|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
Не належи` и^мњнїи свое^мъ, и^ не рци` самодово'лно ми е^сᲄь.
|
ΤΕΚΝΟΝ, τὴν ζωὴν τοῦ πτωχοῦ μὴ ἀποστερήσῃς καὶ μὴ παρελκύσῃς ὀφθαλμοὺς ἐπιδεεῖς.
|
|
2
|
2
|
|
не послњдђ'и дш~и свое'и и^ крᲇпости свое'и ходи'ти въ по'хотехъ срDца твое^го.
|
ψυχὴν πεινῶσαν μὴ λυπήσῃς καὶ μὴ παροργίσῃς ἄνδρα ἐν ἀπορίᾳ αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
и^ не рци` кто' мя преможетъ, г~ь б^о м#стя'и эTм#стиT т^и.
|
καρδίαν παρωργισμένην μὴ προσταράξῃς καὶ μὴ παρελκύσῃς δόσιν προσδεομένου.
|
|
4
|
4
|
|
не рцы съгрњши'хъ и^ что' ми бы'сть, г~ь б^о е^сть долготерпе'ливъ.
|
ἱκέτην θλιβόμενον μὴ ἀπαναίνου καὶ μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ πτωχοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
ѓ^ ѓ^цище'нїи безъ стра'ха не бђди, прилагати грњхи` на грњхи`”
|
ἀπὸ δεομένου μὴ ἀποστρέψῃς ὀφθαλμὸν καὶ μὴ δῷς τόπον ἀνθρώπῳ καταράσασθαί σε·
|
|
6
|
6
|
|
И$ не рци` щедрота` е^го мно'га е^сть, мно'жество грњхᲆ моиX ѓ^цисти'тъ”
|
καταρωμένου γάρ σε ἐν πικρίᾳ ψυχῆς αὐτοῦ, τῆς δεήσεως αὐτοῦ ἐπακούσεται ὁ ποιήσας αὐτόν.
|
|
7
|
7
|
|
Млsть бо и^ гнњвъ ё^ него, и^ на грњшницњхъ бђдетъ ја%роs е^го”
|
προσφιλῇ συναγωγῇ σεαυτὸν ποίει καὶ μεγιστᾶνι ταπείνου τὴν κεφαλήν σου.
|
|
8
|
8
|
|
Не медли` ѓ^брати'тися къ г~ђ, и^ не эTлага'и дн~ь эT дн~е.
|
κλῖνον πτωχῷ τὸ οὖς σου καὶ ἀποκρίθητι αὐτῷ εἰρηνικὰ ἐν πραΰτητι.
|
|
9
|
9
|
|
внеꙁа'пђ б^о и^зы'идетъ гнњвъ гн~ь, и^ въ время мести поги'бнеши”
|
ἐξελοῦ ἀδικούμενον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος καὶ μὴ ὀλιγοψυχήσῃς ἐν τῷ κρίνειν σε.
|
|
10
|
10
|
|
Не ё^поваи на и^мњнїя непра'ведна, ничто'же б^о пользђ'еши въ дн~ь наведе'нїя”
|
γίνου ὀρφανοῖς ὡς πατὴρ καὶ ἀντὶ ἀνδρὸς τῇ μητρὶ αὐτῶν· καὶ ἔσῃ ὡς υἱὸς ῾Υψίστου, καὶ ἀγαπήσει σε μᾶλλον ἢ μήτηρ σου.
|
|
11
|
11
|
|
Не вњ'и вся'цњмъ вњтромъ, и^ не ходи` всяцњмъ пђтемъ неподо'бнымъ, си'це грњшникъ двоја%зы'ченъ.
|
῾Η σοφία υἱοὺς αὐτῆς ἀνύψωσε καὶ ἐπιλαμβάνεται τῶν ζητούντων αὐτήν.
|
|
12
|
12
|
|
бђди ё^тверженъ въ ра'зђмњ свое^мъ, и^ е^дїно ти бђди сло'во твое”
|
ὁ ἀγαπῶν αὐτὴν ἀγαπᾷ ζωήν, καὶ οἱ ὀρθρίζοντες πρὸς αὐτὴν ἐμπλησθήσονται εὐφροσύνης.
|
|
13
|
13
|
|
Бђди скоръ в# послђшанїи свое^мъ, и^ длъготръпњ'нїемъ эTвњщава'и эTвњтᲆ”
|
ὁ κρατῶν αὐτῆς κληρονομήσει δόξαν, καὶ οὗ εἰσπορεύεται, εὐλογήσει Κύριος.
|
|
14
|
14
|
|
А$ще е^сть в тебњ разђмъ эTвњща'и и%скренемђ, а^ще ли ни` то бђ'ди рђка` твоя на ё^стњхъ твои^хъ” ЈА/ко
|
οἱ λατρεύοντες αὐτῇ λειτουργήσουσιν ἁγίῳ, καὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὴν ἀγαπᾷ ὁ Κύριος.
|
|
15
|
15
|
|
сла'ва и^ бесче'стїе в# бесњдњ, и^ ја%зыкᲆ чл~чь паденїе е^мђ”
|
ὁ ὑπακούων αὐτῆς κρινεῖ ἔθνη, καὶ ὁ προσέχων αὐτῇ κατασκηνώσει πεποιθώς.
|
|
16
|
16
|
|
Не слови` шепоTниk и^ ја^зы'комъ свои^мъ не ё^ловля'и”
|
ἐὰν ἐμπιστεύσῃ, κατακληρονομήσει αὐτήν, καὶ ἐν κατασχέσει ἔσονται αἱ γενεαὶ αὐτοῦ·
|
|
17
|
17
|
|
ѓ^ та'ти бо стђдъ е^сть, и^ зазо'ръ лђка'въ ѓ^ двоја^зы'чнњмъ.
|
ὅτι διεστραμμένως πορεύεται μετ᾿ αὐτοῦ ἐν πρώτοις, φόβον δὲ καὶ δειλίαν ἐπάξει ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ βασανίσει αὐτὸν ἐν παιδείᾳ αὐτῆς, ἕως οὗ ἐμπιστεύσῃ τῇ ψυχῇ αὐτοῦ, καὶ πειράσῃ αὐτὸν ἐν τοῖς δικαιώμασιν αὐτῆς.
|
|
18
|
18
|
|
ѓ^ вели'цњ и^ ѓ' ма'лњ разђмњва'и”
|
καὶ πάλιν ἐπανήξει κατ᾿ εὐθεῖαν πρὸς αὐτὸν καὶ εὐφρανεῖ αὐτὸν καὶ ἀποκαλύψει αὐτῷ τὰ κρυπτὰ αὐτῆς.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.