1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
2
сы́не человѣ́чь, прорцы́ и рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
3
возрыда́йте: оле, оле де́нь! я́ко бли́зъ де́нь Госпо́день, и приближа́єтся де́нь о́блака, и коне́цъ язы́ковъ бу́детъ:
4
и пріи́детъ ме́чь на Єги́птяны, и бу́детъ мяте́жъ во єѳіо́піи, и паду́тъ я́звеніи во Єги́птѣ, и взя́то бу́детъ мно́жество и́хъ, и паду́тся основа́нія єго́:
5
пе́рсяне и кри́тяне, и ли́дяне и Ліви́ане, и му́рини [и вся́ Ара́віа] и вси́ примѣ́сницы, и сы́нове, и́же от завѣ́та моєго́, въ не́мъ мече́мъ паду́тъ съ ни́мъ.
6
Сія́ глаго́летъ Госпо́дь: и паду́тъ подпо́ры Єги́пта, и сни́детъ укори́зна крѣ́пости єго́ от Магдо́ла да́же до Сіи́ны, мече́мъ паду́тъ въ не́мъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
7
И опустѣ́ютъ средѣ́ стра́нъ поги́бшихъ, и гра́ди и́хъ средѣ́ градо́въ опустѣ́вшихъ бу́дутъ:
8
и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, єгда́ да́мъ о́гнь на Єги́петъ, и сокруша́тся вси́ помага́ющіи єму́.
9
Въ то́й де́нь пріи́дутъ вѣ́стницы от лица́ моєго́ въ сієі́мъ тща́щеся погуби́ти наде́жду му́ринскія земли́, и бу́детъ и́мъ мяте́жъ въ де́нь Єги́петскъ, я́ко се́, приспѣ́.
10
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и погублю́ мно́жество Єги́птянъ руко́ю Навуходоно́сора царя́ Вавило́нска,
11
самаго́ и люді́й єго́ съ ни́мъ, губи́теліє от язы́къ по́слани погуби́ти зе́млю: и извлеку́тъ вси́ мечы́ своя́ на Єги́пта, и напо́лнится земля́ я́звеными.
12
И да́мъ рѣ́ки и́хъ во опустѣ́ніє и отда́мъ зе́млю въ ру́цѣ злы́хъ, и погублю́ зе́млю и исполне́ніє єя́ рука́ми чужди́хъ, а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
13
Я́ко сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: погублю́ кумі́ры и испражню́ вельмо́жы от мемфі́са и старѣ́йшины от земли́ Єги́петскія, и не бу́дутъ ктому́: и да́мъ стра́хъ во земли́ Єги́петстѣй.
14
И погублю́ зе́млю фаѳо́рскую, и да́мъ о́гнь на та́ніса, и сотворю́ отмще́ніє въ Діоспо́ли,
15
и излію́ я́рость мою́ на саі́нъ крѣ́пость Єги́петску, и погублю́ мно́жество ме́мфы.
16
И да́мъ о́гнь на Єги́пта, и мяте́жемъ возмяте́тся саи́съ, и въ Діоспо́ли бу́детъ разсѣ́лина, и разлію́тся во́ды.
17
Ю́ноши иліупо́ля и вува́ста мече́мъ паду́тъ, и жены́ въ плѣ́нъ по́йдутъ:
18
и въ тафне́сѣ помрачи́тся де́нь, єгда́ сокрушу́ та́мо ски́петры Єги́петски, и поги́бнетъ та́мо укори́зна крѣ́пости єго́, и того́ покры́єтъ о́блакъ, и дще́ри єго́ во плѣне́ніє отведу́тся.
19
И сотворю́ су́дъ во Єги́птѣ, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
20
И бы́сть во єдинонадеся́тоє лѣ́то, въ пе́рвый ме́сяцъ, въ седмы́й де́нь ме́сяца, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
21
сы́не человѣ́чь, мы́шцы фарао́на царя́ Єги́петска сотро́хъ, и се́, не помоли́ся, є́же да́ти єму́ цѣльбу́, приложи́ти єму́ пла́стырь, [обяза́ти,] да́ти си́лу, да во́зметъ ме́чь.
22
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на фарао́на царя́ Єги́петска, и сокрушу́ мы́шцы єго́ крѣ́пкія и протяже́ныя и сотре́ныя, и изри́ну ме́чь єго́ изъ руки́ єго́:
23
и разсѣ́ю Єги́пта во язы́ки и развѣ́ю и́хъ во страны́:
24
и укрѣплю́ мы́шцы царя́ Вавило́нска и да́мъ ме́чь мо́й въ ру́ку єго́, и наведе́тъ єго́ на Єги́пта, и плѣни́тъ плѣне́ніє єго́, и во́зметъ коры́сти єго́:
25
и укрѣплю́ мы́шцы царя́ Вавило́нска, мы́шцы же фарао́ни паду́тъ: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, єгда́ да́мъ ме́чь мо́й въ ру́цѣ царя́ Вавило́нска, и простре́тъ єго́ на зе́млю Єги́петску,
26
и разсѣ́ю Єги́пта во язы́ки и развѣ́ю и́хъ во страны́: и увѣ́дятъ вси́, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.