|
ўало'мъ рм~и
|
Κεφάλαιο 148
|
|
0
|
1
|
|
а^ллилђїа а^гге'а и^ заха'рїа рм~и”
|
᾿Αλληλούϊα· ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις.
|
|
1
|
2
|
|
Хвали'те г~а сᲆ нбsъ, хвали'те е^го в# вы'шниX”
|
αἰνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτόν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ.
|
|
2
|
3
|
|
хвали'те е^го вс^и а'гг~ли е^го, хвали'те е^го вс^я си'лы е^го”
|
αἰνεῖτε αὐτὸν ἥλιος καὶ σελήνη, αἰνεῖτε αὐτὸν πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς.
|
|
3
|
4
|
|
хвали'те е^го слн~це и^ лђна`, хвали'те е^го вс^я ѕвњзды и^ свњтᲆ”
|
αἰνεῖτε αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν.
|
|
4
|
5
|
|
хвали'те е^го нб~са нбsъ, и^ вода` ја^же превы'ше нб~съ,
|
αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίσθησαν.
|
|
5
|
6
|
|
да въсхва'лятъ и'мя гн~е” ја^ко тои рече', и^ бы'шя. тои повелᲇ, и^ съꙁ#да'шася”
|
ἔστησεν αὐτὰ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· πρόσταγμα ἔθετο, καὶ οὐ παρελεύσεται.
|
|
6
|
7
|
|
Поста'вї я& в# вњкъ, и^ въ вњкъ вњка” повелњнїе положи, и^ не ми'мои'детъ”
|
αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῆς γῆς, δράκοντες καὶ πᾶσαι ἄβυσσοι·
|
|
7
|
8
|
|
хвали'те г~а эT земля`, змие'ве и^ вся безнDы”
|
πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα καταιγίδος, τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ·
|
|
8
|
9
|
|
ѓ^гнь, грDа, снњгᲆ, го'лоть, дђхъ бђ'рен#, творя'щая сло'во е^го”
|
τὰ ὄρη καὶ πάντες οἱ βουνοί, ξύλα καρποφόρα καὶ πᾶσαι κέδροι·
|
|
9
|
10
|
|
Го'ры, и^ вси хо'лми. дре'ва плодоно'сна, и^ вси` ке'дри”
|
τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη, ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά·
|
|
10
|
11
|
|
ѕвњрїе и^ вси` скоти`. га'ды, и^ пти'ця перна'ты”
|
βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ πάντες λαοί, ἄρχοντες καὶ πάντες κριταὶ γῆς·
|
|
11
|
12
|
|
цр~їе зеMстїи&, и^ вси` людїе. кн~ѕи, и^ вси` сђдїе земᲄсїи&”
|
νεανίσκοι καὶ παρθένοι, πρεσβύτεροι μετὰ νεωτέρων·
|
|
12
|
13
|
|
ю'ношя, и^ дв~ы. ста'рцы съ ю'ноᲄами,
|
αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου· ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ.
|
|
13
|
14
|
|
да въсхва'лятъ и%мя гн~е, ја^ко вᲆꙁнесе'ся имя ᲄо'го е^ди'ного” и^сповᲇданїе е^го на ꙁемли` и^ на нбsи,
|
καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ· ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ.
|
|
14
|
|
|
и^ вᲆꙁнесетᲆ ро'г# люди'и своиX” Пњснь всᲇмᲆ прпDбнымъ е^го, сн~ово'мъ и^і^л~евомъ, людемъ приближя`ющимся е^мъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.