глаголааша бо ѥму: изиди душе нечистыи отъ чловэка.
гл~аше б^о е^мђ. и^ꙁыди дђше нечи'сᲄыи эT чл~ка”
9
9
и въпрашааше и: како ти ѥсть имz; и глагола легеонъ мнэ ѥсть имz яко мънози ѥсмъ.
И$ въпрашаше е^го, что` т^и е^сть и^мя; и^ эTвњща гл~я, легеѓ^нъ и'мя мнњ, ја%ко мно'ѕи е^смы,
10
10
и моляаше и мъного да не посълеть ихъ кромэ страны.
и^ моли'шя его мно'го, да не по'слетъ иX вн^њ страны”
11
11
бэ же ту стадо свино пасомо велиѥ при горэ.
Бњ же т^ђ при горᲇ стадо сви'но ве'лїе пасо'мо.
12
12
и молишz и вьси бэси глаголѭще: посъли ны въ свиниѩ да въ нѩ вънидемъ.
и^ моли'шя е^го вс^и бњ'си гл~юще. посли' н^ы в# свинїа, да в н^я вни'демъ.
13
13
и абиѥ повелэ имъ исусъ. и ишьдъше дуси нечистии вънидошz въ свиниѩ. и устрьми сz стадо по брэгу въ море. бэ же ихъ яко дъвэ тысzщи. и утапаахѫ въ мори.
и^ повелњ и^мъ а^бїе і^с~” И$ і^ꙁшеDше дђ'си нечи'стїи, в#нидошя в# свинїя. и^ оу^стреми'ся ста'до по' брегђ в# море, бњхђ же ја^ко двᲇ ты'сђщи, и^ оу^топа'хђ в мо'ри.
14
14
и пасѫщеи свиниѩ бэжашz и възвэстишz въ градэ и на селэхъ. и придошz видэтъ чьто ѥсть бывъшеѥ.
пасђщїи же свинїя, бњжашя, и^ въꙁвњсти'шя въ градњ и^ в се'лех#” И$ і^зыдо'ша ви'дњти что е^сть бы'вшее.
15
15
и придошz къ исусови и видэшz бэсьновавъшааго сz сэдzща облъчена и съмыслzща имэвъшааго легеонъ. и убоzшz сz.
и^ прїидо'шя къ іс~ови, и^ видњша бњснова'вшагося, сᲇдяща, и^ ѓ^блъче'на, и^ смы'сляща, и^мњвшаго легеѓ^нъ, и^ оу^боа'шяся.
16
16
и повэдэша имъ видэвъшеи како бысть бэсьнуу му и о свинияхъ.
повњдашя же и^мъ видњвшеи`, ка'ко бысть бњсномђ, и^ ѓ^ свинїяхъ”
17
17
и начаша молити и отити отъ прэдэлъ ихъ.
И$ нача'шя молити его. эTи^ти эT предњ'лъ и^хъ”
18
18
и въъодzщу ѥму въ ладиицѫ моляаше и бэсьновавыи сz да бы съ нимь былъ.
И$ влњзшђ е^мђ в# корабль, моля'ше е^го бњснова'выися, дабы бы'лъ с нимъ”
19
19
исусъ же не дасть ѥму. нъ глагола ѥму: иди въ домъ твои къ твоимъ и възвэсти имъ ѥлико ти господь сътвори и помилова тz.
І$с~ же не дастъ е^мђ, н^о рече емђ. и^ди` в доM твои к# твои^мъ, и^ въꙁвњсти и^м#, е^ли'ка т^и г~ь сотвори`, и^ поми'лова т^я”
20
20
и иде и начzтъ проповэдати въ декаполи ѥлико сътвори ѥму исусъ. и вьси дивляахѫ сz.
И$ і'де, и^ нача проповњ'дати в# десятигра'дњ, е^ли'ка сътвори е^мђ і^с~, и^ вс^и дивля'хђся”
21
21
И прээхавъшу исусови въ корабли пакы на онъ полъ събьра сz народъ мъногъ о нѥмь и бэ при мори.
И$ прешеDшђ і^с~ђ в# корабли па'ки на ѓ^нъ полъ. събрася наро'дъ многъ ѓ^ неM, и^ бњ при' мори”
22
22
и се приде ѥдинъ отъ архисµнагогъ именемь иаиръ. и видэвъ и паде на ногу ѥго.
И$ с^е прїиде е^ді'нъ эT а^рхїсинагогъ, и'менемъ и^а^и'ръ, и^ видњвъ е^го, паде` при ногђ е^го.
23
23
и моляаше и мъного глаголѩ яко дъщи моя на коньчинэ ѥсть. да пришьдъ възложиши на нѭ рѫцэ да съпасена бѫдеть и оживеть.
и^ моляше е^го много гл~я, ја%ко дщ^и моа` на кончи'нњ е^сть, да пришеD въꙁложи'ши на ню рђ'цњ, ја%ко да сп~се'тся и^ жива бђ'детъ.
24
24
и иде съ нимь. идzше по I©э народъ мъногъ. и UгнэтахUть и.
и^ і'де с ни'мъ, И/ по немъ и^дяхђ народи мно'зи, и^ оу^гнњта'хђ е^го”
25
25
и жена етера. въ точении. кръве. лэтъ. в7i.
И$ жена` нњ'каа сђщи в точе'нїи кро'ве, лTњ дванадесяте,
26
26
и много пострадавъши. t многъ врачевъ. иждивъши все своѥ имэниѥ. и ни ѥдиноя же пользы обрэтъши.
и^ мно'го пострада'вши эT многъ врачеv, і^ и^зда'вши своя вс^я, и^ ни е^ді'ноа польꙁы ѓ^брњтши, н^о паче в# горше пришеDши,
27
27
слышавъши о I©э. пришьдъши съзади прикоснUсz ризэ ѥго.
слы'шавши ѓ^ і^с~њ, пришеDши в^ наро'дњ съꙁади`, прикоснђся ри'зњ е^го,
28
28
гlаше бо аще бо прикоснUсz понэ ризэ ѥго. сп©ена бUдU.
гл~аше б^о, ја%ко а^ще прикоснђ'ся ри'замъ е^го, сп~се'на бђ'дђ.
29
29
и абие и коснUсz. исъточьникъ къ кръве ѥя. и разUмэ тэломь. яко ицэли отъ раны.
и^ а'бїе и^з#ся'кнђ и^сточникъ кро'ве еа`. и^ раꙁђмᲇ тњломъ, ја^ко и^сцњлњ эT ра'ны.
30
30
и абие I©. очюти въ себе силU ишьдъшю t нѥго. и обращьсz въ народэ гл7аше. Къто прикоснUсz ризахъ моихъ.
и^ а'бїе і^с~, разђмњ` в себњ си'лђ и^зшеDшђю эT него, и^ ѓ^бра'щся в# наро'дњ, гл~аше. кто прикоснђся ри'ѕахᲆ моиX;
31
31
и гlаша ѥмU Uченици ѥго. видz народъ Uгнэтающь тz. и гlаше кто прикоснUсz мнэ.
и^ гл~ахђ е^мђ оу^чн~цы е^го. видиши народъ оу^гнњта'ющь т^я, и^ гл~еши кто ся прикоснђ` мн^њ;
32
32
и озираше видэти сътворьшюю се.
и^ ѓ^бъгля'даше ви'дњти сътворшђю с^е”
33
33
жена же Uбоявъшисz. и трепещещи. вэдUщи ѥже быc ѥи. приде и припаде къ нѥмU. и рече ѥмU всю истинU.
Жена' же оу^боа'вшися и^ трепе'щђщи, вњдящи е^же бысть е'й, прїиде, и^ припаде к немђ, и^ рече е^мђ вс^ю и'стинђ.
34
34
I© же рече. ѥи. дьрзаи дъщи. вэра твоя сп7се тz. иди съ миръмь. и бѫди цэла отъ раны твоѥѩ.
ѓ%н же рече е'й, дщ^и. вњ'ра твоа сп~се т^я. и^ди` в# ми'ръ, и^ бђ'ди цњла` эT раны твоеа`”
35
35
и ѥще глаголѭщу ѥму придоша отъ архисинагога глаголѭще яко дъщи твоя умьрэть. чьто движеши учителz;
Є$ще е^мђ гл~ющђ, прїидо'шя эT а^рхїсинаго'га гл~юще, ја%ко дщ^и твоа оу'мре, что` е^ще дви'жеши оу^чи'теля;
36
36
исусъ же абиѥ слышавъ слово глаголѥмоѥ глагола архисинагогови: не боисz тъкъмо вэруи.
і^с~ же а'бїе слы'шавъ сло'во гл~емое, гл~а а^рхїсинаго'гови. не бо'ися, то'кмо вњрђи.
37
37
и не остави ити по себэ ни ѥдиного же тъкъмо петра и иакова и иоана брата иаковля.
и^ не ѓ^ста'ви по себњ ни е^ді'ного и^ти, то'кмо пеTра, и^ і^а'кова, и^ і^ѓ^а'нна брата и^а'ковля”
38
38
и приде въ домъ архисинагоговъ и видэ млъвѫ и плачѫщz сz и кричzщz мъного.
И$ прїиде в# домъ а^рхїсинаго'говъ, и^ видњ млъвђ, плачђщеи`ся и^ крича'ще много,
39
39
и въшьдъ глагола имъ: чьто млъвите и плачете сz; отроковица нэсть умрьла нъ съпить.
и^ вшеD, гл~а и^мъ. чт^о млъвите, и^ пла'четеся; ѓ^трокови'ца нњ'сть оу^мръла`, н^о спитъ.
40
40
и рѫгаахѫ сz ѥму. онъ же изгънавъ вьсz поѩтъ отьца отроковицz и матерь и иже бэша съ нимь. и въниде идеже бэ отрочz лежz.
и^ рђга'хђся е^мђ” ѓ%н же и^ꙁгнавъ вс^я, поя'тъ эTц~а ѓ^троковица и^ мт~ре, и^ і^же бњхђ с нимъ, вни'де и^дњже бњ ѓ^троковица лежащи.
41
41
и ѥмъ за рѫкѫ отроковицѫ глагола ѥи: талита куми ѥже ѥсть сказаѥмо дэвице тебэ глаголѭ въстани.
и^ е^мъ ꙁа' рђкђ ѓ^троковицђ, гл~а е'й, талиџа кђми, е^же е^сть сказа'емо, дв~це тебњ гл~ю, в#ста'ни.
42
42
и абиѥ въста дэвица и хождааше. бэ бо лэтома двэма на десzте. и ужаснѫшz сz ужасъмь велиѥмь.
и^ а'бїе въста дв~ца, и^ хожDаше. б^њ б^о лњтᲆ два^надесяте. и^ оу^жасо'шяся оу^жасомъ ве'лїемъ.
43
43
и запрэти имъ мъного да ни къто же не увэсть сего. и рече дади ѥи эсти.
и^ запрњти и^мъ мно'го, да никтоже оу^вᲇсть сего. и^ рече дати е'й ја%сти”
Глава 6
Глvа, ѕ~”
1
1
И приде отътѫду и приде въ отьчьствиѥ своѥ. и по нѥмь идошz ученици ѥго.
И ізыде эTтђ'дђ, и^ прїиде въ эTч~ьствїе свое, и^ по нем# и^дошя оу^чн~цы е^го”
2
2
и бывъши сѫботэ начzтъ на съньмищи учити. и мънози слышавъще дивляахѫ сz глаголѭще: отъкѫду се ѥсть сему и чьто прэмѫдрость даная ѥму и силы таковы рѫкама ѥго бываѭть;
И$ бы'вши сђбо'тњ, начатъ на со'нмищи оу^чиᲄи, и^ мно'ѕи слы'шаще дивля'хђся гл~юще. эTкђ'дђ семђ сїа; и^ что премђ'дрость да'наа е^мђ, и^ си'лы таковы` рђкама е^го быва'ют#;
3
3
не сь ли ѥсть тектонъ сынъ мариинъ; братъ же иакову и осии и иудэ и симону; не и ли сестры ѥго сѫть у насъ сьде; и съблажняахѫ сz о нѥмь.
не се'и л^и е^сть тектонъ, сн~ь мр~їин#. братъ же и^а'ковђ, и^ і^ѓ^сїи, и^ і^оу'дᲇ, и^ си'монђ; и^ не сестры л^и е^го ꙁд^њ сђть в насъ; и^ блажня'хђся ѓ^ немъ”
4
4
глаголааше же имъ исусъ яко нэсть пророкъ без чьсти тъкъмо въ своѥмь отьчьствии и въ рождении и въ дому своѥмь.
Гл~аше же и^мъ і^с~, ја%ко нњсть пррoкъ без# чьсти, то'кмо въ эTч~ьствїи своеM, и^ в# сро'д#ствњ, и^ в домђ своемъ.
5
5
не можааше ту ни ѥдиноѩ силы сътворити тъкъмо на мало недѫжьникъ рѫцэ възложь исцэли.
и^ не можа'ше т^ђ ни е^ді'ноа си'лы сътворити, токмо ма'ло недђж'ныхъ въꙁлоQ рђцњ, и^сцњли`.
6
6
и дивисz за невэрьство ихъ. и обьхождааше градьцz окрьстъ учz.
и^ дивля'шеся ꙁа невњрствїе ихъ” И$ ѓ^бхожа'ше ве'си ѓ%крsтъ оу^ча”
7
7
Въ оно вреұ. призва iс7 оба на десzте Uченика своя. и нача я посылати. дъва. дъва. и даяше имъ власть. на д©эхъ иеч©тхъ.
И/ приꙁва` ѓ%бана'десяте, и^ начатъ и^хъ посыла'ти, два^ два^, и^ даа'ше и^мъ власть наD дђхи нечи'стыми”
8
8
и запрэти имъ да ничто же възьмUть на пUть тъкмо жьзлъ ни рыбы, ни хлэба ни при поясэ мэди.
И ꙁаповњда и^мъ, да ничесоже во'ꙁмTђ на пђть, то'кмо же'ꙁлъ е^ді'нъ. н^и пи'ры, ни^ хлњб'а, ни^ при поясњ мdњ,
9
9
нъ обUвеныя въ сандалия. и не облачитисz въ двэ ризэ.
н^о ѓ^бђвени в# санда'лїа, и^ не ѓ^блачи'тися в# двњ ри'зњ”
10
10
и гlаше имъ. идеже колижьдо вънидете въ домъ тU пребываите. дондеже изидете tтудU.
И$ гл~аше и^мъ, и^дᲇже а%ще в#ни'дете в домъ, т^ђ пребыва'ите, доnдеже и^ꙁы'деᲄе эTтђ'дђ.
11
11
и ѥлико аще не приимUть васъ. ни послUшають васъ. и исходzще tтUдU. tтрzсэте прахъ. иже ѥсть подъ ногами вашими. въ съвэдэтельство имъ. аминъ гlю вамъ. tрадьнэѥ бUдеть содомлямъ. въ дн7ь сUдьныи. неже градU томU.
и е^лицы а^ще не прїимђтъ в^ы, ниже послђшаютъ васᲆ, и^сходя'ще эTтђдђ, эTтрясњте прахъ и^же поD ногами ва'шими, въ свњдњтельство иM. а^ми'нь гл~ю вамъ, эTраDнње бђ'детъ содо'момъ и^ гомо'роM в дн~ь сђдныи, неже гра'дђ томђ”
12
12
и шьдъше же проповэдаахU. да покаютьсz.
И$ і^зшеDше проповњдахђ да пока'ются.
13
13
и бэсы многы изганяахU. и мазахU олэѥмь. многы недUжьныя. и исцэляахU.
и^ бњ'сы мно'гы и^ꙁгоняхђ, и^ ма'ꙁахђ ма'сломᲆ мно'гы недђжны, и^ сцњлњва'хђ”
14
14
Въ оно+. слыша иродъ цrь. слUхъ iс7въ. явэ бо быc имя ѥго и гlаше. яко iw7нъ кр7стzи въста t мьртвыихъ. и сего ради силы дэютьсz о нѥмь.
И/ оу^слы'шавъ цр~ь и%родъ, ја%вњ б^о бысть и'мя е^го. и гл~аше, ја%ко і^ѓ^а'ннъ крsтяи` эT мр~твыX в#ъста`, и^ сего раd си'лы дњ'ются ѓ^ немᲆ”
15
15
ини же гlахU. яко илия ѥсть. ини же гlаахU. яко прbркъ. ѥсть. яко ѥдинъ t прbркъ.
И$нїи гл~ахђ, ја^ко и^лїа е^сть. и^нїи же гл~ахђ, ја^ко пррoкъ е^сть, и^ли ја%ко е^ді'нъ эT пррoкᲆ”
16
16
слышавъ же иродъ рече. яко ѥго же азъ UсэкнUхъ. иоана. сь ѥсть. тъ въста t мьртвыихъ.
Слы'шав же и%роD, рече, ја^ко е^гоже а^ꙁ# оу^сњкнђхᲆ і^ѓ^а'нна, то'и е^сть, то'и въста` эT мр~твых#”
17
17
тъ бо иродъ. пославъ ятъ iw7на. и съвzза и въ тьмьници. иродиады ради. жены филипа брата своѥго. яко оженисz ѥю.
ᲄо'и б^о и'родъ пославъ, ја%тъ і^ѓа'нна, и^ свяꙁа` е^го в темници, и^родїя'ды ради жены фїли'ппа бра'та свое^го, ја%ко ѓ^женися ею`”
18
18
гlаше бо иwанъ иродови. не достоить тебе имэти жены филипа бра твоѥго.
Гл~аше б^о і^ѓ^а'ннъ и'родови. не достоитъ тебњ и^мњти женђ` фїли'ппа бра'та твое^го”
19
19
иродиада же гнэваашесz на нь. и хотzаше и Uбити. и не можааше.
И/родїа же гнњвашеся нань, и^ хотяше е^го оу^бити, и^ не можа'ше.
20
20
иродъ бо бояшесz iw7на. вэды ѥго мUжа правьдьна и с™а. и хранzше и. и послUша ѥго. и въ сласть ѥго послUшаше.
и%роD б^о боа'шеся і^ѓ^а'нна, вњды е^го мђж'а пра'веDна и^ ст~а, и^ съблюда'ше е^го, и^ послђшав# е^го мно'га творяше, и^ в# сла'дость е^го послђшаше.
21
21
и приключьшю же сz. дн7и потребьнU. ѥгда иродъ родьствU своѥмU. вечерю сътварzаше. кнzземъ своимъ. и тысzщьнікомъ и старэишинамъ галискымъ.
и^ приклю'чшђся дн~и потребнђ, е^гда и%роD рожDьствђ свое^мђ ве'черю творяше, княѕе'мъ своимъ и^ ты'сђщникомъ, и^ старњ'ишинам# галиле'искамъ.
22
22
и въшьдъши дъщери ѥя. иродьядэ. и пласавъши. и Uгожьши иродови. и възлежащиимъ съ нимь. ре? цrь дв7и. проси U мене ѥмU же хощеши и дамь ти.
и^ вшеDши дще'ри тоа` и^родїя'ды, и^ пляса'вши, и^ оу^гожDьши и%родови, и^ въꙁлежа'щимъ с ниM. рече цр~ь дв~ци, проси` оу^ мене` е^же а^ще хо'щеши, и^ дамъ т^и.
23
23
и клzсz ѥи. яко ѥго же просиши дамь ти. до полъцр7ства моѥго.
и^ кля'тся ей, ја%ко а^ще попро'сиши м^и дамь т^и, и^ до полъ црsтвїа моего,
24
24
она же ишьдъши рече къ м™ри своѥи. чсо прошю. wна же рече. главы iw7на кр7стля.
ѓ^на же и^зшеDши реq мт~ри свое'й, чесо` прошђ`; ѓ^на же рече, главђ` і^ѓ^а'нна крsтля.
25
25
и въшьдъши абиѥ съ тъщаниѥмь къ цrю. проси гlющи. хощю да ми даси UсэченUю на блюдэ главU. iw7на. кр7стля.
и^ вшеDши а%бїе съ тща'нїемъ к# цр~ю, проси` гл~ющи. хощђ`, да м^и даси` эT него на блю'дњ главђ і^ѓ^а'нна крsтля.
26
26
и прискьрбьнъ бывъ цrь. за клzтвы и възлежащиихъ съ нимь. не въсхотэ tрещисz ѥи.
и^ приско'рбенъ бысть цр~ь, кля'твы же раd, и^ ꙁа въꙁлежа'щихъ с нимъ, не въсхотњ эTрещися еа`.
27
27
и абиѥ пославъ цrь воина. повелэ принести главU ѥго.
и^ а'бїе пославъ цр~ь спекђлатора, повелњ принести` главђ его.
28
28
онъ же шьдъ UсэкнU и въ тьмьници. и принесе главу ѥго на блюдэ и дасть ю двц7и. и дв7ца дасть ю матери своѥи.
ѓ'н же шедъ оу^сњкнђ его в темни'ци. и^ принесе` главђ его на блю'дᲇ, и^ дастъ ю& дв~ци, и^ дв~ца дастъ ю& матери свое'й”
29
29
и слышавъше Uченици ѥго. придоша възаша трUпъ ѥго. и положиша и въ гробъ.
И$ слы'шавше оу^чн~цы е^го, прїидо'шя и^ вꙁя'шя трђпъ его, и^ положи'шя его въ гробњ”
30
30
и събьрашасz вси апcли къ нѥмU. и възвэстиша ѥмU всz. ѥлико сътвори. и ѥлико наUчи.
И/ събра'шяся а^плsи къ і^с~ђ, и^ въꙁвњсти'шя емђ вс^я, и^ ели'ка сотвориша и^ наоу^чи'шя”
31
31
и рече имъ: придэте вы сами въ пусто мэсто ѥдини. и почиите мало. бэахѫ бо приходzщеи и отъходzщеи мънози и не бэ имъ коли понэ эсти.
И$ рече и^мъ. прїидњте вы сами в пђ'сто мњсто, еді'ни, и^ почїите ма'ло. бᲇхђ б^о приходя'щеи` и^ эTходя'щеи` мно'ѕи, и^ ни ја%сти и^мъ б^њ коли”
32
32
и идошz въ пусто мэсто корабльмь ѥдини.
И$ і^до'шя в# пђ'сто мњсто кораблемъ еді'ни.
33
33
и видэшz ѩ идѫщz и познашz ѩ мънози. и пэши отъ въсэхъ градъ притекошz тамо и варишz ѩ.
и^ видњшя иX и^дђща нароd, и^ поꙁна'шя иX мно'ѕи, и^ пњши эT всњхъ градовъ стицяхђся та'мо. и^ предвари'шя и^хъ, и^ снидо'шася к немђ.
34
34
и ишьдъ исусъ видэ народъ мъногъ. и мили ѥму бышz занѥ бэахѫ яко овъцz не имѫщz пастыря. и начzтъ учити ѩ мъного.
и і^ꙁшеD, видњ` і^с~ нароD мно'гъ, и^ млsрдова ѓ^ нихъ, ꙁане бњхђ ја^ко ѓ^вця` не и^мђще па'стыря” И начатъ и^хъ оу^чити мно'го”
35
35
и уже часу мъногу минѫвъшу пристѫпльше къ нѥму ученици ѥго глаголашz яко пусто ѥсть мэсто и уже година минѫ.
И$ оу^же часђ многђ бы'вшђ” Пристђ'пльше к# немђ оу^чн~цы его, гл~ашя. ја^ко пђ'сто есть мњсто, и^ чаs оу^же мног#,
36
36
отъпусти ѩ да шьдъше въ окрьстьнихъ селэхъ и вьсьхъ купzть себэ хлэбы. не имѫть бо чесо эсти.
эTпђсти и^хъ, да шеDше въ ѓ^крsтныX се'лехъ и^ ве'сехъ, кђ'пятъ себњ хлњбы. не и^мђтъ б^о чесо ја^сти.
37
37
онъ же отъвэщавъ рече: дадите имъ вы эсти. и глаголашz ѥму: да шьдъше купимъ дъвэма сътома пэнzзь хлэбы и дамъ имъ эсти;
ѓ^н же эTвњщавъ, рече и^мъ. дади'те и^м# в^ы ја^сти. и^ гл~ашя е^мђ. да шеDше кђ'пимъ двњма стома пњняѕь хлᲇбы, и^ дамы и^мъ ја^сти”
38
38
онъ же глагола имъ: колико имате хлэбъ; идэте и видите. и увидэвше глаголашz: пzть хлэбъ и дъвэ рыбэ.
ѓ%н же рече и^мъ, коли'ко хлњбы и%мате; и^дњте и^ ви'дите. и^ оу^вњдњвше гл~аша, пять хлњ'бъ, и^ двњ рыбњ.
39
39
и повелэ имъ посадити вьсz народы на споды на споды на травэ зеленэ.
и^ повелᲇ и^мъ посади'ти вся на спо'ды на спо'ды на травњ ꙁеленњ.
40
40
и възлегошz на лэхы на лэхы по съту и по пzти десzтъ.
и^ въꙁлегошя на' лᲇхы на лњхы, по сто и^ по пятьдесяT.
41
41
и приѥмъ пzть хлэбъ и дъвэ рыбэ възьрэвъ на небо благослови и прэломи хлэбы. и даяаше ученикомъ своимъ да полагаѭть прэдъ ними. и обэ рыбэ раздэли вьсэмъ.
и прїемъ пять хлњ'бъ и^ дв^њ ры'бњ, възрњвъ на нб~о, блsви, и^ преломи хлњ'бы, и^ даа'ше оу^чн~комъ свои^м#, да преDлага'ютъ преD ними, и^ ѓ^бњ рыбᲇ раздњли всњмъ.
42
42
и эдоша вьси и насытишz сz.
и^ ја%доша вс^и, и^ насы'тишяся.
43
43
и възzшz укрухъ дъва на десzте кошz исплънь и отъ рыбу.
и^ вꙁя'шя оу^крђ'хы дванадесяте ко'ша и^сполнь, и^ эT ры'бђ”
44
44
эдъшиихъ же бэ хлэбы пzть тысzщь мѫжь.
Бя'ше же ја%дшиX хлᲇбы ја%ко пять ты'сящь мђ'жїи”
45
45
и абиѥ убэди ученикы своѩ вънити въ корабль и варити и на ономъ полу въ виfсаидэ. доньдеже самъ отъпустить народы.
И/ а'бїе понђди оу^чн~кы своя вни'ти в# кора'бль, и^ вари'ти е^го на ѓ%номъ полђ к# виџсаи^дњ, до'ндеже самъ эTпђсти наро'ды”
46
46
и отърекъ сz имъ иде въ горѫ помолитъ сz.
И$ эTрек#ся и^мъ, и%де в# го'рђ помоли'тися”
47
47
и вечеру бывъшу бэ корабль по средэ моря а сь ѥдинъ на земли.
И$ ве'черђ бы'вшђ, б^њ кора'бль посредњ моря, и^ саM е^ді'нъ на ꙁемли`”
48
48
и видэ ѩ страждѫщz въ гребении бэ бо противьнъ вэтръ имъ. и при четврьтэи стражи нощьнэи приде къ нимъ по морю ходz и хотэ ѩ минѫти.
И$ видњ и^хъ стра'жђща в# пла'ванїи, бњ б^о вњтръ проти'венᲆ и^мъ. и^ ѓ^ четве'ртњи стражи нощънњи, прїиде к ни'мъ по' морю ходя`. и^ хотя'ше минђти и^хъ.
49
49
они же видэвъше и по морю ходzщь непщевашz призракъ быти и възъвашz.
ѓ^ни же видњ'вше е^го ходяща по морю, мнњхђ при'зракъ бы'ти, и^ възъпи'шя.
50
50
вьси бо видэшz и и възмzтошz сz. онъ же абиѥ глагола съ ними и рече имъ: дрьзаите азъ ѥсмь не боите сz.
вс^и б^о е^го ви'дњшя, и^ смђти'шася. и^ а'бїе гл~а с ними. и^ рече и^мъ, дръза'и^те, а^ꙁъ е^смь, не бо'итеся”
51
51
и въниде къ нимъ въ корабль и улеже вэтръ. и зэло из лиха въ себэ дивляахѫ сz и ужасаахѫ сz.
И$ вᲆни'де к нимъ в кора'бль, и^ оу^ле'же вњтръ. и^ ѕњло и^ꙁли'ха в себњ оу^жаса'хђся и^ дивля'хђся.
52
52
не разумэшz бо о хлэбэхъ. нъ бэ срьдце ихъ окаменѥно.
не разђмњшя б^о ѓ^ хлњбњхъ. бњ` б^о срDце иX ѓ^ка'менено.
53
53
и прээхавъше придошz на землѭ генисаретьскѫ и присташz.
и прешеDше, прїидо'шя в ꙁе'млю генисаретъскђ, и^ приста'шя”
54
54
ишьдъшемъ же имъ ис корабля абиѥ познашz и.
И/ і^ꙁшеDшемъ и^мъ и^с корабля`. а%бїе позна'вше е^го,
55
55
и прэтекошz вьсѭ странѫ тѫ. и начашz приносити на одрэхъ болzщаѩ идеже слышаахѫ и яко ту ѥсть.
ѓ^бте'кше вс^ю странђ т^ђ, нача'шя на ѓ^дрњхъ приносити боля'щая, и^дњже слы'шахђ ја%кот^ђ е^сть.
56
56
и яможе колижьдо въсхождааше въ вьси ли въ грады ли въ села на распѫтиихъ полагаахѫ недѫжьныѩ и моляахѫ и да понэ въскрилии ризы ѥго прикоснѫть сz. и ѥлико аще прикасаахѫ сz къ ѥмь съпасени бываахѫ.
и^ ја%може а%ще вхожDаше в# ве'си, и^л^и въ грады, и^л^и се'ла, на распђтїиX полага'хђ недђж'ныа, и^ моляхђ е^го, да по'не въскри'лїю ри'ꙁы е^го прико'снђт#ся. и^ е^лицы а%ще прикасахђся е^мъ, сп~са'хђся”
Глава 7
Глvа, з~”
1
1
И събьрашz сz къ нѥму фарисеи и ѥдини отъ кънижьникъ пришьдъше отъ иерусалима.
И събрашася к# немђ фарїсе'е, и^ нњ'цїи эT кни'жникъ пришеDшеи` эT і^ерsли'ма.
2
2
и видэвъше ѥдины отъ ученикъ ѥго нечистама рѫкама сирэчь не умъвенама эдѫщz хлэбы зазьрэахѫ.
и^ видњвше нњ'кыа эT оу^чн~кᲆ е^го нечи'стыми рђками, си^рњчь, не оу^м#ве'нами ја%дђщ'е хлњбы, рђга'хђся.
3
3
фарисеи бо и вьси иудеи аще не умыѭть рѫку тьрѫще не эдzть дрьжzще прэдания старьць.
фарисе'е б^о и^ вс^и і^юде'е, а^ще не трыюще оу^мыютъ рђкъ, не ја^дятъ, дръжа'ще преданїа старець.
4
4
и отъ куплѩ аще не покѫплѭть сz не эдzть. и ина мънога сѫть яже приѩшz дрьжати крьщение стькльницамъ и чваномъ и котьломъ и одромъ.
и^ эT трᲆжища а^ще не покђплются, не ја%дятъ. і^ и'на мно'га сђть ја%же прїя'шя дръжати. погрђженїа сткля'ницяM и^ чва'номъ, и^ котломъ и^ ѓ^дро'мъ”
5
5
по томь же въпрошаахѫ и фарисеи и кънижьници: по чьто не ходzть ученици твои по прэданию старьць нъ неумъвенама рѫкама эдzть хлэбъ;
Пото'мᲆ же въпрашяхђ е^го фарисе'е и^ кни'жницы, почто` оу^чн~цы твои` не хо'дятъ по преда'нїю ста'рецᲆ, н^о не оу^мвенами рђками ја%дятъ хлњбᲆ;
6
6
онъ же отъвэщавъ рече имъ яко добрэ прорече исаия о васъ лицемэри. якоже ѥсть писано: сии людиѥ устнама мz чьтѫть. а срьдьце ихъ кромэ отъстоить отъ мене.
ѓ%нже эTвњщавъ, рече и^мъ. ја%ко добрњ пррoчьствова и^са'іа ѓ^ васъ лицемᲇрехъ. ја%коже е^сть пи'сано. сїи людїе оу^стна'ми мя чтђтъ, срDце же и^хъ дале'че эTстои'тᲆ эT мене`.
7
7
въсуѥ же чьтѫть мz учzще учения заповэдии чловэчьскъ.
сђ'е же чтђтъ мя^, оу^чя'ще оу^че'нїа ѕа'повњди члчsкы,
8
8
оставльше бо заповэдь божиѭ дрьжите прэдания чловэчьска крьщение чьваномъ и стькльницамъ и ина подобьна такова мънога творите.
ѓ^ставл#ьше б^о ꙁа'повDњ бж~їю, дръжите` преда'нїа члчsкаа” Креще'нїа чваномъ, и^ сткляницямъ, и^ і'на подобна такова` мно'га ᲄворите`.
9
9
и глаголааше имъ: добрэ отъмэтаѥте сz заповэди божиѩ да прэданиѥ ваше съблюдете.
и^ гл~аше и^мъ, до'брњ эTмњта'ете ꙁа'повDњ бж~їю, да преданїе ва'ше съблюде'те”
10
10
моµѶси бо рече: чьти отьца своего и матерь своѭ. и иже зълословить отьца ли матерь съмьртиѭ да умьреть.
Мољ=сїи б^о рече, чти` эTц~а твое^го и^ мт~ре твою. и і'же ꙁлосло'витъ эTц~а и^л^и мт~ре, смр~тїю да оу'мрет#.
11
11
вы же глаголѥте: аще речеть чловэкъ отьцу ли матери корванъ ѥже ѥсть даръ ѥже аще отъ мене пользевалъ ѥси.
вы` же гл~ете, а^ще речетъ чл~къ эTц~ђ и^ли мт~ри, корва'нъ, е^же е^сᲄь да'ръ, и^же а^ще эT мене пл'ьꙁевалъ е^си.
12
12
и кътому не оставляѥте ѥго ни чесо же сътворити отьцу своѥму ли матери своѥи
и^ не ктомђ ѓ^ставля'ете. е^го ничесо'же сътвори'ти эTц~ђ свое^мђ и^ли ма'тери свое'й,
13
13
престѫпаѭще слово божиѥ прэданиѥмь вашимь ѥже прэдасте. и подобьна такова мънога творите.
престђпа'юще сло'во бж~їе преданїе^мъ ва'шимъ, е^же преда'сте. и^ подо'бна такова` мно'га творите`”
14
14
и призъвавъ вьсь народъ глаголааше имъ: послушаите мене вьси и разумэваите.
И$ призвавъ весь наро'дъ, гл~аше и^м#. послђшаите мене вс^и, и^ разђмњите.
15
15
ни чьто же ѥсть отъ вънэѫду чловэка въходz въ нь не можеть оскврьнити и. нъ исходzщая из нѥго та сѫть сквьрнzщая чловэка.
ничесо'же е^сть вн^њоу^дђ чл~ка, входи'мо во'нь, е^же мо'жетъ ѓ^скверъни'ти е^го. н^о и^сходя'щая эT него, т^а сђть скверня'щаа чл~ка.
16
16
аще кто имать уши слышати да слышить.
а^ще кто и%мать оу^ши слы'шати, да слышиT”
17
17
и ѥгда въниде въ домъ отъ народа въпрашаахѫ и ученици ѥго о притъчи
И$ е^гда` вни'де в до'мъ эT наро'да, въпрашяхђ е^го оу^чн~цы е^го ѓ^ при'тчи”
18
18
и глагола имъ: тако ли и вы неразумиви ѥсте; не разумэѥте ли яко вьсяко ѥже из въну въходить въ чловэка не можеть ѥго осквьрнити;
И$ гл~а и^мᲆ, тако ли и^ в^ы неразђ'мливи е^сте; не разђмњ'ете ли, ја%ко вс^е е^же и^ꙁ внђ входи'мое в# чл~ка, не мо'жетъ ѓ^сквернити е^го,
19
19
яко не въходить ѥму въ срьдьце нъ въ чрэво и сквозэ афедронъ исходить истрэбляѩ вься брашьна.
ја%ко не вхо'дитᲆ е^мђ в# срDце, н^о въ' чрево, и^ а^федро'номъ и^схо'дитъ, и^стребля'а вс^я бра'шна;
20
20
глаголааше же яко исходzщеѥ отъ чловэка то скврьнить чловэка.
гл~аше же, ја^ко и^схо'дящее` эT чл~ка, т^о скверни'тъ чл~ка.
21
21
из ѫтрьѭду бо отъ срьдца чловэчьска помышлѥния зъла исходzть прэлюбодэания любодэяния убииства
иꙁъ ю'тръоу^дђ б^о срDца члчsка помышленїя ѕла^ и^схо'дятъ, прелюбодњя'нїа, любодњянїа, оу^бі'иства,
22
22
татьбы обиды лѫкавьство льсть студодэяниѥ око лѫкавьно власфимия гръдыни безумиѥ.
татбы, лихои%мъства, ѓ^би'ды, лђка'в#ствїа, лесть, стђдодњянїа, ѓ%ко лђка'во, хђла`, гръды'ни, беꙁђмьсᲄво.
23
23
вься си зълая изѫтрь исходzть и скврьнzть чловэка.
вс^я сїа ѕла'я и^ꙁъ оу^тръ и^схо'дятъ, и^ скверня'тъ чл~ка”
24
24
И отътѫду въставъ иде въ прэ- дэлы тµрьскы и сидоньскы и въ домъ въшьдъ не хотэаще да бы къто и чулъ и не може утаити сz.
И$ эTтђ'дђ в#ставъ и%де в# предњ'лы тљ=рскы и^ сидо'нскы” И$ вшедъ в до'мъ, никогоже хотя'ше дабы е^го чюлъ, и^ не мо'же оу^таи^тися”
25
25
слышавъши бо жена о нѥмь ѥѩже дъщи имэаше духъ нечистъ пришедъши припаде къ ногама ѥго.
слы'шавши б^о жена` ѓ^ немъ, е^я'же дщ^и и^мя'ше дђхъ нечи'стъ, прише'дши припаде к# нога'ма е^го”
26
26
жена же бэ поганыни сµрофиникиссаныни родъмь и молэаше и да ижденеть бэсъ из дъщере ѥѩ.
Жена же б^њ е%ллинска, сљ=рофљ=ни'сса ро'домᲆ” моля'ше е^го, да бњ'са и^жденетъ и^ꙁ дще'ре еа`”
27
27
исусъ же рече ѥи: остани да прьвэѥ насытzть сz чzда. нэсть бо добро отъѩти хлэба чzдомъ и пьсомъ поврэщи.
Іс~ же рече е'й, ѓ^ста'ви, да пр'ьвње насытятся чя'да. нњсть б^о добро эTя'ти хлњба чя'домъ, и^ поврещи` ўомъ”
28
28
она же отъвэщавъши рече ѥму: еи господи и пьси подъ трапезоѭ эдzть отъ крупиць дэтьскъ.
ѓ^на же эTвњщавши, гл~а емђ, е'й г~и. и^бо и^ ўи` поD трапе'ꙁою ја%дятᲆ эT крђпи'цъ дњте'и”
29
29
и рече ѥи: за слово се иди изиде бэсъ из дъщере твоѥѩ.
И$ рече е'и`, ѕа сїе сло'во и^ди`, и^ꙁы'де бњсъ и^ꙁ# дще'ре твоеа`”
30
30
и шьдъши домови обрэте отроковицѫ лежzщѫ на одрэ и бэсъ ишьдъшь. Въ оно вреұ.
И$ шеDши в домъ свои, ѓ^брᲇте бњ'съ и^ꙁшеDшъ, и^ дщере лежа'щђ на ѓ^дрњ”
31
31
ишьдъ iс7ъ t предэлъ. тUрьскъ и сvдоньскъ. приде на море галилеиско. межю предэлы декапольскы.
И/ пакы и^ꙁшеD і^с~ эT предњлъ тљ=рскъ, и сидо'нскъ. прїиде на' море галиле'йско, межDђ предњ'лы декапо'льскы”
32
32
и приведоша къ нѥмU глUха. гUгънива. и молzхUсz ѥмU. да възложить на нъ рUкU.
И$ приведо'ша к# немђ глђ'ха гђгни'ва, и моля'хђ е^го да въꙁложиT нань рђ'кђ.
33
33
и приимъ ѥго. ѥдиного t народа. въложи пьрсты своя. въ Uши ѥго. и плюнUвъ коснU ѥго. въ языкъ.
и^ пое'мъ е^го эT народа е^ді'ного, вложи` пръ'сты своа` въ оу^ши е^го, и^ плю'нђвᲆ коснђ` е^го въ ја^зы'къ,
34
34
и възрэвъ на нб7о въздъхнU. и гlа ѥмU. еfаfьfа. ѥже ѥсть разьвьрзисz.
и^ възрњвъ на' нб~о, въздохнђ`, и^ гл~а е^мђ, е^ффа'џа. е^же е^сть, раꙁвръꙁися.
35
35
и абиѥ разьвьрзостасz слUха ѥго. и раздрэшисz. Uза языка ѥго. и гlше ч©то.
и^ а'бїе разврьзо'стася слђ'ха е^го, и^ разрњши'ся ю%ꙁа ја^зы'ка е^го, и^ гл~аше пра'во,
36
36
и запрэти имъ да никомU же не повэдzть. ѥлико же и имъ запрэщаше. они же паче проповэдаахU.
и^ ꙁапрети` и^мъ, да никомђже повњдятъ. е^ли'коже и^мъ то'и ꙁапрњщаше, паче и^зли'ха проповњ'дахђ.
37
37
и излиха дивляахUсz гlюще. добрэ все творить. и глUхымъ творить слышати. и нэмыимъ гlати.
и^ преи^ꙁли'ха дивля'хђся гл~юще, до'брњ вс^е творитъ, и^ глђхыа твориT слы'шати, и^ нњмы'я гл~ати”
Глава 8
Глvа, и~”
1
1
Въ ты дьни пакы мъногу сѫщу народу и не имѫщемъ чесо эсти призъвавъ ученикы своѩ исусъ глагола имъ:
В ты'а дн~и ѕњло мно'гђ наро'дђ сђщђ, и^ не и^мђщимъ чесо` ја%сти, приꙁва'въ і^с~, оу^ченикы своа, гл~а иM.
2
2
милъ ми ѥсть народъ сь. яко уже три дьни присэдzть мънэ и не имѫть чесо эсти.
млsрдђю ѓ^ наро'дᲇ, ја^ко оу^же тр^и дн~и присњдятъ мн^њ, и^ не и^мђть чесо` ја%сти.
3
3
и аще отъпущѫ ѩ не эдъшz въ домы своѩ ослабэѭть на пѫти. друзии бо ихъ издалече сѫть пришьли.
и^ а'ще эTпђщђ и^хъ не ја^дшя в# до'мы своя, ѓ^слабњютъ на пђти`. мно'ѕи б^о эT нихъ и^здале'че пришли` сђть”
4
4
и отъвэщашz ѥму ученици ѥго: отъкѫду сиѩ можеть къто сьде насытити хлэбъ на пустыни;
И$ эTвњща'ша е^мђ оу^чн~цы е^го. эTкђ'дђ сихъ възможетъ кт^о зд^њ насы'тити хлњба в# пђсты'ни;
5
5
и въпроси ѩ: колико имате хлэбъ; они же рэшz: седмь.
и^ въпроси` и^хъ, коли'ко и%мате хлњ'бы; ѓ^ни же рњша, сеDмь.
6
6
и повелэ народу възлещи на земли. и приѥмъ седмь тѫ хлэбъ хвалѫ въздавъ прэломи. и даяше ученикомъ своимъ да прэдълагаѭть. и положишz прэдъ народъмъ.
и^ повелњ наро'дђ въꙁлежти на ꙁемли. и^ прїемъ сеDмь хлᲇбы, хвалђ въꙁдавъ преломи, и^ даа'ше оу^чн~комъ свои^мъ, да преDлага'юT. и^ преDложи'шя преD наро'домъ.
7
7
и имэахѫ и рыбиць мало. и ты благословивъ рече: прэдъложите и ты.
и^ і^мя'хђ ры'бицъ ма'ло, и^ сїа блsвивъ, рече преDложи'ти и^ тыа`,
8
8
эдошz же и насытишz сz и възzшz избытъкы укрухъ седмь кошьниць.
ја%до'шя же и^ насы'тишяся. и^ вꙁя'шя и^ꙁбы'ткы оу^крXђ, сеDмь ко'шницъ”
9
9
бэ же эдъшиихъ яко четыре тысzщz и отъпусти ѩ.
бњхђ же ја%дшеи` ја%ко четы'ри ты'сђщя, и эTпђсти и^хъ.
10
10
и абиѥ вълэзъ въ корабль приде въ страны далъмануfаньскы.
и^ а'бїе влњꙁъ в# кора'бль съ оу^чн~кы свои'ми, прїиде въ страны далманђџа'н#скы”
11
11
и изидошz фарисеи и начzшz сътzзати сz съ нимь ищѭще отъ нѥго знамения съ небесе искѫшаѭще и.
И/ ізыдо'шя фарисе'е, и^ нача'шя стяꙁа'тися с нимъ, и%щђще эT него зна'менїа с# нб~се, и^скђша'юще е^го.
12
12
и въздъхнѫвъ духомь своимъ глагола: чьто родъ сь знамения ищеть; аминь глаголѭ вамъ аще дасть сz роду сему знамениѥ.
и^ въꙁдохнђвъ дх~омъ своимъ, гл~а. чесо` родъ се'и ꙁна'менїа и%щетъ; а^ми'нь гл~ю вамъ, а^ще да'сться ро'дђ семђ ꙁна'менїе.
13
13
и оставль ѩ вълэзъ пакы въ корабль иде на онъ полъ.
и^ ѓ^ставль и^хъ, влњꙁъ па'кы в кора'бль, и%де на ѓ^нъ полъ.
14
14
и забыша ученицы ѥго възzти хлэбы и развэ ѥдиного хлэба не имэахѫ съ собоѭ въ корабли.
и^ забы'шя оу^чн~цы е^го вꙁяти хлњ'бы, и^ ра'ꙁвњ е^діного хлњб'а не и^мяхђ с# собо'ю в# корабли.
15
15
и прэщааше имъ глаголѩ: видите блюдэте сz отъ кваса фарисеиска и отъ кваса иродова.
и^ прњщаше и^мъ гл~я. ѕри'те, блюдњтеся эT кваса фарисе'иска, и^ эT кваса и%родова.
16
16
и помышляахѫ другъ къ другу глаголѭще яко хлэбъ не имамъ
и^ помыш#ля'хђ дрђгъ къ дрђгђ гл~юще, ја%ко хлᲇбы не и%мамы.
17
17
и разумэвъ исусъ глагола имъ: чьто помышляѥте яко хлэбъ не имате; не у ли чюѥте ни разумэѥте; ѥще окаменѥно ли имате срьдьце ваше;
и^ раꙁђмњвъ і^с~, гл~а и^мъ. что помышля'ете, ја^ко хлњбы не и'мате; не оу& л^и чђе'те, ниже раꙁђмњ'ете; е^ще ли ѓ^ка'менено срDце ваше и%мате;
18
18
очи имѫще не видите и уши имѫще не слышите; и не помьните
ѓ%чи и^мђщ'е не ви'дите, и^ оу^ши и^мђще не слы'шите; и не по'мните ли
19
19
ѥгда пzть хлэбъ прэломихъ въ пzть тысzщь и колико кошь укрухъ испълнь възzсте; глаголаашz ѥму: дъва на десzте.
е^гда пять хлњбы преломихъ в пять ты'сящь, коли`ко, ко'шь и^спо'лнь оу^крђхъ прїа'сте; гл~ашя е^мђ, дв^ана'десяте”
20
20
и ѥгда седмь въ четыри тысzщz колико кошьниць исплънения укрухъ възzсте; они же рэшz седмь.
Є$гда же сеDмь в четы'ри ты'сяща, коли'ко ко'шницъ и^сполненїа оу^крђхъ прїа'сте; ѓ^ни же рњшя, сеDмь”
21
21
и глаголааше имъ: како не разумэѥте;
И$ гл~а и^мъ, ка'ко не раꙁђмњ'ете;
22
22
И приде въ виfсаидѫ и приведоша къ нѥму слэпа и моляахѫ и да и коснеть.
И/ прїиде въ виџсаид'ђ, и^ приведо'ша к н#емђ слњ'па. и^ моля'хђ е^го, да е^го ко'снетъ.
23
23
и ѥмъ за рѫкѫ слэпааго изведе и вънъ из вьси и плинѫ на очи ѥго и възложь рѫцэ на нь въпрашааше и аще чьто видить.
и^ ем'ъ ꙁа' рђкђ слњпа'го, и^ꙁведе` е^го вонъ и^ꙁ веси. и^ плю'нђвъ на' ѓ%чи е^го, въꙁложъ рђцњ на`нь, вᲆпрашаше е^го, а^ще чт^о ви'дитъ.
24
24
и възьрэвъ глаголааше: зьрѭ чловэкы. яко дрэво виждѫ ходzщz.
и^ възрњвъ, гл~аше. ви'жђ чл~кы ја^ко дре'вїе ходя'ще.
25
25
по томь же пакы възложи рѫцэ на очи ѥго и сътвори и прозрэти. и утвори сz и узьрэ вьсz свэтьло.
пото'м же пакы възложи рђцњ на' ѓчи е^го, и^ сотвори е^го прозрњти, и^ оу^творися, и^ оу^зрњ свњтло вс^е.
26
26
и посъла и въ домъ ѥго глаголѩ: ни въ вьсь не въниди ни повэждь ни кому же въ вьси.
и^ посла` е^го в доM е^го гл~я. ни^ в ве'сь вниди, ни повњжDь комђ в# ве'си”
27
27
изиде I© и Uченици ѥго. въ вс7и кесария фvлиповы. и на пUти въпрашаше Uченикы своя. гlя имъ. кого мz гlють члв7ци быти.
И/ ізы'де і^с~, и^ оу^чн~цы е^го в# ве'си кесарїа' фили'пповы. и^ на пђти' въпраша'ше оу^чн~кы своа, гл^я и^мъ. кого` м^я гл~ютъ чл~цы бы'ти;
28
28
они же tвэщаша. ови иоана кр7стля. ини же илию. а дрUзии ѥдиного t прbркъ.
ѓ^ни же эTвњща'ша. і^ѓ^а'нна крsтля, и^ і^нїи і^лїю, дрђѕїи' же е^ді'ного эT пррoкъ.
29
29
и тъ гlа имъ вы же кого мz глаголѥте быти. tвэщавъ же петръ гlа ѥмU. ты ѥси х©ъ.
и^ то'и гл~а и^мъ. вы же кого` м^я гл~ете быти; эTвᲇща'в# же пеTръ гл~а е^мђ, т^ы е^си х~с”
30
30
и запрэти имъ да никомU же гlють о нѥмь.
И/ ꙁапрњти и^мъ, да никомђже гл~юT ѓ^ немъ”
31
31
и нача Uчити ихъ. яко подобаѥть снbви. члв7чю. много пострадати. и искUшенU быти. t старьць и архиереи. и книжьникъ. и UбьѥнU быти. и въ третии дн7ь въскрьснUти.
И$ начатъ оу^чи'ти и^хъ, ја%ко подоба'етъ сн~ђ члчsкомђ мно'го пострада'ти, и^ і^скђше'нђ бы'ти эT ста'рецъ, и^ а^рхїере'й, и^ кни'жник#, и^ оу^бїенђ бы'ти, и^ тре'тїи дн~ь въскрsнђти”
32
32
и не обинуѩ сz слово глаголааше. и приѥмъ и петръ начzтъ прэтити ѥму.
И$ не ѓ^бинђ'ася сло'во гл~аше. и^ прїемь е^го петръ, начатъ прњтити е^мђ”
33
33
онъ же обращь сz и възьрэвъ на ученикы своѩ запрэти петрови глаголѩ: иди за мъноѭ сотоно яко не мыслиши яже сѫть божия нъ яже чловэчьская. Ре? Gь своимъ Uченикомъ.
ѓ%н же ѓ^бра'щься, и^ въз#рњ'въ на оу^чн~кы своя, запрњти петро'ви гл~я. и^ди` ꙁа мно'ю сатана. ја^ко не мы'слиши ја^же сђть бж~їа, н^о ја^же члчsка”
34
34
иже хощеть въ слэдъ мене ити. да tвьржетьсz себе. и възметь крьc свои. и идеть по мнэ.
И$ приꙁвавъ наро'ды съ оу^ченикы свои'ми, рече и^мъ” И/же хощетъ по мнњ и^ти, да эTвр'ъжется себе`, и^ воꙁметъ крsтъ свои, и^ по мнњ` грядетъ”
35
35
иже бо аще хощеть дш7ю свою сп©ти. погUбить ю. а иже погUбить дш7ю свою мене ради и еµаgлиа. тъ сп7сеть ю.
И$же б^о а^ще хо'щетъ дш~ђ свою спsти, погђбиT ю&” а и^же погђбитъ дш~ђ свою мене ради, і^ е^љhлїа, то'и сп~сетъ ю&”
36
36
кая Uбо польза ѥсть члв7кU. аще приобращеть вьсь мирь а дш7ю свою tщетить.
Каа` б^о пол#ꙁа чл~кђ, а%ще приѓ^брящетъ ми'ръ весь, и^ эTщети'тъ дш~ђ свою`;
37
37
ли что подасть члв7къ измэнU на дш} своѥи.
и^ли что^ дастъ чл~кь и^ꙁмњ'нђ на дш~и свое'й;
38
38
иже бо аще постыдитьсz мене. и моихъ словесъ. въ родэ семь прелюбодэинэмь. и грэшьнэмь. и сн7ъ члв7чь постыдытьсz ѥго. ѥгда придеть въ славэ оц7а своѥго. съ анGлы с™ыими.
и^же б^о а^ще постыдится мене`, и^ мои^хъ слове'съ, в ро'дњ' семъ прелюбодњ'инемъ и^ грњшнемъ, и^ сн~ь члчsкїи постыдится е^го, е^гда прїидетъ въ сла'вњ эTц~а свое^го, съ а%гг~лы ст~ыми”
Глава 9
Глvа, џ~”
1
1
И гл7аше имъ. аминъ. гlю вамъ. сUть нэции и t сьде стоящиихъ. иже не имUть въкUсить съмьрти. дондеже видzть цр7ство б9иѥ. пришьдъше въ сілэ.
И гл~аше и^мъ. а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко сђть нњ'цїи эT здњ стоя'щихъ, и^же не и^мђт# в#кђсити смр~ти, до'ндеже ви'дятъ црsтвїе бж~їе пришедшее в си'лњ”к
2
2
Въ оно вреұ. поятъ iс7 петра и иякова. iw7на. и възведе я на горU высокU ѥдины и преобразисz предъ ними.
И/ по шесть дн~їи поя'тъ і^с~ петра`, и^ і^а'кова, и^ і^ѓа'нна, и^ въꙁведе и^хъ на' горђ высокђ ѓ^собь е^ді'ны, и^ преѓ^браꙁи'ся преD ни'ми.
3
3
и быша ризы ѥго бльщащасz. бэлы зэло яко снэгъ. яцэхъ не можеть бэло на земли обэлити тако.
и^ ри'ꙁы е^го быша блеща'щеся, бњлы ѕњло` ја%ко снњ'гᲆ, ја%цњх же не мо'жетъ бњли'лникь оу^бњлити на ꙁемли`.
4
4
и явисz имъ илия съ мосеомь. и бэста гlюща съ iс7мь.
и^ ја%вися и^мᲆ, и^лїа с мољ=се'ѓмъ. и^ бњ'ста съ і^с~омъ гл~юща”
5
5
и tвэщавъ петръ гlа къ iс7ви. равьви. добро ѥсть намъ сьде быти. и сътворимъ три кUща. тобэ ѥдинU. и мосэwви ѥдинU. и илии. ѥдинU.
И$ эTвњщавъ петръ, гл~а і^с~ови. ра'вви, добро` е^сть намъ ꙁд^њ быти, и^ сътворимъ кро'вы тр^и, тебᲇ е^ді'нъ, и^ мољ=се'ѓви е^ді'нᲆ, и^ і^лїи е^ді'нъ.
6
6
не вэдzше бо что гlѥть. пристрашьни бо бzхU.
не вњдяше б^о чт^о рещи`, бњхђ б^о пристра'шни.
7
7
быc же облакъ осэняя я. и приде изъ облака. сь ѥсть сн7ъ мои възлюблѥныи. того послUшаите.
и^ бысть ѓ^б'лакъ ѓ^сњня'а иX. и^ прїиде глsа и^ꙁъ ѓ%блака, гл~я се'й е^сть сн~ъ мо'и въꙁлю'бленыи, того посл'ђшаите”
8
8
и вънезаапU възрэвъше. никого же не видэша къ томU. нъ iс7а ѥдиного съ собою.
И$ внеꙁа'пђ възрњ'вше, кᲄомђ никогоже видњша, то'кмо і^с~а е^ді'ного с# собою”
9
9
съходzщемъ же имъ съ горы. запрэти имъ. да никомU же не повэдzть. яже видэша. тъкмо ѥгда сн7ъ члв7чьскыи. из мьртвыихъ въскрс7нть.
сходя'щем же и^мъ с# горы`, ꙁапрњти и^мъ, да никомђже повњдятъ ја%же видњша, то'кмо е^гда сн~ъ члчsкїи и^з мр~твыхъ въскрsнетъ”
10
10
и удьржашz слово въ себэ сътязаѭще сz чьто ѥсть ѥже из мрьтвыихъ въскрьснѫти.
І$ сло'во оу^дръжа'шя в себњ, стязающеся, чт^о е^сть е^же и^з мр~твыхъ въскрsнђт'и”
11
11
и въпрашаахѫ и глаголѭще якоже глаголѭть книжьници яко илии подобаѥть прэжде прити.
И въпрашя'хђ е^го гл~юще, ја%ко гл~ютъ кни'жницы, ја%ко и^лїи подоба'етᲆ прїити` преже;
12
12
онъ же отъвэщавъ рече имъ: илиа убо пришьдъ прэжде устроить вься. и како ѥсть писано о сынэ чловэчьстэѥмь да мъного постраждеть и уничьжzть и;
ѓ%н же эTвњщавъ, рече и^мъ. и^лїа оу^бо пришеD преже, оу^стро'итъ вс^я. и^ како е^сть пи'сано ѓ^ сн~њ члчsтњмᲆ, да мно'го постра'жетъ, и^ оу^ничиженъ бђдетъ.
13
13
нъ глаголѭ вамъ яко илия приде и сътворишz ѥму ѥлико хотэшz якоже ѥсть писано о нѥмь.
н^о гл~ю вамъ, ја%ко и^лїа прїиде, и^ сътвори'шя е^мђ е^ли'ка хотњш'я, ја%коже е^сть пи'сано ѓ^ немᲆ”
14
14
и пришьдъ къ ученикомъ видэ народъ мъногъ о нихъ и кънижьникы сътzзаѭща сz съ ними.
И пришеD къ оу^чн~комъ. видњ народъ мно'гъ ѓ^ нихъ, и^ кни'жникы стяза'ющася с ни'ми.
15
15
и абиѥ вьсь народъ видэвъше и ужасаахѫ сz и пририщѭще цэловаахѫ и.
і^ а'бїе весь нароD видњвъ е^го оу^жасе'ся. и^ прирі'щђще цᲇлова'хђ е^го,
16
16
и въпроси кънижьникы: чьто сътzзаѥте сz въ себэ; Въ оно вреұ.
и^ въпроси` кни'жникы, что` стяꙁа'е^теся к себњ;
17
17
члв7къ нэкыи приде къ I©U кланяясz ѥмU и гlя. Uчителю приведохъ сн7ъ мои къ тобэ. имUщь д¦ъ не§стъ нэмъ.
І$ эTвњщавъ е^ді'нъ эT наро'да, рече” оу^чт~лю, приведохъ сн~а мое^го к тебњ, и^мђщь дђхъ нњмъ.
18
18
и къде же аще иметь ѥго. разбиваѥть ѥго. и пэны тэщить. и скрьжьчеть зубы своими и оцэпэѥть. и рэхъ Uченикомъ твоимъ. да ижденUть ѥго и не възмогоша.
и^ і^дњже коли'ждо им'етъ е^го, разбива'етъ е^го, и^ пњ'ны тњщ'итъ, и^ скрежещетъ зђбы` свои'ми, и^ ѓ^цњпњнњвае^тъ. и^ рњхъ оу^чн~комъ твои^мъ, да и^жDенђтъ е^го, и^ не възмого'шя”
19
19
онъ же tвэщавъ ре?. о роде невэрьнъ и развращенъ. доколэ въ васъ бUдU. доколэ тьрплю вамъ. приведэте ѥго къ мънэ.
ѓ%н же эTвњщавъ гл~а е^мђ. эO ро'де невњ'ренъ, доко'лњ в# ваs бђд'ђ; доко'лњ трьплю в^ы; приведњте е^го ко мнᲇ”
20
20
и приведоша ѥго къ нѥмU. и видэвъ ѥго д¦ъ сътрzсе ѥго абие. и падъ на земли валzшесz. пэны точа.
И приведо'ша е^го к# немђ. и^ видњвъ е^го, а%бїе дђхъ сътрясе` е^го. и^ падᲆ на ꙁемли` валя'шеся, пњны тᲇщ'а”
21
21
и въпроси I© оц7а ѥго. колико лэѹ ѥсть. tнѥлэ же се быc ѥмU. онъ же рече ѥмU из дэтьска.
и^ въпроси` эTц~а е^го, коли'ко лTњ е^сть, эTнелиже с^е бысть е^мђ; ѓ%н же рече, и^здњтска.
22
22
и множицею въ огнь въвьрже ѥго. и въ водU да погUбить ѥго. нъ ѥлико можеши помози намъ. млс7рдовавъ о насъ.
и^ мно'гажDы въ ѓ%гнь въве'рже е^го, и^ в# во'ды, да погђбиT е^го. н^о а'ще что мо'жеши, помоꙁи` намъ млsрдовавъ ѓ^ насъ”
23
23
I©ъ же рече ѥмU. аще можеши вэровати. всz възможьна. вэрUющюUмU.
І$с~ же рече е^мђ. е^же а^ще чт^о мо'жеши вњ'ровати, вс^я въꙁможна вњрђю^щемђ”
24
24
и абиѥ възпи оц7ь отрочате. съ сльзами гlя. вэрUю Gи. помози невэрованию моѥму.
І$ а%бїе възъпи эTц~ь ѓ^трочате, съ слеꙁами гл~аше. вњрђю г~и, помоѕи` мое^мђ невњрїю”
25
25
видэвъ же I© яко сърищетьсz народъ. запрэти д¦ви неч©тUUмU. гlя ѥмU нэмыи и глUхыи дш7е. азъ ти велю изиди изь нѥго. и ктомU не въниди въ нѥго.
Видњв же і^с~, ја%ко сри'щется народъ, ꙁапрњти` дђ'хђ нечи'стомђ, гл~я е^мђ. дђше нњм'ыи и^ глђхї'и, а^ꙁъ т^и повелњва'ю, и^ꙁы'ди и^ꙁ него, и^ ктомђ не в#ни'ди в него”
26
26
и въпивъ и много прUжавъсz. и изиде и быc яко мьртвъ. яко многомъ гlти. яко Uмре.
И$ въꙁъпи'въ, и^ мно'го прђжа'вся, и^ꙁы'де” И$ бысть ја%ко мр~твъ, ја%коже мно'ꙁњмъ гл~ати, ја%ко оу^мреT”
27
27
I© же имъ ѥго за рUкU въздвиже ѥго. и въста
І$с~ же% е'мъ е^го ꙁа' рђкђ, въꙁDви'же е^го, и^ в#ста`”
28
28
и въшьдъшю ѥмU въ домъ. Uченици ѥго въпрашахU ѥго ѥдиного. яко мы не могохомъ изгнати ѥго.
И$ вшеDшђ е^мђ в домъ, оу^чн~цы е^го въпрашахђ е^го е^ді'ного, ја%ко м^ы не въꙁмогохомъ и^згна'ти е^го;
29
29
и ре? имъ. сь родъ не можеть ничимь же изити. тъкмо молитвою и постъмь.
и^ рече и^мъ. се'и роD ничи'мже мо'жетъ и^зы'ти, то'кмо мл~твою и^ постоM.
30
30
и tтUдэ ишьдъше. идzхU сквозэ галилею. и не хотzаше да некто Uвэсть.
и^ эTтђ'дђ и^з#шеDше, и^дя'хђ сквозњ галиле'ю, и^ не хотяше да кто` оу^вњсть.
31
31
Uчаше же Uченикы своя. и гл7аше имъ. яко сн7ъ члв7чь преданъ бUдеть. въ рUцэ члbвкомъ. и Uбиють ѥго. и Uбьѥнъ бывъ. въ третии дн7ь въскрьснеть.
оу^чаше б^о оу^чн~кы своя, и гл~аше и^мъ. ја%ко сн~ь члчsкїи пре'данъ бђдетъ в# рђц'њ чл~чьстњ, и^ оу^бїютъ е^го, и^ оу^бїенъ бывъ, в# тре'тїи дн~ь въскрsнетъ.
32
32
они же не разумэшz глагола и бояахѫ сz въпросити и. Въ оно вреұ.
ѓ^ни же не раꙁђмњва'хђ гл~а, и^ боа'хђся е^го въпросити”
33
33
въниде I© и Uченици ѥго въ капернаUмъ. и въ домU бывъ. въпрашаше я. что на пUти въ себе помышляѥте.
И/ прїиде в капернаоу^мъ, и^ в домђ бывъ, въпраша'ше и^хъ, что на пђти в себњ помышля'сте;
34
34
они же мълчахU. а дрUгъ къ дрUгU сътzзахUсz. на пUти. кто есть болии.
ѓ^ни' же молча'хђ. дрђгъ къ дрђгђ б^о стяꙁа'шася на пђти, кто` е^сть болїи”
35
35
и сэдъ пригласи. в7i. гlя имъ. аще кто хощеть стареи быти. да бUдеть всэхъ. и всэмъ слUга.
И$ сᲇд# пригласи` ѓ%бана'десяте, и^ гл~а и^м#” А$ще кто^ хо'щетъ ста'рњи быти, да бђ'детъ всњхъ ме'ншїи, и^ всњмᲆ слђга`”
36
36
и приимъ отроча. постави ѥ посредэ ихъ. и обUимъ ѥ рече имъ.
И$ прїимъ ѓ^троча, поста'ви е& посредњ и^хъ. и^ ѓ^бьем'ъ е&, рече иM.
37
37
иже аще ѥдиного таковыихъ отрочатъ прииметь. въ имz моѥ. мz приѥмлѥть. не мене приѥмлѥть нъ пославъшааго мя.
и^же а'ще е^дінотаковыхъ ѓ^троча'тъ прїиметъ въ и^мя мое`, мене прїе'м#летъ. и^ і^же мене прїе'млетъ, не мене` прїе'млеT, н^о посла'вшаго м^я”
38
38
tвэща ѥмU iwанъ гlя. Uчителю. вэдэхомъ нэкого. именьмь твоимь изгонzща бэсы. иже не ходить по насъ. и въ€бранихомъ ѥмU. яко не послэдова насъ.
эTвњща же е^мђ і^ѓ^а'ннъ, гл~я” оу^чителю, видњхомъ нњ'коего и%менемъ твои^мъ и^ꙁгоня'ща бњсы, и^же не хо'дитъ по насъ, и^ въꙁбрани'хоM е^мђ, ја%ко не послњдђетъ намъ”
39
39
I© же рече не браните ѥмU. никъто же бо ѥсть иже творить силU. о моѥмь имени. и възможеть въскорэ. славословіті * мя зэло.
І$с~ же реq, не брани'те е^мђ. никтоже б^о е^сть и^же сътворитъ си'лђ ѓ% и'мени моемᲆ, и^ възмо'жеT в#ско'рњ ꙁло'словити м^я.
40
40
иже бо нэc на вы. по васъ ѥсть.
и^же б^о нњсть на в^ы, по васъ е^сть”
41
41
иже бо аще напоить вы чашю воды. въ имя. яко кр7стьянъ ѥсть. амн7ъ аминъ. гlю вамъ. не погUбить мьзды своѥя.
И$же б^о а^ще напои'тъ в^ы ча'шђ во'дђ вᲆ и^мя мое, ја%ко хв~и е^сте. а^ми'нь гл~ю вамъ, не погђби'тъ мꙁды` своеа`”
42
42
и иже аще съблазнить ѥдиного отъ малыихъ сихъ вэруѭщихъ въ мz добрэѥ ѥму ѥсть паче аще обложzть камень жьрьновьнъ о выи ѥго и въврьгѫть и въ море.
И/ іже а'ще събла'ꙁнитъ е^ді'ного эT малыхъ сихъ вњ'рђющиX в м^я. добрње е^сть е^мђ паче, а^ще ѓ^блежитъ ка'мень жръ'новныи` ѓ^ вы'и` е^го, и^ в#врьжен# бђ'детъ в мо'ре”
43
43
и аще съблажняѥть тz рѫка твоя отъсэци ѭ. добрэѥ ти ѥсть маломощьну въ животъ вънити неже обэ рѫцэ имѫщу ити въ геонѫ въ огнь не гашѫщии.
И$ а'ще съблажня'еT т^я рђка твоа`, эTсњци ю&. добрњ т^и есть бњдникђ в# живо'тъ вни'ти, неже ѓ'бњ рђцњ и^мђщђ вни'ти в# гее'ннђ, въ ѓ^гнь неоу^гаса'ющїи,
44
44
идеже чрьвь ихъ не умираѥть и огнь не угасаѥть.
и^деже че'рвь и^хъ не оу^мираеT и^ ѓ'гнь не оу^гаса'ет”
45
45
и аще нога твоя съблажняѥть тz отъсэци ѭ добрэѥ ти ѥсть вънити въ животъ хрому неже дъвэ нозэ имѫщу въврьжену быти въ геонѫ въ огнь не гасѫщии.
И$ а'ще нога твоа` съблажня'ет# т^я, эTсњци` ю&. добрњ т^и е^сть вни'ти в# жївотъ хро'мђ. неже дв^њ ноѕњ и^мђщђ в#верженђ быти в гее'ннђ, въ ѓ'гнь неоу^гаса'ющїи,
46
46
идеже чрьвь ихъ не умираѥть и огнь не угасаѥть.
и^деже червь иX не оу^мира'етъ, и^ ѓ%гнь не оу^гаса'етъ”
47
47
и аще око твоѥ съблажняѥть тz истъкни ѥ добрэѥ ти ѥсть съ ѥдинэмь окъмь вънити въ царьствиѥ божиѥ неже обэ очи имѫщу ити въ геонѫ огньнѫѭ.
И$ а'ще ѓ%котвое съблажня'ет# т^я, и^ст#кни` е&. добрњ т^и е^сть съ е^ді'нњмъ ѓ%коM в#ни'ти в# црsтвїе бж~їе. неже дв^њ ѓ%цњ и^мђщђ в#ве'рженђ быти в# гее'ннђ ѓ%гненђю,
48
48
идеже чрьвь ихъ не умираѥть и огнь не угасаѥть.
и^деже червь и^хъ не оу^мира'ет#, и^ ѓ^гнь не оу^гаса'ет#”
49
49
вьсякъ бо огньмь осолить сz и вьсяка жрьтва солиѭ осолить сz.
Всякъ б^о ѓ^гнеM ѓ^соли'тся. и^ вся'ка жертва со'лїю ѓ^соли'тся.
50
50
добро ѥсть соль. аще ли же соль не слана бѫдеть чимь осолите. имэите соль въ себэ и миръ имэите между собоѭ.
добро` соль. а^ще же соль не слана` бђ'детъ, чимъ ѓ^соли'тся; и^мᲇите соль в себњ. и^ ми'ръ и^мњите межDђ собою”
Глава 10
Глvа, і~”
1
1
И отътѫду въставъ приде въ прэдэлы иудеискы по оному полу иоръдана. и придошz пакы народи къ нѥму. и яко имэ обычаи пакы учааше ѩ.
И эTтђ'дђ в#ставъ, пре'иде въ предњлы и^ю^деискыа, ѓ^б онᲆ полъ и^ѓ^рда'на. и^ снидо'шяся пакы наро'ди к немђ. и^ ја%ко ѓ^бы'чаи и^мњ`, па'кы оу^ча'ше и^хъ”
2
2
и пристѫпльше фарисеи въпрошаахѫ и аще достоить мѫжу женѫ пущати искушаѭще и.
И/ пристђ'пльше фарїсе'е, въпроси'шя е^го, а^ще достоитъ мђжђ женђ` пђсти'ти; и^скђшающе е^го”
3
3
онъ же отъвэщавъ рече имъ: чьто вамъ заповэдэ муѶси;
ѓ^нᲆ же эTвњщавъ рече и^мᲆ. что вамъ заповњ'да мољ=сїи;
4
4
они же рекошz: повелэ муѶси кънигы распустьныѩ написати и пустити.
ѓ^ни же рњш'я, моисїи повелњ кни'гђ распђстнђю написати, и^ пђстити.
5
5
и отъвэщавъ исусъ рече имъ: по жестосьрдию вашему написа вамъ заповэдь сиѭ.
и^ эTвᲇщавъ і^с~, рече и^мъ. по жестосрьдїю ва`шемђ написа` вамъ ꙁа'повњдь сїю.
6
6
а отъ начzла съзъданию мѫжа и женѫ сътворилъ я ѥсть богъ.
эT ꙁача'ла же съꙁданїа, мђж'а и^ жен'ђ сътвориl я& е^сть б~ъ”
7
7
сего ради оставить чловэкъ отьца своѥго и матерь
Сего ради ѓ^ста'витъ чл~кь эTц~а свое^го и^ мт~ре,
8
8
и прилэпить сz къ женэ своѥи. и бѫдете оба въ плъть ѥдинѫ. тэмь же убо нэсте дъва нъ плъть ѥдина.
и^ прилњпи'т#ся к# женњ свое'й, и^ бђдђтъ ѓ^ба в# плоть е^ді'нђ” Тњмже оу^же нᲇ'ста дв^а, н^о плоть е^ді'на.
9
9
ѥже убо богъ съчеталъ ѥсть чловэкъ да не разлѫчаѥть.
е^же оу^бо б~ъ съчета, чл~кь да не раꙁлђча'етъ”
10
10
и въ дому пакы ученици ѥго о семь въпршаахѫ и.
И$ в домђ пакы оу^чн~цы е^го ѓ^ семъ въпроси'ша е^го,
11
11
и глагола имъ: иже аще пустить женѫ и оженить сz иноѭ прэлюбы творить на нѭ.
и^ гл~а и^мъ” И/же а^ще пђститъ женђ` свою`, и^ ѓ^женится и^ною, прелюбы` твори'тъ на ню”
12
12
и аще жена пущьши мѫжа и посzгнеть за инъ прэлюбы творить.
И$ а'ще жена` пђститъ м'ђжа, и^ поса'гнетъ ꙁа и^но'го, прелюбы твори'тъ”
13
13
И приношаахѫ къ нѥму дэти да ѩ коснеть. ученици же прэщаахѫ приносzщиимъ.
И$ приношя'хђ к# немђ дњти, да ко'снется и^хъ. оу^чн~цы же прњща'хђ принося'щимъ”
14
14
видэвъ же исусъ негодова и глагола имъ: не дэите дэтии приходити къ мънэ и не браните имъ. тацэхъ бо ѥсть царьствиѥ божиѥ.
Видњвъ же і^с~, негодова. и^ рече и^мъ, ѓ^ста'вите дњтїи приходити ко мнњ, и^ не брани'те и^мᲆ. тацXњ б^о е^сть црsтвїе бж~їе.
15
15
аминь глаголѭ вамъ: иже аще не прииметь царьствия божия яко отрочz не вънидеть въ нѥ.
а^ми'нь гл~ю вамъ. и^же а'ще не прїимеT црsтвїа бж~їа ја%ко ѓтроча`, не и%мать вни'ти в н^е.
16
16
и объимъ ѩ благословляаше възлагаѩ рѫцэ на нѩ.
и^ ѓ^бье'мъ и^хъ, възло'жь рђцњ на нихъ блsвяше и^хъ”
17
17
И исходzщу ѥму на пѫть приде ѥдинъ и поклонь сz на колэну въпрошааше и: учителю благыи чьто сътворѭ да животъ вэчьныи наслэдьствуѭ;
И/ і^сходя'щђ е^мђ на пђть, притекъ нњ'кїи и^ покло'нся на колњнђ е^мђ, въпраша'ше е^го. оу^чт~лю бл~гыи, чт^о сотворю`, да животъ вњчныи наслDњствђю;
18
18
исусъ же рече ѥму: чьто мz глаголѥши блага; ни къто же благъ тъкъмо ѥдинъ богъ.
і^с~ же рече е^мђ. что м^я гл~еши бл~га; никтоже бл~гъ, то'кмо е^ді'нъ б~ъ.
19
19
заповэди вэси не прэлюбъ дэи. не убии. не укради. не лъжz съвэдэтельствуи. не обиди. чьти отьца твоѥго и матерь.
ꙁаповњди вњси`; не прелюбы сотвори'ши, не оу^б'їи, не оу^кради, не лжесвњ'дњтельствђи, не ѓ^би'ди. чти` эTц~а твое^го и^ мт~ре”
20
20
онъ же отъвэщавъ рече ѥму: учителю вься си съхранихъ отъ юности моѥѩ.
ѓ%н же эTвњщавъ рече е^мђ. оу^чт~лю, сїа вс^я съхранихъ эT ю'ности моеа`”
21
21
исусъ же възьрэвъ на нь възлюби и и рече ѥму: ѥдиного ѥси не доконьчалъ. аще хощеши съврьшенъ быти иди ѥлико имаши продаждь и даждь нищиимъ и имэти имаши съкровище на небеси и приди ходи въ слэдъ мене въземъ крьстъ.
І$с~ же възрњвъ нань, воꙁлюби` е^го, и^ рече е^мђ. е^ді'ного е^си не докончалᲆ. и^ди, е^ли'ка и%маши прода'ждь, и^ да'ждь ни'щимъ, и^ і^мњти и%маши съкро'вище на нб~си. и^ прїиди` и^ ходи в# слDњ мене` вземъ крестъ”
22
22
онъ же дряхлъ бывъ о словеси отиде скрьбz бэ бо имэѩ сътzжания мънога.
ѓ%н же дряхлъ быв# ѓ^ словеси`, эTи^де скорбя`, бᲇ б^о и^мњ'а стяжанїя мно'га.
23
23
и възьрэвъ исусъ глагола ученикомъ своимъ: како неудобь имѫщеи богатьство въ царьствиѥ божиѥ вънидѫть.
и^ възрњвъ і^с~. гл~а оу^чн~комъ своимъ” Ка'ко неоу^до'бь и^мђщеи` богатьство в црsтвїе бж~їе вни'дђтъ.
24
24
ученици же ужасаахѫ сz о словесехъ ѥго. исусъ же пакы отъвэщавъ глагола имъ: чzда како неудобь ѥсть упъваѭщиимъ на богатьство въ царьствиѥ божиѥ вънити.
оу^чн~цы же оу^жаса'хђся ѓ^ словесњхъ е^го” І$с~ же па'кы эTвњщавъ гл~а и^мъ. чя'да, ка'ко неоу^до'бь оу^пова'ющимъ на богатьство, в# црsтвїе бж~їе вни'ти.
25
25
удобэѥ ѥсть вельбѫду сквозэ игълинэ уши проити неже богату въ царьствиѥ божиѥ вънити.
оу^до'бње б^о е^сть вльбђ'дђ сквоꙁњ и^глинњ оу^ши проити`, неже богатђ в# црsтвїе бж~їе вни'ти”
26
26
они же излиха дивляахѫ сz глаголѭще къ себэ: то къто можеть съпасенъ быти;
ѓ^ни же и^ꙁли'ха дивля'хђся, гл~юще к# себњ, т^о кт^о мо'жеT сп~се'нъ бы'ти;
27
27
и възьрэвъ на нѩ исусъ глагола: отъ чловэкъ не възможьно нъ не отъ бога. вься бо възможьна отъ бога сѫть.
въꙁрњв же на ниX і^с~, гл~а. эT чл~къ невъꙁможно, н^о не эT б~а. вся б^о въꙁможна сђть эT б~а”
28
28
начzтъ же петръ глаголати ѥму: се мы оставихомъ вься и въ слэдъ тебе идохомъ.
Нача'т же петръ гл~ати е^мђ. се^ м^ы ѓ^ста'вихомъ вс^я, и^ в# слDњ тебе и^до'хомъ”
29
29
отъвэщавъ же исусъ рече: аминь глаголѭ вамъ ни къто же ѥсть иже оставить домъ ли братиѭ ли сестры ли отьца ли матерь ли женѫ ли чzда ли села мене ради и евангелия.
эTвњщав же і^с~, рече. а^ми'нь гл~ю вамъ. никтоже е^сть и^же ѓ^сᲄа'вилъ е^сть домъ, и^ли братїю, и^ли сестры`, и^ли эTц~а, и^ли мт~ре, и^ли женђ`, и^ли чяда, и^ли се'ла, мене ради, и^ е^љhлїа,
30
30
аще не имать приѩти съторицеѭ въ врэмz се нынэ домовъ и братиѩ и сестръ и отьца и матере и чzдъ и селъ по изгънании и въ вэкъ грzдѫщии животъ вэчьныи.
а^ще не прїиметъ стори'цею, нн~њ' въ время с^е, домоv, и^ братїя и^ сестръ, и^ эTц~я и^ мт~ре и^ чядъ, и^ селъ, по и^ꙁгна'нїи. и въ вњкъ гряд'ђщїи животъ вњчныи”
31
31
мънози же бѫдѫть прьвии послэдьни и послэдьнии прьви.
Мно'ѕи же бђ'дђт# прьвїи, послDњ'ни, и^ послDњнїи, прь'ви”
32
32
Бэахѫ же на пѫти въсходzще въ иерусалимъ и бэ варяѩ ѩ исусъ. и ужасаахѫ сz и послэдь грzдѫще бояахѫ сz. и поимъ iс7 пакы. в7i. Uченикы своя. и нача имъ гlти. яже хотzхU быти ѥмU.
Бњхђ же на пђти въсходя'ще въ і^е^рлsи'мъ, и^ б^њ варяа и^хъ і^с~. и^ оу^жаса'хђся, и^ в# слDњ и^дђще боа'хђся” И/ пое^мъ па'кы ѓ^банадесяте, начаT и^мъ гл~ати ја%же хотяхђ е^мђ быти.
33
33
яко се въсходимъ въ иер©лмъ. и сн7ъ члв7чь. преданъ бUдеть архиереомъ. и книжьникомъ. и осUдzть его на. съмьрть. и предадzть ѥго языкомъ.
ја%ко с^е въсхо'димъ въ і^е^рлsи'мъ, и^ сн~ь члчsкїи пре'данъ бђ'детъ а^рхїереѓ^мъ и^ кни'жникомъ, и^ ѓ^сђ'дятъ е^го на смр~ть, и^ предадятъ е^го ја%ѕы'ком#,
34
34
и порUгаютьсz ѥмU. и UтепUть ѥго. и оплюють ѥго. и Uбьють ѥго и въ третии дн7ь въскрьснеть.
и^ порђгаются е^мђ, и^ оу^я'ꙁвятъ е^го, и^ ѓ^плю'ютъ е^го, и^ оу^бїюT е^го. и^ третїи дн~ь въскрsнетъ”
35
35
и предь нимь идяста. ияковъ иwанъ. сн7а зеведеова. гlюща ѥмU. Uчителю. хощевэ да ѥго же аще просивэ сътвориши нама.
И$ преD ниM прїидо'ста, и^і^а'ковъ и^ і^ѓ^а'нъ, сн~а ꙁеведе'ѓва, гл~юща. оу^чт~лю, хо'щевњ, да е^же а^ще про'сивњ, сътвори'ши на'ма”
36
36
iс7 же рече има. что хощета. да сътворю вама.
ѓ%н же рече и%ма, чт^о хо'щета да сътворю` ва'ма;
37
37
она же рэста ѥмU. дажь нама. да единъ одеснUю тебе. а ѥдинъ wшююю тебе сzдевэ. въ славэ твоѥи.
ѓ^на же рњ'ста е^мђ. дажDь намъ да е^ді'нъ ѓ^деснђю тебе и^ е^ді'нъ ѓ^шђюю тебе` ся'девњ в# сла'вњ твое'й”
38
38
iс7 же рече има. не вэстасz что просzща. можета ли пити чашю. юже азъ пию. или крьщениѥ имь же азъ крьщюсz. крьститисz.
І$с~ же реq и^ма, не вњ'ста чесо про'сита. мо'жета ли пи'ти чашђ ю&же а^ꙁъ пїю, и^ кр~ще'нїеM и'мже а^ꙁъ крsща'юся крsти'тися;
39
39
она же рэста ѥмU. можевэ. iс7 же ре? има. чашю Uбо юже азъ пию. испиѥта. и крьщениѥмь имь же азъ крьщюсz. крьститасz.
ѓ^на же рњста е^мђ, мо'жевњ” І$с~ же рече и'ма. чашђ оу^бо ю&же а'ꙁᲆ пїю и^спїе'та. и^ кр~щенїемъ, и'мже а^ꙁъ креща'юся крsти'тася.
40
40
а ѥже сэсти одеснUю мене. и ошююю. нэc мнэ дати. нъ имъ же ѥсть Uготовано.
а^ е^же сњ'сти ѓ^деснђю' мене, и^ ѓ^шђю'ю, нњсть мн^њ дати, н^о и%мже оу^гото'вано е^сть”
41
41
и слышавъше десzть. начаша негодовати о ияковэ. и иwанэ.
И слы'шавше де'сять, нача'шя негодовати ѓ^ і^а'ковњ и^ і^ѓ^а'ннᲇ”
42
42
iс7 же призва+ъ я. гlа имъ. вэсте. яко мнzщеисz власти языкы. Uстоять имъ. и велиции ихъ. обладають ими.
І$с~ же призва'въ и^хъ, гл~а и^мъ” Вњ'сте, ја^ко мня'щеи`ся владати ја%ѕы'кы, сᲆѓ^долњва'ютъ и^мъ. и^ вели'цїи и^хъ, ѓ^бладаютъ и'ми”
43
43
не тако же бUди въ васъ. нъ иже аще хощеть вzщии быти въ васъ. да бUдеть всэмъ слUга.
Не та'коже бђ'деT в# васъ. н^о и^же а^ще хо'щетъ в# васъ вящшїи быти, да бђд'етъ ваM слђга`.
44
44
и иже хощеть въ васъ старэи быти. да будеть всэмъ рабъ.
и^ і^же а'ще хо'щеT в# васъ быти старњи, да бђ'детъ всњмъ рабъ”
45
45
сн7ъ бо члbвчь. не приде да послUжать ѥмU. нъ да послUжить. и въдати дш7ю свою. избавлѥниѥ за многы.
И$бо и^ сн~ъ чл~чь не прїиде да послђж'атъ е^мђ, но да послђж'итъ, и^ дати дш~ђ свою и^ꙁ#бавленїе ꙁа мно'гы”
46
46
И придошz въ иерихонъ. и исходzщу ѥму отъ иерихона и ученикомъ ѥго и народу мъногу сынъ тимеовъ варъ тимеи слэпъ сэдэаше при пѫти хлѫпаѩ.
И$ прїидо'шя въ і^е^рїхо'нᲆ. и^ і^сходя'щђ е^мђ эT і^е^рїхо'на, и^ оу^чн~комъ е^го, и^ наро'дђ многђ. сн~ь тимеѓ^въ, варᲄиме'и слњпыи, сњдя'ше при пђти` прося.
47
47
и слышавъ яко исусъ назорянинъ ѥсть начzтъ зъвати и глаголати: сыне давыдовъ исусе помилуи мz.
и^ слы'шавъ ја%ко і^с~ назаряни'нъ е^сть, начатъ ꙁва'ти и^ гл~ати. сн~е дввDъ і^с~е поми'лђи м^я.
48
48
и прэщаахѫ ѥму мънози да умлъчить. онъ же излиха вопияаше: сыне давыдовъ помилуи мz.
и^ прњщахђ е^мђ мно'ѕи, да оу^млъчи'тъ” ѓ^нᲆ же мно'жае паче ꙁваше, сн~ђ дввDъ, поми'лђи м^я”
49
49
и ставъ исусъ рече възгласити и. и зъваахѫ слэпьца глаголѭще ѥму: дрьзаи въстани зоветь тz.
И$ ставъ і^с~, рече е^го въꙁгласи'ти. и^ въꙁ#гласи'шя слњп#ца, гл~юще е^мђ. дръꙁа'й, в#ъстани, ꙁоветь т^я”
50
50
онъ же отъврьгы ризы своѩ въставъ. приде къ исусови.
ѓ%н же эTвр'ьгъ ри'ѕы своя в#ътавъ прїиде къ і^с~ови”
51
51
и отъвэщавъ глагола ѥму исусъ: чесому хощеши да сътворѭ тебэ; слэпьць же глагола ѥму:
И$ эTвњщавъ гл~а е^мђ і^с~, чт^о хо'щеши да сътворю тебњ; слњпы'и же гл~а е^мђ. оу^чи'телю, да прозрю”
52
52
раввуни да прозьрѭ. исусъ же рече: иди вэра твоя съпасе тz. и абие прозьрэ и по исусэ иде въ пѫть.
І$с~ же рече е^мђ. и^ди`, вњра твоа` сп~се т^я. и^ а'бїе зпрорZњ, и^ по і^с~њ и^де в# пђть”
Глава 11
Глvа, а~і”
1
1
И ѥгда приближи сz въ иерусалимъ въ виfфагиѭ и виfаниѭ къ горэ елеоньсцэ посъла дъва отъ ученикъ своихъ.
И е^гда` прибли'жишяся въ і^е'рлsи'мъ, въ виџсфагі'ю и^ виџанїю к# горњ е^леѓ'ньстњи, посла` дв^а эT оу^чн~къ свои^х#,
2
2
и глагола има: идэта въ вьсь яже ѥсть прzмо вама. и абиѥ въходzща въ нѭ обрzщета жрэбьць привzзанъ на ньже нэсть не у ни къто же отъ чловэкъ въсэлъ. отърэшьша и приведэта.
и^ гл~а и^мъ. и^дњта в# весь јаже есть прямо ва'ма, и^ а'бїе входя'ща в н^ю, ѓ^бря'щете жрњ'бя привя'ꙁано, на не'же никтоже эT чл~къ всњде, эTрњш#ша е&, приведњта.
3
3
и аще вама къто речеть: чьто се дэѥта; рьцэта яко господь ѥго трэбуѥть. и абиѥ посълеть и сэмо.
и^ а'ще кт^о ва'ма речетᲆ, чт^отвори'та с^е; рцњта, ја%ко г~ь требђе'тъ е&, и^ а'бїе по'слетъ е& сњмо”
4
4
идосте же и обрэтосте жрэбьць привzзанъ при двьрьхъ вънэ на распѫтии. и отърэшаасте и.
И$до'ста же, и^ ѓ^брњто'ста жрњбя привя'зано при дверехъ вн^њ на распђтїи. и^ эTрњши'ста е&”
5
5
и ѥдини отъ стоящиихъ ту глаголашz има: чьто дэѥта отърэшаѭща жрэбьць;
И$ нњцїи эT стоя'щихъ т^ђ, гл~ахђ и^мъ. чт^о дњ'ета эTрњшающа жрњбя;
6
6
она же рекосте имъ якоже заповэдэ исусъ и оставишz я.
ѓ^на же рњста и^мъ, ја%коже заповњ'да и^ма і^с~, и^ ѓ^ста'виша я&”
7
7
и приведосте жрэбьць къ исусови. и възложиша на нь ризы своѩ. и въсэде на нь.
И$ приведо'ста жрњбя къ і^с~ови, и^ възложи'шя на не ри'ѕы своя`, и^ всњ'де на не”
8
8
мънози ризы своѩ постилаахѫ по пѫти а друзии вэиѥ рэзаахѫ отъ дрэва и постилаахѫ по пѫти.
Мно'ѕи же ри'ѕы своя постла'шя по пђти. дрђѕїи же ва'іе рњꙁахђ эT дре'вїа, и^ постила'хђ по пђти”
9
9
и прэдъходzщеи и въ слэдъ ходzщеи въпияахѫ глаголѭще: осанъна благословлѥнъ грzдыи въ имz господьне.
И$ предходящеи`, и^ в# слњдъ грядђщеи`, въпїа'хђ, гл~юще. ѓ^са'нна, блsвенъ грядыи` въ и^мя гн~е,
10
10
благословлѥно грzдѫще царьствиѥ въ имz господи отьца нашего давыда. осанъна въ вышьниихъ.
блsвено грядђщее црsтво въ и^мя гн~е, эTц~а нашего дв~да. ѓ^са'нна в# вы'шънихъ”
11
11
и въниде въ иерусалимъ исусъ и въ црькъвь. и съглzдавъ вьсе поздэ уже сѫщу часу изиде въ виfаниѭ съ обэма на десzте.
І$ вни'де въ і^ерsлимъ і^с~, и^ в# цр~ковъ. и^ съгля'давъ вс^я, поздњ оу^же сђщђ часђ, и^ꙁыде в#ъ виџанїю, съ ѓ^бњмана'десяте”
12
12
и въ утрьнии ишьдъшемъ имъ отъ вифаниѩ възалъка.
И$ на оу^трїа и^ꙁшеDшемᲆ и^мъ эT виџанїа, вꙁал#ка.
13
13
и видэвъ смокъвьницѫ из далече имѫщѫ листвиѥ приде аще убо обрzщеть на неи чьто. и пришьдъ къ нѥи ни чьсо же на нѥи не обрэте тъкъмо листвиѥ не бэ бо врэмz смокъвамъ.
и^ видњвъ смоковницђ и^ꙁдалече и^мђщђ листᲆвїе, прїиде, а^ще оу^бо что ѓ^бря'щеT на неи. и^ пришеD к неи, и^ ничесоже ѓ^брњте, токмо листвїе. не оуO бо^ б^њ вре'мя смоквамъ”
14
14
и отъвэщавъ исусъ рече ѥи: кътому отъ тебе въ вэкъ ни къто же плода не сънэсть. слышаахѫ же ученици ѥго.
и^ эTвњщавъ і^с~, рече е'й. да не ктомђ эT тебе въ' вњкы никтоже плода снᲇсть” И$ слы'шахђ оу^чн~цы е^го”
15
15
и придошz пакы въ иерусалимъ и въшьдъ исусъ въ црькъвь начzтъ изгонити продаѭщzѩ и купуѭщzѩ въ црькъви и дъскы тръжьникъ и сэдалища продаѭщиихъ голѫби испроврьже.
И$ пр^їидо'шя пакы въ і^ерлsи'мъ” И вшедъ і^с~ в# цр~ковь, начаT и^ꙁгони'ти продаю'щая и^ кђпђ'ющая в#ъ цр~кви, и^ трапе'ѕы тръжником#, и^ сњдалищя продаю`щихъ го'лђби, и^спроврьже.
16
16
и не дадэаше ни кому же мимо нести съсѫдъ сквозэ црькъвь.
и^ не даа'ше да кт^о мимонесетъ сосђдъ сквоꙁњ цр~ковь”
17
17
и учааше глаголѩ имъ: нэсть ли писано яко храмъ мои храмъ молитвэ наречеть сz вьсэмъ ѩзыкомъ. вы же сътвористе и врьтьпъ разбоиникомъ.
И$ оу^чаше гл~я и^мъ. нњ'сть л^и пи'сано, ја%ко хра'мъ мои, хра'мъ мл~твњ наречется всњмъ ја^ѕыкомъ; вы же сᲆтвори'сте е^го врьте'пъ раꙁбо'иникоM”
18
18
и слышашz кънижьници и архиереи и искаахѫ како и бышz погубили. бояхѫ бо сz ѥго яко вьсь народъ дивляахѫ сz о учении ѥго.
И$ слы'шашя кни'жницы і^ а^рхїере'е, и^ и^ска'хђ, како е^го погђбятъ. боя'хђ бо ся е^го. ја^ко весь нароD дивляшеся ѓ^ оу^че'нїи е'го”
19
19
и яко поздэ бысть исхождааше вънъ из града.
И$ ја%ко по'ꙁдњ бысть, и^схожDаше вонъ и^ꙁ града”
20
20
и мимо ходzще утро видэшz смокъвьницѫ усъхъшѫ ис корения.
И оу^тро мимоходя'ще, видњша смоковницђ, и^с#со'хшђ и^с коренїа”
21
21
и вспомzнѫвъ петръ глагола ѥму: равви виждь смокъвьница ѭже прокълzтъ усъше. Рече г7ь.
И$ в#спомянђвъ петръ, гл~а е^мђ. ра'вви, ви'ждь смоко'вницђ ю^же проклятъ, оу%сше”
22
22
аще имате вэрU. бж}ю.*
И$ эTвњщавъ і^с~ гл~а и^мъ”
23
23
ам7нъ гlю вамъ. яко иже речеть горэ сеи. двигнисz. и въвьрзисz въ море. и не UсUмьнитьсz въ ср7дци своѥмь. нъ вэру иметь. яко же гlѥть бываѥть. бUдеть ѥмU. ѥже аще речеть.
І$мњ'ите вњрђ бж~їю. а^ми'нь б^о гл~ю вамъ, ја%ко и^же а^ще речетъ горњ се'и, дви'гнися и^ в#ве'рзися в# море, и^ не раꙁ#мы'слитъ в# срDцы свое^мъ, н^о вњрђ и^метъ, ја%ко е^же гл~етᲆ, быва'етъ. бђ'детъ е^мђ е^же а'ще реqтъ”
24
24
сего ради гlю вамъ. въсz ѥлико аще молzщесz. просите бUдеть вамъ. вэрUите яко приимете.
Сего ради гл~ю вамъ, вс^я е^ли'ка а^ще моля'щеся про'сите, вњрђите ја%ко прїе'млете, и^ бђ'детъ вамъ”
25
25
и ѥгда стоите молzщесz. tпUщаите. аще что имате на кого. да оц7ь вашь нб7сныи tпUстить вамъ. прегрэшения ваша
И$ е^гда стоите` моля'щеся, эTпђща'ите а^ще чт^о и%мате на кого, да и^ эTц~ь ва'ш# и^же е^сть на нб~сехъ, эTпђ'ститъ ваM съгрњше'нїя ва'шя”
26
26
аще ли вы не tпUстите. ни оц7ь вашь tпUстить. прегрэшении вашихъ.
Аще ли же в^ы не эTпђщя'ете, ни эTц~ь вашъ и^же е^сть на нб~сехъ, эTпђститъ вамъ съгрњше'нїи вашихъ”
27
27
И придошz пакы въ иерусалимъ. и въ црькъви ходzщу ѥму придошz къ нѥму архиереи и книжьници и старьци
І$ прїдо'шя паки въ і^ерsли'мᲆ, и^ в# цр~ькви ходя'щђ е^мђ, прїидо'ша к немђ, а^рхїере'е и^ кни'жницы и^ ста'рцы.
28
28
и глаголашz ѥму: коеѭ областиѭ се твориши и къто ти дасть область сиѭ да си твориши;
и^ гл~ашя е^мђ, коею` ѓ%бластїю сїа ᲄвори'ши; и^ кт^от^и ѓ%бласть сїю даст#, да сїа твори'ши;
29
29
исусъ же отъвэщавъ рече имъ: въпрошѫ и азъ вы ѥдиного словесе и отъвэщаите ми. и рекѫ вамъ коѥѭ областиѭ се творѭ.
і^с~ же эTвњщавъ, рече и^мъ. въпрошђ` в^ы и^ а^ꙁъ сло'во е^ді'но, и^ эTвњщаите м^и, и^ рекђ` вамъ коею` ѓ%бластїю сїа творю`”
30
30
крьщѥниѥ иоаново отъкѫду бэ съ небесе ли или отъ чловэкъ; отъвэщаите ми.
Кр~ще'нїе і^ѓ^а'нново, с# нб~се ли б^њ, и^ли эT чл~къ; эTвњща'ите м^и”
31
31
и помышляахѫ къ себэ глаголѭще: аще речемъ съ небесе речеть: по чьто убо не вэровасте ѥму;
И$ мы'шляхђ к# себᲇ гл~юще. а%ще речемъ, с# нб~се, речеT, почто оу^бо не вњ'ровасте е^мђ;
32
32
аще ли речемъ: отъ чловэкъ бояахѫ сz людии. вьси бо имэахѫ иоана яко пророка.
н^о а^ще речемъ, эT чл~къ, боя'хђся людїи. вси` б^о и^мњ'ахђ і^ѓ^а'нна ја%ко въи'стинђ пррoкъ б^њ”
33
33
и отъвэщавъше глаголашz исусови: не вэмь. и отъвэщавъ исусъ глагола имъ: ни азъ глаголѭ вамъ коеѭ властиѭ си творѭ.
И эTвњща'вше гл~ашя, не вњмы” И$ эTвњщавъ і^с~, гл~а и^мъ. ни^ а^ꙁъ гл~ю вамъ коею` ѓ%бластїю сїа творю`”
Глава 12
Глvа, в~і”
1
1
И начzтъ имъ притъчами глаголати: виноградъ чловэкъ насади. и огради и оплотъмь. и ископа точило и съзъда стълпъ и въдасть и тzжателемъ и отиде.
И нача'тъ и^мъ в# при'тчяхъ гл~ати. виногра'дъ насади чл~къ, и^ ѓ^гради ѓ^пло'том#, і^ и^скопа` точи'ло, и^ създа` сто'лпъ, и^ предастъ е^готяжа'телемъ, и^ эTи^де.
2
2
и посла къ тzжателемъ рабъ въ врэмz да отъ тzжатель прииметь отъ плодъ винограда.
и^ посла` к тяжа'те лемъ въ' время, раба`, да эT тяжа'тель прїиметъ эT плода виногра'да”
3
3
они же ѥмъше и бишz и посълашz тъщь.
ѓ^ни же еMше е^го, би'ша, и^ посла'шя тощь”
4
4
и пакы посъла къ нимъ другыи рабъ. и того камениѥмь бивъше пробишz главѫ ѥму и посълашz и бесчьстьна.
И$ пакы посла` к нимъ дрђгїи рабъ, и^ того` ка'менїеM би'вше, проби'шя главђ` е^мђ`, и^ послашя бесче'стенъ.
5
5
и пакы иного посъла. и того убиша. и ины многы овы биѭще овы же убивѭще.
и^ па'кы и^но'го посла`, и^ того оу^би'ша, и^ мно'гы и%ны, ѓ%вы оу^бо бїюще, ѓ%вы же оу^бива'юще”
6
6
ѥще же имэаше ѥдиного сына възлюблѥнааго своѥго. посъла и того къ нимъ послэдь глаголѩ яко посрамляѭть сz сына моѥго.
Є$ще оу^бо е^ді'ного сн~а и^мњ възлю'бленнаго свое^го, посла` и^ ᲄого к ниM послDњ гл~я. ја^ко оу^срамя'тся сн~а мое^го”
7
7
они же тzжатели къ себэ рекошz яко сь ѥсть наслэдьникъ. придэте убиэмъ и и наше бѫдеть достояниѥ.
ѓ^ни же тяжа'теле рњшя к# себњ, ја^ко се'и е^сть наслњдник#, прїидњте оу^бїемъ е^го, и^ на'ше бђдетъ наслDњ'ствїе.
8
8
и ѥмъше и убишz и изврьгошz и вънъ из винограда.
и^ е'мше е^го оу^би'шя, и^ и^зверъг'ошя вонъ и^з виногра'да”
9
9
чьто убо сътворить господь винограда; придеть и погубить тzжателѩ и дасть виноградъ инэмъ.
Что оу^бо сътвори'тъ г~ь виногра'да; прїидетъ и^ погђбитъ тяжа'теля, и^ дастъ винограD и^нњмъ”
10
10
ни ли сихъ кънигъ чьли камень ѥгоже не врэду сотворишz зиждѫщеи сь бысть въ главѫ ѫгълу.
н^и писа'нїа ли сего чл^и е^сте; ка'мень, е^гоже не в рядђ сътвори'шя ѕи'жDђщеи`, се'й бысть въ главђ` ю%глђ,
11
11
отъ господа бысть си и ѥсть дивьна въ очию нашею;
эT г~а быs с^и, и^ е^сть ди'вна въ ѓ^чїю на'шею”
12
12
и искаахѫ ѩти и и убояшz сz народа. разумэшz бо яко къ нимъ рече притъчѫ. и оставльше и отидошz.
І$ и^ска'хђ е^го ја%ти, и^ оу^боа'шяся наро'да” Раꙁђмњшя б^о, ја^ко к нимъ при'тчю рече. и^ ѓ^ста'вльше е^го эTи^до'шя”
13
13
и посълашz къ нѥму ѥдины отъ фарисеи и иродианъ да и бышz обльстили словъмь.
І$ посла'шя к# немђ нњ'кїа эT фарисе'и, и і^родїя'нъ, да е^го ѓ^бльстятъ сло'вомъ.
14
14
они же пришьдъше глаголашz ѥму: учителю вэмъ яко истиньнъ ѥси и не родиши ни о комь же. не зьриши бо на лице чловэкомъ. нъ въ истинѫ пѫти божию учиши. достоить ли дати киньсъ кесареви или ни; дамъ ли или не дамъ;
ѓ^ни же пришеDше, гл~ашя е^мђ. оу^чт~лю, вњмы ја%ко и'стинен# е^си, и^ не ради'ши ни ѓ^ ко'мже. не зри'ши б^о на лице` чл~комъ, н^о въи'стинђ пђти бж~їю оу^чиши. досто'итъ л^и кинсо'нъ кесареви дати, и^ли н^и; да'мы ли, и^ли не да'мы;
15
15
онъ же вэды ихъ лицемэриѥ рече имъ: чьто мz искушаѥте; принесэте ми пэнzзь да виждѫ.
ѓ%н же вњды иX лицемњ'рїе, рече и^мъ. что` мя и^скђшя'ете; принесњте м^и пњняꙁь да ви'жDђ.
16
16
они же принесошz. и глагола имъ: чии ѥсть образъ сь и написаниѥ; они же рэшz ѥму: кесаревъ.
ѓ^ни же принесо'шя. и^ гл~а иM, чїи ѓ%браꙁъ сїи, и^ наDписа'нїе; ѓ^ни' же рњшя е^мђ, кесаре'вᲆ.
17
17
и отъвэщавъ исусъ рече имъ: кесарева въздадите кесареви и божиz богови. и чудишz сz о нѥмь.
и^ эTвњщав# і^с~, рече и^мъ. въꙁDади'те кесаре'ва, кесаре'ви, и^ бж~їа бв~и. и^ чюди'шяся ѓ^ немъ”
18
18
И придошz садукеи къ нѥму иже глаголѭть не быти въскрьшению. и въпросишz и глаголѭще:
И$ прїидо'ша саDдђке'е к нем'ђ, и^же гл~юT въскрsнїю не быти, и^ въпроси'шя е^го гл~юще.
19
19
учителю муѶси написа намъ яко аще кому братъ умьреть и оставить женѫ а чzдъ не оставить. да поиметь братъ женѫ ѥго и въскрэсить сэмz брата своѥго.
оу^чт~лю, мољ=сїи написа` намъ, ја^ко а^ще комђ братъ оу^мреT, и^ ѓ^ста'витъ жен'ђ, а^ чядъ не ѓ^ста'витъ. да по'иметъ братъ е^го женђ е^го, и^ въскрsсиT сњмя бра'тђ свое^мђ.
20
20
бэ же седмь братиѩ и пьрвыи поѩтъ женѫ и умираѩ не остави сэмене.
сеDмь бра'тїи б^њ, и^ пе'рвыи поя'тъ женђ, и^ оу^мира'а не ѓ^ста'ви сњмене”
21
21
и въторыи поѩтъ ѭ и умьрэтъ и тъ не остави сэмене. и третии такожде.
И$ вторыи поя'тъ ю&, и^ оу^мре, и^ ни то'и ѓ^ста'ви сњмене” И$ тре'тїи такоже.
22
22
и поѩшz ѭ седмь и не оставишz сэмене. послэдь вьсэхъ умьрэтъ и жена.
и^ поя'шя ю& сеDмь, и^ не ѓ^ста'вишя сњмене. послDњ же всњхъ оу%мре и^ жена.
23
23
въ въскрьшениѥ убо ѥгда въскрьснѫть которому ихъ будеть жена; седмь бо ихъ имэшz ѭ женѫ.
в# въскр~се'нїе оу^бо е^гDа въскрsнTђ, кото'ромђ и^хъ бђдетъ жена`; сеDмь б^о и^мњша ю& женђ`”
24
24
и отъвэщавъ исусъ рече имъ: не сего ли ради блѫдите не вэдѫще кънигъ ни силы божиѩ;
И$ эTвᲇщавъ і^с~, рече и^мъ. не сего ли ради прелща'етеся, не вњдяще писа'нїя, ни си'лы бж~їа;
25
25
ѥгда бо из мрьтвыихъ въскрьснѫть ни женzть сz ни посягаѭть нъ сѫть яко ангели на небесехъ.
е^гда б^о и^ꙁ мр~твыхъ въскре'снђтъ, ни же'няTся, ни посага'юT” н^о сђть ја%ко а'гг~ли на нб~сехъ”
26
26
а о мрьтвыихъ яко въстанѫть нэсте ли чьли въ кънигахъ муѶсеовахъ при кѫпинэ како рече ѥму богъ глаголѩ: азъ богъ авраамль и богъ исааковъ и богъ иаковль;
ѓ^ мрътвых же ја^ко въста'ютъ, нњ'сте ли чл^и в кни'гахъ мољ=се'ѓ^вњхъ, при кђпинњ ја%ко рече емђ б~ъ гл~я; а^ꙁъ б~ъ а^враа'мовъ, и^ б~ъ и^саа'ковъ, и^ б~ъ і^а'ковль,
27
27
нэсть богъ мрьтвыихъ нъ богъ живыихъ. вы убо много блѫдите.
нњсть б~ъ мр~твыхъ, н^о б~ъ живыхъ; Вы^ оу^бо мно'ѕи прелща'етеся”
28
28
И пристѫпль ѥдинъ отъ книжьникъ слышавъ ѩ сътzзаѭщz сz видэвъ яко добрэ отъвэща имъ въпроси и: кая ѥсть заповэдь пьрва вьсэхъ;
І$ пристђп'ль е^ді'нъ эT книжникъ, слы'шавъ и^хъ стяза'ющяся, и^ видњвᲆ ја%ко до'брњ эTвњща` и^м#, въпроси` е^го, каа` е^сть пр'ьваа всњхъ ꙁа'повњдїи;
29
29
исусъ же глагола ѥму яко пьрвэиши заповэдь ѥсть вьсэхъ слыши израилю господь богъ нашь господь ѥдинъ ѥсть.
і^с~ же эTвњща е^мђ. ја%ко пр'ьвњиши всXњ ꙁа'повњдїи, слы'ши і^ил~ю. г~ь бг~ъ вашъ, г~ь е^ді'нъ е^сть”
30
30
и възлюбиши господа бога твоѥго вьсэмь срьдьцьмь твоимь и вьсеѭ душеѭ своеѭ и вьсеѭ мыслиѭ своѥѭ и вьсеѭ крэпостиѭ своѥѭ. си пьрва заповэдь.
И$ възлю'биши г~а б~а твое^го всњмъ срDцемъ твоиM, и^ всею дш~ею` твоею`, и^ всњмъ оу^мо'мᲆ твои^мъ, и^ всею` крњ'постїю твоею`. сїа е^сть пр'ьваа ꙁа'повᲇдь”
31
31
и въторая подобьна ѥи възлюбиши искрьняаго своѥго яко самъ себе. большz сею иноѩ заповэди нэсть.
И$ втора'а подобна е'й. въꙁлю'биши бли'жняго свое^го ја^ко самъ себе`” Бо'лши сею` и'на ꙁа'повњдь нњсть”
32
32
и рече ѥму кънижьникъ: добрэ учителю въ истинѫ рече. яко ѥдинъ ѥсть богъ и нэсть иного развэ ѥго.
И$ рече е^мђ кни'ж#никъ. до'брњ оу^чи'телю въи'стинђ рече, ја%ко е^ді'нъ е^сть б~ъ и^ нњсть иn ра'звњ е^го.
33
33
и ѥже любити и вьсэмь срьдьцьмь и вьсэмь разумъмь и вьсеѭ душеѭ и вьсеѭ крэпостиѭ и иже любить искрьняаго яко самъ себе болѥ ѥсть вьсэхъ трэбъ и жрьтвъ.
и^ е^же любити е^го всMњ срDцем#, и^ всњмъ ра'ꙁђмомъ, и^ всею дш~ею, и^ всею крњ'постїю. и^ е^же люби'ти бли'жняго ја%ко себе. бо'ле е^сть всњхъ вс^есъжже'нїи и^ жрътвᲆ”
34
34
исусъ же видэвъ и яко съмысльно отъвэща рече ѥму: не далече ѥси отъ царьствия божия. и ни къто же не съмэаше ѥго кътому въпросити.
І$с~ же видњв#, ја%ко смыслено эTвњща`, рече е^мђ, не дале'че е^си эT црsтвїа бж~їа” И$ никто'же смњ'аше ктомђ е^го въпроси'ти”
35
35
И отъвэщавъ исусъ глаголааше учz въ црькъви: како глаголѭть кънижьници яко христосъ сынъ давыдовъ ѥсть;
И эTвњща'въ і^с~, гл~аше, оу^ча` въ цр~ькви” Ка'ко гл~ютъ кни'жницы, ја^ко х~с сн~ь е^сть дввDъ;
36
36
тъ бо рече давыдъ духомь свzтъмь: рече господь господеви моѥму сэди о деснѫѭ мене доньдеже положѫ врагы твоѩ подъножиѥ ногама твоима.
то'и бо^ дв~дъ рече дх~омъ ст~ымъ. гл~а г~ь гв~и мое^мђ, сњди ѓ^деснђю мене`, дондеже положђ врагы` твоя поDножїе нога'ма твои'ма”
37
37
самъ убо давыдъ нарицаѥть и господа и како ѥму ѥсть сынъ; и мънози народи послушаахѫ ѥго въ сласть.
Са'мъ оу^бо дввDъ гл~етъ е^го г~а, и^ эTкђдђ сн~ь е^мђ е^сть; и^ мно'гъ нароD послђшаше е^го в# сла'дость”
38
38
и глаголааше имъ въ учении своѥмь: блюдэте сz отъ кънижьникъ хотzщиихъ въ одэяниихъ ходити и цэлования на тръжищихъ
І$ гл~аше и^мъ въ оу^че'нїи свое'мъ. блюдњтеся эT кни'жникъ хотя'щихъ въ ѓ^дњя'нихъ ходити. и^ цњлова'нїа на тр'ъжищыхъ,
39
39
и прэждесэдания на съньмищихъ и прьвовъзлежания на вечеряхъ.
и^ пр'еже сњда'нїа на со'нмищыхъ, и^ прьво възлеженїа на вечерXњ,
40
40
поядаѭщихъ домы въдовиць. и непъщеваниѥмь далече молzще сz си приимѫть лише осѫждениѥ.
поя^да'юще до'мы в#довицъ, и^ непщеванїемъ далече моля'щеся. сїи прїимђтъ ли'шше ѓ^сђжDенїе”
41
41
и сэдъ исусъ прямо газофилакии видэаше како народъ мететь мэдь въ газофилакиѭ и мънози богатии въмэтаахѫ мъного.
И$ сњ'дъ і^с~ пря'мо съкро'вищномђ храни'лищђ, зря'ше ка'ко народъ мещет мњдь въ съкро'вищное храни'лище. и мно'ѕи бога'тїи вмњтахђ многа.
42
42
и пришьдъши ѥдина въдовица убога въврьже дъвэ лепътэ ѥже ѥсть кодрантъ.
и^ пришеDши е^ді'на в#дови'ца оу^бо'га, вᲆве'рже лњптњ дв^њ, е^же е^сть кодра'н#тъ”
43
43
и призъвавъ ученикы своѩ рече имъ: аминь глаголѭ вамъ яко въдовица си убогая мъножаѥ вьсэхъ въврьже въмэтаѭщиихъ въ газофилакиѭ.
И$ приꙁвавъ оу^чн~кы своя, рече и^мъ. а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко вдови'ца сїа оу^бо'гаа мно'жае всњхᲆ в#ве'рже в#мњта'ющыX вᲆ скро'вищное храни'лище.
44
44
вьси бо отъ избытъка своего въврьгошz. а си отъ лишения своѥго вьсе ѥлико имэаше въврьже вьсе житие своѥ.
вси` б^о эT и^ꙁбы'тка свое^го в#врьго'шя. сїа' же эT лише'нїа свое^го, вс^я е^ли'ка и^мя'ше в#ве'рже вс^е житїе свое`”
Глава 13
Глvа, г~і”
1
1
И исходzщу ѥму отъ црькве глагола ѥму ѥдинъ отъ ученикъ своихъ: учителю виждь каково камениѥ и каково зъданиѥ.
И исходящђ е^мђ эT цр~кве, гл~а е^мђ е^ді'нъ эT оу^чн~къ е^го. оу^чи'телю, ви'жDь каково` каменїе, и^ какова` зда'нїя”
2
2
исусъ же отъвэщавъ рече ѥму: видиши ли великая си зъдания; не имать остати сьде камень на камени иже не имать разорити сz.
И$ эTвњща'въ і^с~, рече е^мђ. ви'диши ли сїа вели'ка ꙁданїа; не и%мать ѓ^ста'ти зд^њ ка'мень на ка'мени, и^же не раꙁори'тся”
3
3
и сэдzщу ѥму на горэ елеоньстэ прямо црькъви въпрошаахѫ и ѥдиного петръ и иаковъ и иоанъ и андреа:
И$ сњдя'щђ е^мђ на горњ е^леѓ'нсᲄњи прямо цр~ькви, въпрашя'хђ е^го е^ді'ного, петръ, і^ и^а'ковъ, і^ и^ѓа'ннъ, и^ а^ндре'я,
4
4
рьци намъ къгда се бѫдеть; и коѥ бѫдеть знамениѥ ѥгда имѫть съкончати сz вься си;
рци` намъ, когда` сїа бђдђтъ; и^ кое бђ'детъ ꙁна'менїе, е^гда` и^мђт# вс^я сїа сконча'тися;
5
5
исусъ же отъвэщавъ начzтъ глаголати имъ: блюдэте сz да не къто прэльстить васъ.
і^с~ же эTвњщав# и^мъ, нача'тъ гл~ати. блюдњтеся, да не кто` васъ прельсти'тъ.
6
6
мънози бо придѫть въ моѥ имz глаголѭще яко азъ ѥсмь и мъногы прэльстzть.
мно'ѕи б^о прїидђтъ въ и^мя мое` гл~юще, ја^ко а^ꙁъ е^смь, и^ мно'гы прельстя'тъ.
7
7
ѥгда же услышите брани и слухы брании не ужасаите сz подобаѥть бо быти нъ не у коньчина.
е^гда же оу^слы'шите брани, и^ слы'шанїа бра'немъ, не оу^жаса'итеся. подоба'етъ б^о быти, н^о не ёO кончи'на.
8
8
въстанеть бо ѩзыкъ на ѩзъкъ и царьство на царьство. и бѫдѫть трѫси по мэста. и бѫдѫть глади и мzтежи. начало болэзнемъ си.
в#ста'нетъ б^о ја%ѕыкъ на ја^ѕыкъ, и^ црsтво на црsтво, и^ бђ'дђтъ трђси по мњ'ста, и^ бђ'дђтъ гла'ди и^ мяте'жи. нача'ло болњѕнемъ с^и”
9
9
блюдэте же вы сz сами. прэдадzть бо вы въ сънzтия и на съньмищихъ биѥни бѫдете. и прэдъ воѥводами и прэдъ цари станете мене ради въ съвэдэтельство имъ.
Блюдњте же ся в^ы сами. предадя'т# б^о в^ы в со'нмищя, и^ на съборищихъ бїени бђдете. и^ преD воево'дами и^ цр~и ведени бђ'дете мене ради, въ свDњтельство и^мъ.
10
10
и въ вьсэхъ ѩзыцэхъ подобаѥть прэжде проповэдати сz евангелию.
и^ въ всњхъ ја%ѕы'цехъ подоба'етъ прежDе проповњдатися е^љhлїю”
11
11
ѥгда же водzть вы прэдаѭще не пьцэте сz прэжде чьто възглаголѥте ни поучаите сz. нъ ѥже аще дасть сz вамъ въ тъ часъ то глаголѥте. не вы бо бѫдете глаголѭщеи нъ духъ свzтыи.
е^гда же поведђтъ в^ы предаю'ще, не пре'же пецњтеся, чт^о въз#гл~ете. ни пооу^ча'итеся. н^о е^же а^ще дасться вамᲆ в# то'и часъ, с^е гл~ите. не вы` б^о бђ'дете гл~ющеи', н^о дх~ъ ст~ыи”
12
12
прэдасть же братъ брата на съмрьть и отьць чzдо. и въстанѫть чzда на родителѩ и убиѭть ѩ.
Предасть же браT бра'та на смр~ть, и^ эTц~ь чядо. и^ в#ста'нђт# чяда на роди'теля, и^ оу^бїютъ и^х#”
13
13
и бѫдете ненавидими вьсэми имене моѥго ради. прэтрьпэвыи же до коньца тъ спасенъ бѫдеть.
и^ бђ'дете ненавидими всњми и'мени мое'го ради” претръпњвыи же до конца, се'и сп~сенъ бђ'детъ”
14
14
ѥгда же мрьзость запустэния узрьите реченѫѭ даниилъмь пророкъмь стоѩщѭ идеже не подобаѥть. чьтыи да разумэѥть. тъгда иже бѫдѫть въ иудеи да бэгаѭть на горы.
Є/гда же оу^зрите мерꙁость запђстᲇнїа, реченнђю данїи'ломъ пррoкомъ, стоя'щђ и^дњже не подоба етъ, чтыи` да разђмњ'етъ” Тогда` сђщїи въ і^юдеи, да бњжятъ на' горы,
15
15
и иже на кровэ да не сълазить въ домъ ни да вънидеть възzтъ чесо отъ дому своѥго.
і^ и'же на кровњ, да не сла'ꙁитъ в# домъ, ни да вни'детъ вꙁя'ти чесо эT домђ свое^го.
16
16
и сыи на селэ да не възвратить сz въспzть възzтъ ризъ своихъ.
и^ и'же на селњ` сыи, да не въꙁ#врати'тся в#спять, вꙁяти ри'ꙁђ свою”
17
17
горе же непраздьныимъ и доѩщиимъ въ ты дьни.
горе же непраꙁDнымъ и^ доя'щиM в тыи` дн~и”
18
18
молите же сz да не бѫдеть бэгство ваше зимэ.
Моли'те же ся, да не бђ'детъ бњжьство ваше ꙁимњ”
19
19
бѫдѫть бо дьньѥ ти скръбни. яко не бысть такова отъ начzла зъданию ѥже съзьда богъ. и до нынэ не бѫдеть.
Бђдђтъ б^о дн~їе тїи ско'рбь, ја%кова не бысть ᲄакова эT нача'ла съꙁда'нїю, е^же съꙁда б~ъ до нн~њ, и^ не бђ'детъ”
20
20
и аще не бы господь прэкратилъ дьнии не бы была спасена вьсяка плъть. нъ избьраныихъ ради ѩже избьра прэкратить дьни.
И$ а^ще не бы` г~ь прекратилъ дн~їи, не бы` оу^бо спsлася всяка плоть” н^о и^з#бранныX ради и^хже и^ꙁ#бра`, прекратиT дн~и”
21
21
и тъгда аще речеть къто вамъ: се сьде христосъ се овъде. не имэте вэры.
И тогда а^ще кто речетъ вамъ. с^е здњ х~с, и^ли с^е ѓ%нде, не и^мњт'е вњры”
22
22
въстанѫть бо лъжи христи и лъжи пророци и дадzть знамения и чудеса да прэльстzть аще възможьно избьраныя.
в#ста'нђтъ б^о лже христи, и^ лже пррoцы, и^ дадђтъ ѕна'менїя и^ чюдеса, къ е^же прельсти'ти а^ще възмо'жно і^ и^ꙁбра'нныа.
23
23
вы же блюдэте сz. се прэжде рекохъ вамъ вься.
вы же блюдњтеся, с^е прежDе рњхъ вамъ вс^я”
24
24
нъ въ ты дьни по скръби тои слъньце помрачить сz. и луна не дасть свэта своѥго.
Но в ты'и дн~и по скорби то'й, сл~нце поме'р#кнетᲆ, и^ лђна` не дасть свњта свое^го.
25
25
и звэзды насьнѫть падати съ небесе. и силы ѩже суть на небесехъ подвижzть сz.
и^ ѕвњꙁды бђ'дђтъ с# нб~се спа'дающе, и^ си'лы ја%же на нб~сехъ подви'жђтся”
26
26
и тъгда узьрzть сына чловэчьскааго грzдѫща на облацэхъ съ силоѭ мъногоѭ и славоѭ.
И$ тогда` оу^ѕряT сн~а члчsкаго грядђща на ѓ'блацњхъ съ си'лою и^ сла'вою многою.
27
27
и тъгда посълеть ангелы своѩ и събереть избьраныѩ своѩ отъ четырь вэтръ отъ коньца землѩ до коньца небесе.
и^ тогда по'слетъ а^гг~лы своа`, и^ съберетъ и^ꙁ#бра'нныя своя эT четы'рехъ вњтръ, эT конца ꙁемли` до конца нб~ђ.
28
28
отъ смокъвьницz же навыкнэте притъчѫ. ѥгда уже вэтвиѥ ѥѩ бѫдеть младо и прозzбнеть листвиѥ вэсте яко близъ ѥсть жzтва.
эT смоковница же наоу^читеся при'тчи. е^гда оу^же вњтвїе еа` бђ'детъ мла'до, і^ и^зраща'е^тъ листвїе, вњдите ја%ко блиꙁь е^сть жатва.
29
29
тако и вы ѥгда узьрите си бываѭща вэдите яко близъ ѥсть при двьрьхъ.
та'ко и в^ы е^гда сїа ви'дите быва'юща, вњ'дите ја^ко блиꙁᲆ е^сть при дверехъ.
30
30
аминь глаголѭ вамъ яко не имать прэити родъ сь доньдеже вься си бѫдѫть.
а^ми'нь гл~ю вамᲆ, ја%ко не и'мать преити` родъ се'й, до'н#деже вс^я сїа бђдђтъ”
31
31
небо и земля прэидеть а моя словеса не прэидѫть.
Нб~о и^ ꙁемля пре'идетъ, словеса же моя не пре'идђтъ”
32
32
а о дьни томь и о часэ ни къто же не вэсть ни ангели иже сѫть на небесехъ ни сынъ тъкъмо отьць.
ѓ^ дн~и же томъ и^л^и ѓ^ часњ, никтоже вњсть, ни а'гг~ели и^же сђть на нб~сехъ, ни сн~ъ, то'кмо эTц~ь.
33
33
блюдэте сz. бъдите и молите сz не вэсте бо къгда врэмz бѫдеть.34 якоже чловэкъ отъходz остави домъ свои и давъ рабомъ своимъ власть и комужьдо дэло своѥ и вратьнику повелэ да бъдить.
блюдњте, бди'те, и^ моли'теся. не вњсте б^о когда вре'мя бђдетъ”
35
35
бъдите убо не вэсте бо къгда господь дому придеть вечеръ ли ли полу нощи ли въ куроглашениѥ ли заутра.
бди'те оу^бо, не вњ'сте б^о когда г~ь до'мђ прїидетъ, вечеръ, и^ли полђ'нощи, и^ли в пятлоглаше'нїе, и^ли оу%тро,
36
36
да не пришьдъ вънезаапѫ обрzщеть вы съпzщz.
да не пришеD в#неꙁапђ, ѓ^брящет# в^ы спящя.
37
37
а ѥже вамъ глаголѭ вьсэмъ глаголѭ: бъдите.
а^ ја%же вамъ гл~ю, всњмъ гл~ю, бди'те”
Глава 14
Глvа, д~і”
1
1
Бэ же пасха и опрэснъци по дъвою дьнью. и искаахѫ архиереи и кънижьници како и льстиѭ ѥмъше убиѭть.
Бњ же па'сха и^ ѓ^прњсноцы по двою дн~їю” И$ і^ска'хђ а^рхїере'е и^ кни'жницы, ка'ко е^го лестїю е%м#ше оу^бїютъ.
2
2
глаголаахѫ же: нъ не въ праздьникъ еда како млъва бѫдеть людемъ.
гл~ахђ же, н^о не в# праꙁDник#, е^да како млъва бђдетъ людъска”
3
3
и сѫщу ѥму въ виfании въ дому симона прокаженааго възлежzщу ѥму приде жена имѫщи алавастръ мµра наръдопистикии драгы и съкрушьши алавастръ възлия ѥму на главѫ.
І$ сђщђ е^мђ въ виџанїи, в домђ си'мона прокаженаго, въꙁлежащђ е^мђ” Пр#їиде жена` и^мђщи а^лава'стръ мљ=ра нар#днаго пистикїа мно'гоцњнны. и^ съкрђши а^лава'стръ, възливаше е^мђ на главђ”
4
4
бэахѫ же нэции негодуѭще въ себэ и глаголѭще: въ чьсомь гыбэль си мµрьная бысть;
Бњхђ же нњцїи негодђ'юще в# себњ, и^ гл~юще. въ что` ги'бель сїа мљ=рнаа бысть;
5
5
можааше бо се мµро продано быти вzще трии сътъ цzтъ и дати сz нищиимъ и прэщаахѫ ѥи.
можа'ше бо с^е продано` бы'ти вя'ще трїи сотъ пњняѕь, и^ да'тися ни'щимъ. и^ прњща'хђ е'й”
6
6
исусъ же рече: останите сz ѥѩ. чьто ѥи труды дэѥте; добро бо дэло съдэя о мънэ.
І$с~ же рече, ѓ^ста'вите еа`, что` е'й трђды` даете`; добро` дњло съдњла ѓ^ мнњ.
7
7
вьсегда бо нищzѩ съ собоѭ имате и ѥгда хощете можете добро сътворити имъ. а мене не вьсегда имаате.
всегда б^о ни'щая и%мате с# собою, и^ е^гда хо'щеᲄе, мо'жете и^мъ добротворити. мене же не всегда и%мате.
8
8
ѥже имэ си сътвори. варила ѥсть помазати тэло моѥ на погребениѥ.
е^же и^мњ сїа, сътвори`. преDвари пома'ꙁати м^и тᲇло на погребе'нїе”
9
9
аминь глаголѭ вамъ: идеже колижьдо проповэдано бѫдеть евангелиѥ се въ вьсемь мирэ и ѥже сътвори си глаголано бѫдеть въ памzть ѥѩ.
А$ми'нь гл~ю вамᲆ. и^деже а^ще проповњсться е^љhлїе с^е въ всемъ ми'рњ, и^ е^же сътвори' сїа, гл~ано бђ'детъ в# па'мять еа`”
10
10
Иуда же искариотьскыи ѥдинъ отъ обою на десzте иде къ архиереомъ да и прэдасть имъ.
И$ іоу'да и^скарїѓ'т#скїи е^ді'нъ эT ѓ^боюна'десяте, и%де къ а^рхїер'еѓмᲆ да предасть е^го и^мᲆ”
11
11
они же слышавъше въздрадоваша сz и обэщашz ѥму съребрьникы дати. и искааше како въ подобьно врэмz прэдасть.
Э$ни же слы'шавше вᲆзра'довашася, и^ ѓ^бњща'шя е^мђ сре'бреникы дати, и^ и^ска'ше ка'ко е^го в# подо'бно вре'мя предастᲆ”
12
12
и въ прьвыи дьнь опрэ- снъкъ ѥгда пасхѫ жьрэахѫ глаголашz ѥму ученици свои: къде хощеши шьдъше уготовимъ да эси пасхѫ;
И$ в# пр'ъвы дн~ь ѓ^прњ'снокъ, е^гда па'схђ жря'хђ, гл~аша е%мђ оу^чн~цы е^го” Гд^њ хо'щеши, шеDше оу^гото'вае^мᲆ да ја%си па'схђ;
13
13
и посъла дъва отъ ученикъ своихъ и глагола има: идэта въ градъ и срzщеть вы чловэкъ въ скѫдьльници водѫ носz. по нѥмь идэта.
и^ посла` дв^а эT оу^чн~къ своиX, и^ гл~а и^мъ. и^дњта въ' граD, и^ сря'щеT в^ы чл~къ в# скђделницњ во'дђ нося, по немъ и^дњта.
14
14
и идеже аще вънидеть рьцэта господину дому яко учитель глаголѥть: къде ѥсть обитель идеже пасхѫ съ ученикы своими сънэмъ;
и^ и^дњже а'ще вни'деT, рцњта господи'нђ до'мђ, ја%ко оу^чт~ль гл~етъ, гдњ е^сть вита'лница, и^деже пасхђ съ оу^чн~кы мои'ми снњм'ъ;
15
15
и тъ вама покажеть горьницѫ велиѭ постьланѫ готовѫ. ту уготоваита намъ.
и^ то'и ва'ма пока'жетъ го'рницђ ве'лїю по'стланђ гото'вђ. т^ђ оу^гото'ваиᲄа намъ”
16
16
и изидосте ученика ѥго и придосте въ градъ и обрэтосте якоже рече има и уготовасте пасхѫ.
І$ и^зыдоста оу^чн~ка е^го, и^ прїдо'ста въ' градъ, и^ ѓ^брњто'ста ја%коже рече и'ма. и^ оу^гото'васта па'схђ”
17
17
и вечеру бывъшу приде съ обэма на десzте.
И$ вече'рђ бывшђ, прїиде съ ѓ^бњманадесяте”
18
18
и възлежzщемъ имъ и эдѫщемъ рече исусъ: аминь глаголѭ вамъ яко ѥдинъ отъ васъ прэдасть мz эдыи съ мъноѭ.
и^ възлежа'щемъ и#мъ и^ ја%дђщ'емъ, рече і^с~, а^ми'нь гл~ю вамъ, ја^ко е^ді'нъ эT васъ предастъ м^я ја%дыи` съ мною”
19
19
они же начzшz скръбэти и глаголати ѥму ѥдинъ по ѥдиному: еда азъ; и другыи: еда азъ;
ѓ^ни же нача'шя скорбњти, и^ гл~ати е^мђ е^ді'нъ по е^ді'номђ. е^да а^зъ; и^ дрђги'и, е^да а^ꙁъ;
20
20
онъ же отъвэщавъ рече имъ: ѥдинъ отъ обою на десzте омочии съ мноѭ въ солило.
ѓ%н же эTвњщавъ, рече иM. е^ді'нъ эT ѓ^боюнадесяте, ѓ^мочеи` со мною в соли'ло.
21
21
сынъ же убо чловэчьскыи идеть якоже ѥсть писано о нѥмь. горе же чловэку тому имьже сынъ чловэчьскыи прэдаѥть сz. добро бы ѥму было аще не бы родилъ сz чловэкъ тъ.
сн~ъ оу^бо члчsкыи и'деT ја%коже е^сть пи'сано ѓ^ немъ. горе же чл~кђ томђ, и^мже сн~ъ члчsкыи предасться. добрње бы'ло бы^ е^мђ, а^ще не бы` родилъся чл~къ то'и”
22
22
и эдѫщемъ имъ приимъ исусъ хлэбъ благословль прэломи и дасть имъ и рече: приимэте эдите се ѥсть тэло моѥ.
И$ ја%дђщ'емᲆ и^мъ, прїе'мъ і^с~ хлњбъ, и^ блsвивъ преломи`, и^ дастъ и^мъ, рече, прїимњте ја^ди'те. с^е еs тњл'о мое”
23
23
и приимъ чашѫ хвалѫ въздавъ дасть имъ. и пишz отъ неѩ вьси.
И$ прїимъ ча'шђ, хвалђ въздавъ, дастъ и^мъ. и^ пи'ша эT неа` вс^и.
24
24
и рече имъ: се ѥсть кръвь моя новааго завэта проливаемая за мъногы.
и^ реq и^мъ. с^е е^сть кро'въ моа` но'ваго ꙁавњта, за мно'гы и^злива'ема”
25
25
аминь глаголѭ вамъ яко уже не имамъ пити отъ плода лозьнааго до того дьне ѥгда пиѭ и новъ въ царьствии божии.
А$ми'нь же гл~ю вамъ, ја^ко ктомђ не и^мамъ пи'ти эT плода ло'знаго до' дн~е того, е^гда е& пїю но'во в# црsтвїи бж~їи”
26
26
и въспэвъше изидошz въ горѫ елеоньскѫ.
и^ въспњ'вше и^зыдо'шя в горђ е^леѓ'нскђю”
27
27
и глагола имъ исусъ яко вьси съблазните сz въ сиѭ нощь. писано бо ѥсть поражѫ пастыря и овьцz разбэгнуть сz.
И гл~а и^мъ і^с~, ја%ко вс^и съблазнитеся ѓ^ мнњ в но'щъ сїю. пи'сано бо е^сть, поражђ па'стыря, и^ разы'дђтся ѓ^вца.
28
28
нъ по томь ѥгда въскрьснѫ варѭ вы въ галилеи.
но потомᲆ е^гда въскрsнђ варя'ю в^ы в# галиле'и`”
29
29
петръ же рече ѥму: и аще вьси съблазнѩть сz нъ не азъ.
Петръ же рече е^мђ. и^ а^ще вс^и събла'зняTся, н^о не а'ꙁъ”
30
30
и глагола ѥму исусъ: аминь глаголѭ ти яко ты дьньсь въ сиѭ нощь прэжде даже въторицеѭ куръ не възгласитъ три краты отъврьжеши сz мене.
И$ гл~а е^мђ і^с~, а^ми'нь гл~ю тебњ, ја^кот^ы днsе в нощъ сїю, прежде даже втори'цею пњтель не въз#гласиT, тр^и кра'ты эTвр'ьжешися мене`.
31
31
онъ же из лиха глаголааше паче: аще ми сz ключить умьрэти не отъврьгѫ сz тебе. такожде и вьси глаголаахѫ.
ѓ^н же мно'жае гл~аше паче. а^ще м^и е^сть с тобою оу^мрети, не эTвр'ьгђся тебе. тако же и^ вс^и гл~ахђ”
32
32
и придошz въ вьсь ѥиже имz гефсимания. и глагола ученикомъ своимъ: сzдэте сьде доньдеже шьдъ помолѭ сz.
И$ прїид^оша в# весь, е^йже и^мя геџсїманїи” И$ гл~а оу^чн~коM свои'мъ. сњди'те здњ до'ндеже помолюся”
33
33
и поѩтъ петра и иякова и иоана съ собоѭ. и начzъ ужасати сz и тѫжити.
и^ поя'тъ петра, і^ и^а'кова, и^ і^ѓ^а'нна с# собою. и^ начатъ оу^жаса'тися и^ тђжи'ти.
34
34
и глагола имъ: прискръбна ѥсть душа моя до съмрьти. пожидэте сьде и бъдите.
и^ гл~а и^мъ, приско'рбна е^сть дш~а моа до смр~ти. бђд'њте зд^њ и^ бди'те.
35
35
и прэшьдъ мало паде на земли и моляаше сz да аще възможьно ѥсть мимо идеть отъ нѥго часъ.
и^ прешедъ ма'ло, паде на земли, и^ моля'шеся, да а'ще възможно е^сть, да ми'мои^дет# эT него часъ”
36
36
и глаголааше: авва отьць вься възможьна тебэ сѫть. мимо неси чашѫ сиѭ от мене. нъ не яко азъ хощѫ нъ ѥже ты.
и^ гл~аше, а%вва эTч~е, вс^я възмо'жна тебњ, ми'монеси` эT мене чашђ сїю. н^о не е^же а^зъ хощђ, н^о е^же т^ы.
37
37
и приде и обрэте ѩ съпzщz. и глагола петрови: симоне съпиши ли; не възможе ѥдиного часа побъдэти;
и^ прїиде и^ ѓ^брњте иX спя'ща. и^ гл~а петрови, си'моне спи'ши ли; не въꙁможе е^ді'ного часа побдњти;
38
38
бъдите и молитесz да не вънидете въ напасть. духъ бо ѥсть бъдръ а плъть немощьна.
бди'те и^ моли'теся, да не вни'дете в# напасть” дх~ъ бо бо'дръ, пло'ть же немощна”
39
39
и пакы шьдъ помоли сz тожде слово рекъ.
И$ па'кы шеD помоли'ся, тоже сло'во рекъ.
40
40
и възвращь сz обрэте ѩ пакы съпzщz. бэсте бо имъ очи тzготьнэ. и не умэяхѫ чьто бышz отъвэщали ѥму.
и^ въз#вра'щся, ѓ^брњте и^хъ па'кы спя'щя” Бњхђ б^о ѓ^чеса' и^мъ тя'готна. и^ не и^мња'хђ что бышя эTвᲇщали е^мђ”
41
41
и приде третиици и глагола имъ: съпите прочеѥ и почиваите. приспэ коньчина. приде часъ. се прэдаѥть сz сынъ чловэчьскыи въ рѫцэ грэшьникомъ.
И$ прїиде трети'цею, и^ гл~а и^мᲆ. спи'те про'чее и^ почиваиᲄе. приспњ к'онеw, прїиде часъ. с^е преда'ется сн~ъ чл~ческїи в# рђкы грњшникомъ.
42
42
въстанэте идэмъ. се прэдаѩи мz приближи сz.
в#ста'нњте и'демъ, с^е предааи` м^я прибли'жися”
43
43
и абиѥ ѥще ѥму глаголѭщу приде иуда ѥдинъ отъ обою на десzте и съ нимь народъ многъ съ орѫжии и дрькольми отъ архиереи и кънижьникъ и старьць.
И/ абїе е^ще е^мђ гл~ющђ, прїиде і^оу'да е^ді'нъ сыи эT ѓ^боюна'десяте, и^ с ниM нароD многъ, съ ѓ^рђжїемъ и^ дреко'льми, эT а^рхїере'и и^ кни'жникъ и^ ста'рецъ”
44
44
дасть же прэдаѩи ѥго знамениѥ имъ глаголѩ: ѥгоже аще лъбъжѫ имэте и. тъ ѥсть. и ведэте съхраньно.
да'сть же предааи` е^го ꙁна'менїе и^мъ, гл~я. е^гоже а^ще лобжђ, то'и е^сть, и^мњте е^го, и^ ведњте е^го съхра'нно”
45
45
и пришьдъ абиѥ пристѫпль къ нѥму глагола: равви равви и облобыза и.
И$ пришеD, а^бїе пристђ'пль к немђ гл~а е^мђ. ра'вви ра'вви, и^ ѓ^блобыза е^го”
46
46
они же възложишz рѫцэ на нь и ѩшz и.
ѓ^ни' же възложи'ша рђцᲇ свои` на'нь и^ ја%ша е^го”
47
47
ѥдинъ же отъ стоѩщиихъ извълъкъ ножь удари раба архиереова и урэза ѥму ухо.
Є$ді'н же нњкᲄо эT стоя'щихъ и^звлекъ ножъ, оу^да'ри раба` а^рхїере'ѓва, и^ оу^рњз'а е^мђ оу^хо”
48
48
и отъвэщавъ исусъ рече имъ: яко на разбоиника ли изидосте съ орѫжиѥмь и дрькольми ѩти мz;
И$ эTвњща'въ і^с~, рече и^мъ. ја%ко на разбо'иника ли и^зыдосте съ ѓ^рђжїемъ и^ дреколми ја%ти м^я;
49
49
по вьсz дьни бэахъ въ васъ учz въ црькъви и не ѩсте мене. нъ да събѫдѫть сz кънигы.
по вся` дн~и бњхъ при васъ в# цр~кви оу^ча`, и^ не я'сте мене. н^о да сбђдђтся писа'нїа.
50
50
и оставльше и вьси бэжашz.
и^ ѓ^ста'вльше е^го, вс^и бњжа'шя”
51
51
и ѥдинъ юноша ѥтеръ по нѥмь иде одэнъ въ плащаницѫ нагъ. и ѩшz и юношz.
И$ е^ді'нъ нњ'кто ю%ноша и'де по не'мъ, ѓ^дњ'ан# в# плаща'ницђ по' нагђ, и^ я'ша того ю'ношђ”
52
52
онъ же оставль плащаницѫ нагъ бэжа отъ нихъ.
ѓ^н же ѓ^ста'вль плащаницђ, нагъ бњжа` эT них#.
53
53
и ведошz исуса къ архиереови. и сънидошz сz къ нѥму вьси архиереи и старьци и кънижьници.
И ведошя і^с~а къ а^рхїере'ѓмᲆ. и^ снидошася к немђ вс^и а^рхїере'е, и^ кни'жницы и^ старцы”
54
54
и петръ издалече въ слэдъ ѥго иде до вънѫтрь въ дворъ архиереовъ. и бэ сэдz съ слугами и грэѩ сz при свэщи.
И$ петръ и^здале'че вᲆ слњдъ е^го и^де до внђтръ въ дво'рᲆ а^рхїе^ре'ѓвъ, и^ б^њ сњдя съ слђгами и^ грњяся при свњщи”
55
55
архиереи же и вьсь съньмъ искаахѫ на исуса съвэдэтельства да и убиѭть и не обрэтаахѫ.
А$рхїере'е же и^ весь со'нмъ, и^ска'хђ на і^с~а свњдительства, да оу^мрьᲄвятъ е^го, и^ не ѓ^брњтахђ.
56
56
мънози бо лъже съвэдэтельствоваахѫ на нь и равьна съвэдэтельства не бэахѫ.
мноѕи б^о лжесвDњтельсᲄвовахђ нань, и^ равна свDњтельствїа не бᲇхђ”
57
57
и ѥдини въставъше лъжѫ съвэдэтельствоваахѫ на нь глаголѭще
И$ нњцїи в#ста'вше лже свњдњтельствовахђ нань, гл~юще.
58
58
яко мы слышахомъ и глаголѭщь яко азъ разорѭ црьквь сиѭ рѫкотворенѫѭ и трьми дьньмн инѫ нерѫкотворенѫ възиждѫ.
ја%ко м^ы слы'шахоM е^го гл~юща, ја%ко а^зъ разорю` цр~ков# сїю рђкотворе'нђю, и^ трими дн~ьми и%нђ нерђкотворе'нђ съзи'ждђ,
59
59
то и тако не бэ равьно съвэдэтельство ихъ.
и^ ни та'ко равно б^њ свDњтельство иX”
60
60
и въставъ архиереи по срэдэ въпроси исуса глаголѩ: не отъвэщаваѥши ли ни чесо же чьто сии на тz съвэдэтельствуѭть;
и^ въстаv а^рхїере'и посредњ, въпроси` і^с~а гл~я. не эTвњщава'еши л^и ничесоже, чт^о сїи на тя свњдњтельствђютъ;
61
61
онъ же млъчааше и ни чесо же не отъвэщавааше. пакы архиереи и въпроси и глагола ѥму: ты ли ѥси христосъ сынъ благословѥнааго;
ѓ^н же млъча'ше, и^ ничесоже эTвᲇщава'ше” пакы а^рхїере'и въпроси` е^го, и^ гл~а е^мђ. ты ли е^си х~с, сн~ь блsве'наго;
62
62
исусъ же рече: азъ ѥсмь. и узьрите сына чловэчьскааго о деснѫѭ сэдzща силы и грzдѫща съ облакы небесьныими.
і^с~ же реq, а^зъ е^смь. и^ оу%зрите сн~а чкчsкаго ѓ^деснђ'ю сњдяща си'лы, и^ грядђщ'а съ ѓ^блакы нбsными”
63
63
архиереи же растрьзавъ ризы своѩ глагола: чьто ѥще трэбуѥмъ съвэдэтель;
А$рхїерей же расᲄръѕа ри'зы своя гл~я, что` е^ще требђемъ свDњтелїи;
64
64
слышасте власвимиѭ ѥго. чьто вамъ сz являѥть; они же вьси осѫдишz и быти повиньну съмрьти.
слы'шясте хђлђ. чт^о вам ся мнитъ; ѓ^ни же вс^и ѓ^сђди'шя е^го, быти пови'нна смр~ти”
65
65
и начzшz ѥдини пльвати на нь и прикрывати лице ѥго и мѫчити и и глаголати ѥму: прорьци намъ христе къто ѥсть ударии тz. и слугы биѭще за ланитѫ прэѩшz и.
И$ нача'шя нњ'цїи плювати на'нь, и^ прикрывати лице` е^го, и^ мђ'чити е^го, и^ гл~ати е^мђ, прорци`, и^ слђгы` по лани'тома е^го бїа'хђ”
66
66
и сѫщу петру низу на дворэ приде ѥдииа отъ рабынь архиереовъ.
И$ сђщђ петрови вᲆ дворњ низђ, прїиде е^ді'на эT рабы'нь а^рхїере'ѓвњхъ,
67
67
и видэвъши петра грэѭща сz възьрэвъши на нь глагола: и ты съ назарянинъмь исусъмь бэ.
и^ видњвши петра грњющася, възрњ'вши нань гл~а. и^ т^ы с# назаряниноM і^с~омъ б^њ;
68
68
онъ же отъврьже сz глаголѩ: не умэѭ ни съвэмь чьто ты глаголѥши. и изиде вънъ на прэдъдвориѥ. и куръ възгласи.
ѓ^н же эTвр'ьжеся гл~я. не вњ'дњ ни свMњ чт^от^ы гл~еши. і^ и^зы'де вон'ъ на преDдво'рїе, и^ а^лекто'ръ въз#гласи`.
69
69
и рабыни видэвъши и пакы начzтъ глаголати къ стоѩщиимъ яко сь отъ нихъ ѥсть.
и^ рабы'ни ви'дњвши е^го па'ки, начатъ гл~ати преDстоя'щимъ, ја%ко се'и эT ниX е^сть.
70
70
онъ же пакы отъмэтааше сz. и не по мъногу пакы стоѩщеи глаголаахѫ петрови: въ истинѫ отъ нихъ ѥси. ибо галилеи ѥси. и бесэда твоя подобить тz.
ѓ^н же па'кы эTмњта'шеся. и^ по ма'лњ пакы стоя'щїи` гл~ахђ пеᲄро'ви, въис'тинђ эT нихъ е^си. иб^о галиле'анинъ е^си, и^ бесњда твоа` подо'бится”
71
71
онъ же начzтъ ротити сz и клzти яко не вэмь чловэка сего ѥгоже вы глаголѥте.
ѓ^н же начатъ роти'тися и^ кляти'ся, ја%ко не вњм'ъ чл~ка сего`, е^гоже в^ы гл~ете.
72
72
и вътороѥ куръ възгласи. и помzнѫ петръ глаголъ иже рече ѥму исусъ яко прэжде даже куръ не възгласить дъва краты отъврьжеши сz мене три краты и начzтъ плакати сz.
и^ второ'е алекто'ръ въз#гласи`” И$ помянђв# петръ гл~ъ е^же рече е^мђ і^с~, ја%ко преже даже пњтель не въз#гласитъ два краты, эTврьжешися мене тр^и кра'ты. и^ наченъ пла'кашеся”
Глава 15
Глvа, е~і.
1
1
И абиѥ на утрэи съвэтъ сътворьше архиереи съ старьци и кънижьникы и вьсь съньмъ съвzзавъше исуса ведошz и прэдашz и пилатови.
И а'бїе на оу^трїа, съвњтъ сᲆтворишя а^рхїере'е съ ста'ръцы и^ кни'жникы, и^ весь со'нмъ, свяꙁа'вше і^с~а ведоша, и^ преда'ша е^го пилаᲄђ”
2
2
и въпроси и пилатъ: ты ли ѥси царь иудеискъ; онъ же отъвэщавъ рече ѥмµ: ты глаголѥши.
и^ въпроси` е^го пилатъ, т^ы ли е^си цр~ь і^оу^д'еискъ; ѓ%н же эTвњщавъ рече е^мђ, т^ы гл~еши”
3
3
и глаголаахѫ на нь архиереи мъного. онъ же ни чьсо же не отъвэщавааше.
И$ гл~ахђ нань а^ръхїере'е мно'го”
4
4
пилатъ же пакы въпрашааше и глаголѩ: не отъвэщаваѥши ли ни чьсо же; виждь колико на тz съвэдэтельствуѭть.
Пилат же па'кы въпроси е^го гл~я, не эTвњщава'еши ли ничесоже; ви'жDь коли'ко на тя свњдњтельствђютъ;
5
5
исусъ же кътому ни чесо же не отъвэща яко дивити сz пилатови.
і^с~ же ктомђ ничесоже эTвњща`, ја^ко диви'тися пила'тђ”
6
6
на вьсякъ же праздьникъ отъпущааше имъ ѥдиного съвzзьня ѥгоже прошаахѫ.
На вся'къ же пра'ꙁ#дникъ эTпђща'ше иM е^ді'наго свя'зна, е^гоже проша'хђ”
7
7
бэ же нарицаѥмыи варавъва съ своими ковьникы съвzзанъ иже въ ковэ убииство сътворишz.
Бњ же нарица'емыи` вара'в#ва с ко'вникы свои'ми связанъ, и^же в# кровњ оу^би'йство сътвори'ша”
8
8
и възъпивъ народъ начzшz просити якоже присно творяаше имъ.
И$ въꙁъпи'въ народъ, начатъ проси'ти ја%коже всегда творяше и^мъ”
9
9
пилатъ же отъвэща имъ глаголѩ: хощете ли да отъпущѫ вамъ царя иудеиска;
Пилат же эTвњща и^мъ, гл~я. хо'щете ли пђщђ вамъ цр~я і^юде'йска;
10
10
вэдэаше бо яко зависти ради прэдашz и архиереи.
вњдяше б^о ја%ко ꙁа'висти ра'ди преда'ша е^го а^рхїере'е”
11
11
архиереи же поманѫша народу да паче варавъву отъпустить имъ.
Архие^ре'е же поманђша наро'дђ, да паче вара'в#вђ пђ'ститъ иM”
12
12
пилатъ же пакы отъвэщавъ рече имъ: чьто убо хощете сътворѭ ѥгоже глаголѥте царя иудеиска;
ПилаT же эTвњщавъ пакы рече и^мъ. что' оу^бо хо'щете сътворю, е^гоже гл~ете цр~я і^юде'иска;
13
13
они же пакы възъпишz глаголѭще: пропьни и.
ѓ^ни' же пакы въꙁ#пи'шя гл~юще, пропни' е^го”
14
14
пилатъ же глаголааше имъ: чьто бо зъло сътвори; они же лише възъпишz пропьни и.
пила'т же гл~аше и^мъ. что` б^о зл^о сътвори`; ѓ^ни' же и^зли'ха въпїа'хђ, пропни' е^го”
15
15
пилатъ же хотz народу похоть сътворити пусти имъ варавъвѫ. и прэдасть имъ исуса бивъ да и пропьнѫть.
Пила'т же хотя наро'дђ хотњнїе сътворити, пђсти` и^мъ вара'в#вђ, и^ предасть і^с~а би'въ, да про'пнђтъ е^го”
16
16
воини ведоша iс7а. на дворъ каиафинъ. ѥже ѥсть преторъ. и съзъваша вьсю спvрU.
Во'и^ни же ведо'шя е^го в#нђтрь двора, еже еs преторъ и^ съꙁва'шя вс^ю спи'рђ,
17
17
и облекоша ѥго въ багъръ. и възложиша на нь съплетъше вэньць. тьрновъ.
и^ ѓ^блеко'ша е^го в# прњпрђ'дђ, и^ въꙁложи'шя нань съпле'тше тръ'новъ вњнец#.
18
18
начаша и цэловати. радUисz цrю. июдеискъ.
и^ нача'шя цњловати е^го, и^ гл~ати, радђися цр~ю і^ю^де'искыи.
19
19
и бияхU ѥго тръстью по главэ. и пльвахU на нь. и прегыбающе колэнэ. покланяхUсz ѥмU.
и^ бїа'хђ е^го по главњ тростью, и^ плюва'хђ нань, и^ прегибаю'ще колᲇна покланя'хђся е^мђ”
20
20
и ѥгда порUгашасz ѥмU. съвлекоша съ нѥго багрzницю. и облекоша и въ ризы своя. и изведоша и да распьнUть.
и^ е^гда порђга'шася е^мђ, съвлеко'шя с него препрђ'дђ, и^ ѓ^блеко'шя е^го в ри'зы своя. и^ і^ꙁведо'ша е^го да про'пнђтъ е^го”
21
21
и задэша иномU мимоходzщю. симонU кvринеискU. идUщю съ села. оц7ю алеxандровU. и рUфовU. да възьметь крьc ѥго.
и^ ꙁадњша ми'моходя'щђ нњк'ое^мђ си'монђ кљ=рине'ю, грядђщђ с# села`, эTц~ђ а^лећандровђ и^ рђџовђ, да во'ꙁметъ крsтъ е^го”
22
22
и приведоша и на мэсто голгоfа. ѥже ѥсть съказаѥмо. лъбово мэсто.
І$ приведо'шя е^го на голго'џђ мњсто, еже е^сть скаꙁа'емо ло'бное мњ'сто.
23
23
и даяхU ѥмU пити оцьтzно вино. wнъ же не прия.
и^ даа'хђ е^мђ пити, е^сми'рнисмено вино. ѓ%н же не прїа'тъ”
24
24
и расъпьнъше и. раздэлиша ризы ѥго. метающе жребия о ня. кто что възьметь.
и^ распе'ншеи`. е^го, раꙁдњли'шя ри'ѕы его, мњта'юще жDрњбїа ѓ^ ня кто` чт^о во'змет#”
25
25
бэ же година третияя. и распzша ѥго.
Бњ же часъ третїи, и^ пропя'ша его”
26
26
и бэ написаниѥ вины ѥго. написано. цrь иUдеискъ.
И$ б^њ написанїе вины его напи'сано. цр~ь і^юде'искъ”
27
27
и съ нимь распzша два разбоиника. ѥдиного wдеснUю. а дрUгааго wшююю ѥго.
И$ с нимъ распяшя дв^а раꙁбо'иника, е^дїного ѓ^деснђю, и^ е^дїного ѓ^шђюю е^го”
28
28
и събыcтсz писаноѥ. ѥже гlѥть. и съ безаконьникы причьтенъ быc.
И$ збысться писа'нїе, е^же гл~етъ. и^ съ беꙁакон#ными в#мњнися”
29
29
и мимоходzщеи хUлzхU ѥго. покывающе главами своими. и гlюще. Uва. разарzя црк7вь. и трьми дн7ьми съзидая.
И$ мимоходя'щеи` хђляхђ его покыва'юще глава'ми своими, и^ гл~юще. оу%а`. раꙁаря'аи` цр~ковь, и^ треми дн~ьми съзида'а,
30
30
сп©исz самъ. и съниди съ крьcта.
сп~си'ся самъ, и^ сни'ди съ крsта”
31
31
тако же и архиереи рUгающесz. съ книжьникы. дрUгъ къ дрUгU гlаахU. ины сп7се себе ли не можеть сп7сти.
Такоже и^ а^рхїере'е рђга'ющеся дрђгъ къ' дрђгђ съ книжники гл~ахђ и%ны сп~се`, себе не мо'жетъ спsти.
32
32
х©ъ цrь из7лѥвъ. да сънидеть нынэ съ кrта. да видимъ и вэрU имемъ ѥмU. и распzтии съ нимь. поношахU ѥмU.
х~с, цр~ь і^и^л~евъ, да сни'детъ нн~њ съ креста, да ви'димъ, и^ вњрђ и^меM е^мђ” И$ пропятая с ниM понашя'ста емђ”
33
33
бывъши же годинэ. шестэи. тьма бы по всеи земли. до годины девzтыя.
Бы'вшђ же часђ шестомђ, тма` бысть по все'и ꙁемли` до часа' девя'таго.
34
34
и въ годінU девzтUю. възъпи I© гласъмь великъмь. гlя. или. или. илима савахъfани. ѥже ѥсть съказаѥмо. б7е б7е мои. въ чьто мz остави.
и^ в часъ девя'тыи, въꙁ#пи і^с~ гла'сом# ве'лїемъ, гл~я, е^лои, е^лои, лима саваXџа'ни; е^же е^сть скаꙁа'емо. б~е бж~е мои, въ что` м^я ѓ^ста'ви;
35
35
и нэции t стоящиихъ. слышавъше гlаахU. яко се илию зоветь.
и^ нњцїи эT стоя'щихъ слы'шавше гл~ахђ, с^е и^лїю гласитъ”
36
36
текъ же нэкыи. напълнивъ гUбU оцьта. и възньзь на тръсть. напаяше ѥго. не дэите да видимъ. аще приидеть илия. да сп©ть ѥго.
Тек же е^дїнъ, и^ наполнивъ гђ'бђ ѓ^цта, и^ въꙁложь на трость, напаа'ше е^го гл~я. ѓ^сᲄа'вите, да ви'димъ, а^ще прїидетъ и^лїа сняти е^го”
37
37
I© же пUстивъ глаc великъ издъше.
і^с~ же пђщь гласъ ве'лїи, и^зд#ше”
38
38
и запона цр7квьная. раздрасz на двоѥ. съвыше дониже.
и^ ꙁавњса цр~ко'внаа` раZдра'ся на' двое, свыше до ни'же”
39
39
видэвъ же кентUриwнъ. стоя противU ѥмU. яко тако възпивъ издъше. рече въистинU члв7къ сь сн7ъ б9ии бэ.
Видњв же сътникъ стоа` пря'мо емђ, ја%кота'ко въꙁ#пивъ и%зд#ше. рече, вᲆи'стинђ чл~къ се'й сн~ъ б^њ бж~їи”
40
40
бzхU же и жены издалеча зрzще. въ нихъ бэ. мария магдалыни. и мария. иякова малааго. и м™и иосиова. и саломи.
Бњхђ же и^ жены, и^ꙁдале'че ѕря'ще, въ них же б^њ ма'рїа магдалы'ни, и^ ма'рїа і^а'кова ма'лаго, и^ і^ѓ^сїи мт~и, и^ саломїи.
41
41
яже ѥгда бэ въ галилеи. по нѥмь хожаахU и слUжаахU ѥмU. и ины многы. пришьдъшая съ нимь. въ иер©лмъ.
ја^же и^ е^гда б^њ в# галиле'и, хожDахђ по неM и^ слђжа'хђ е^мђ, і^ и'ны мно'гыа, ја%же взыдо'шя с нимъ въ і^е^рлsи'мᲆ”
42
42
и уже поздэ бывъшу понѥже бэ параскеви къ пасцэ ѥже ѥсть къ сѫботэ.
И$ оу^же по'здњ бы'вшђ, понеже б^њ пятокъ, е^же е^сть к# сђбо'тњ”
43
43
пришьдъ иwсифъ t аримаfеа. бlгоwбразьнъ съвэтьникъ. иже тъ бэ чая цр7ства. б9ия. и дьрзнUвъ въниде къ пилатU. и проси тэла iс7ва.
Прїиде і^ѓ'сифъ, и^же эT а^римаџе'а. бл~гоѓ^бразенъ съвњтникъ. и^же и^ то'и б^њ ча'а црsтвїа бж~їа. дръзнђвᲆ в#ни'де к# пилатђ, и^ проси` тњло і^с~ово.
44
44
пилатъ же дивисz. аще Uже Uмре. и призвавъ кентUриона. въпроси ѥго. аще Uже Uмьрлъ ѥсть.
пилат же дивися, а^ще оу^же оу%мре” и^ призвавъ со'тника въпроси` е^го, а^ще оу^же оу%мре.
45
45
и Uвэдэвъ t кентUриона. въда тэло иосифови.
и^ оу^вњдњвъ эT сотᲆника, дасть тњло і^ѓ'сифови”
46
46
и кUпи плащаницю. и съньмъ ѥго повивъ плащаницю. и въложи ѥго въ гробъ. иже бэ исэченъ t камене. и привали камень на двьри гробU.
И$ кђпи'въ плащани'цђ, и^ снемъ е^го ѓ^бвиT плащани'цею, и^ вложи е^го въ' гробъ, и^же б^њ и^ꙁсњченъ эT ка'мене” И$ привали ка'мень нDа двери гро'бђ”
47
47
мария же магдалыни. и мариа иосиова. зьрzста къде ѥго полагахU.
ма'рїя же магдалыни и^ ма'рїа и^ѓ^сі'ева, зря'ста гдњ е^го полагахђ”
Глава 16
Глvа, ѕ~і”
1
1
И минѫвъши сѫботэ мария магдалыни и мария иаковля и саломи купишz ароматы да пришьдъшz помажѫть исуса.
И минђвши сђбо'тњ, ма'рїя магдалы'ни, и^ марїа і^а'ковля, и^ саломи, кђпи'шя а^рома'ты, да пришеDше пома'жђтъ і^с~а”
2
2
и зэло заутра въ ѥдиныи сѫботы придошz на гробъ въсиявъшу слъньцу.
И$ ѕњло ꙁаоу%тра въ е^ді'нђ эT сђбо'тъ, прїидо'ша на' гробъ въсїа'вшђ сл~нцђ,
3
3
и глаголаахѫ къ себэ: къто отьвалить намъ камень оть двьрии гробу;
и^ гл~ахђ к# себњ. кт^о эTвалитъ намъ ка'мень эT дверїи гро'ба;
4
4
и възьрэвъшz видэшz яко отъвалѥнъ бэ камень. бэ бо великъ зэло.
и^ възрњвше видњша ја%ко эTваленъ бњ ка'мень. б`њ б^о ве'лїи ѕњло”
5
5
и вълэзъшz въ гробъ видэшz юношѫ сэдzщь о деснѫѭ одэнъ въ одеждѫ бэлѫ. и ужасошz сz.
И$ влњзше въ' гробъ, видњша ю'ношђ сњдя'ща в десныхъ, ѓ^дњ'анъ въ ѓ^де'жDђ бњ'лђ, и^ оу^жасо'шася”
6
6
онъ же глагола имъ: не ужасаите сz исуса ищете назарянина распzтааго. въста. нэсть сьде. се мэсто идеже положишz и.
ѓ%н же гл~а и^мъ, не оу^жаса'итеся. і^с~а и%щеᲄе наꙁаряни'на, пропята'го” Въста`, нњсть зд^њ. с^е мњ'сто и^дњже положи'ша е^го.
7
7
нъ идэте и рьцэте ученикомъ ѥго и петрови яко варяѥтъ вы въ галилеи. и ту и видите якоже рече вамъ.
н^о и^дњте, рцњте оу^чн~коM е^го и^ петрови, ја%ко варяеT в^ы в# галиле'и`. та'мо е^го ви'диᲄе, ја%коже рече ваM”
8
8
и отъшьдъшz бэжашz отъ гроба. имэаше же ѩ трьпьть и ужасъ. и нн кому же ни чесо же не рэшz бояахѫ бо сz. Въ оно вреұ.
и^ꙁ#шеDше, бњжа'ша эT гроба. и^мяше же иX тре'пеT и^ оу'жаs, и^ никомђже ничесо'же рњша, боя'хђ бо ся”
9
9
въскрьсъ iс7ъ заUтра въ пьрвUю сUботU. zвисz прэжде марии магдалыни. из неz же изгъна семь бэсъ.
Въскр~съ же і^с~ ꙁаоу'тра в# первђю сђбо'тђ, ја^вися прежDе мр~їи магдалы'ни, иꙁ неа'же и^ꙁ#гна сеDмь бњсовъ”
10
10
она же шьдъши възвэсТи бывъшимъ съ нимь. плачющемъсz и рыдающемъ.
ѓ^наже шеDши въꙁвњсти` с нимᲆ бы'вшимъ, пла'чющимся и^ рыда'ющимᲆ”
11
11
они же слышавъше zко живъ ѥсть. и видэнъ бысть ѥю. не яша вэры.
И$ ѓ^ни слы'шавше ја^ко жи'въ е^сть, и^ видњнъ бысть эT неа`, не ја%шя вњры”
12
12
по сихъ же дъвэма t нихъ идUщема zвисz инэмь образомь идущемъ на село.
По сих же двњма эT нихъ грядђщема, ја^ви'ся и^нњмъ ѓ%браꙁомъ, идђщема на село`.
13
13
и та шьдъша възвэстиша къ прочҊмъ. ни тэма вэры zша.
и^ т^а шедъша въꙁвњсти'та про'чимъ, и^ ни тњма вᲇры ја%шя”
14
14
послэдь же възлежащемъ имъ. ѥдиномU на десzте zвисz. и поноси невэрьствию ихъ и жестосьрдию. zко видэвъшемъ ѥго въсТавъша из мьртвыихъ не zша вэры.
Послњди же вᲆзлежа'щиM и^мъ, е^ді'номђнадесяте. ја^ви'ся, и^ поноси` невњ'рьствїю и'хъ и^ жестосрᲆдїю, ја%ко видњвшиM его въста'вша, не ја%шя вњ'ры”
15
15
и рече имъ. шедъше въ вьсь миръ. проповэдаите еvаgлиѥ вьсеи твари.
И$ рече и^мъ. шеDше в# ми'ръ весь, проповᲇдите е^љhлїе все'и тва'ри.
16
16
иже вэрU иметь и кrттьсz сп7сенъ бUдеть. а иже не иметь вэры осUженъ бUдеть.
и^же вњрђ и^метᲆ и^ крsтиTся, сп~се'нъ бђ'детъ. а^ и^же не и^метъ вњрђ, ѓ^сђже'нъ бђдетъ”
17
17
знамена ни zже вэровавъше имъ. си послэдьствUють. именемь моимь бэсы иженUть. zз7кы възгlють новы.
зна'менїа же вњ'ровавшимъ сїа послњ'дђютᲆ” И/менемъ мои'мъ бњ'сы и^жDенђтъ. ја^ѕы'кы възгл~ютъ но'вы.
18
18
и въ рUкахъ змиz възьмUть. аще и смр7тьно чьто испьють ничьто же ихъ не врэдить на недUжьныz рUкы възложать и съдрави бUдUть.
змїя` во'ꙁмђтъ. а%ще и^ чт^о смр~тно и^спїюᲄъ, не врњди'тъ и^хъ. на недђж'ныа рђ'кы възложатъ, и^ здра'ви бђдђтъ”
19
19
Gь же по гlании ѥго къ нимъ. възнесесz на нб7о. и сэде одеснUю б7а.
ГEь же оу^бо по гл~анїи его к нимъ, възнесеся на' нб~о, и^ сњде ѓ^деснђ'ю б~а”
20
20
они же шедъше проповэдаша вьсьдэ GU поспэшьствUющю. и слово Uтверждающю послэдьствUющиимъ знамении. аминь.
ѓ^ни' же и^зшеDше, проповњ'дашя всю'дђ. г~ђ поспњшествђю'щђ, и^ сло'во оу^тверъжа'ющђ послDњствђющими зна'менми, а^ми'нь”