|
Глvа, м~г”
|
Κεφάλαιο 43
|
|
1
|
1
|
|
Възвышенїе высоты` ё^твер#женїе ѓ^чищенїя. ꙁракъ нб~си видњнїеM сла'вы,
|
ΜΗ περὶ τούτων αἰσχυνθῇς, καὶ μὴ λάβῃς πρόσωπον τοῦ ἁμαρτάνειν·
|
|
2
|
2
|
|
слн~це въ ја^вленїе проповњда'я въ и^схоD, сᲆсђдъ ди'венъ дњло вы'шняго.
|
περὶ νόμου ῾Υψίστου καὶ διαθήκης καὶ περὶ κρίματος δικαιῶσαι τὸν ἀσεβῆ,
|
|
3
|
3
|
|
препладенїемъ свои^мъ и^сђша'еᲄъ странђ`, и^ пря'мо ва'рђ е^го кт^о постои'тъ.
|
περὶ λόγου κοινωνοῦ καὶ ὁδοιπόρων καὶ περὶ δόσεως κληρονομίας ἑταίρων,
|
|
4
|
4
|
|
пещь стрегђщїя дњла и^ вара, трегђ'бо слн~це жегыи горы. кђренїе ѓ%гнено дымъ, и^ простирая лђча ѓ^мрача'етъ ѓ%чи”
|
περὶ ἀκριβείας ζυγοῦ καὶ σταθμίων, περὶ κτήσεως πολλῶν καὶ ὀλίγων,
|
|
5
|
5
|
|
Велїи г~ь съᲄвореи е^го, и^ словесы свои'ми потща ше'ствїя”
|
περὶ διαφόρου πράσεως ἐμπόρων καὶ περὶ παιδείας τέκνων πολλῆς καὶ οἰκέτῃ πονηρῷ πλευρὰν αἱμάξαι.
|
|
6
|
6
|
|
И$ лђна` всњм# въ свое время ја^вля'етᲆ лњта, и^ ꙁна'менїе вњка.
|
ἐπὶ γυναικὶ πονηρᾷ καλὸν σφραγίς, καὶ ὅπου χεῖρες πολλαί, κλεῖσον·
|
|
7
|
7
|
|
эT лђны зна'менїе праZника, свᲇти'ло ё^маля'ася на конеw”
|
ὃ ἐὰν παραδίδως, ἐν ἀριθμῷ καὶ σταθμῷ, καὶ δόσις καὶ λῆψις, πάντα ἐν γραφῇ·
|
|
8
|
8
|
|
Лђна` по и%мени е^я е^сть воꙁраста'ющи ди'вно въ и^ꙁмњненїе.
|
περὶ παιδείας ἀνοήτου καὶ μωροῦ καὶ ἐσχατογήρου κρινομένου πρὸς νέους· καὶ ἔσῃ πεπαιδευμένος ἀληθινῶς καὶ δεδοκιμασμένος ἔναντι παντὸς ζῶντος.
|
|
9
|
9
|
|
сосђдъ приTче'и на высоᲄњ, на тверди нбsнњи свњтя'щися”
|
Θυγάτηρ πατρὶ ἀπόκρυφος ἀγρυπνία, καὶ ἡ μέριμνα αὐτῆς ἀφιστᾷ ὕπνον· ἐν νεότητι αὐτῆς μήποτε παρακμάσῃ, καὶ συνῳκηκυῖα μήποτε μισηθῇ·
|
|
10
|
10
|
|
И$ доброта` нбsная сла'ва ѕвњ'ꙁдная, красота свњтящися на высокиX гн~ихъ”
|
ἐν παρθενίᾳ μήποτε βεβηλωθῇ καὶ ἐν τοῖς πατρικοῖς αὐτῆς ἔγκυος γένηται· μετὰ ἀνδρὸς οὖσα μήποτε παραβῇ, καὶ συνῳκηκυῖα, μήποτε στειρωθῇ.
|
|
11
|
11
|
|
Словесы ст~ыхъ ста'нђтъ ѓ^сђжденїя, и^ не и^мђтъ ѓ^слабити въ хранилищихъ и^хъ”
|
ἐπὶ θυγατρὶ ἀδιατρέπτῳ στερέωσον φυλακήν, μήποτε ποιήσῃ σε ἐπίχαρμα ἐχθροῖς, λαλιὰν ἐν πόλει καὶ ἔκκλητον λαοῦ, καὶ καταισχύνῃ σε ἐν πλήθει πολλῶν.
|
|
12
|
12
|
|
Виждь дђгђ` и^ блsви сътворшаго и&, ѕњло кра'сна свњтенїемъ свои^мъ.
|
παντὶ ἀνθρώπῳ μὴ ἔμβλεπε ἐν κάλλει καὶ ἐν μέσῳ γυναικῶν μὴ συνέδρευε·
|
|
13
|
13
|
|
ѓ^крђжи нб~о ѓ^крђженїеM сла'вы. рђцᲇ вы'шняго простросте е&.
|
ἀπὸ γὰρ ἱματίων ἐκπορεύεται σὴς καὶ ἀπὸ γυναικὸς πονηρία γυναικός.
|
|
14
|
14
|
|
повеленїеM е^го потщася снњгъ, и^ въскоряе^тᲆ молнїя сђдебъ е^го”
|
κρείσσων πονηρία ἀνδρὸς ἢ ἀγαθοποιὸς γυνή, καὶ γυνὴ καταισχύνουσα εἰς ὀνειδισμόν.
|
|
15
|
15
|
|
Сего ради эTвер#зошася съкровища, и^ па'ряT ѓ%блацы ја^ко птицы.
|
Μνησθήσομαι δὴ τὰ ἔργα Κυρίου, καὶ ἃ ἑώρακα ἐκδιηγήσομαι· ἐν λόγοις Κυρίου τὰ ἔργα αὐτοῦ.
|
|
16
|
16
|
|
величїемъ свои^мъ ё^крњпи` ѓ%блаки, и^ съкрђши ка'менїе граDное.
|
ἥλιος φωτίζων κατὰ πᾶν ἐπέβλεψε, καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ πλῆρες τὸ ἔργον αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ воꙁрњнїемъ е^го подви'жаTся го'ры, и^ волею е^го въꙁлњеT ю%гъ”
|
οὐκ ἐνεποίησε τοῖς ἁγίοις Κύριος ἐκδιηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ ἐστερέωσε Κύριος ὁ παντοκράτωρ στηριχθῆναι ἐν δόξῃ αὐτοῦ τὸ πᾶν.
|
|
18
|
18
|
|
Глаs гро'ма е^го поноси` земли, и^ бђря сњверова и^ вихоръ вњтра”
|
ἄβυσσον καὶ καρδίαν ἐξίχνευσε καὶ ἐν πανουργεύμασιν αὐτῶν διενοήθη· ἔγνω γὰρ ὁ Κύριος πᾶσαν εἴδησιν καὶ ἐνέβλεψεν εἰς σημεῖον αἰῶνος,
|
|
19
|
19
|
|
ја^ко птица паря'щи сы'плеT снњгъ, и^ ја%коже прђѕи спаденїа е^го.
|
ἀπαγγέλλων τὰ παρεληλυθότα καὶ ἐπεσόμενα καὶ ἀποκαλύπτων ἴχνη ἀποκρύφων.
|
|
20
|
20
|
|
доброᲄњ бњ'лости его подивися ѓ%ко, и^ ѓ^ дожDенїи е^го ё^жаснеTся срDце.
|
οὐ παρῆλθεν αὐτὸν πᾶν διανόημα, οὐκ ἐκρύβη ἀπ᾿ αὐτοῦ οὐδὲ εἷς λόγος.
|
|
21
|
21
|
|
и^не'и ја%ко со'ль на земли сы'плетъ, и^ сме'ръꙁ#шися быва'етъ на концы ѓ^стра`.
|
τὰ μεγαλεῖα τῆς σοφίας αὐτοῦ ἐκόσμησε, καὶ ὡς ἔστι πρὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα· οὔτε προσετέθη οὔτε ἠλαττώθη, καὶ οὐ προσεδεήθη οὐδενὸς συμβούλου.
|
|
22
|
22
|
|
стђден# вњтръ сњверъ въꙁвњ'етъ, и^ смерᲆзнется ледъ эT воды`. на вся'ко сᲆбо'рище воDное ѓ^бита'етъ, и^ ја%ко въ броня ѓ^блечется водо'ю.
|
ὡς πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐπιθυμητὰ καὶ ὡς σπινθῆρός ἐστι θεωρῆσαι.
|
|
23
|
23
|
|
поя'сть го'ры и^ пђсты'ня пож#жетъ, и^ ё^гаситъ травђ` ја^ко ѓ%гнь.
|
πάντα ταῦτα ζῇ καὶ μένει εἰς τὸν αἰῶνα ἐν πάσαις χρείαις, καὶ πάντα ὑπακούει.
|
|
24
|
24
|
|
и^сцњленїе вс^е тща'нїемъ м#гла, и^ роса` срњтаю^щи эT ва'ра ё^тишится”
|
πάντα δισσά, ἓν κατέναντι τοῦ ἑνός, καὶ οὐκ ἐποίησεν οὐδὲν ἐλλεῖπον·
|
|
25
|
25
|
|
Мыслїю е^го преста` без#дна, и^ насади е^и г~ь ѓ^токи”
|
ἓν τοῦ ἑνὸς ἐστερέωσε τὰ ἀγαθά, καὶ τίς πλησθήσεται ὁρῶν δόξαν αὐτοῦ;
|
|
26
|
|
|
Плава'ющїи мо'ре повњдаюT бњдђ е'я`, и^ слђхомъ ё^шїи на'шихᲆ чюдимся.
|
|
|
27
|
|
|
и^ т^ђ сђть сла'вна и^ чюDна дњ'ла е^го, пестростїю всякаго живоTнаго, ки'тове е^го ради соꙁда'ни.
|
|
|
28
|
|
|
бл~гоё^ха'нїе кончи'на е^го, и^ сло'вомъ е^го сож#жется вс^е”
|
|
|
29
|
|
|
Мно'го и%мамы рещи и^ не и%мамы постигнђти, и^ сконча'нїе словесъ всего и^мъ”
|
|
|
30
|
|
|
Славяще гдњ` ё^крњпимся, то'и б^о великъ паче всњхъ дњлᲆ своиX”
|
|
|
31
|
|
|
Стра'шенъ г~ь и^ ѕњ'ло великъ, и^ чюDно моженїе е^го”
|
|
|
32
|
|
|
Славя'ще г~а възнесᲇтеся, е^ли'ко а^ще мо'жете приспњеT б^о и^ е^ще.
|
|
|
33
|
|
|
вᲆꙁносящїи е^го ё^мно'житеся крњпостїю, и^ не трђди'теся не и%мате б^о пости'гнђти.
|
|
|
34
|
|
|
кт^о вњдњ е^го і^ и^сповњсть, и^ кт^о възвеличитъ е^го ја%коже е^сть”
|
|
|
35
|
|
|
Мно'го съкровено е^сть вя'щеи сего, ма'ло б^о видњхомᲆ дњлъ е^го.
|
|
|
36
|
|
|
все` б^о сътвори г~ь, и^ бл~говњрнымъ да'сть премђдрость”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.