|
Κεφάλαιο 17
|
Глvа, з~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
|
2
|
2
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ
|
сн~е чл~чь, сповњжDь по'вњсть и^ рцы` притчю на до'мъ і^и^л~евъ,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει, πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου,
|
и^ рече'ши. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, ѓ^релᲆ великїи велекрылыи дол#гыи протяженїем#, и^же и^сполнъ е^сть но'готь. сїи и%мать по'вњсть внїити в# дђбравђ, и^ в#ꙁяти и^ꙁбо'рное смрњча,
|
|
4
|
4
|
|
τὰ ἄκρα τῆς ἁπαλότητος ἀπέκνισε καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Χαναάν, εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά.
|
и^ конецъ мя'к#каго ѓ^стрђга`. и^ пренесе я& въ землю ханане'искђ, въ' градᲇ ё^тверженњ положи я&.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ, ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό.
|
и^ взя` эT пло'да ꙁемнаго, и^ дасть е& на' поли плоDнњ да ё^твердиT ко'ренїе, наD вода'ми мно'гами смотри'мо ё^ченїе.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἀνέτειλε καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενοῦσαν καὶ μικρὰν τῷ μεγέθει τοῦ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν· τὰ κλήματα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ρίζαι αὐτῆς ὑποκάτω αὐτῆς ἦσαν. καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινε τὴν ἀναδενδράδα αὐτῆς.
|
и^ проѕябе и^ бы'сть въ виноградᲆ не'мощенъ ма'лъ, вели'чествомъ ја^вленїемъ е^го ло'ꙁїе е^го в немъ, и^ ко'ренїе е^го поD ни'мъ бя'ше, и^ бы'сть вᲆ винограD, и^ сътвори эT воды`, и^ простре въꙁведенїя своя`”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας, μεγαλοπτέρυγος, πολὺς ὄνυξι, καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν, καὶ ρίζαι αὐτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν αὐτῷ τοῦ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ βώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς.
|
И$ бы'сть ѓ^релъ дрђгїи велиk вели'кома крылома и^ мно'ги но'гты. и^ с^е винограD се'и и^ то'и ѓ^плњтаяся ѓ^ немᲆ, и^ ко'ренїе е^го к немђ и^ лоꙁїе е^го и^спђсᲄи е^мђ напои^ти и& сᲆ грђдїемᲆ эT прђжи сада е^го
|
|
8
|
8
|
|
εἰς πεδίον καλὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ αὕτη πιαίνεται τοῦ ποιεῖν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπόν, τοῦ εἶναι εἰς ἄμπελον μεγάλην.
|
на' поли до'брњ, и^ на водњ` мно'ѕњ напита'ется тои, ја%ко сᲆтворити проѕябенїе и^ приноси'ти плоD, ја^коже бы'ти вᲆ винограD вели'кᲆ”
|
|
9
|
9
|
|
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ κατευθυνεῖ; οὐχὶ αἱ ρίζαι τῆς ἁπαλότητος αὐτῆς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτῆς; καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλῳ, οὐδὲ ἐν λαῷ πολλῷ τοῦ ἐκσπᾶσαι αὐτὴν ἐκ ριζῶν αὐτῆς·
|
Сего ради и^ рцы`, с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь а^ще и^спрAвит#, не коре'нїе л^и ё^бо мяк#коты еh и^ плоD и^з#гнїетᲆ, и^ пос#хнеT всяка лњтора'сль пло'дђ е^го. и^ не мы'шцею вели'кою, н^и люDми мно'гими и^стрᲆгнђти и& и^с ко'ренїя е^мђ.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἰδοὺ πιαίνεται· μὴ κατευθυνεῖ; οὐχὶ ἅμα τῷ ἅψασθαι αὐτῆς ἀνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται; σὺν τῷ βώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηρανθήσεται.
|
И$ с^е насажDена е^сть е^да` того ради ё^спњ'етᲆ и^ не и^спра'виT. гдњ` б^о а^ще и^ коснетᲆ и& вњтрᲆ ꙁнои^нъ посхнетъ сђхотою” сᲆ грђдїем# проѕябенїа е^го по'схнет#”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
И$ бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
|
|
12
|
12
|
|
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα· οὐκ ἐπίστασθε τί ἦν ταῦτα; εἰπόν· ὅταν ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λήψεται τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ ἄξῃ αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
|
сн~е чл~чь, рцы` к# домђ гнњвающемђ м^я не вњсте л^и чт^о е^сть с^е. рцы` и^мъ с^е грядетъ цр~ь вављ=лон#скь на і^ерsлиM и^ во'ꙁметъ цр~я е^го и^ кня'ѕя е^го, и^ эTведетъ я& къ себњ въ ваљ=лонъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ λήψεται ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρᾷ, καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς γῆς λήψεται
|
и^ пои^метᲆ эT племе'не цр~ьска, и^ ꙁавњща'етъ к немђ ꙁавњтъ и^ въведеT и& въ кля'твђ. и^ старњ'ишины земля по'иметъ,
|
|
14
|
14
|
|
τοῦ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενῆ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι, τοῦ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ ἱστάνειν αὐτήν.
|
ја%коже бы'ти въ црsтво не'мощно. ја%коже быхоM не въꙁдвиꙁа'тиs, и^ снабдњти завњта е^го и^ посᲄавля'ти
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτον, τοῦ δοῦναι αὐτῷ ἵππους καὶ λαὸν πολύν. εἰ κατευθυνεῖ; εἰ διασωθήσεται ὁ ποιῶν ἐναντία; καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ διασωθήσεται;
|
и&” И$же эTврьжеся эT него и^ посла` послы` въ е^гљ=петъ, да'ти е^мђ коня и^ лю'ди многи. а^ще и^спра'витъ и^ а^ще сп~сется творяи съпроти'вное. и^ престђпа'яи ꙁавњтъ, а^ще сп~сется”
|
|
16
|
16
|
|
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν μὴ ἐν ᾧ τόπῳ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν, ὃς ἠτίμωσε τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ Βαβυλῶνος τελευτήσει.
|
Живђ` а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще не на мњсте цр~ь црsтвова'вшїи в нихъ, и^же похђли` кля'твђ мою, и^ престђпи` ꙁавњт# мои с нимᲆ. средњ вављ=ло'на сконча'е^тся,
|
|
17
|
17
|
|
καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ὄχλῳ πολλῷ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραὼ πόλεμον, ἐν χαρακοβολίᾳ καὶ ἐν οἰκοδομῇ βελοστάσεων τοῦ ἐξᾶραι ψυχάς.
|
и^ не в си'лњ вели'цњ и^ не в народњ мно'зњ. сътворитъ же с нимъ фараѓ'нъ бра'нь, ѓ^строгомъ и^ съгражDенїемъ стрњлъ пра'щныхъ, ја%ко эTја%ти дш~а многи.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν τοῦ παραβῆναι διαθήκην, καὶ ἰδοὺ δέδωκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ πάντα ταῦτα ἐποίησεν αὐτῷ· μὴ σωθήσεται;
|
и^ похђли` кля'твђ ја%коже престђпи'ти завTњ, и^ с^е даде` рђкђ свою. и^ все` с^е сᲆтвори е^мђ, е^да сп~сется”
|
|
19
|
19
|
|
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ζῶ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν ὁρκωμοσίαν μου, ἣν ἠτίμωσε, καὶ τὴν διαθήκην μου, ἣν παρέβη, καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ.
|
Сего ради рцы`, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще бы` клятвы моея не пристђпи'лъ ю'же похђли`, и^ да'мъ ю& на главђ е^го.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐκπετάσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου, καὶ ἁλώσεται ἐν τῇ περιοχῇ αὐτοῦ.
|
и^ пропнђ` мрежђ свою нань. и^ ја%тᲆ бђдеT въ ѓ^дръжанїи е^я, и^ приведђ и& въ вављ=лонъ, и^ ѓ^сђжDђ е^го т^ђ ѓ^ неправDњ е^го, е^ю'же неправдова` къ мн^њ
|
|
21
|
21
|
|
ἐν πάσῃ παρατάξει αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερῶ, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
|
въ всњхъ бњгъствXњ е^го. и^ вси` и^збра'ннїи съ всњми дњлесы` и^хъ мечемъ падђтъ, и^ вся` ѓ^ста'вшая и^хъ раZсњ'ю по всемђ вњтрђ. и^ ё^вњсте ја%ко а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
|
|
22
|
22
|
|
Διότι τάδε λέγει Κύριος· καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλόν·
|
Се` гл~етъ а^дона'и г~ь, и^ поимђ а^ꙁъ эT и^збра'нныхᲆ ке'дра высо'каго эT врьха`, и^ да'мъ на главђ` эTра'сли е^го. эT срDчнаго верха` е^мђ ѓ^чешђ`, и^ всажђ и& в горњ` высоцᲇ а^зъ.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ κρεμάσω αὐτὸν ἐν ὄρει μετεώρῳ τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται, τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται.
|
и^ повы'шђ и& в горњ` высо'цњ і^и^л~евњ, и^ всажђ и^ прорасти'тъ эTрасль и^ сътвори'тъ ѓ'вощь, и^ бђдетъ в ке'дръ вели'къ. и^ почїетъ поD нимъ вся'ка пти'ца. и^ поD сњнїю е^го почїетъ вся'ка пти'ца, и^ ло'зїе е^го ё^стро'ится.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
|
и^ ё^вњсть вся'ко дре'во польское, ја%ко а^ꙁъ г~ь смиря'яй древо высо'кое, и^ възнося дре'во смире'нно, и^ ё^сђшая древо сђро'во, и^ прораща'я древо сђхо. а%зᲆ г~ь гл~ах# и^ сътворихъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.