|
Псалом 93
|
Псалом 93
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, в четве́ртий субо́ти, 93.
|
Псало́мъ Дави́ду, въ четве́ртый суббо́ты.
|
|
1
|
1
|
|
Бог отмще́ній Госпо́дь, Бог отмще́ній не обину́лся єсть.
|
Бо́гъ отмще́ній Госпо́дь, Бо́гъ отмще́ній не обину́лся є́сть.
|
|
2
|
2
|
|
Вознеси́ся, судя́й землі́, возда́ждь воздая́ніє го́рдим.
|
Вознеси́ся, Судя́й земли́, возда́ждь воздая́ніє го́рдымъ.
|
|
3
|
3
|
|
Доко́лі грі́шници, Го́споди, доко́лі грі́шници восхва́ляться?
|
Доко́лѣ грѣ́шницы, Го́споди, доко́лѣ грѣ́шницы восхва́лятся?
|
|
4
|
4
|
|
Провіща́ють і возглаго́лють непра́вду, возглаго́лють всі ді́лающії беззако́ніє?
|
Провѣща́ютъ и возглаго́лютъ непра́вду, возглаго́лютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє?
|
|
5
|
5
|
|
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, і достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
|
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, и достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
|
|
6
|
6
|
|
вдови́цю і си́ра умори́ша, і прише́лця уби́ша,
|
вдови́цу и си́ра умори́ша, и прише́лца уби́ша,
|
|
7
|
7
|
|
і рі́ша: не у́зрить Госпо́дь, ніже́ уразумі́єть Бог Іа́ковль.
|
и рѣ́ша: не у́зритъ Госпо́дь, ниже́ уразумѣ́єтъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
8
|
8
|
|
Разумі́йте же, безу́мнії в лю́дех, і бу́її ні́когда, умудрі́теся;
|
Разумѣ́йте же, безу́мніи въ лю́дехъ, и бу́іи нѣ́когда, умудри́теся:
|
|
9
|
9
|
|
насажде́й у́хо, не сли́шить ли? Іли́ созда́вий о́ко, не сматря́єть ли?
|
насажде́й у́хо, не слы́шитъ ли? Или́ созда́вый о́ко, не сматря́єтъ ли?
|
|
10
|
10
|
|
Наказу́яй язи́ки, не обличи́ть ли, уча́й челові́ка ра́зуму?
|
Наказу́яй язы́ки, не обличи́тъ ли, уча́й человѣ́ка ра́зуму?
|
|
11
|
11
|
|
Госпо́дь вість помишле́нія челові́чеськая, я́ко суть су́єтна.
|
Госпо́дь вѣ́сть помышле́нія человѣ́ческая, я́ко су́ть су́єтна.
|
|
12
|
12
|
|
Блаже́н челові́к, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, і от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́;
|
Блаже́нъ человѣ́къ, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, и от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́:
|
|
13
|
13
|
|
укроти́ти єго́ от дній лю́тих, до́ндеже ізри́ється грі́шному я́ма.
|
укроти́ти єго́ от дні́й лю́тыхъ, до́ндеже изры́єтся грѣ́шному я́ма.
|
|
14
|
14
|
|
Я́ко не отри́неть Госпо́дь люді́й Свої́х, і достоя́нія Своєго́ не оста́вить;
|
Я́ко не отри́нетъ Госпо́дь люді́й Свои́хъ, и достоя́нія Своєго́ не оста́витъ:
|
|
15
|
15
|
|
до́ндеже пра́вда обрати́ться на суд, і держа́щіїся єя́ всі пра́вії се́рдцем.
|
до́ндеже пра́вда обрати́тся на су́дъ, и держа́щіися єя́ вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
16
|
16
|
|
Кто воста́неть мі на лука́внующия? Іли́ кто спредста́неть мі на ді́лающия беззако́ніє?
|
Кто́ воста́нетъ ми́ на лука́внующыя? Или́ кто́ спредста́нетъ ми́ на дѣ́лающыя беззако́ніє?
|
|
17
|
17
|
|
А́ще не Госпо́дь помо́гл би мі, вма́лі всели́лася би во ад душа́ моя́.
|
А́ще не Госпо́дь помо́глъ бы ми́, вма́лѣ всели́лася бы во а́дъ душа́ моя́.
|
|
18
|
18
|
|
А́ще глаго́лах: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше мі:
|
А́ще глаго́лахъ: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше ми́:
|
|
19
|
19
|
|
по мно́жеству болі́зней мої́х в се́рдці моє́м, утіше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
|
по мно́жеству болѣ́зней мои́хъ въ се́рдцы моє́мъ, утѣше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
|
|
20
|
20
|
|
Да не пребу́деть Тебі́ престо́л беззако́нія, созида́яй труд на повелі́ніє.
|
Да не пребу́детъ Тебѣ́ престо́лъ беззако́нія, созида́яй тру́дъ на повелѣ́ніє.
|
|
21
|
21
|
|
Улов'я́ть на ду́шу пра́ведничу, і кров непови́нную осу́дять.
|
Уловя́тъ на ду́шу пра́ведничу, и кро́вь непови́нную осу́дятъ.
|
|
22
|
22
|
|
І бисть мні Госпо́дь в прибі́жище, і Бог мой в по́мощ упова́нія моєго́;
|
И бы́сть мнѣ́ Госпо́дь въ прибѣ́жище, и Бо́гъ мо́й въ по́мощь упова́нія моєго́:
|
|
23
|
23
|
|
і возда́сть їм Госпо́дь беззако́ніє їх, і по лука́вствію їх погуби́ть я Госпо́дь Бог наш.
|
и возда́стъ и́мъ Госпо́дь беззако́ніє и́хъ, и по лука́вствію и́хъ погуби́тъ я́ Госпо́дь Бо́гъ {на́шъ}.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
