|
ўало'мъ м~
|
Κεφάλαιο 40
|
|
1
|
1
|
|
В коне'цъ ўлоM двDвъ” м~”
|
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
|
|
2
|
2
|
|
Блаже'нъ раꙁђмњва'ай на ни'ща и^ ё^бо'га, в# дн~ь лютъ и^збавитъ и& г~ь”
|
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ὁ συνιῶν ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα· ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ρύσεται αὐτὸν ὁ Κύριος.
|
|
3
|
3
|
|
г~ь съхраниT и&, и^ живитᲆ и&, и^ ё^блажиT и& на ꙁемли`, и^ не преда'стъ е^го в рђкы врагомъ е^го”
|
Κύριος διαφυλάξαι αὐτὸν καὶ ζήσαι αὐτὸν καὶ μακαρίσαι αὐτὸν ἐν τῇ γῇ καὶ μὴ παραδῷ αὐτὸν εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
г~ь помо'жеT е^мђ на ѓ^дрњ болњꙁни е^го, все ло'же е^го ѓ^братилъ е^си в болњꙁни е^го”
|
Κύριος βοηθήσαι αὐτῷ ἐπὶ κλίνης ὀδύνης αὐτοῦ· ὅλην τὴν κοίτην αὐτοῦ ἔστρεψας ἐν τῇ ἀῤῥωστίᾳ αὐτοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
а^зъ рњхᲆ, г~и поми'лђй мя, и^сцњли` дш~ђ мою, ја%ко съгрњшиX ти”
|
ἐγὼ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με, ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι.
|
|
6
|
6
|
|
враѕи мои` рњша мнᲇ ꙁла'а, когда` ё^мретъ и^ поги'бнетъ и^мя е^го;
|
οἱ ἐχθροί μου εἶπαν κακά μοι· πότε ἀποθανεῖται, καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ;
|
|
7
|
7
|
|
и^ вхождаше ви'дњти, всђ'е гл~аше срDце е^го. събра` беꙁако'нїе е^мђ, и^схождааше вонъ, и^ гл~аше в#кђ'пњ”
|
καὶ εἰσεπορεύετο τοῦ ἰδεῖν, μάτην ἐλάλει· ἡ καρδία αὐτοῦ συνήγαγεν ἀνομίαν ἑαυτῷ, ἐξεπορεύετο ἔξω καὶ ἐλάλει ἐπὶ τὸ αὐτό.
|
|
8
|
8
|
|
На' мя шепта'хђ вс^и вра'ѕи мои`, на' мя помышля'хђ ꙁла'я мн^њ”
|
κατ᾿ ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου, κατ᾿ ἐμοῦ ἐλογίζοντο κακά μοι·
|
|
9
|
9
|
|
сло'во ꙁако'нопрестђпно въъꙁложиша на' мя, е^да` спяи` не приложитᲆ въскрsнђти;
|
λόγον παράνομον κατέθεντο κατ᾿ ἐμοῦ· μὴ ὁ κοιμώμενος οὐχὶ προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι;
|
|
10
|
10
|
|
и^бо чл~къ ми'ра моего наньже ё^повах#, ја%дыи хлњбы моа, въꙁвеличи на' мя пя'тђ”
|
καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης μου, ἐφ᾿ ὃν ἤλπισα, ὁ ἐσθίων ἄρτους μου, ἐμεγάλυνεν ἐπ᾿ ἐμὲ πτερνισμόν.
|
|
11
|
11
|
|
ты же г~и поми'лђй м^я и^ въꙁдви'гни мя, и^ въꙁдамъ и^м#”
|
σὺ δέ, Κύριε, ἐλέησόν με καὶ ἀνάστησόν με, καὶ ἀνταποδώσω αὐτοῖς.
|
|
12
|
12
|
|
ѓ^ семъ познаX ја%ко вᲆсхотњ мя, ја%ко не въꙁрадђ'ется враh мой ѓ^ мн^њ”
|
ἐν τούτῳ ἔγνων ὅτι τεθέληκάς με, ὅτι οὐ μὴ ἐπιχαρῇ ὁ ἐχθρός μου ἐπ᾿ ἐμέ.
|
|
13
|
13
|
|
Мене же ꙁа неꙁло'бїе прия'тъ, и^ ё^тверди'л# мя е^си преD собо'ю в# вњкъ”
|
ἐμοῦ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου, καὶ ἐβεβαίωσάς με ἐνώπιόν σου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
14
|
14
|
|
Блгsве'нъ г~ь бг~ъ і^ил~евъ, эT вњка и^ до' вњка. бђ'детъ бђ'дет#”
|
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. γένοιτο, γένοιτο.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.