|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
Ὡς οὖν ἔγνω ὁ κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης-
|
Єгда оу^бо разђмњ і^с~, ја%ко оу^слы'шашя фарисе'е, ја%ко і^с~ множаиша оу^чн~кы творитᲆ и^ кр~ща'етъ, неже і^ѓ^а'ннъ.
|
|
2
|
2
|
|
καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ’ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ-
|
і^с~ же самъ не кр~ща'ше, н^о ё^чн~цы е^го.
|
|
3
|
3
|
|
ἀφῆκεν τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
ѓ^ста'ви і^оу^де'ю, і^ и^де пакы в# галиле'ю”
|
|
4
|
4
|
|
Ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας.
|
подобаше же е^мђ проити` сквозњ самарїю”
|
|
5
|
5
|
|
Ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ·
|
Прїиде оу^бо въ' граD самарїи'скїи, гл~емыи сљ=харь, близъ ве'си ю&же дасᲄъ і^а`ковъ іѓ'сифђ сн~ђ свое^мђ”
|
|
6
|
6
|
|
ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ. Ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ. Ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.
|
Бњ же т^ђ и^сточникъ і^а^ковль. і^с~ же трђжDъся эT пђти, сњдя'ше та'ко на и^сто'чницњ, бњ же ја%ко чаs шестыи”
|
|
7
|
7
|
|
Ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ· λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Δός μοι πιεῖν.
|
Прїиде жена` эT самарї'а почръпа'ти во'дђ” Гл~а е'й і^с~, да'жDъ м^и пи'ти.
|
|
8
|
8
|
|
Οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν, ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσιν.
|
оу^чн~цы б^о е^го эTшли бњхђ въ' градъ, да бр'ашна кђ'пять”
|
|
9
|
9
|
|
Λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις, Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ’ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος;- Οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις.
|
Гл~а е^мђ жена` самаряныни. ка'кот^ы жидови'нъ сыи, эT мене пити про'сиши жены` самаряныни сђщей; не прикаса'юT бо ся жидове самаря'нњхъ”
|
|
10
|
10
|
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, Δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν.
|
эTвњща` і^с~, рече е'й. а^ще б^ы вњ'дала да'рᲆ бж~їи, и^ кт^о е^сть гл~яи` т^и, да'жDь м^и пити, т^ы бы проси'ла оу^ него, и^ далъ т^и бы` во'дђ жи'вђ”
|
|
11
|
11
|
|
Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶν βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;
|
Гл~а е^мђ жена`, г~и ни почрᲆпа'ла и^маши, и^ сᲄђденецᲆ е^сть глђбо'къ. эTкђдђ оу^бо и'маши во'дђ жи'вђ;
|
|
12
|
12
|
|
Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ;
|
е^да т^ы болїи е^си эTц~а нашего і^а'кова, и^же дастᲆ наM стђденецᲆ се'й. и^ то'й и^ꙁ# него пиT, и^ сн~ове е^го, и^ скоти` е^го;
|
|
13
|
13
|
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου, διψήσει πάλιν·
|
эTвњща` і^с~, и^ рече е'й. вся'къ пїаи` эT воды` сеа`, вжа'жDется па'кы.
|
|
14
|
14
|
|
ὃς δ’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα· ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.
|
а^ и^же пїе'тъ эT воды` ю&же а^зъ дамъ е^мђ, не вжа'жDется въ' вњкы. н^о вода` ю&же а^зъ дамъ е^мђ, бђ'дет# в немъ и^сто'чникъ воды` текђща в# жївотъ вњчныи”
|
|
15
|
15
|
|
Λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή, Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ, μηδὲ ἔρχομαι ἐνθάδε ἀντλεῖν.
|
Гл~а к немђ жена`. г~и, да'жDь м^и сїю во'дђ, да ни жа'жDђ, нї прихожDђ сᲇмо почрᲆпаᲄи”
|
|
16
|
16
|
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ὕπαγε, φώνησον τὸν ἄνδρα σοῦ, καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε.
|
гл~а е'й і^с~, и^ди` пригласи` мђж'а свое^го, и^ прїиди` сњмо”
|
|
17
|
17
|
|
Ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν, Οὐκ ἔχω ἄνδρα. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Καλῶς εἶπας ὅτι Ἄνδρα οὐκ ἔχω·
|
эTвњща` жена`, и^ рече е^мђ. не и'мамъ мђж'а” Гл~а е'й і^с~. до'брњ реq ја%ко мђжа не и'мамъ.
|
|
18
|
18
|
|
πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.
|
пять б^о мђжїи и^мњ'ла е^си, и^ нн~њ е^гоже и'маши, нњсть т^и мђжъ. с^е въи%стинђ рекла` е^си”
|
|
19
|
19
|
|
Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ.
|
Гл~а е^мђ жена. г~и, ви'жђ ја%ко пррoкъ е^си т^ы.
|
|
20
|
20
|
|
Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν.
|
эTц~ы на'ши в го'рᲇ се'й поклони'шася. и^ в^ы гл~ете, ја^ко въ і^е^рsли'мњхъ е^сть мњ'сто, и^дњже кла'нњтися подоба'етᲆ”
|
|
21
|
21
|
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Γύναι, πίστευσόν μοι ὅτι ἔρχεται ὥρα, ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί.
|
Гл~а е'й і^с~, же'но, вњрђ м^и и^ми`, ја%ко грядетъ часъ, е^гда ни` в# горњ` се'й, ни въ і^ерsлі'мXњ покло'нитеся эTц~ђ”
|
|
22
|
22
|
|
Ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε· ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν.
|
в^ы кла'няе^теся. е^гоже не вњ'сте. м^ы кла'няемся е^гоже вњ'мы. ја%ко сп~се'нїе эT і^оу^де'й е^сть”
|
|
23
|
23
|
|
Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν.
|
н^о грядетъ часъ, и^ нн~њ е^сть, е^гда и^стиннїи поклонницы покло'нятся эTц~ђ дх~омᲆ і^ и^стиною. и^б^о эTц~ъ, таковњхъ и^щеT поклоня'ющихъся е"мђ”
|
|
24
|
24
|
|
Πνεῦμα ὁ θεός· καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν, ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.
|
дх~ъ е^сть б~ъ, і^ и^же кла'няется е^мђ, дх~омъ і^ и'стиною достои'тъ кла'нятися”
|
|
25
|
25
|
|
Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Οἶδα ὅτι Μεσίας ἔρχεται- ὁ λεγόμενος χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα.
|
Гл~а е^мђ жена`, вњм'ы, ја%ко месїа прїидеT гл~емыи` х~с, е^гда то'й прїидетъ, въꙁвњститъ наM вс^я”
|
|
26
|
26
|
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.
|
Гл~а е'й і^с~. а'зъ е^смь гл~яи` с тобою”
|
|
27
|
27
|
|
Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπεν, Τί ζητεῖς; ἤ, Τί λαλεῖς μετ’ αὐτῆς;
|
И$ тогда` прїидо'шя оу^ченицы е^го, и^ чюжDахђся ја%ко съ жено'ю гл~аше. никтоже б^о рече чесо' и%щеши, и^ли чт^о гл~еши с нею';
|
|
28
|
28
|
|
Ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνή, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις,
|
ѓ^стави же водоно'съ свой жена`, і^ и'де въ г'раD, и^ гл~а чл~комъ.
|
|
29
|
29
|
|
Δεῦτε, ἴδετε ἄνθρωπον, ὃς εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ χριστός;
|
прїдњте, и^ видите чл~ка, и^же рече м^и вс^я е^ли'ка сътворихъ. е^да то'й еs х~с;
|
|
30
|
30
|
|
Ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.
|
и^зыдоша же и%з града, и^ грядя'хђ к немђ”
|
|
31
|
31
|
|
Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταί, λέγοντες, Ῥαββί, φάγε.
|
МежDђ же симъ, моля'хђ е^го оу^чн~цы е^го, гл~юще, ра'вви, ја%жDъ”
|
|
32
|
32
|
|
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
|
ѓ%н же рече и^мъ. а^зъ бра'ш#но и%маM ја%сти, е^гоже в^ы не вњ'сте”
|
|
33
|
33
|
|
Ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους, Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν;
|
Гл~ахђ же оу^чн~цы к# себᲇ. е^да кт^о принесе е^мђ ја%сти;
|
|
34
|
34
|
|
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν, ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον.
|
гл~а и^мъ і^с~. мое` бра'шно е^сть, да сᲆтворю во'лю пославшаго м^я, и^ съвершђ дњ'ло е^го”
|
|
35
|
35
|
|
Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι Ἔτι τετράμηνός ἐστιν, καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; Ἰδού, λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς θερισμὸν ἤδη.
|
не вы` л^и гл~ете, ја%ко е^ще четы'ри мњсяци сђть, и^ жатва прїидетъ; с^е гл~ю вамъ, възведњте ѓ%чи ваши, и^ ви'дите ни'вы, ја%ко пла'вы сђть к# жа'твњ оу^же.
|
|
36
|
36
|
|
Καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει, καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον· ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων.
|
и^ жняи`, м#здђ` прїе'млетъ. и^ събира'етъ плоD в# животᲆ вњ'чныи, да сњаи` в#кђпњ радђется и' жняи`.
|
|
37
|
37
|
|
Ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ὁ ἀληθινός, ὅτι Ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων, καὶ ἄλλος ὁ θερίζων.
|
ѓ^ семъ б^о сло'во е^сть и^стинное, ја^ко и%нъ еs сњ'аи`, і^ и'нъ е^сть жняи`.
|
|
38
|
38
|
|
Ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασιν, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε.
|
а^зъ послахᲆ в^ы жати, и^дњже в^ы не трђди'стеся. и^нїи трђди'шася, и^ в^ы в# трђдъ иX в#нидо'сте”
|
|
39
|
39
|
|
Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαρειτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς μαρτυρούσης ὅτι Εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα.
|
эT града же ᲄого мно'ѕи вњ'роваша во'нь эT самарянъ, за' слово женњ свњдњтельствђющи. ја%ко рече` м^и вс^я е^ли'ка сътворихъ”
|
|
40
|
40
|
|
Ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ’ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας.
|
Є$гда же прїидо'ша к немђ самаря'не, моля'хђ е^го дабы` пребылъ оу^ ниX. и^ пребысть т^ђ два` дн~и.
|
|
41
|
41
|
|
Καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ,
|
и^ мно'го па'че вњ'роваша ꙁа' слово е^го”
|
|
42
|
42
|
|
τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου, ὁ χριστός.
|
Женњ ж'е гл~ахђ, ја%ко не ктомђ за твою бесњ'дђ вњ'рђемъ. сами б^о слы'шахомъ. и^ вњмы, ја%ко се'й е^сть въи%стинђ сп~съ мирђ х~с”
|
|
43
|
43
|
|
Μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
По двоюy дн~ю и^зыде эTтђдђ, і^ иде в# галилею.
|
|
44
|
44
|
|
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει.
|
самъ б^о і^с~ свњдњтельствоваше, ја%ко пррoкъ въ свое^мъ эTч~ьстви чьсти не и%мат#.
|
|
45
|
45
|
|
Ὅτε οὖν ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐδέξαντο αὐτὸν οἱ Γαλιλαῖοι, πάντα ἑωρακότες ἃ ἐποίησεν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ· καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦλθον εἰς τὴν ἑορτήν.
|
е^гда же прїиде в галиле'ю, прїа'шя е^го галиле'ане, вс^я видњв#ше, ја%же сътвори` въ і^е^рsли'мњхъ в# пра'зDникъ. и^ тїи б^о прїидо'шя в# пра'зDникъ”
|
|
46
|
46
|
|
Ἦλθεν οὖν πάλιν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἐποίησεν τὸ ὕδωρ οἶνον. Καὶ ἦν τις βασιλικός, οὗ ὁ υἱὸς ἠσθένει ἐν Καπερναούμ.
|
Прїиде же пакы і^с~ в# ка'нђ галилеи^скђ, и^дњже сътвори` во'дђ в# вино`” И/ б^њ нњ'кїи цр~евъ мђж'ъ, е^гоже сн~ъ боляше в# капернаоу^мњ
|
|
47
|
47
|
|
Οὗτος ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ἥκει ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἀπῆλθεν πρὸς αὐτόν, καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν· ἔμελλεν γὰρ ἀποθνῄσκειν.
|
се'й слы'шавᲆ ја%ко і^с~ прїиде эT і^оу^де'а в# галиле'ю, и%де к немђ, и^ моля'ше е^го, да снидетъ і^ и'сцњлитъ сн~а е^го. хотяше б^о оу^мрети”
|
|
48
|
48
|
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν, Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε.
|
Рече оу^бо і^с~ к# немђ. а^ще зна'менїи и^ чюдесъ не ви'дите, не и'мате вњ'ровати”
|
|
49
|
49
|
|
Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός, Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου.
|
Гл~а к# немђ цр~ев# мђжъ. г~и, сни'ди прежDе даже не оу%мретъ ѓ^троча мое`”
|
|
50
|
50
|
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Πορεύου· ὁ υἱός σου ζῇ. Καὶ ἐπίστευσεν ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπορεύετο.
|
Гл~а е^мђ і^с~. и^ди`, сн~ъ твой жи'въ еs. и^ вњ'рова чл~къ словеси` е^же рече е^мђ і^с~, і^ и^дя'ше”
|
|
51
|
51
|
|
Ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος, οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἀπήντησαν αὐτῷ, καὶ ἀπήγγειλαν λέγοντες ὅτι Ὁ παῖς σου ζῇ.
|
А$бїе же в#ходя'щђ е^мђ, с^е раби` е^го срњто'ша е^го. и^ въꙁвњсᲄи'ша е^мђ гл~юще, ја%ко сн~ъ твой живъ еs”
|
|
52
|
52
|
|
Ἐπύθετο οὖν παρ’ αὐτῶν τὴν ὥραν ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχεν. Καὶ εἶπον αὐτῷ ὅτι Χθὲς ὥραν ἑβδόμην ἀφῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός.
|
Въпрашаше оу^бо эT нихᲆ часᲆ, в коᲄо'ры= бо'ле е^мђ бысᲄь, и^ рњшя е^мђ. ја%ко вчера` в# чаs сеDмыи, ѓ^стави е^го ѓ%гнь”
|
|
53
|
53
|
|
Ἔγνω οὖν ὁ πατὴρ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ὁ υἱός σου ζῇ· καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη.
|
Разђмњ же эTц~ъ, ја%кото'й б^њ часъ, во'ньже рече е^мђ і^с~, ја^ко сн~ъ твой живъ е^сть. и^ вњ'рова самъ. и^ ве'сь домъ е^го”
|
|
54
|
54
|
|
Τοῦτο πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
Се^ пакы в#то'рое зна'менїе сътвори` і^с~, пришедъ эT і^оу^де'а въ галиле'ю”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.