|
Глава 17
|
Глава 17
|
|
1
|
1
|
| И по дне́хъ шести́хъ поя́тъ Іису́съ Петра́ и Іа́кова и Іоа́нна бра́та єго́, и возведе́ и́хъ на гору́ высоку́ єди́ны, | (Зач. 70) І по днех шести́х поя́т Ісу́с Петра́, і Іа́кова, і Іоа́нна, бра́та єго́, і возведе́ їх на гору́ високу́ єди́ни, |
|
2
|
2
|
| и преобрази́ся предъ ни́ми: и просвѣти́ся лице́ Єго́ я́ко со́лнце, ри́зы же Єго́ бы́ша бѣлы́ я́ко свѣ́тъ. | і преобрази́ся пред ни́ми; і просвіти́ся лице́ Єго́, я́ко со́лнце, ри́зи же Єго́ би́ша біли́, я́ко світ. |
|
3
|
3
|
| И се́, яви́стася и́мъ Моисе́й и Иліа́, съ Ни́мъ глаго́люща. | І се, яви́стася їм Моїсе́й і Ілія́, с Ним глаго́люща. |
|
4
|
4
|
| Отвѣща́въ же Пе́тръ рече́ [ко] Іису́сови: Го́споди, добро́ є́сть на́мъ здѣ́ бы́ти: а́ще хо́щеши, сотвори́мъ здѣ́ три́ сѣ́ни, Тебѣ́ єди́ну, и Моисе́ови єди́ну, и єди́ну Иліи́. | Отвіща́в же Петр рече́ (ко) Ісу́сові: Го́споди, добро́ єсть нам зді би́ти; а́ще хо́щеши, сотвори́м зді три сі́ни, Тебі́ єди́ну, і Моїсе́йові єди́ну, і єди́ну Ілії́. |
|
5
|
5
|
| Єще́ [же] єму́ глаго́лющу, се́, о́блакъ свѣ́телъ осѣни́ и́хъ: и се́, гла́съ изъ о́блака глаго́ля: Се́й є́сть Сы́нъ Мо́й Возлю́бленный, о Не́мже благоволи́хъ: Того́ послу́шайте. | Єще́ (же) єму́ глаго́лющу, се, о́блак сві́тел осіни́ їх; і се, глас із о́блака глаго́ля: Сей єсть Син Мой возлю́бленний, о Не́мже благоволи́х. Того́ послу́шайте. |
|
6
|
6
|
| И слы́шавше ученицы́ падо́ша ни́цы и убоя́шася зѣло́. | І сли́шавше ученици́ падо́ша ни́ці і убоя́шася зіло́. |
|
7
|
7
|
| И присту́пль Іису́съ прикосну́ся и́хъ и рече́: воста́ните и не бо́йтеся. | І присту́пль Ісу́с прикосну́ся їх і рече́: воста́ніте і не бо́йтеся. |
|
8
|
8
|
| Возве́дше же о́чи свои́, ни кого́же ви́дѣша, то́кмо Іису́са єди́наго. | Возве́дше же о́чі свої́, ні кого́же ви́діша, то́кмо Ісу́са єди́наго. |
|
9
|
9
|
| И сходя́щымъ и́мъ съ горы́, заповѣ́да и́мъ Іису́съ, глаго́ля: ни кому́же повѣ́дите видѣ́нія, до́ндеже Сы́нъ Человѣ́ческій изъ ме́ртвыхъ воскре́снетъ. | І сходя́щим їм с гори́, запові́да їм Ісу́с, глаго́ля: ні кому́же пові́діте виді́нія, до́ндеже Син Челові́чеський із ме́ртвих воскре́снеть. |
|
10
|
10
|
| И вопроси́ша Єго́ ученицы́ Єго́, глаго́люще: что́ у́бо кни́жницы глаго́лютъ, я́ко Иліи́ подоба́єтъ пріити́ пре́жде? | (Зач. 71) І вопроси́ша Єго́ ученици́ Єго́, глаго́люще: что у́бо кни́жници глаго́лють, я́ко Ілії́ подоба́єть прийти́ пре́жде? |
|
11
|
11
|
| Іису́съ же отвѣща́въ рече́ и́мъ: Иліа́ у́бо пріи́детъ пре́жде и устро́итъ вся́: | Ісу́с же отвіща́в рече́ їм: Ілія́ у́бо при́йдеть пре́жде і устро́їть вся; |
|
12
|
12
|
| глаго́лю же ва́мъ, я́ко Иліа́ уже́ пріи́де, и не позна́ша єго́, но сотвори́ша о не́мъ, єли́ка восхотѣ́ша: та́ко и Сы́нъ Человѣ́ческій и́мать пострада́ти от ни́хъ. | глаго́лю же вам, я́ко Ілія́ уже́ при́йде, і не позна́ша єго́, но сотвори́ша о нем, єли́ка восхоті́ша; та́ко і Син Челові́чеський і́мать пострада́ти от них. |
|
13
|
13
|
| Тогда́ разумѣ́ша ученицы́, я́ко о Іоа́ннѣ Крести́тели рече́ и́мъ. | Тогда́ разумі́ша ученици́, я́ко о Іоа́нні Крести́телі рече́ їм. |
|
14
|
14
|
| И прише́дшымъ и́мъ къ наро́ду, приступи́ къ Нему́ человѣ́къ, кла́няяся Єму́ | (Зач. 72) І прише́дшим їм к наро́ду, приступи́ к Нему́ челові́к, кла́няяся Єму́ |
|
15
|
15
|
| и глаго́ля: Го́споди, поми́луй сы́на моєго́, я́ко на но́вы ме́сяцы бѣсну́єтся и злѣ́ стра́ждетъ: мно́жицею бо па́даєтъ во о́гнь и мно́жицею въ во́ду: | і глаго́ля: Го́споди, поми́луй си́на моєго́, я́ко на но́ви мі́сяці бісну́ється і злі стра́ждеть; мно́жицею бо па́даєть во огнь і мно́жицею в во́ду; |
|
16
|
16
|
| и приведо́хъ єго́ ко ученико́мъ Твои́мъ, и не возмого́ша єго́ исцѣли́ти. | і приведо́х єго́ ко ученико́м Твої́м, і не возмого́ша єго́ ісціли́ти. |
|
17
|
17
|
| Отвѣща́въ же Іису́съ рече́: о, ро́де невѣ́рный и развраще́нный, доко́лѣ бу́ду съ ва́ми? Доко́лѣ терплю́ ва́мъ? Приведи́те Ми́ єго́ сѣ́мо. | Отвіща́в же Ісу́с рече́: о, ро́де неві́рний і развраще́нний, доко́лі бу́ду с ва́ми? Доко́лі терплю́ вам? Приведі́те мі єго́ сі́мо. |
|
18
|
18
|
| И запрети́ єму́ Іису́съ, и изы́де изъ него́ бѣ́съ: и исцѣлѣ́ о́трокъ от часа́ того́. | І запрети́ єму́ Ісу́с, і ізи́де із него́ біс; і ісцілі́ о́трок от часа́ того́. |
|
19
|
19
|
| Тогда́ присту́пльше ученицы́ ко Іису́су на єди́нѣ, рѣ́ша: почто́ мы́ не возмого́хомъ изгна́ти єго́? | Тогда́ присту́пльше ученици́ ко Ісу́су на єди́ні, рі́ша: почто́ ми не возмого́хом ізгна́ти єго́? |
|
20
|
20
|
| Іису́съ же рече́ и́мъ: за невѣ́рствіє ва́ше: ами́нь бо глаго́лю ва́мъ: а́ще и́мате вѣ́ру я́ко зе́рно гору́шно, рече́те горѣ́ се́й: прейди́ отсю́ду та́мо, и пре́йдетъ: и ничто́же невозмо́жно бу́детъ ва́мъ: | Ісу́с же рече́ їм: за неві́рствіє ва́ше; амі́нь бо глаго́лю вам: а́ще і́мате ві́ру я́ко зе́рно гору́шно, рече́те горі́ сей: прейди́ отсю́ду та́мо, і пре́йдеть; і нічто́же невозмо́жно бу́деть вам; |
|
21
|
21
|
| се́й же ро́дъ не исхо́дитъ, то́кмо моли́твою и посто́мъ. | сей же род не ісхо́дить, то́кмо моли́твою і посто́м. |
|
22
|
22
|
| Живу́щымъ же и́мъ въ Галіле́и, рече́ и́мъ Іису́съ: пре́данъ и́мать бы́ти Сы́нъ Человѣ́ческій въ ру́цѣ человѣ́комъ, | Живу́щим же їм в Галиле́ї, рече́ їм Ісу́с: пре́дан і́мать би́ти Син Челові́чеський в ру́ці челові́ком, |
|
23
|
23
|
| и убію́тъ єго́, и въ тре́тій де́нь воста́нетъ. И ско́рбни бы́ша зѣло́. | і убію́т Єго́, і в тре́тій день воста́неть. І ско́рбні би́ша зіло́. |
|
24
|
24
|
| Прише́дшымъ же и́мъ въ Капернау́мъ, приступи́ша пріє́млющіи дидра́хмы къ Петро́ви и рѣ́ша: Учи́тель ва́шъ не да́стъ ли дидра́хмы? | (Зач. 73) Прише́дшим же їм в Капернау́м, приступи́ша приє́млющії дідра́хми к Петро́ві і рі́ша: Учи́тель ваш не дасть ли дідра́хми? |
|
25
|
25
|
| Глаго́ля: є́й. И єгда́ вни́де въ до́мъ, предвари́ єго́ Іису́съ, глаго́ля: что́ ти мни́тся, Си́моне? Ца́ріє зе́мстіи от кі́ихъ пріє́млютъ да́ни или́ кинсо́нъ? От свои́хъ ли сыно́въ, или́ от чужи́хъ? | Глаго́ля: єй. І єгда́ вни́де в дом, предвари́ єго́ Ісу́с, глаго́ля: что ті мни́ться, Си́моне? Ца́ріє зе́мстії от ки́їх приє́млють да́ні іли́ кинсо́н? От свої́х ли сино́в, іли́ от чужи́х? |
|
26
|
26
|
| Глаго́ла Єму́ Пе́тръ: от чужи́хъ. Рече́ єму́ Іису́съ: у́бо свобо́дни су́ть сы́нове: | Глаго́ла єму́ Петр: от чужи́х. Рече́ єму́ Ісу́с: у́бо свобо́дни суть си́нове; |
|
27
|
27
|
| но да не соблазни́мъ и́хъ, ше́дъ на мо́ре, ве́рзи у́дицу, и, ю́же пре́жде и́меши ры́бу, возми́: и отве́рзъ уста́ є́й, обря́щеши стати́ръ: то́й взе́мъ да́ждь и́мъ за Мя́ и за ся́. | но да не соблазни́м їх, шед на мо́ре, ве́рзи у́дицю, і, ю́же пре́жде і́меши ри́бу, возьми́; і отве́рз уста́ єй, обря́щеши стати́р*; той взем даждь їм за М'я і за ся. |
