|
Κεφάλαιο 20
|
Глvа, к~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀπέδρα Δαυὶδ ἐκ Ναυὰθ ἐν Ραμὰ καὶ ἔρχεται ἐνώπιον ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· τί πεποίηκα καὶ τί τὸ ἀδίκημά μου καὶ τί ἡμάρτηκα ἐνώπιον τοῦ πατρός σου, ὅτι ἐπιζητεῖ τὴν ψυχήν μου;
|
И$ эTбњж'е дв~дъ эT нава'џа въ ра'мђ. и^ прїиде къ и^ѓ^а^наџа'нђ. и^ реq чт^о сътвориX. чт^о непра'вда моя`. и^ чт^о съгрњшиX прDе эTц~емъ твоиM да и%щетъ дш~а мое^я”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωνάθαν· μηδαμῶς σοι, οὐ μὴ ἀποθάνῃς· ἰδοὺ οὐ μὴ ποιήσει ὁ πατήρ μου ρῆμα μέγα ἢ μικρὸν καὶ οὐκ ἀποκαλύψει τὸ ὠτίον μου· καὶ τί ὅτι κρύψει ὁ πατήρ μου ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο; οὐκ ἔστι τοῦτο.
|
И$ рече е^мђ и^ѓ^а^наџа'нъ ника'коже ё^бо не и%маши ё^мрњти. с^е б^о не и'мать сътвори'ти эTц~ъ мо'и гл~а вели'ка и^ ма'ла, и^ не эTкры'етъ ё'ха мое^го. и^ чт^о ја%ко скры'етъ эTц~ъ мой гл~ъ се'и эT мене`. не бђ'ди с^е”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· γινώσκων οἶδεν ὁ πατήρ σου ὅτι εὕρηκα χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, καὶ εἶπε· μὴ γνώτω τοῦτο ᾿Ιωνάθαν, μὴ οὐ βούληται· ἀλλὰ ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, ὅτι, καθὼς εἶπον, ἐμπέπλησται ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τοῦ θανάτου.
|
И$ эTвњща` дв~дъ и^ѓ^а^наџа'нђ и^ реq. вњ'сть свњды'и эTц~ъ твои ја%ко ѓ^брњто'хъ блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма, и^ та'ко гл~етъ не възвњщђ` сего` и^ѓ^а^наџа'нђ, чт^о с^е ё^мы'слиX, н^о жи'въ г~ь и^ жива` дш~а твоя`, ја%коже б^о реко'хъ и^спо'лнится межи мно'ю и^ межи эTц~емъ твоиM смр~ть”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· τὶ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ τί ποιήσω σοι;
|
И$ рече па'ки и^ѓа^наџа'нъ къ дв~дђ, чт^о хо'щетъ дш~а твоя` да сътворю` т^и”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· ἰδοὺ δὴ νεομηνία αὔριον, καὶ ἐγὼ καθίσας οὐ καθήσομαι φαγεῖν, καὶ ἐξαποστελεῖς με, καὶ κρυβήσομαι ἐν τῷ πεδίῳ ἕως δείλης.
|
И$ рече дв~дъ къ и^ѓа^наџа'нђ, с^е ё^бо новомњ'сячїе е^сть ё'тро и^ а'зъ сњды'и не ся'дђ съ цр~емъ ја%сти, и^ по'слеши м^я и^ скры'юся на' поли до' вечера тре'тїяго”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐὰν ἐπισκεπτόμενος ἐπισκέψηταί με ὁ πατὴρ σου, καὶ ἐρεῖς· παραιτούμενος παρῃτήσατο ἀπ᾿ ἐμοῦ Δαυὶδ δραμεῖν ἕως εἰς Βηθλεὲμ τὴν πόλιν αὐτοῦ, ὅτι θυσία τῶν ἡμερῶν ἐκεῖ ὅλῃ τῇ φυλῇ.
|
И$ а'ще съзира'я съзриT эTц~ъ тво'и, и^ речеши прося'ся проси` ё^ мене` дв~дъ, эTи^ти` въ виџлеѓ'мъ гра'дъ свои, ја%ко жр'ьтва днsе та'мо всемђ` племе'ни”
|
|
7
|
7
|
|
ἐὰν τάδε εἴπῃ· ἀγαθῶς, εἰρήνη τῷ δούλῳ σου· καὶ ἐὰν σκληρῶς ἀποκριθῇ σοι, γνῶθι ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία παρ᾿ αὐτοῦ.
|
А$ще ли с^е реq бл~го ми'ръ рабђ` твое^мђ, а^ще л^и лю'то эTвњща'етъ т^и, разђмњ'и ја%ко съврьши'тся ѕло'ба эT него”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ποιήσεις ἔλεος μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι εἰσήγαγες εἰς διαθήκην Κυρίου τὸν δοῦλόν σου μετὰ σεαυτοῦ· καὶ εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν τῷ δούλῳ σου, θανάτωσόν με σύ, καὶ ἕως τοῦ πατρός σου ἱνατί οὕτως εἰσάγεις με;
|
И$ та'ко сътвори'ши млsть съ рабо'мъ твоиM, ја%ко завњт'омъ гн~имъ въве'лъ е^си раба` свое^го къ себњ`, и^ а'ще е^сть непра'вда в рабњ` твое^мъ, побі'и м^я т^ы са'мъ, и^ къ эTц~ђ твое^мђ почто` м^я и%маши води'ти”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· μηδαμῶς σοι, ὅτι ἐὰν γινώσκων γνῶ ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ σέ, καὶ ἐὰν μὴ ᾖ εἰς τὰς πόλεις σου, ἐγὼ ἀπαγγελῶ σοι.
|
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ ника'коже не бђ'ди с^е, е^гда` бо разђмњва'я въразђмњ'ю, ја%ко е^ще` не сконча'ся ѕло'ба эTц~а мое^го, е^же прїити` на тебњ`, т^о и^ въ гра'дехъ твои^хъ тебњ` възвњщђ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· τίς ἀπαγγείλῃ μοι, ἐὰν ἀποκριθῇ ὁ πατήρ σου σκληρῶς;
|
И$ рече дв~дъ къ и^ѓа^наџа'нђ, кт^о възвњсти'тъ м^и, а^ще эTвњща'етъ эTц~ъ тво'и ѕл^њ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· πορεύου καὶ μένε εἰς ἀγρόν. καὶ ἐκπορεύονται ἀμφότεροι εἰς ἀγρόν.
|
И рече и^ѓа^наџа'нъ къ дв~дђ и^ди` и^ пребђ'ди на' поли, і^ и^до'ста ѓ%ба на' поле”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ εἶδεν, ὅτι ἀνακρινῶ τὸν πατέρα μου ὡς ἂν ὁ καιρὸς τρισσῶς, καὶ ἰδοὺ ἀγαθὸν ᾖ περὶ Δαυίδ, καὶ οὐ μὴ ἀποστείλω πρός σε εἰς ἀγρόν·
|
И$ реq и^ѓ^а^наџа'нъ, къ дв~дђ, г~ь б~ъ і^и^л~евъ вњ'сть ја%ко и^скђшђ` эTц~а мое^го. јако а^ще не ѓ^жесточи'тся заё'тра и^л^и дотре'тїаго дн~е. и^ с^е бл~го бђ'деT ѓ^ тебњ` дв~дњ. и^ не и%мамъ посла'ти к тебњ` на' поле” И$ възвњсти'ти сїя въ ё'ши твои.
|
|
13
|
13
|
|
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ἀνοίσω τὰ κακὰ ἐπὶ σὲ καὶ ἀποκαλύψω τὸ ὠτίον σου καὶ ἐξαποστελῶ σε καὶ ἀπελεύσῃ εἰς εἰρήνην· καὶ ἔσται Κύριος μετὰ σοῦ, καθὼς ἦν μετὰ τοῦ πατρός μου.
|
с^еже да сътвори'тъ г~ь и^ѓа^наџа'нђ, сїе да приложи'тъ. и^ а'ще ли же въсхо'щетъ эTц~ъ мой сътвори'ти ѕла'я тебњ. т^о и^ с^е эTкры'ю ё'хђ твое^мђ. и^ послю` т^я, і^ и^деши въ ми'ръ, и^ бђдетъ г~ь с тобо'ю. ја%коже б^њ съ эTц~ем# мои^мъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐὰν μὲν ἔτι μου ζῶντος καὶ ποιήσεις ἔλεος μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐὰν θανάτῳ ἀποθάνω,
|
И$ а'ще и^ е^ще` жи'вђ сђщђ м^и. да сътвори'ши съ мно'ю млsть гн~ю.
|
|
15
|
15
|
|
οὐκ ἐξαρεῖς ἔλεός σου ἀπὸ τοῦ οἴκου μου ἕως τοῦ αἰῶνος· καὶ εἰ μή, ἐν τῷ ἐξαίρειν Κύριον τοὺς ἐχθροὺς Δαυὶδ ἕκαστον ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς εὑρεθῆναι τὸ ὄνομα τοῦ ᾿Ιωνάθαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Δαυίδ, καὶ ἐκζητῆσαι Κύριος ἐχθροὺς τοῦ Δαυίδ.
|
и^ а'ще смр~тїю ё^мрђ`, да не эTи%меши млsти твое^я эT до'мђ мое^го до' вњка. и^ а'ще и^ эTи'метъ б~ъ враги` двд~вы, когождо эT лица` земли`. да ѓ^бря'щется и%мя и^ѓ^а^наџа'не в домђ` двд~вњ”
|
|
17
|
16
|
|
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Ιωνάθαν ὀμόσαι τῷ Δαυίδ, ὅτι ἠγάπησε ψυχὴν ἀγαπῶντος αὐτόν.
|
И$ сътвори` завњт'ъ и^ѓ^а^наџа'нъ съ до'момъ двд~вымъ гл~я. і^ и^зы'щетъ г~ь враги` двд~вы”
|
|
18
|
17
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· αὔριον νεομηνία, καὶ ἐπισκεπήσῃ, ὅτι ἐπισκεπήσεται καθέδρα σου.
|
И$ приложи` и^ѓ^а^наџа'нъ кля'тися двд~ви. ја%ко възлюби` дш~ђ любя'щђю е^го”
|
|
19
|
18
|
|
καὶ τρισσεύσεις καὶ ἐπισκέψῃ καὶ ἥξεις εἰς τὸν τόπον σου, οὗ κρυβῇς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐργασίμῃ, καὶ καθήσῃ παρὰ τὸ ἐργὰβ ἐκεῖνο.
|
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ къ немђ`. ё'тро е^сть но'во мњ'сячїе, и^ въспомяне'шися ја%ко пра'зно бђдетъ сњде'нїе твое`”
|
|
20
|
19
|
|
καὶ ἐγὼ τρισσεύσω ταῖς σχίζαις ἀκοντίζων, ἐκπέμπων εἰς τὴν ἀματταρί.
|
Ты^ же премеDли'ши тр^и дн~и. и^ пребђ'деши на мњ'стњ твоеM и^дњж'е съкры'ешися въ дн~ь дњла'нїя. и^ ся'деши при ѓ^рга'вњ ѓ%номъ”
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸ παιδάριον λέγων· δεῦρο εὑρέ μοι τὴν σχίζαν·
|
И$ а'зъ тре'тїяго дн~е и^зыидђ` стрњля'ючи стрњла'ми, и^ стрњлю` до а^магъга'рїя”
|
|
22
|
21
|
|
ἐὰν εἴπω λέγων τῷ παιδαρίῳ· ὧδε ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ὧδε, λάβε αὐτήν, παραγίνου, ὅτι εἰρήνη σοι, καὶ οὐκ ἔστι λόγος, ζῇ Κύριος· ἐὰν τάδε εἴπω τῷ νεανίσκῳ· ὧδε ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπέκεινα, πορεύου ὅτι ἐξαπέσταλκέ σε Κύριος.
|
И$ посе'мъ послю` ѓ%трока гл~я, и^ди` и^ ѓ^бря'щи м^и стрњлђ`, и^ а'ще рекђ` ѓ%трокђ бли'зъ е^сть стрела` эT тебе`, и^ зд^њ возми ю& и^ т^ы и^ди къ мнњ` бђ'ди разђмњва'я ја%ко ми'ръ тебњ`, и^ нњ'сть т^и лђка'вно, жи'въ г~ь”
|
|
23
|
22
|
|
καὶ τὸ ρῆμα ὃ ἐλαλήσαμεν ἐγὼ καὶ σύ, ἰδοὺ Κύριος μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ ἕως αἰῶνος.
|
А$ще же та'ко рекђ` ю%ноши подалеи стрела` эT тебе`, и^ потњхъ т^о, и^ди` ја%ко посла` т^я г~ь,
|
|
24
|
23
|
|
Καὶ κρύπτεται Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ, καὶ παραγίνεται ὁ μήν, καὶ ἔρχεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ φαγεῖν.
|
и^ гл~ы ја%же а^зъ гл~ахъ и^ т^ы, с^е г~ь свњдњтель есть межи тобо'ю и^ мно'ю до' вњка”
|
|
25
|
24
|
|
καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τὴν καθέδραν αὐτοῦ ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ, ἐπὶ τῆς καθέδρας παρὰ τοῖχον, καὶ προέφθασε τὸν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεννὴρ ἐκ πλαγίων Σαούλ, καὶ ἐπεσκέπη ὁ τόπος Δαυίδ.
|
И$ съкры'ся двDъ на селњ`. и^ прїиде новомњ'сячїе. и^ прїиде цр~ь на трапе'зђ ја%сти”
|
|
26
|
25
|
|
καὶ οὐκ ἐλάλησε Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι εἴρηκε· σύμπτωμα φαίνεται μὴ καθαρὸς εἶναι, ὅτι οὐ κεκαθάρισται.
|
И$ сњ'де цр~ь на сњ'далищи свое^мъ ја%коже и^ прsно, на сњ'далищи при стњнњ`. и^ прежде вари` и^ѓ^а^наџа'на. и^ сњ'де а^вени'ръ эT въз#гла'вница саё'ля. и^ пра'зно бы'сть мњ'сто двд~во”
|
|
27
|
26
|
|
καὶ ἐγενήθη τῇ ἐπαύριον τοῦ μηνὸς τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ καὶ ἐπεσκέπη ὁ τόπος τοῦ Δαυίδ, καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ· τί ὅτι οὐ παραγέγονεν ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ καὶ ἐχθὲς καὶ σήμερον ἐπὶ τὴν τράπεζαν;
|
И$ не гл~а саё'лъ ничто'же в то'и дн~ь. помы'сли б^о в себњ` ја%ко сего` ра'ди с на'ми не ся'де поне'же нечи'стъ е^сть и^ зане` не ѓ^чи'стися”
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν αὐτῷ· παρῄτηται παρ᾿ ἐμοῦ Δαυὶδ ἕως εἰς Βηθλεὲμ τὴν πόλιν αὐτοῦ πορευθῆναι.
|
И$ бы'сть наё'трїя мцsа, в дн~ь, в~, та'кожде пра'зно бысть мњ'сто двд~во, и^ рече саё'лъ къ и^ѓ^а^наџа'нђ сн~ђ свое^мђ. чт^о се` не прїиде сн~ъ і^е^с#се'ѓ^въ ни вчера` ни днsе на трапе'зђ”
|
|
29
|
28
|
|
καὶ εἶπεν· ἐξαπόστειλον δή με, ὅτι θυσία τῆς φυλῆς ἡμῖν ἐν τῇ πόλει, καὶ ἐνετείλαντο πρός με οἱ ἀδελφοί μου, καὶ νῦν εἰ εὕρηκα χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, διαβήσομαι δὴ καὶ ὄψομαι τοὺς ἀδελφούς μου· διὰ τοῦτο οὐ παραγέγονεν ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως.
|
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ къ саё'лђ, проси'ся ё^ мене` дв~дъ въ виџлеѓ'мъ гра'дъ свои и^ти`”
|
|
30
|
29
|
|
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαοὺλ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν σφόδρα καὶ εἶπεν αὐτῷ· υἱὲ κορασίων αὐτομολούντων, οὐ γὰρ οἶδα ὅτι μέτοχος εἶ σὺ τῷ υἱῷ ᾿Ιεσσαὶ εἰς αἰσχύνην σου καὶ εἰς αἰσχύνην ἀποκαλύψεως μητρός σου;
|
И$ рече пђсти` м^я нн~њ въ виџлеѓM ја%ко жрьтва колњ'на на'шего въ' градњ е^сть. заповњ'даша б^о м^и бра'тїя моя`. и^ нн~њ ѓ^брњто'хъ л^и блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма да и^дђ` нн~њ, и^ ё^зрю` бра'тїю мою`. сего ра'ди не прїиде на трапе'зђ цр~евђ”
|
|
31
|
30
|
|
ὅτι πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ζῇ ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχ ἑτοιμασθήσεται ἡ βασιλεία σου· νῦν οὖν ἀποστείλας λάβε τὸν νεανίαν, ὅτι υἱὸς θανάτου οὗτος.
|
И$ разгнњ'вася гнњ'вомъ саё'лъ на и^ѓа^наџа'на ѕњ'ло. и^ реq е^мђ сн~е мт~рїи са'мо ѓ^сла'бленыхъ. не вњ'дњ ли б^о ја%ко прича'стникъ сн~ђ і^е^с#се'ѓвђ е^си. въ срамотђ` твою, и^ въ бестђ'дїе эTкрове'нїя мт~ри твое^я”
|
|
32
|
31
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν τῷ Σαούλ· ἱνατί ἀποθνήσκει; τί πεποίηκε;
|
ЈА/ко въ вс^я дн~и ѓ^ка'нныи, сн~ъ і^е^с#се'ѓ^въ е^же жи'ти и%мать на земли`. не ё^крњпи'шися т^ы ни црsтвотвое`. нн~њ ё^бо посла'въ поими` къ мнњ`, ја%ко сн~ъ смр~ти е^сть се'и.
|
|
33
|
32
|
|
καὶ ἐπῇρε Σαοὺλ τὸ δόρυ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ θανατῶσαι αὐτόν. καὶ ἔγνω ᾿Ιωνάθαν ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία αὕτη παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυίδ,
|
и^ эTвњща` и^ѓ^а^наџа'нъ саё'лђ эTц~ђ свое^мђ, и^ реq за чт^о ё^мира'етъ чт^о сътвори`.
|
|
34
|
33
|
|
καὶ ἀνεπήδησεν ᾿Ιωνάθαν ἀπὸ τῆς τραπέζης ἐν ὀργῇ θυμοῦ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἐν τῇ δευτέρᾳ τοῦ μηνὸς ἄρτον, ὅτι ἐθραύσθη ἐπὶ τὸν Δαυίδ, ὅτι συνετέλεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
и^ взя'тъ саё'лъ ѓ^рђж'їе на и^ѓа^наџа'на да и& ё^мрьтви'тъ, и^ разђмњ и^ѓ^а^наџа'нъ, ја%ко ё%же съврьши'ся ѕло'ба эTц~а е^го, да ё^мрътви'тъ дв~да”
|
|
35
|
34
|
|
Καὶ ἐγενήθη πρωΐ καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωνάθαν εἰς ἀγρόν, καθὼς ἐτάξατο εἰς τὸ μαρτύριον Δαυίδ, καὶ παιδάριον μικρὸν μετ᾿ αὐτοῦ.
|
И$ въско'чи и^ѓа^наџа'нъ съ гнњ'вомъ гнњ'ваяся эT тра'пезы. и^ не ја%сть хлњ'ба въ дн~ь вторы'и мцsа, ја%ко жа'лоба по дв~дњ. ја%ко съвръши` ѕло'бђ ѓ^ не'мъ эTц~ъ е^го”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ· δράμε, εὑρέ μοι τὰς σχίζας, ἐν αἷς ἐγὼ ἀκοντίζω. καὶ τὸ παιδάριον ἔδραμε, καὶ αὐτὸς ἠκόντιζε τῇ σχίζῃ καὶ παρήγαγεν αὐτήν.
|
И$ бы'сть заё'тра. і^ и^зы'иде и^ѓ^а^наџа'нъ на село`, ја%же заповњд^а ѓ^ свњдњ'нїи двд~вњ. и^ ѓ'трокъ ма'лъ с ни'мъ”
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἦλθε τὸ παιδάριον ἕως τοῦ τόπου τῆς σχίζης, οὗ ἠκόντιζεν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω τοῦ νεανίου καὶ εἶπεν· ἐκεῖ ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπέκεινα·
|
И$ рече ѓ%трокови, и^ течи` и^ ѓ^бря'щи ми стрелы` ја%же а^зъ стрњля'ю. и^ ѓ'трокъ тече`, принести` ю&, и^ ѓ'нъ стрели` стрело'ю, за него`.
|
|
38
|
37
|
|
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω τοῦ παιδαρίου αὐτοῦ λέγων· ταχύνας σπεῦσον καὶ μὴ στῇς. καὶ ἀνέλεξε τὸ παιδάριον ᾿Ιωνάθαν τὰς σχίζας καὶ ἤνεγκε τὰς σχίζας πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ.
|
и^ прїиде ѓ%трокъ до мњ'ста стрелы` и^дњж'е стрели'лъ и^ѓа^наџа'нъ. и^ възопи` и^ѓа^наџа'нъ въ слњдъ ѓ%трока свое^го. і^ и^ рече та'мо стрела` эT тебе`”
|
|
39
|
38
|
|
καὶ τὸ παιδάριον οὐκ ἔγνω οὐθέν, πάρεξ ᾿Ιωνάθαν καὶ Δαυὶδ ἔγνωσαν τὸ ρῆμα.
|
И$ па'ки възопи` и^ѓа^наџа'нъ въ слњ'дъ ѓ%трока свое^го. и^ рече потщи'ся ско'ро и^ не замедли`. и^ събра` ѓ%трокъ и^ѓа^наџа'нђ стрњ'лы, и^ принесе` я& къ господи'нђ свое^мђ”
|
|
40
|
39
|
|
καὶ ᾿Ιωνάθαν ἔδωκε τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐπὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· πορεύου, εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν.
|
И$ ѓ'трокъ не свњдя'ше ничт^оже. ра'звњ и^ѓа^наџа'нъ и^ дв~дъ, свњдя'ше гл~ы”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ ὡς εἰσῆλθε τὸ παιδάριον, καὶ Δαυὶδ ἀνέστη ἀπὸ τοῦ ἐργὰβ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ τρίς, καὶ κατεφίλησεν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσεν ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ ἕως συντελείας μεγάλης.
|
И$ эTда` и^ѓ^а^наџаn ѓ^рђж'їе свое` ѓ%трокђ свое^мђ. и^ реq ѓ%трокђ с^и, и^ди` и^ эTнеси` во' грDа”
|
|
42
|
41
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν τῷ Δαυίδ· πορεύου εἰς εἰρήνην, καὶ ὡς ὀμωμόκαμεν ἡμεῖς ἀμφότεροι ἐν ὀνόματι Κυρίου λέγοντες· Κύριος ἔσται μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καί σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός μου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου ἕως αἰῶνος.
|
ЈА/коже и%де ѓ%трокъ, и^ дв~дъ въста` эT е^рга'ва. и^ паD на' землю поклони'ся е^мђ три'жды. и^ ѓ^блобыза'стася ко'ждо. и^ пла'кася ко'ждо по и%скренемъ с^и, до сконча'нїя вели'ка”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.