|
Κεφάλαιο 21
|
Глvа, к~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀπῆλθε, καὶ ᾿Ιωνάθαν εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν.
|
И$ прїиде дв~дъ въ цр~ковь къ а^вимеле'хђ і^е^ре'ю. і^ и^зы'иде а^вимеле'хъ въ срњте'нїе е^мђ. и^ рече` е^мђ чт^о с^е ты` е^ді'нъ е^си, и^ нњсть никогоy с тобо'ю”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔρχεται Δαυὶδ εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν ἱερέα. καὶ ἐξέστη ᾿Αβιμέλεχ τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί ὅτι σὺ μόνος καὶ οὐθεὶς μετὰ σοῦ;
|
И$ рече` дв~дъ і^е^ре'ѓ^ви цр~ь заповњ'да м^и гл~ъ дне'сь, и^ рече къ мн^њ, никто'же да не разђмњ'ет# гл~а е^гоже а^зъ ради пђща'ю т^я. и^ ѓ^ неMже а^зъ заповњ'даю ти и^ ѓ'троки ѓ^ста'вихъ. на мњсте гл~емемъ е^мъмо'нмъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ· ὁ βασιλεὺς ἐντέταλταί μοι ρῆμα σήμερον καὶ εἶπέ μοι· μηδεὶς γνώτω τὸ ρῆμα, περὶ οὗ ἐγὼ ἀποστέλλω σε καὶ ὑπὲρ οὗ ἐγὼ ἐντέταλμαί σοι· καὶ τοῖς παιδαρίοις διαμεμαρτύρημαι ἐν τῷ τόπῳ τῷ λεγομένῳ Θεοῦ πίστις, Φελλανὶ ᾿Αλεμωνί· καὶ νῦν εἰ εἰσὶν ὑπὸ τὴν χεῖρά σου πέντε ἄρτοι, δὸς εἰς χεῖρά μου τὸ εὑρεθέν.
|
И$ нн~њ е%сть л^и гдњ` ё^ тебе`, е~ хлњбъ да'ждь м^и е^ли'ко и%маши”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἱερεὺς τῷ Δαυίδ, καὶ εἶπεν· οὐκ εἰσὶν ἄρτοι βέβηλοι ὑπὸ τὴν χεῖρά μου, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι ἅγιοί εἰσιν· εἰ πεφυλαγμένα τὰ παιδάριά ἐστιν ἀπὸ γυναικός, καὶ φάγεται.
|
И$ эTвњща` і^е^ре'и дв~дви и^ реq нњ'сть хлњбы про'сты ё^ мене`. н^о сђть хлњби ё^ мене` сщ~ени. храни'ми тњмъ, и^же чи'сти сђть эT жеn и^ тїи ја^дя'тъ я&”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀλλὰ ἀπὸ γυναικὸς ἀπεσχήμεθα ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ἐν τῷ ἐξελθεῖν με εἰς ὁδὸν γέγονε πάντα τὰ παιδία ἡγνισμένα, καὶ αὐτὴ ἡ ὁδὸς βέβηλος, διότι ἁγιασθήσεται σήμερον διὰ τὰ σκεύη μου.
|
И$ эTвњща` дв~дъ і^е^ре'ѓ^ви рече`. и^ м^ы е^смы чи'сти эT же'нъ. эT тре'тїја^го дн~е, и^ до дн~е, эTне'лњже и^зыидо'хомъ на пђт'ь. и^ сђт'ь ѓ%троцы вс^и чи'сти, и^ пђт'ь се'и е^сть чи'стъ. зане ѓ^ст~ятся дне'сь сосђдъ ради мои^хъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, ὅτι οὐκ ἦν ἐκεῖ ἄρτος, ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι τοῦ προσώπου οἱ ἀφῃρημένοι ἐκ προσώπου Κυρίου τοῦ παρατεθῆναι ἄρτον θερμὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἔλαβεν αὐτούς.
|
И$ да'сть е^мђ і^е^ре'и а^вимеле'хъ хлњ'бы преDложе'ныя, ја%ко не бњ` т^ђ и%ного хлњба тїи б^о бњхђ е^ді'ни хлњби прине'сени и^хже взя'ша преD лице'мъ гн~имъ. и^ то'и да'сть я& е^мђ в то'и дн~ь”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐκεῖ ἦν ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συνεχόμενος νεεσσαρὰν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὄνομα αὐτῷ Δωὴκ ὁ Σύρος νέμων τὰς ἡμιόνους Σαούλ.
|
И$ б^њ т^ђ е^ді'нъ ѓ%трокъ саё'ловъ въ дн~ь ѓ%нъ, держа'и ю%ное ста'до преD гм~ъ. і^ и'мя е^мђ и^дои'къ сљ=ринъ. старњ'ишина эT па'стырь саё'ловыхъ. и^ се'и пася` м#ски` саё'ловы”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ· ἰδὲ εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ὑπὸ τὴν χεῖρά σου δόρυ ἢ ρομφαία, ὅτι τὴν ρομφαίαν μου καὶ τὰ σκεύη οὐκ εἴληφα ἐν τῇ χειρί μου, ὅτι ἦν τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως κατὰ σπουδήν.
|
И$ рече дв~дъ къ а^вимеле'хђ. ви'ждь а^ще е^сть здњ ё тебе` копїе` и^ щи'тъ ја%ко копїя` мое^го ни ѓ^рђжїя мое^го не взя'хъ съ собо'ю. ја%ко цр~во повеле'нїе напра'сно м^и бњ`”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· ἰδοὺ ἡ ρομφαία Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου, ὃν ἐπάταξας ἐν τῇ κοιλάδι ᾿Ηλά, καὶ αὐτὴν ἐνειλημμένη ἦν ἐν ἱματίῳ· εἰ ταύτην λήψῃ, σεαυτῷ λαβέ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἑτέρα πάρεξ ταύτης ἐνταῦθα. καὶ εἶπε Δαυίδ· ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ὥσπερ αὐτή, δός μοι αὐτήν.
|
И$ рече і^е^ре'и. с^е копїе голија%да и^ноплеме'нника е^гоже т^ы ё^би` на ё^до'лїи, и^ то` в ри'зђ ѓ^би'тое стоитъ за ст~ою трапе'зою. и^ т^о възми` а^ще т^и е^сть на потре'бђ, нњсть б^о и%ного здњ` кромњ сего`. и^ реq дв~дъ ја%ко нњсть и%но ѓ^ба'че да'ждь м^и е&. и^ да'сть е^мђ е&”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ· καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἔφυγεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου Σαούλ. Καὶ ἦλθε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς βασιλέα Γέθ.
|
И$ въста'въ дв~дъ в то'и дн~ь, бњжа` эT лица` саё'лова. и^ прїиде дв~дъ къ а^кхђсђ цр~ю ге'џскђ,
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπον οἱ παῖδες ᾿Αγχοῦς πρὸς αὐτόν· οὐχὶ οὗτος Δαυὶδ ὁ βασιλεὺς τῆς γῆς; οὐχὶ τούτῳ ἐξῆρχον αἱ χορεύουσαι λέγουσαι· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ;
|
и^ рњша ѓ%троцы а^кхђ'сови к немђ нњсть л^и се'и дв~дъ бы'выи цр~ь въ свое'и земли`, и^ не семђ л^и и^зыидо'ша проти'вђ же'ны ликђ'юще гл~я. побњди` саёl соты'сящами свои'ми. а^ дв~дъ съ тма'ми свои'ми,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔθετο Δαυὶδ τὰ ρήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου ᾿Αγχοῦς βασιλέως Γέθ.
|
и^ положи` дв~дъ гласъ сїи на срDцы своеM и^ ё^боја%ся ѕњло, а^кхђса цр~я ге'џъска”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ προσεποιήσατο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐτυμπάνιζεν ἐπὶ ταῖς θύραις τῆς πόλεως καὶ παρεφέρετο ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ ἔπιπτεν ἐπὶ τὰς θύρας τῆς πύλης, καὶ τὰ σίελα αὐτοῦ κατέρρει ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ.
|
І$ и^змњни'ся лице` е^мђ пред ниM эT ё%жасти. и^ претвори'ся въ дн~ь то'и. и^ бїја%ше ё^ вра'та гра'дђ ја%ко въ тим#па'нъ, и^ треся'ше рђка'ми свои'ми, и^ паде` ё^ вра'тъ гра'дђ. и^ сли'ны е^готеча'ше по бра'дњ е^го”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἰδοὺ ἴδετε ἄνδρα ἐπίληπτον, ἱνατί εἰσηγάγετε αὐτὸν πρός με;
|
И$ рече` а^кхђсъ къ ѓ%трокомъ свои^мъ с^е ви'дњсте мђжа скђдна ра'зђмом# почт^о и& въведо'сте къ мн^њ.
|
|
15
|
15
|
|
μὴ ἐλαττοῦμαι ἐπιλήπτων ἐγώ, ὅτι εἰσαγηόχατε αὐτὸν ἐπιληπτεύεσθαι πρός με; οὗτος οὐκ εἰσελεύσεται εἰς οἰκίαν.
|
е^гда не и^мњхъ л^и а^зъ тако'го мђжа того л^и ради въведо'сте и&, да бњснђе^тся предо мно'ю, а^ще та'ко да не вхо'дитъ въ до'мъ мои
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.