|
Псалом 138
|
Псалом 138
|
|
0
|
0
|
|
В коне́ць Дави́ду, псало́м Заха́ріїн, в разсі́янії, 138.
|
Въ коне́цъ Дави́ду, псало́мъ Заха́ріинъ, въ разсѣ́яніи.
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, іскуси́л м'я єси́ і позна́л м'я єси́; Ти позна́л єси́ сіда́ніє моє́ і воста́ніє моє́.
|
Го́споди, искуси́лъ мя́ єси́ и позна́лъ мя́ єси́: Ты́ позна́лъ єси́ сѣда́ніє моє́ и воста́ніє моє́.
|
|
2
|
2
|
|
Ти разумі́л єси́ помишле́нія моя́ іздале́ча;
|
Ты́ разумѣ́лъ єси́ помышле́нія моя́ издале́ча:
|
|
3
|
3
|
|
стезю́ мою́ і у́же моє́ Ти єси́ ізслі́довал і вся путі́ моя́ прови́діл єси́.
|
стезю́ мою́ и у́же моє́ Ты́ єси́ изслѣ́довалъ и вся́ пути́ моя́ прови́дѣлъ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко ність льсти в язи́ці моє́м; се, Го́споди, Ти позна́л єси́
|
Я́ко нѣ́сть льсти́ въ язы́цѣ моє́мъ: се́, Го́споди, Ты́ позна́лъ єси́
|
|
5
|
5
|
|
вся послі́дняя і дре́вняя; Ти созда́л єси́ м'я і положи́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
|
вся́ послѣ́дняя и дре́вняя: Ты́ созда́лъ єси́ мя́ и положи́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
|
|
6
|
6
|
|
Удиви́ся ра́зум Твой от мене́, утверди́ся, не возмогу́ к нему́.
|
Удиви́ся ра́зумъ Тво́й от мене́, утверди́ся, не возмогу́ къ нему́.
|
|
7
|
7
|
|
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? І от лиця́ Твоєго́ ка́мо біжу́?
|
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? И от лица́ Твоєго́ ка́мо бѣжу́?
|
|
8
|
8
|
|
А́ще взи́ду на не́бо, Ти та́мо єси́; а́ще сни́ду во ад, та́мо єси́.
|
А́ще взы́ду на небо, Ты́ та́мо єси́: а́ще сни́ду во а́дъ, та́мо єси́.
|
|
9
|
9
|
|
А́ще возьму́ крилі́ мої́ ра́но і вселю́ся в послі́дніх мо́ря,
|
А́ще возму́ крилѣ́ мои́ ра́но и вселю́ся въ послѣ́днихъ мо́ря,
|
|
10
|
10
|
|
і та́мо бо рука́ Твоя́ наста́вить м'я, і удержи́ть м'я десни́ця Твоя́.
|
и та́мо бо рука́ Твоя́ наста́витъ мя́, и удержи́тъ мя́ десни́ца Твоя́.
|
|
11
|
11
|
|
І ріх: єда́ тьма попере́ть м'я? І нощ просвіще́ніє в сла́дості моє́й.
|
И рѣ́хъ: єда́ тма́ попере́тъ мя́? И но́щь просвѣще́ніє въ сла́дости моє́й.
|
|
12
|
12
|
|
Я́ко тьма не помрачи́ться от Тебе́, і нощ я́ко день просвіти́ться; я́ко тьма єя́, та́ко і світ єя́.
|
Я́ко тма́ не помрачи́тся от Тебе́, и но́щь я́ко де́нь просвѣти́тся: я́ко тма́ єя́, та́ко и свѣ́тъ єя́.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко Ти созда́л [стяжа́л] єси́ утро́би моя́, восприя́л м'я єси́ із чре́ва ма́тере моєя́.
|
Я́ко Ты́ созда́лъ {стяжа́лъ} єси́ утро́бы моя́, воспрія́лъ мя́ єси́ изъ чре́ва ма́тере моєя́.
|
|
14
|
14
|
|
Іспові́мся Тебі́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́; чу́дна діла́ Твоя́, і душа́ моя́ зна́єть зіло́.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́: чу́дна дѣла́ Твоя́, и душа́ моя́ зна́єтъ зѣло́.
|
|
15
|
15
|
|
Не утаї́ся кость моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́л єси́ в та́йні, і соста́в мой в преіспо́дніх землі́.
|
Не утаи́ся ко́сть моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́лъ єси́ въ та́йнѣ, и соста́въ мо́й въ преиспо́днихъ земли́.
|
|
16
|
16
|
|
Несоді́ланноє моє́ ви́дісті о́чі Твої́, і в кни́зі Твоє́й всі напи́шуться; во днех сози́ждуться, і нікто́же в них.
|
Несодѣ́ланноє моє́ ви́дѣстѣ о́чи Твои́, и въ кни́зѣ Твоє́й вси́ напи́шутся: во дне́хъ сози́ждутся, и никто́же въ ни́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Мні же зіло́ че́стні би́ша дру́зі Твої́, Бо́же, зіло́ утверди́шася влади́чествія їх;
|
Мнѣ́ же зѣло́ че́стни бы́ша дру́зи Твои́, Бо́же, зѣло́ утверди́шася влады́чествія и́хъ:
|
|
18
|
18
|
|
ізочту́ їх, і па́че піска́ умно́жаться; воста́х, і єще́ єсьм с Тобо́ю.
|
изочту́ и́хъ, и па́че песка́ умно́жатся: воста́хъ, и єще́ є́смь съ Тобо́ю.
|
|
19
|
19
|
|
А́ще ізбіє́ши грі́шники, Бо́же; му́жіє крове́й, уклоні́теся от мене́.
|
А́ще избіє́ши грѣ́шники, Бо́же: му́жіє крове́й, уклони́теся от мене́.
|
|
20
|
20
|
|
Я́ко ревни́ві єсте́ в помишле́ніїх, при́ймуть в суєту́ гра́ди Твоя́.
|
Я́ко ревни́ви єсте́ въ помышле́ніихъ, пріи́мутъ въ суєту́ гра́ды Твоя́.
|
|
21
|
21
|
|
Не ненави́дящия ли Тя, Го́споди, возненави́діх, і о вразі́х Твої́х іста́ях?
|
Не ненави́дящыя ли Тя́, Го́споди, возненави́дѣхъ, и о вразѣ́хъ Твои́хъ иста́яхъ?
|
|
22
|
22
|
|
Соверше́нною не́навистію возненави́діх я; во враги́ би́ша мі.
|
Соверше́нною не́навистію возненави́дѣхъ я́: во враги́ бы́ша ми́.
|
|
23
|
23
|
|
Іскуси́ м'я, Бо́же, і уві́ждь се́рдце моє́; істяжи́ м'я і разумі́й стезі́ моя́;
|
Искуси́ мя, Бо́же, и увѣ́ждь се́рдце моє́: истяжи́ мя и разумѣ́й стези́ моя́:
|
|
24
|
24
|
|
і виждь, а́ще путь беззако́нія во мні, і наста́ви м'я на путь ві́чен.
|
и ви́ждь, а́ще пу́ть беззако́нія во мнѣ́, и наста́ви мя́ на пу́ть вѣ́ченъ.
|
