|
Глvа. и~і”
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
|
Живы'и въ вњки създа все` ѓ'бще” Гь~ е^ді'нъ ѓ^правдиTся, не сътвори`
|
ΚΥΡΙΟΣ ἔκτισεν ἐκ γῆς ἄνθρωπον καὶ πάλιν ἀπέστρεψεν αὐτὸν εἰς αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
никомђже и^сповњда'ти дњлъ е^го”
|
ἡμέρας ἀριθμοῦ καὶ καιρὸν ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν ἐπ᾿ αὐτῆς.
|
|
3
|
3
|
|
Кт^о и^слњдитъ дњла е^го
|
καθ᾿ ἑαυτοὺς ἐνέδυσεν αὐτοὺς ἰσχὺν καὶ κατ᾿ εἰκόνα αὐτοῦ ἐποίησεν αὐτοὺς
|
|
4
|
4
|
|
и^ дръжа'вђ вели'чесᲄва е^го кᲄо и^щетеT, и^ кт^о прило'жиT и^сповњда'ти млsть е^го”
|
καὶ ἔθηκε τὸν φόβον αὐτοῦ ἐπὶ πάσης σαρκὸς καὶ κατακυριεύειν θηρίων καὶ πετεινῶν. [
|
|
5
|
5
|
|
Нњсть ни ё^ма'лити ни ё^мно'жити, и^ нњсть и^слњди'ти чюдесъ гн~ихъ.
|
ἔλαβον χρῆσιν τῶν πέντε τοῦ Κυρίου ἐνεργημάτων, ἕκτον δὲ νοῦν αὐτοῖς ἐδωρήσατο μερίζων καὶ τὸν ἕβδομον λόγον ἑρμηνέα τῶν ἐνεργημάτων αὐτοῦ].
|
|
6
|
6
|
|
е^гда сконча'етъ чл~къ тогDа начина'етъ, и^ е^гда` преста'нетъ тогда ё^кры'ется”
|
διαβούλιον καὶ γλῶσσαν καὶ ὀφθαλμούς, ὦτα καὶ καρδίαν ἔδωκε διανοεῖσθαι αὐτοῖς.
|
|
7
|
7
|
|
Чт^о е^сть чл~кᲆ и^ чт^о е^сть добродњтель е^го, и^ чт^о е^сть блгsть, и^ чт^о е^сть ѕло` е^го”
|
ἐπιστήμην συνέσεως ἐνέπλησεν αὐτοὺς καὶ ἀγαθὰ καὶ κακὰ ὑπέδειξεν αὐτοῖς.
|
|
8
|
8
|
|
число` дн~їи чл~кђ мно'го лњтъ р~, ја%ко ка'пля морскїя воды` и^ число` пњска`, та'ко мало лњтъ въ дн~ь вњка.
|
ἔθηκε τὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν δεῖξαι αὐτοῖς τὸ μεγαλεῖον τῶν ἔργων αὐτοῦ,
|
|
9
|
9
|
|
сего ра'ди длъготръпњ г~ь на нихъ. и^ въꙁлїя на' ня млsть свою”
|
καὶ ὄνομα ἁγιασμοῦ αἰνέσουσιν,
|
|
10
|
10
|
|
И$ ви'дњ и^ поꙁна` раꙁъвраще'нїе и^хъ ја%ко ѕло`,
|
ἵνα διηγῶνται τὰ μεγαλεῖα τῶν ἔργων αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
сего ради ё^мно'жи ѓ^цњще'нїе е^го”
|
προσέθηκεν αὐτοῖς ἐπιστήμην καὶ νόμον ζωῆς ἐκληροδότησεν αὐτοῖς.
|
|
12
|
12
|
|
Млsть чл~ча на и%скреняh свое^го, млsть же гн~я на вся'кђ плоᲄь
|
διαθήκην αἰῶνος ἔστησε μετ᾿ αὐτῶν καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ ὑπέδειξεν αὐτοῖς.
|
|
13
|
13
|
|
и^ ѓ^блича'а и^ ё^ча и^ кажа` и^ ѓ^бращAя, ја%ко па'стыръ ста'до свое.
|
μεγαλεῖον δόξης εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν, καὶ δόξαν φωνῆς αὐτῶν ἤκουσε τὸ οὖς αὐτῶν.
|
|
14
|
14
|
|
прїемлющихъ же накаꙁа'нїе ми'лђетъ, и^ т#ща'щаяся ѓ^ сђдба'хъ е^го”
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· προσέχετε ἀπὸ παντὸς ἀδίκου· καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς ἑκάστῳ περὶ τοῦ πλησίον.
|
|
15
|
15
|
|
Ча'до въ бла'ѕњ не да'ждь поро'ка, и^ въ вся'комъ да'нїи печа'ль словесъ.
|
αἱ ὁδοὶ αὐτῶν ἐναντίον αὐτοῦ διαπαντός, οὐ κρυβήσονται ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
|
16
|
17
|
|
не поко'и^тъ ли ва'ра роса`, ја%ко лђче е^сть сло'во нежели дая'нїе.
|
ἑκάστῳ ἔθνει κατέστησεν ἡγούμενον, καὶ μερὶς Κυρίου ᾿Ισραήλ ἐστιν.
|
|
17
|
19
|
|
не се' ли сло'во па'че дая'нїя бл~га, и^ ѓ^бо'е ё^ мђжа блгDтна”
|
ἅπαντα τὰ ἔργα αὐτῶν ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐνδελεχεῖς ἐπὶ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν.
|
|
18
|
20
|
|
Бђ'и неподати'въ поно'сиT и^ дая'нїе ꙁави'дливаго мђчитъ ѓ%ко.
|
οὐκ ἐκρύβησαν αἱ ἀδικίαι αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν ἔναντι Κυρίου.
|
|
19
|
22
|
|
прьвое даже не гл~еши ё^вњжDь, и^ прьвње недђга врачђ'ися”
|
ἐλεημοσύνη ἀνδρὸς ὡς σφραγὶς μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ χάριν ἀνθρώπου ὡς κόρην συντηρήσει.
|
|
20
|
23
|
|
прьвње сђда пыта'и ѓ^ себњ, и^ в ча'съ посещᲇнїя ѓ^бря'щеши ѓ^цњще'нїе”
|
μετὰ ταῦτα ἐξαναστήσεται καὶ ἀνταποδώσει αὐτοῖς καὶ τὸ ἀνταπόδομα αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτῶν ἀποδώσει·
|
|
21
|
24
|
|
Прьвње даже в недђгъ не впаде'ши смири'ся, и^ въ время грXњ покажи` ѓ^браще'нїе”
|
πλὴν μετανοοῦσιν ἔδωκεν ἐπάνοδον καὶ παρεκάλεσεν ἐκλείποντας ὑπομονήν.
|
|
22
|
25
|
|
И$ не забђди въꙁда'ти въ время молитвђ, и^ не пребђди до смр~ти ѓ^правди'тися”
|
᾿Επίστρεφε ἐπὶ Κύριον καὶ ἀπόλειπε ἁμαρτίας, δεήθητι κατὰ πρόσωπον καὶ σμίκρυνον πρόσκομμα.
|
|
23
|
26
|
|
Преже да'же ся не помоли'ши ё^гото'ви себе, и^ не бђди ја%ко чл~къ и^скђша'я г~а”
|
ἐπάναγε ἐπὶ ῞Υψιστον καὶ ἀπόστρεφε ἀπὸ ἀδικίας, καὶ σφόδρα μίσησον βδέλυγμα.
|
|
24
|
27
|
|
Помяни` гнњв# въ дн~ь сконча'нїя, и время мести` въ эTвраще'нїи
|
῾Υψίστῳ τίς αἰνέσει ἐν ᾅδου ἀντὶ ζώντων καὶ ζώντων καὶ διδόντων ἀνθομολόγησιν;
|
|
25
|
28
|
|
въ время гобꙁины, нищетђ и^ ё^бо'жество въ дн~ь бога'т#ства”
|
ἀπὸ νεκροῦ ὡς μηδὲ ὄντος ἀπόλλυται ἐξομολόγησις· ζῶν καὶ ὑγιὴς αἰνέσει τὸν Κύριον.
|
|
26
|
29
|
|
эT ё'тра до' вечера и^ꙁмᲇня'е^тся время, и^ все` скоро е^сть предᲆ бм~ъ”
|
ὡς μεγάλη ἡ ἐλεημοσύνη τοῦ Κυρίου καὶ ἐξιλασμὸς τοῖς ἐπιστρέφουσιν ἐπ᾿ αὐτόν.
|
|
27
|
30
|
|
И$ чл~къ премђдръ ѓ^ все'мъ бл~гоговњенъ бђдетъ, и^ въ дн~и вне'мли ѓ^ согрњше'нїи”
|
οὐ γὰρ δύναται πάντα εἶναι ἐν ἀνθρώποις, ὅτι οὐκ ἀθάνατος υἱὸς ἀνθρώπου.
|
|
28
|
31
|
|
Всякъ раꙁђмиv поꙁна` премђдрость, и^ ѓ^брњт#шђ и^мъ ю& да'сть и^спвњда'нїе.
|
τί φωτεινότερον ἡλίου; καὶ τοῦτο ἐκλείπει· καὶ πονηρὸς ἐνθυμηθήσεται σάρκα καὶ αἷμα.
|
|
29
|
32
|
|
разђми'вымъ въ словесеохъ и^ тїи ё^мђдри'шася, и^ ё^множиша при'тча и^спы'тна ё^дръжа'неи дш~и” Вᲆ
|
δύναμιν ὕψους οὐρανοῦ αὐτὸς ἐπισκέπτεται, καὶ οἱ ἄνθρωποι πάντες γῆ καὶ σποδός.
|
|
30
|
|
|
слDњ по'хотїи свои^хъ не ходи`, и^ эT похотњнїи свои^хъ възбраня'ися.
|
|
|
31
|
|
|
а^ще приѓ^бря'щеши дш~и свое'и бл~говоле'нїе жела'нїя, сътвориT тя ѓ^брадова'нїе враго'мъ твои^мъ”
|
|
|
32
|
|
|
Не весели'ся ѓ^ мно'ꙁњи пи'щи, и^ не свяжи'ся совњтомъ ея.
|
|
|
33
|
|
|
не бђди нищ# совњтђяи накаꙁа'нїе трђда, и^ не бђдетъ ти ничесоже въ вретищи”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.