|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶν καὶ λῃστής.
|
Ами'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. не входяи` дв'ерми въ дворъ ѓ^в#чїи, н^о прелазя и^нђдњ, то'и таᲄь е^сть и^ раꙁбо'иниk”
|
|
2
|
2
|
|
Ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστιν τῶν προβάτων.
|
а^ входяи` две'рми, па'стыр# е^сть ѓ^вцямъ.
|
|
3
|
3
|
|
Τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα, καὶ ἐξάγει αὐτά.
|
семђ две'рник# эTвръза'етъ, и^ ѓ^вця глsа е^го слы'шатъ. и^ своя ѓ^вця глаша'етъ по' имени, и^ и^ꙁго'нитъ и^хъ”
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται· καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασιν τὴν φωνὴν αὐτοῦ.
|
И$ е^гда` своя` ѓ^вця и^ждене'тъ, пред ними хо'дитъ, и^ ѓ^вця` по немъ и%дђтъ, ја^ко вњдятᲆ глsа е^го.
|
|
5
|
5
|
|
Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ· ὅτι οὐκ οἴδασιν τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν.
|
по чђжемђ же не' йдђтъ, но^ бњжатъ эT него', ја%ко не ꙁна'ютъ чђжаго гла'са”
|
|
6
|
6
|
|
Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς.
|
Сїю при'тчђ рече и^мъ і^с~, ѓ^ни же не раꙁђмњша, чт^о бᲇше ја%же гл~аше и^мъ”
|
|
7
|
7
|
|
Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων.
|
рече же пакы и^мъ і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко а^ꙁ# е^смь дверъ ѓ^вцямъ.
|
|
8
|
8
|
|
Πάντες ὅσοι ἦλθον κλέπται εἰσὶν καὶ λῃσταί· ἀλλ’ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα.
|
вс^и е^ли'ко иX прїиде прежDе мене, ᲄа'тїе сђть и^ раꙁбо'йницы, но^ не послђ'шаша иX ѓ^вця”
|
|
9
|
9
|
|
Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.
|
А/ꙁъ е^смь две'ръ. мно'ю а^ще кт^о вни'детъ, сп~сется, и^ вни'детъ, і^ и^ꙁыдетъ, и^ па'жить ѓ^бря'щет#”
|
|
10
|
10
|
|
Ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν, καὶ περισσὸν ἔχωσιν.
|
Та'ть не прихо'дитъ, раꙁвњ да оу^крадетъ, и^ оу^бїе'тъ и^ погђбитъ” а^ꙁъ прїидо'хъ, да животъ и%мђт#, и^ лиш#ше и%мђть”
|
|
11
|
11
|
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός· ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων.
|
а^ꙁъ е^смь па'стырь до'брыи. па'стырь до'брыи дш~ђ свою полага'етъ ꙁа ѓ^вця`”
|
|
12
|
12
|
|
Ὁ μισθωτὸς δέ, καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶν τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον, καὶ ἀφίησιν τὰ πρόβατα, καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτά, καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.
|
а^ нае'мникъ і^ и^же нњсть па'стырь, е^мђже нњ' сђть ѓ^вця` своя, ви'дитъ во'лка грядђща, и^ ѓ^ставля'етъ ѓ^вця` и^ бњга'етᲆ, и^ во'лкъ расхи'титъ и^хъ, и^ распђ'дитъ ѓ^вця.
|
|
13
|
13
|
|
Ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστιν, καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων.
|
а^ нае'мникъ бњжитъ, ја%ко нае'мникъ е^сть, и^ нерадиT ѓ^ ѓ^вцяX.
|
|
14
|
14
|
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμά, καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν.
|
а^з# е^смь па'стырь до'брыи, и^ ꙁна'ю моа, и^ ꙁна'ютъ м^я моя,
|
|
15
|
15
|
|
Καθὼς γινώσκει με ὁ πατήρ, κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα· καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων.
|
ја%коже ꙁна'етъ м^я эTцъ, и^ а'ꙁ# ꙁна'ю эTц~а, и^ дш~ђ мою полага'ю ꙁа ѓ^вця`”
|
|
16
|
16
|
|
Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν· καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
|
І$ и'ны ѓ^вця и%мамъ, ја%же нњ' сђтъ эT двора` сего. и^ тыя м^и подоба'етъ привести`. и^ глsа мой оу^слы'шатъ, и бђ'детъ е^ді'но ста'до, и^ е^ді'нъ па'стырь”
|
|
17
|
17
|
|
Διὰ τοῦτο ὁ πατήρ με ἀγαπᾷ, ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν.
|
Сего ради м^я эTц~ъ любитъ. ја%ко аZ дш~ђ мою полага'ю, да па'кы прїимђ ю&”
|
|
18
|
18
|
|
Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ. Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν. Ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου.
|
Никтоже во'ꙁметъ ю% эT мене, н^о а^ꙁъ полага'ю ю& ѓ^ себњ. ѓ%бласть и%мамъ положити ю&, и^ ѓ%бласть и%мамъ пакы прїати ю&” Сїю ꙁа'повњдь прїахъ эT ѓ^ц~а мое^го”
|
|
19
|
19
|
|
Σχίσμα οὖν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους.
|
Распря же па'кы бысть въ і^оу^де'ехᲆ ꙁа словеса` сїа”
|
|
20
|
20
|
|
Ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε;
|
Гл~ахђ же мно'ѕи эT нихъ, бњс# и%мать, и неи'стовъ е^сть, чт^о е^го послђшаете;
|
|
21
|
21
|
|
Ἄλλοι ἔλεγον, Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοίγειν;
|
и%нїи гл~ахђ. сїи гл~и нњ' сђть бњснђ'ющагося. е^да мо'жет# бњсъ слњпо'мђ ѓ%чи эTврњсти”
|
|
22
|
22
|
|
Ἐγένετο δὲ τὰ Ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ χειμὼν ἦν·
|
Бышя же тогда ѓ^бновле'нїа въ і^ерsли'мњх#, и^ ꙁима` б^њ.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶνος.
|
и^ хожаше і^с~ в# цр~ъкви, въ притворњ соло'мони”
|
|
24
|
24
|
|
Ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἔλεγον αὐτῷ, Ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; Εἰ σὺ εἶ ὁ χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ.
|
ѓ^быдошя же е^го и^оу^де'е, и^ гл~ахђ е^мђ. док'олњ дш~а нашя вꙁе'млеши; а^ще т^ы е^си х~с, рц^и намъ не ѓ^бинђ'ася”
|
|
25
|
25
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν, καὶ οὐ πιστεύετε· τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ·
|
эTвњща и^мъ і^с~, рњхъ вам#, и^ не вњрђете. дњла ја^же а^ꙁъ творю ѓ^ и^мени эTц~а мое^го, т^а свњдњтельствђютъ ѓ^ мн^њ.
|
|
26
|
26
|
|
ἀλλ’ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε· οὐ γάρ ἐστε ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν, καθὼς εἶπον ὑμῖν.
|
н^о вы не вњ'рђете, нњсте б^о эT ѓ^вецъ моиX, ја%коже рXњ ваM”
|
|
27
|
27
|
|
Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουθοῦσίν μοι·
|
ѓ^вця моя` гла'са мое^го слђшяютъ, и^ а^ꙁъ ꙁна'ю и^х#, и^ по мн^њ грядђт#,
|
|
28
|
28
|
|
κἀγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς· καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου.
|
и^ а^ꙁъ животъ вњчныи дамъ и^мъ, и^ не погы'бнђтъ въ' вњки, и^ не въсхи'титъ и^хъ никтоже эT рђкы мое'а`”
|
|
29
|
29
|
|
Ὁ πατήρ μου ὃς δέδωκέν μοι, μείζων πάντων ἐστίν· καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός μου.
|
эTц~ъ мой и^же дасть мн^њ, болїи всњхъ е^сть, и^ никтоже мо'жетᲆ въсхи'тити и^хъ эT рђкы` эTц~а мое^го”
|
|
30
|
30
|
|
Ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.
|
А$ꙁъ и^ эTц~ъ е^ді'но е^свњ”
|
|
31
|
31
|
|
Ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν.
|
Вꙁя'шя же ка'менїе пакы и^оу^де'е, да побїютъ е^го”
|
|
32
|
32
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με;
|
эTвњща` и^мъ і^с~. мно'га добра` дњ'ла ја^вихъ вамъ эT ѓ^ц~а моего, ꙁа кое` и^х# дњло ка'менїе ме'щете на' мя;
|
|
33
|
33
|
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν.
|
эTвњщашя е^мђ и^оу^де'е гл~юще. ѓ^ добрњ дњлњ ка'менїе не ме'щемъ на тя, н^о ѓ^ хђлњ. ја^кот^ы чл~къ сы'й, твори'ши себе б~а”
|
|
34
|
34
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, Ἐγὼ εἶπα, Θεοί ἐστε;
|
эTвњща` и^мъ і^с~, нњсть л^и пи'сано в ꙁако'нњ ва'шемъ. а^ꙁъ рᲇх#, бо'ѕи е^сте;
|
|
35
|
35
|
|
Εἰ ἐκείνους εἶπεν θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγένετο- καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή-
|
а^ще ѓ^ны` рече богы, к ни'мъже сло'во бж~їе бысть, и^ не мо'жетъ раꙁори'тися писанїе,
|
|
36
|
36
|
|
ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον, Υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμι;
|
е^гоже эTц~ъ ст~и, и^ посла` в# ми'ръ. в^ы гл~ете, ја%ко хђлђ гл~еши, ꙁане рњх# ја%ко сн~ъ бж~їи е^смь;
|
|
37
|
37
|
|
Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι·
|
а^ще не творю дњ'ла эTц~а мое^го, не и^мњте м^и вњ'ры.
|
|
38
|
38
|
|
εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύσατε· ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
|
а^ще л^и творю, а^ще и^ мн^њ не вњ'рђете, дњ'ломъ мои'мъ вњ'рђите, да раꙁђмњете и^ вњ'рђете, ја%ко въ мн^њ эTц~ъ, и^ а'ꙁъ в немъ”
|
|
39
|
39
|
|
Ἐζήτουν οὖν πάλιν αὐτὸν πιάσαι· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
|
І$ и'ска'хђ оу^бо па'кы ја%ти е^го. і^ и^ꙁыде эT рђкъ и^хъ,
|
|
40
|
40
|
|
Καὶ ἀπῆλθεν πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ.
|
і^ и'де паки на ѓ'нъ поl і^ѓ^рда'на, на мњ'сто и^дњже б^њ і^ѓ^а'н# прежде крsтя, и^ пребысть т^ђ”
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν· πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου, ἀληθῆ ἦν.
|
И$ мно'ѕи прїидо'шя к немђ, и^ гл~ахђ, ја%ко і^ѓ^а'ннъ оу^бо ѕна'менїа не сътвори ни е^ді'ного. вся же е^ли'ка рече і^ѓ^а'н# ѓ^ семъ, и'стина б^њ.
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐκεῖ εἰς αὐτόν.
|
и^ мно'ѕи вњ'роваша в негот^ђ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.