|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΣΤΕΡΕΩΘΗ ἡ καρδία μου ἐν Κυρίῳ, ὑψώθη κέρας μου ἐν Θεῷ μου· ἐπλατύνθη ἐπ᾿ ἐχθρούς μου τὸ στόμα μου, εὐφράνθην ἐν σωτηρίᾳ σου.
|
И$ помоли'ся а%н#на и^ рече, ё^тверди'ся срDце мое` ѓ% г~њ. възнесе'ся ро'гъ мои ѓ^ бѕ~њ мое'мъ. раз#шири'шася ё^ста` моя на враги` моя” възвесели'хся ѓ^ сп~се'нїи твое'мъ”
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς Κύριος, καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν· οὐκ ἔστιν ἅγιος πλήν σου.
|
ЈА/ко нњ'сть ст~ъ ја%ко г~ь, и^ нњсть пра'веденъ ја%ко б~ъ нашъ, и^ нњ'сть си'ленъ па'че тебе г~и”
|
|
3
|
3
|
|
μὴ καυχᾶσθε, καὶ μὴ λαλεῖτε ὑψηλά, μὴ ἐξελθέτω μεγαλορρημοσύνη ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν, ὅτι Θεὸς γνώσεων Κύριος καὶ Θεὸς ἑτοιμάζων ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ.
|
Не хвали'теся и^ не гл~ите высо'кая въ горды'ни, и^ да не и^зы'идетъ велерњчїе и^з# ё%стъ ва'шихъ” ЈА/ко б~ъ ра'зђмовомъ г~ь, и^ б~ъ ё^гото'вая начина'нїя своя`”
|
|
4
|
4
|
|
τόξον δυνατῶν ἠσθένησε, καὶ ἀσθενοῦντες περιεζώσαντο δύναμιν·
|
Лђкъ си'лныхъ и^знемо'же. и^ не'мощнїи препоја%сашеся си'лою.
|
|
5
|
5
|
|
πλήρεις ἄρτων ἠλαττώθησαν, καὶ οἱ πεινῶντες παρῆκαν γῆν· ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησε.
|
и^спо'лненїи хлњба лиши'шася. и^ а'лчђщеи же прїидо'ша на' зеMлю ја^ко непло'ды роди` се'дмь, и^ мно'гая въ ча'дњхъ и^знемо'же”
|
|
6
|
6
|
|
Κύριος θανατοῖ καὶ ζωογονεῖ, κατάγει εἰς ᾅδου καὶ ἀνάγει·
|
Гь~ мр~твиT и^ живи'тъ. низво'дитъ во а'дъ и^ възво'дитъ”
|
|
7
|
7
|
|
Κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει, ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοῖ.
|
Гь~ ё^бо'житъ и^ бога'титъ, смиря'етъ и^ вы'ситъ”
|
|
8
|
8
|
|
ἀνιστᾷ ἀπὸ γῆς πένητα καὶ ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πτωχὸν καθίσαι μετὰ δυναστῶν λαοῦ καὶ θρόνον δόξης κατακληρονομῶν αὐτοῖς.
|
Въздвиза'я эT земля` ё^бо'га. и^ эT гно'ища възво'дитъ ни'ща. поса'диT е^го и^ съ могђщими люDскыми. и^ прsтоl сла'вы наслњ'дитъ е^мђ.
|
|
9
|
9
|
|
διδοὺς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ καὶ εὐλόγησεν ἔτη δικαίου· ὅτι οὐκ ἐν ἰσχύϊ δυνατὸς ἀνήρ,
|
дая моли'твђ моля'щемђся, и^ блsвиl е^сть лњта пра'веднаго. ја%ко не ё^крњпля'ется си'ленъ мђ'жъ крњ'постїю свое'ю.
|
|
10
|
10
|
|
Κύριος ἀσθενῆ ποιήσει ἀντίδικον αὐτοῦ, Κύριος ἅγιος. μὴ καυχάσθω ὁ φρόνιμος ἐν τῇ φρονήσει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ δυνατὸς ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνιεῖν καὶ γινώσκειν τὸν Κύριον καὶ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐν μέσῳ τῆς γῆς. Κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν, αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς, καὶ δίδωσιν ἰσχὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ ὑψώσει κέρας χριστοῦ αὐτοῦ.
|
г~ь не'мощна сътвори'тъ сђпоста'та е^мђ, г~ь ст~ъ” да не хва'лится премђ'дрыи премђ'дростїю свое'ю. и^ да не хва'лится си'лныи си'лою свое'ю. и^ да не хва'лится бога'тыи бога'тъствомъ свои^мъ” Но ѓ^ сеM да хва'лится хваля'ися е^же разђмњва'ти и^ зна'ти г~а. и^ твори'ти сђдъ и^ пра'вдђ посредњ земля`” Гь~ възы'де на нб~са и^ възгремњ`, и^ то'й сђдитъ ко'нцемъ земля` пра'веденъ сы'и. и^ дасть крњпость цр~ю на'шемђ и^ възнесетъ ро'гъ х~а свое^го”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ κατέλιπεν αὐτὸν ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀπῆλθεν εἰς ᾿Αρμαθαίμ, καὶ τὸ παιδάριον ἦν λειτουργῶν τῷ προσώπῳ Κυρίου ἐνώπιον ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως.
|
И$ ѓ^ста'ви и& т^ђ е^лка'на преD гм~ъ і^ иде въ е^ћармаџе'мъ в до'мъ сво'и. ѓ^троча' же б^њ слђжа` лицђ гн~ю. преD лицеM и^лі'я жръца`”
|
|
12
|
12
|
|
Καὶ οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως υἱοὶ λοιμοὶ οὐκ εἰδότες τὸν Κύριον. καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἱερέως παρὰ τοῦ λαοῦ, παντὸς τοῦ θύοντος·
|
Сн~ове же и^лі'ины жръцо'вы бы'ша. сн~ове безако'нїя не вњ'дђще г~а.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως, ὡς ἂν ἡψήθη τὸ κρέας, καὶ κρεάγρα τριόδους ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ,
|
ни пра'вды жре'ческы преD людми всњми жрђщими” Внегда` б^о кт^о приношаше жрътвђ прихожда'ше ѓ%троk жре'ческъ до'ндеже сваря'тся мя'са. и^ ё'дица трезђбна в рђ'кђ е^го”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν εἰς τὸν λέβητα τὸν μέγαν ἢ εἰς τὸ χαλκεῖον ἢ εἰς τὴν χύτραν· καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνέβη ἐν τῇ κρεάγρᾳ, ἐλάμβανεν ἑαυτῷ ὁ ἱερεύς· κατὰ τάδε ἐποίουν παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς ἐρχομένοις θῦσαι Κυρίῳ ἐν Σηλὼμ.
|
И$ влага'ше ю& в коно'бъ вели'кїи. и^л^и въ мњ'дяныи сосђ'дъ и^л^и в ла'ткђ и^ вс^е е^же вънзеся на ё%дицђ възима'ше е& себњ жрецъ и^ та'котворя'ше всемђ` і^и^л~еви. приходя'щемђ пожрњт'и гв~и в силоM”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ πρὶν θυμιαθῆναι τὸ στέαρ, ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως καὶ ἔλεγε τῷ ἀνδρὶ τῷ θύοντι· δὸς κρέας ὀπτῆσαι τῷ ἱερεῖ, καὶ οὐ μὴ λάβω παρὰ σοῦ κρέας ἑφθὸν ἐκ τοῦ λέβητος.
|
И$ пре'же пожре'нїя тђ'ка, прихожда'ше ѓ%трокъ жре'ческъ, и^ гл~аше мђжеви кадя'щемђ, да'ждь мя'са свари'ти жерцђ, и^ не прїимђ эT тебе ктомђ` мя'са эT коно'ба”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἔλεγεν ὁ ἀνὴρ ὁ θύων· θυμιαθήτω πρῶτον, ὡς καθήκει, τὸ στέαρ, καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκ πάντων, ὧν ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ εἶπεν· οὐχί, ὅτι νῦν δώσεις, καὶ ἐὰν μή, λήψομαι κραταιῶς.
|
А/ще же речетъ мђжъ жря'и, да пока'диTся пр'ьвое, ја^коже ё^ста'въ тђ'ка, и^ потомъ во'змеши себњ эT всего`, е^же хо'щетъ дш~а твоя`, сїи же реq н^и, н^о а^ще нн~њ не даси`, возмђ` си'лою”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἦν ἡ ἁμαρτία ἐνώπιον Κυρίου τῶν παιδαρίων μεγάλη σφόδρα, ὅτι ἠθέτουν τὴν θυσίαν Κυρίου.
|
И$ б^њ преD гм~ъ грXњ ѓ%трокђ ве'лїи ѕњло, ја^ко эTмњта'хђ жрътвђ гн~ю”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ Σαμουὴλ ἦν λειτουργῶν ἐνώπιον Κυρίου παιδάριον περιεζωσμένον ἐφοὺδ βάρ,
|
И$ само'иль же б^њ слђжа` преD гм~ъ, ѓ^тро'чищъ сђще ѓ^поја^саn в ри'зђ жре'ческђ л#ня'нђ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ διπλοΐδα μικρὰν ἐποίησεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἀνέφερεν αὐτῷ ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θῦσαι τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν.
|
И$ ѓ^де'жђ сђгђ'бђ сътвори` е^мђ ма'ти е^го, и^ приноша'ше е^мђ, эT дн~и и^ въ дн~и, е^гда` въсхожDаше с мђжемъ свои^мъ пожрњт'и жрътвђ в ты` дн~и”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εὐλόγησεν ῾Ηλὶ τὸν ῾Ελκανὰ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ λέγων· ἀποτίσαι σοι Κύριος σπέρμα ἐκ τῆς γυναικὸς ταύτης ἀντὶ τοῦ χρέους, οὗ ἔχρησας τῷ Κυρίῳ. καὶ ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ,
|
И$ блsви и^лі'и е^лка'на, и^ женђ` е^го гл~я да възда'сть т^и г~ь сњ'мя эT жени` тоя`, за да'ръ и^же дарова` гв~и, и^ эTи'де чл~къ въ мњсто свое`”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐπεσκέψατο Κύριος τὴν ῎Ανναν, καὶ ἔτεκεν ἔτι τρεῖς υἱοὺς καὶ δύο θυγατέρας. καὶ ἐμεγαλύνθη τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐνώπιον Κυρίου.
|
И$ посњти` г~ь б~ъ а^н#нђ ја%ко зача`, и^ роди` е^ще` тр^и сн~ы, и^ дще'ри дв^њ” И$ възвели'ча ѓ%трокъ само'иль преD гм~ъ въ дн~и ѓ%ны”
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ ῾Ηλὶ πρεσβύτης σφόδρα· καὶ ἤκουσεν ἃ ἐποίουν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ,
|
И$лі'и же състарњвся ѕњло, и^ ё^слы'ша ја%же творя'ста сн~а е^го всњмъ сн~омъ і^и^л~евымъ, и^ ја%ко быва'хђ со жена'ми, сђщими на мл~твњ ё^ две'рїи хра'ма гн~я”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἱνατί ποιεῖτε κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐγὼ ἀκούω ἐκ στόματος παντὸς τοῦ λαοῦ Κυρίου;
|
И$ рече и%ма почто` твори'та по гл~ђ семђ, и^же а%зъ слы'шђ и^зъ ё%стъ всњхъ людїи ѓ^ ва'съ”
|
|
24
|
24
|
|
μή, τέκνα, ὅτι οὐκ ἀγαθὴ ἡ ἀκοή, ἣν ἐγὼ ἀκούω· μὴ ποιεῖτε οὕτως, ὅτι οὐκ ἀγαθαὶ αἱ ἀκοαί, ἃς ἐγὼ ἀκούω, τοῦ μὴ δουλεύειν λαὸν Θεῷ.
|
Не сн~а моя` е^сте ја%ко не бл~го б^о слы'шанїе а%зъ слы'шђ ѓ^ ва'съ, ја%ко въ грњхъ въво'дите лю'ди гн~я,
|
|
25
|
25
|
|
ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα, καὶ προσεύξονται ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον· καὶ ἐὰν τῷ Κυρίῳ ἁμάρτῃ, τίς προσεύξεται ὑπὲρ αὐτοῦ; καὶ οὐκ ἤκουον τῆς φωνῆς τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὅτι βουλόμενος ἐβούλετο Κύριος διαφθεῖραι αὐτούς.
|
а^ще б^о съгрњша'я съгрњши'тъ мђжъ мђж'еви и^ помо'лится б~ђ за'нь, и^л^и а^ще гв~и съгрњшиT, кт^о помо'лится за'нь, ѓ^наy не послђш'аста гла'са эTц~а свое^го, ја%ко хотя` въсхотњ г~ь погђби'ти я&
|
|
26
|
26
|
|
καὶ τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐπορεύετο καὶ ἐμεγαλύνετο καὶ ἦν ἀγαθὸν μετά Κυρίου καὶ μετὰ ἀνθρώπων.
|
ѓ%трок же самои'ль послђш'аше, и^ възвелича'шеся, и^ б^њ бл~гъ предъ гм~ъ и^ чл~кы”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἦλθεν ὁ ἄνθρωπος Θεοῦ πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἀποκαλυφθεὶς ἀπεκαλύφθην πρὸς οἶκον τοῦ πατρός σου ὄντων αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δούλων τῷ οἴκῳ Φαραὼ
|
И$ прїиде чл~къ бж~їи къ и^лі'и, и^ рече` е^мђ, та'ко гл~етъ г~ь е^да` л^и ја%вля'я не и^зъја^ви'хся до'мови эTц~а твое^го, і^ и^же б^њ с ни'мъ въ земли` е^гљ=петъстњи, ра'бъ в домђ` фараѓ'ню”
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἐξελεξάμην τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἐκ πάντων τῶν σκήπτρων ᾿Ισραὴλ ἐμοὶ ἱερατεύειν καὶ ἀναβαίνειν ἐπὶ θυσιαστήριόν μου καὶ θυμιᾶν θυμίαμα καὶ αἴρειν ἐφοὺδ καὶ ἔδωκα τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου τὰ πάντα τοῦ πυρὸς υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς βρῶσιν· 29ἱνατί ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ εἰς τὴν θυσίαν μου ἀναιδεῖ ὀφθαλμῷ καὶ ἐδόξασας τοὺς υἱούς σου ὑπὲρ ἐμὲ ἐνευλογεῖσθαι ἀπαρχῆς πάσης θυσίας τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔμπροσθέν μου;
|
І$ и^збра'хъ до'мъ эTц~а твое^го эT всњхъ до'мовъ і^и^л~въ мн^њ слђжи'ти въсходя'ще ко ѓ^лтарю` мое^мђ и^ кади'ти кади'ломъ, и^ взя'хъ е^фђ'дъ, и^ дахъ домђ эTц~а твое^го, вс^я ѓ^гне'ви жрътвеная сн~овъ і^и^л~евъ въ снњдь”
|
|
30
|
29
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· εἶπα· ὁ οἶκός σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου διελεύσεται ἐνώπιόν μου ἕως αἰῶνος· καὶ νῦν φησὶ Κύριος· μηδαμῶς ἐμοί, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω, καὶ ὁ ἐξουθενῶν με ἀτιμασθήσεται.
|
Почто' же т^ы призрњ на џїмїја^мъ мои, и^ на жрътвђ мою` лђка'внымъ ѓ%комъ, и^ просла'ви сн~а своя` па'че мене`” е^же блsвити и^сперва, всякђ жрътвђ въ і^и^л~и, предо мно'ю”
|
|
31
|
30
|
|
ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι καὶ ἐξολοθρεύσω τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ σπέρμα οἴκου πατρός σου,
|
Сего ради си'це рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ гл~я реко'хъ до'мъ твои, и^ домъ эTц~а твое^го, пре'идетъ предо мно'ю до' вњка, н^о нн~њ рече г~ь ника'коже не бђди т^о въ мн^њ ја^коже прославля'ющаго м^я просла'влю, и^ ё^ничижа'яи м^я без че'сти бђдетъ”
|
|
32
|
31
|
|
καὶ οὐκ ἔσται σοι πρεσβύτης ἐν οἴκῳ μου πάσας τὰς ἡμέρας·
|
Се дн~и и^дTђ и^ потреблю` сњмя твое`, и^ племя` до'мђ эTц~а твое^го, и^ не бђдетъ ста'рца в домђ` твое^мъ,
|
|
33
|
32
|
|
καὶ ἄνδρα οὐκ ἐξολοθρεύσω σοι ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου μου ἐκλείπειν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ καταρρεῖν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ πᾶς περισσεύων οἴκου σου πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ ἀνδρῶν.
|
и^ ё'зриш# проти'вника твое^го въ хра'мњ ст~ом# въ всњхъ бл~гостехъ і^ил~евыхъ” И$ ста'рца не бђдетъ в домђ твое'мъ въ вс^я дн~и
|
|
34
|
33
|
|
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον, ὃ ἥξει ἐπὶ τοὺς δύο υἱούς σου, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές· ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἀποθανοῦνται ἀμφότεροι.
|
и^ ни вся'ка мђжа” І$ и^ж#женђ тебе и^зъ ѓ^лтаря` мое^го” и^ ё^ничиже'нїе ѓ%чїю е^го сътворю`” да поболитъ дш~а е^го, и вс^њ прочїи до'мђ твое'го падђтъ ѓ^рђ'жїемъ мђ'жескомъ”
|
|
35
|
34
|
|
καὶ ἀναστήσω ἐμαυτῷ ἱερέα πιστόν, ὃς πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ τὰ ἐν τῇ ψυχῇ μου ποιήσει· καὶ οἰκοδομήσω αὐτῷ οἶκον πιστόν, καὶ διελεύσεται ἀνώπιον χριστοῦ μου πάσας τὰς ἡμέρας.
|
И$ с^е т^и зна'менїе е^же прїидетъ, на ѓ'ба сн~а твоя` сїя, на ѓ^финїю и^ финеѓ'са, въ дн~ь еді'нъ ё%мрета ѓ^рђжїемъ вкђпњ”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἔσται ὁ περισσεύων ἐν οἴκῳ σου ἥξει προσκυνεῖν αὐτῷ ὀβολοῦ ἀργυρίου λέγων· παράρριψόν με ἐπὶ μίαν τῶν ἱερατειῶν σου φαγεῖν ἄρτον.
|
И$ въздвигнђ въ не'ю мњсто жерца` вњрна и^же вс^е ја^же въ срDцы мое'мъ, и^ ја%же въ дш~и мое'и сътворитъ, и^ сътворю` е^мђ до'мъ вњ'ренъ, и^ преDидетъ преD гм~ъ мои^мъ вс^я дн~и.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.