|
Псалом 72
|
Псалом 72
|
|
0
|
0
|
|
Оконча́шася пі́сні Дави́да, си́на Ієссе́йова. Псало́м Аса́фу, 72.
|
Оконча́шася пѣ́сни Дави́да, сы́на Ієссе́ова. Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Коль благ Бог Ізра́їлев пра́вим се́рдцем.
|
Ко́ль бла́гъ Бо́гъ Ізра́илевъ пра́вымъ се́рдцемъ.
|
|
2
|
2
|
|
Мої́ же вма́лі не подвижа́стіся но́зі; вма́лі не пролія́шася стопи́ моя́;
|
Мои́ же вма́лѣ не подвижа́стѣся но́зѣ: вма́лѣ не пролія́шася стопы́ моя́:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко возревнова́х на беззако́нния, мир грі́шников зря;
|
я́ко возревнова́хъ на беззако́нныя, ми́ръ грѣ́шниковъ зря́:
|
|
4
|
4
|
|
я́ко ність восклоне́нія в сме́рті їх і утвержде́нія в ра́ні їх;
|
я́ко нѣ́сть восклоне́нія въ сме́рти и́хъ и утвержде́нія въ ра́нѣ и́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
в труді́х челові́чеських не суть, і с челові́ки не при́ймуть ран.
|
въ трудѣ́хъ человѣ́ческихъ не су́ть, и съ человѣ́ки не пріи́мутъ ра́нъ.
|
|
6
|
6
|
|
Сего́ ра́ди удержа́ я горди́ня їх до конця́; оді́яшася непра́вдою і нече́стієм свої́м.
|
Сего́ ра́ди удержа́ я́ горды́ня и́хъ до конца́: одѣ́яшася непра́вдою и нече́стіємъ свои́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
Ізи́деть, я́ко із ту́ка, непра́вда їх; прейдо́ша в любо́в се́рдця.
|
Изы́детъ я́ко изъ ту́ка непра́вда и́хъ: преидо́ша въ любо́вь се́рдца.
|
|
8
|
8
|
|
Поми́слиша і глаго́лаша в лука́встві, непра́вду в висоту́ глаго́лаша;
|
Помы́слиша и глаго́лаша въ лука́вствѣ, непра́вду въ высоту́ глаго́лаша:
|
|
9
|
9
|
|
положи́ша на небесі́ уста́ своя́, і язи́к їх пре́йде по землі́.
|
положи́ша на небеси́ уста́ своя́, и язы́къ и́хъ пре́йде по земли́.
|
|
10
|
10
|
|
Сего́ ра́ди обратя́ться лю́діє мої́ сі́мо, і дні́є іспо́лнені обря́щуться в них.
|
Сего́ ра́ди обратя́тся лю́діє Мои́ сѣ́мо, и дні́є испо́лнени обря́щутся въ ни́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
І рі́ша: ка́ко уві́ді Бог? І а́ще єсть ра́зум в Ви́шнім?
|
И рѣ́ша: ка́ко увѣ́дѣ Бо́гъ? И а́ще є́сть ра́зумъ въ Вы́шнѣмъ?
|
|
12
|
12
|
|
Се, сі́ї грі́шници і гобзу́ющії в вік удержа́ша бога́тство.
|
Се́, сі́и грѣ́шницы и гобзу́ющіи въ вѣ́къ удержа́ша бога́тство.
|
|
13
|
13
|
|
І ріх: єда́ [у́бо] всу́є оправди́х се́рдце моє́ і уми́х в непови́нних ру́ці мої́,
|
И рѣ́хъ: єда́ {у́бо} всу́є оправди́хъ се́рдце моє́ и умы́хъ въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́,
|
|
14
|
14
|
|
і бих я́звен весь день, і обличе́ніє моє́ на у́треніх?
|
и бы́хъ я́звенъ ве́сь де́нь, и обличе́ніє моє́ на у́тренихъ?
|
|
15
|
15
|
|
А́ще глаго́лах, пові́м та́ко: се, ро́ду сино́в Твої́х, єму́же обіща́хся [се, ро́ду сино́в Твої́х преступи́х];
|
А́ще глаго́лахъ, повѣ́мъ та́ко: се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ, єму́же обѣща́хся {се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ преступи́хъ}:
|
|
16
|
16
|
|
і непщева́х разумі́ти; сіє́ труд єсть предо мно́ю,
|
и непщева́хъ разумѣ́ти: сіє́ тру́дъ є́сть предо мно́ю,
|
|
17
|
17
|
|
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жиє і разумі́ю в послі́дняя їх.
|
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жіє и разумѣ́ю въ послѣ́дняя и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Оба́че за льще́нія їх положи́л єси́ їм зла́я, низложи́л єси́ я, внегда́ разгорди́шася.
|
Оба́че за льще́нія и́хъ положи́лъ єси́ и́мъ зла́я, низложи́лъ єси́ я́, внегда́ разгордѣ́шася.
|
|
19
|
19
|
|
Ка́ко би́ша в запусті́ніє? Внеза́пу ізчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
|
Ка́ко бы́ша въ запустѣ́ніє? Внеза́пу изчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
|
|
20
|
20
|
|
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́ді Твоє́м о́браз їх уничижи́ши.
|
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́дѣ Твоє́мъ о́бразъ и́хъ уничижи́ши.
|
|
21
|
21
|
|
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, і утро́би моя́ ізміни́шася;
|
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, и утро́бы моя́ измѣни́шася:
|
|
22
|
22
|
|
і аз унічиже́н, і не разумі́х, ско́тен бих у Тебе́.
|
и а́зъ уничиже́нъ, и не разумѣ́хъ, ско́тенъ бы́хъ у Тебе́.
|
|
23
|
23
|
|
І аз ви́ну с Тобо́ю; удержа́л єси́ ру́ку десну́ю мою́,
|
И а́зъ вы́ну съ Тобо́ю: удержа́лъ єси́ ру́ку десну́ю мою́,
|
|
24
|
24
|
|
і сові́том Твої́м наста́вил м'я єси́, і со сла́вою прия́л м'я єси́.
|
и совѣ́томъ Твои́мъ наста́вилъ мя́ єси́, и со сла́вою прія́лъ мя́ єси́.
|
|
25
|
25
|
|
Что бо мі єсть на небесі́? І от Тебе́ что восхоті́х на землі́?
|
Что́ бо ми́ є́сть на небеси́? И от Тебе́ что́ восхотѣ́хъ на земли́?
|
|
26
|
26
|
|
Ізчезе́ се́рдце моє́ і плоть моя́, Бо́же се́рдця моєго́, і часть моя́, Бо́же, во вік.
|
Изчезе́ се́рдце моє́ и пло́ть моя́, Бо́же се́рдца моєго́, и ча́сть моя́, Бо́же, во вѣ́къ.
|
|
27
|
27
|
|
Я́ко се, удаля́ющії себе́ от Тебе́ поги́бнуть; потреби́л єси́ вся́каго любоді́ющаго от Тебе́.
|
Я́ко се́, удаля́ющіи себе́ от Тебе́ поги́бнутъ: потреби́лъ єси́ вся́каго любодѣ́ющаго от Тебе́.
|
|
28
|
28
|
|
Мні же приліпля́тися Бо́гові бла́го єсть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвісти́ти мі вся хвали́ Твоя́, во враті́х дще́ре Сіо́ні.
|
Мнѣ́ же прилѣпля́тися Богови бла́го є́сть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвѣсти́ти ми́ вся́ хвалы́ Твоя́, во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни.
|
