|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я
|
|
2
|
2
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν μέσῳ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν σὺ κατοικεῖς, οἵ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς τοῦ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσι καὶ ὦτα ἔχουσι τοῦ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
|
сн~е чл~чь, средњ до'мђ гнњваю^ща т^ы живеши. и^же и%мђтъ ѓ%чи на видњнїе, и^ не ви'дятъ. и^ ё'ши и^мTђ на слы'шанїе, и^ не слы'шатъ. зане до'мъ гнњ'ваяй е^сть.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ποίησον σεαυτῷ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αἰχμαλωτευθήσῃ ἐκ τοῦ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν, ὅπως ἴδωσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
|
И$ ты же сн~е чл~чь, съᲄвори себњ` сосђды плњн#нически. и^ плњненъ бђ'деши дн~їю предᲆ ни'ми, и^ преселе'нъ бђ'деши эT мњсᲄа твое^го, на мњ'сто дрђго'е преD ними ја%ко да ви'дятъ. зане` доM гнњ'ваяй е^сть”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος·
|
І$ и^ꙁнесеши сосђды своя`, ја%ко сосђдᲆ плњн#ническїи дн~їю преD ѓ^чима и#хъ. ты' же и^зыидеши вечеr преD ни'ми, ја%коже хо'дит# плњн#никᲆ.
|
|
5
|
5
|
|
ἐνώπιον αὐτῶν διόρυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον καὶ διεξελεύσῃ δι᾿ αὐτοῦ·
|
прокопа'и себњ` въ стњнњ, і^ и^зы'идеши сквоѕњ ню преD ними.
|
|
6
|
6
|
|
ἐνώπιον αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀναληφθήσῃ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν, διότι τέρας δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
|
на ра'мњ свои во'ꙁмеши, и^ покровенъ и^зыидеши. лице свое покры'еши и^ не ви'диши земля`. понеже ди'вᲆ т^я дахъ до'мђ і^и^л~евђ”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον καὶ κεκρυμμένος ἐξῆλθον, ἐπ᾿ ὤμων ἀνελήφθην ἐνώπιον αὐτῶν. -
|
И$ сътвориX та'ко все е^ли'ко м^и ꙁаповњда г~ь. и^ сосђды и^знесохъ ја%ко сосђды плњн#нича дн~їю. и^ вечерь прокопаX себњ` стњнђ рђкою, и^ ѓ^та'и и^ꙁыидох#, и^ на ра'мњ вꙁяX преD ними”
|
|
8
|
8
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τὸ πρωΐ πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
|
9
|
9
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, οὐκ εἶπαν πρός σὲ ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, οἶκος ὁ παραπικραίνων· τί σὺ ποιεῖς;
|
сн~е чл~чь, не рњхъ л^и к тебњ доM і^и^л~евъ гнњ'ваяй е^сть, что же т^ы тво'риши.
|
|
10
|
10
|
|
εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
|
рцы` к нимъ, с^е гл~етъ г~ь б~ъ кня'ѕю и^ старњ'ишинамᲆ і^ерsли'млеM, и^ всемђ до'мђ і^и^л~евђ и^же сђть средњ и^хъ.
|
|
11
|
11
|
|
εἰπόν, ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τρόπον πεποίηκα, οὕτως ἔσται αὐτοῖς· ἐν μετοικεσίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται,
|
рц^ы, ја%коже аZ чюдеса' творю` ја^коже и^ сътворихъ. си'це и^мъ бђдеT въ преселенїи, и въ плњненїи и^зы'идђтъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τοῦ τοίχου, καὶ διορύξει τοῦ ἐξελθεῖν αὐτὸν δι᾿ αὐτοῦ· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ συγκαλύψει, ὅπως μὴ ὁραθῇ ὀφθαλμῷ, καὶ αὐτὸς τὴν γῆν οὐκ ὄψεται.
|
и^ кня'ѕь средњ и^хъ на ра'мђ въꙁдви'гнется. и^ ѓ^таи и^зы'идет# стњнђ прокопа'етᲆ ја%коже е^мђ и^злZњти сквоѕњ ню`. лице свое покры'етᲆ ја%коже не ви'дњти е^го ѓ^чеси, и^ тои же земли не ё%зритъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ συλληφθήσεται ἐν τῇ περιοχῇ μου, καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκεῖ τελευτήσει.
|
и^ прострђ мрежю свою` на'нь, і^ и^мется въ ѓ^деrжа'нїи мое^мъ. и^ въведђ и& бъ вављ=лоn на' ꙁемлю хал#дњ'искђ, и^ не ё'зриT ея` н^о тђ` сконча'ется.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ πάντας τοὺς κύκλῳ αὐτοῦ τοὺς βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτοῦ διασπερῶ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ρομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν·
|
и^ вс^я и^же ѓ%крsт# е^го помо'щники е^го, и^ вс^я поDе%млющая е^го рас#сњ'ю по всњмъ вњтроM, и ме'чь пролью въ слDњ и^хᲆ.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις.
|
и^ ё^вњдяT ја%ко а^ꙁъ г~ь, е^гда` расыплю я& въ странахъ, и^ рас#сњю я& по земля'мъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἀριθμῷ ἐκ ρομφαίας καὶ ἐκ λιμοῦ καὶ ἐκ θανάτου, ὅπως ἐκδιηγῶνται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. -
|
и^ ѓ^ста'влю себњ` мђжа в число` эT меча и^ эT гла'да и^ эT смр~ти, ја%коy да и^сповњдятъ вс^я беꙁако'нїя и^хъ въ странахъ, и^дњже въшли бђ'дђтъ та'мо. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^зъ г~ь”
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
|
18
|
18
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν ἄρτον σου μετὰ ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι
|
сн~е чл~чь, хлњбъ сво'и с недостат#комᲆ и^ꙁъја^си, и^ во'дђ свою` съ страда'нїем# и^ скорбїю и^спїеши.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς· τάδε λέγει Κύριος τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἄρτους αὐτῶν μετὰ ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμοῦ πίονται, ὅπως ἀφανισθῇ ἡ γῆ σὺν πληρώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεβείᾳ γὰρ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ·
|
и^ рече'ши къ лю'деM земля`, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. живђщим# въ і^ерsли'мњ на' ꙁемли і^и^л~евњ, хлњ'бы и^хъ с недостаткомъ и^ꙁъја^дя'тъ, и^ водђ и^хъ с па'гђбою и^спїютъ. ја%коy да погибнетъ ꙁемля` с ко'нцемъ свои^мᲆ, в нечестїи б^о вси` живђщеи в не'и.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται, καὶ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
|
и^ гра'ди иX вселе'нїи ѓ^пђстњ'ютъ, и^ земля и^хъ въ поги'бель бђ'детъ. и^ ё^вњсте ја%ко а^ꙁъ г~ь”
|
|
21
|
21
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я
|
|
22
|
22
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, τίς ἡ παραβολὴ ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· μακρὰν αἱ ἡμέραι, ἀπόλωλεν ὅρασις;
|
сн~е чл~чь, ка'я притча с^и ва'мъ на' земли і^и^л~евњ, гл~ющиM, ја^ко дол#ꙁи дн~и поги'бе вс^е видњнїе.
|
|
23
|
23
|
|
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τὴν παραβολὴν ταύτην οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως·
|
сего ра'ди рц^ы к ни'мъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. да ѓ^брати'ши притчю т^ђ, и^ потоM не рекђтъ приTча тоя` до'мъ і^и^л~вь. и^ гл~и к ни'мъ, приближи'шася дн~їе и^ сло'во всего видњнїя.
|
|
24
|
24
|
|
ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πᾶσα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
|
зане же не бђдетъ къ семђ вся'ко видњнїе ло'жно, и^ вол#хвђя средњ сн~овъ і^и^л~евыхъ.
|
|
25
|
25
|
|
διότι ἐγὼ Κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου, λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι· ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ὁ παραπικραίνων, λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. -
|
ја%ко азъ г~ь съгл~ю словеса' моя` и^ сътворю`. и^ не продол#жђ въ' дн~и ва'ша до'ме съгнњваяи, съгл~ю сло'во и^ сътворю, гл~етᲆ а^дона'и г~ь”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
|
27
|
27
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν· ἡ ὅρασις, ἣν οὗτος ὁρᾷ, εἰς ἡμέρας πολλάς, καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὗτος προφητεύει.
|
сн~е чл~чь, с^е до'мъ і^и^л~евъ гл~ющихъ. видњнїе е^же сеи ви'дњ на дн~и мно'ги, и^ на ча'сы дол#ги прорица'етъ”
|
|
28
|
28
|
|
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· λαλήσω καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
|
Сего ра'ди рц^ы к нимъ, с^е гл~етᲆ г~ь б~ъ. не продолжи'тся к семђ` вся'къ гл~ъ мо'и, сло'во е^же възъгл~ю и^спо'лнится, гл~етъ г~ь”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.