|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας, τῆς Τιβεριάδος.
|
По сихъ и'де і^с~ на ѓ'нъ полᲆ мо'ря галиле'а тиверїа'дъскы,
|
|
2
|
2
|
|
Καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἑώρων αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων.
|
и^ по неM и^дяше наро'дъ мно'г#, ја%ко видяхђ ꙁна'менїа е^го, ја^же творя'ше на недђж'ныX”
|
|
3
|
3
|
|
Ἀνῆλθεν δὲ εἰς τὸ ὄρος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.
|
Вꙁы'де же на' горђ і^с~, и^ т^ђ сњдяше съ оу^чн~кы свои'ми”
|
|
4
|
4
|
|
Ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ Πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.
|
Бњ же бли'ꙁъ па'сха, пра'ꙁнDикъ жидо'вскыи”
|
|
5
|
5
|
|
Ἐπάρας οὖν ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτόν, λέγει πρὸς τὸν Φίλιππον, Πόθεν ἀγοράσομεν ἄρτους, ἵνα φάγωσιν οὗτοι;
|
ВъꙁвеD оу^бо і^с~ ѓ%чи, и^ видњ ја%ко мно'гъ народъ грядетъ к# немђ, гл~а к# фїли'п#пђ чимъ кђ'пимъ хлњ'бы, да ја%дяT сїи;
|
|
6
|
6
|
|
Τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν· αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν.
|
се'же гл~аше и^скђша'а е^го. сам# б^о вњ'дяше, чт^о хо'щетъ сътвори'ти”
|
|
7
|
7
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ Φίλιππος, Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς, ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τι λάβῃ.
|
эTвњща` е^мђ фили'ппъ. двњма сто'ма пњ'няѕь хлњбы не довлњюT и^мъ, да ко'жDо иX ма'ло чт^о прїимеT”
|
|
8
|
8
|
|
Λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου,
|
Гл~а е^мђ е^ді'нъ эT оу^чн~къ е^го, а^ндрња' братъ симона петра.
|
|
9
|
9
|
|
Ἔστιν παιδάριον ἓν ὧδε, ὃ ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους;
|
е^сть ѓ^трочищъ зд^њ е^ді'нъ, и^же и'мать пять хлњбъ ја%чме'ннњхъ, и^ дв^њ ры'бњ. но сїи что сђть в сели'ко;
|
|
10
|
10
|
|
Εἶπεν δὲ ὁ Ἰησοῦς, Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. Ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. Ἀνέπεσον οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ πεντακισχίλιοι.
|
рече же і^с~, сътвори'те чл~кы въꙁлежти” Бњ же трава` мно'га на мњ'стњ. въꙁлеже оу^бо мђжїи числомᲆ ја%ко пять ты'сящь”
|
|
11
|
11
|
|
Ἔλαβεν δὲ τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς, καὶ εὐχαριστήσας διέδωκεν τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ἀνακειμένοις· ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον.
|
Прїа'тъ же хлњбы і^с~. и^ хвалђ` въꙁдавъ, подастъ оу^чн~комъ, оу^чн~цы же въꙁлежа'щимъ” Та'кожде и^ эT ры'бђ, е^лико хотя'хђ.
|
|
12
|
12
|
|
Ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν, λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται.
|
и^ ја%ко насы'тишася, гл~а оу^чн~комъ своиM. съберњте и^ꙁбыткы оу^крђ'хъ, да не поги'бнетᲆ ничтоже.
|
|
13
|
13
|
|
Συνήγαγον οὖν, καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων, ἃ ἐπερίσσευσεν τοῖς βεβρωκόσιν.
|
събра'ша же, и^ і^сполнишя дв^анадесяте ко'шя оу^крђхъ, эT пяти хлњбъ ја%чме'ннXњ, и^же и^ꙁбы'ша ја%дъшимъ”
|
|
14
|
14
|
|
Οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημεῖον ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον.
|
Чл~цы же видњвше ꙁна'менїе, е^же сътвори` і^с~, гл~ахђ, ја%ко се'и е^сть въи%стинђ пррoкъ. грядыи` в# миръ”
|
|
15
|
15
|
|
Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα, ἀνεχώρησεν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος.
|
І$с~ же раꙁђмњвъ, ја%ко хотятъ прїити`, да въсхи'тятъ е^го, и^ сътворяT е^го цр~я, эTи'де паки в# го'рђ е^ді'н#”
|
|
16
|
16
|
|
Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν,
|
ЈА/ко поꙁдњ бысть, снидошя оу^ченицы е^го на' море.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον, ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ. Καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει, καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς.
|
і^ влњѕо'шя в корабль, и^ і^дя'хђ на ѓ'нъ полъ моря в# капернаоу'мъ. и^ тм^а а%бїе бысть, и^ не ё& б^њ пришелъ к нимъ і^с~”
|
|
18
|
18
|
|
Ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διηγείρετο.
|
Мо'ре же вњтрђ ве'лїю ды'хающђ, въꙁ#двиꙁа'шеся.
|
|
19
|
19
|
|
Ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα, θεωροῦσιν τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον· καὶ ἐφοβήθησαν.
|
гребше же ја%ко стадїи двадесятъ и^ пять, и^л^и тридесяте, оу^ꙁрњша і^с~а ходяща по' морю, и^ блиZ корабля` бывша, оу^боа'шяся”
|
|
20
|
20
|
|
Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.
|
ѓ%н# же гл~а и^мъ, а^ꙁъ е^смь, не бо'йтеся.
|
|
21
|
21
|
|
Ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον· καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον.
|
хотя'хђ же прїа'ти е^го в# кора'бль, и^ абїе корабль бысть на ꙁемли, в нюже и^дя'хђ”
|
|
22
|
22
|
|
Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης, ἰδὼν ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἓν ἐκεῖνο εἰς ὃ ἐνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοιάριον, ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον-
|
Въ оу^трњи же нароD и^же стоя'ше ѓ^б онъ полъ мо'ря, видњвъ ја%ко корабля` и^ного` не бњ` т^ђ, то'кмо е^ді'нъ то'и, во'ньже внидо'ша оу^чн~цы е^го, и^ ја%ко не вни'де съ оу^чн~кы свои'ми і^с~ в кора'бль, н^о е^ді'ни оу^чн~цы е^го и^до'ша”
|
|
23
|
23
|
|
ἄλλα δὲ ἦλθεν πλοιάρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον, εὐχαριστήσαντος τοῦ κυρίου-
|
И$ і'ни прїидо'ша корабли` эT тиверїа'ды, бли'ꙁъ мњста, и^дњже ја^до'ша хлњ'бы, хвалђ` въꙁдавше гв~и”
|
|
24
|
24
|
|
ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοῖα, καὶ ἦλθον εἰς Καπερναούμ, ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν.
|
Є$гда же видᲇша наро'ди, ја^ко і^с~а не бысть т^ђ, ни оу^чн~кы е^го, влᲇзо'шя сами в корабля, и^ прїидо'шя в# капернаоу^мъ, и%щђще і^с~а.
|
|
25
|
25
|
|
Καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς θαλάσσης, εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί, πότε ὧδε γέγονας;
|
и^ ѓ^брᲇтше е^го ѓ^б онъ полъ мо'ря, рњш'а е^мђ. ра'вви, когда ꙁд^њ бысть;
|
|
26
|
26
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀλλ’ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε.
|
эTвњща` и^мъ і^с~, и^ рече. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. и%щете мене, не ја%ко видњсте ꙁна'менїе, н^о ја%ко ја^до'сте хлᲇ'бы, и насы'тистеся”
|
|
27
|
27
|
|
Ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑμῖν δώσει· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν, ὁ θεός.
|
Дᲇ'лаите не бра'шно ги'блющее, н^о бра'шно пребыва'ющее въ животњ вњчнемъ, е^же сн~ь члчsкїи вамᲆ дасть. сего б^о эTц~ь ꙁна'мена б~ъ”
|
|
28
|
28
|
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Τί ποιῶμεν, ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ;
|
Рњша же к# немђ. чт^о сътворимъ, да дњ'лаемъ дњ'ла бж~їа;
|
|
29
|
29
|
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ, ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος.
|
эTвњща` і^с~, и^ рече и^мъ. с^е е^сть дњло бж~їе, да вњрђете в# то'и, е^гоже посла` ѓ%нъ”
|
|
30
|
30
|
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ, Τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; Τί ἐργάζῃ;
|
Рњша же е^мђ. ко'е оу^бот^ы твориши ꙁна'менїе, да ви'димъ и^ вњрђ и^меM тебњ; чт^о дњ'лаеши;
|
|
31
|
31
|
|
Οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθώς ἐστιν γεγραμμένον, Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν.
|
эTц~ы наши ја%дошя ма'ннђ в# пђсᲄы'ни, ја^коже е^сть пи'сано хлњбъ с# нб~се` дастъ и^мъ ја%сти”
|
|
32
|
32
|
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· ἀλλ’ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν.
|
Рече оу^бо и^мъ і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ” не мољ=сїи дастъ вамъ хлњб# с# нб~се`, но эTц~ь мой дастъ вамъ хлњба и'стиннаго с нб~се`”
|
|
33
|
33
|
|
Ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.
|
Хлњбъ бо бж~їи е^сть сходяи` с# нб~се`, и^ дааи` живоT ми'рђ”
|
|
34
|
34
|
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον.
|
Рњшя оу^бо к немђ. г~и, всегда` да'ждь намъ хлњбъ се'и”
|
|
35
|
35
|
|
Εἶπεν δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ· καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε.
|
Реq же и^мъ і^с~” А/зъ е^смь хлњбъ животныи. грядыи` къ мнњ, не и'мать в#ꙁалка'тися. и^ вњрђаи` в м^я, не и'мать в#жада'тися никогдаже.
|
|
36
|
36
|
|
Ἀλλ’ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με, καὶ οὐ πιστεύετε.
|
н^о рњхъ ваM, ја%ко и^ видњ'сте м^я, и^ не вњ'рђете”
|
|
37
|
37
|
|
Πᾶν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει· καὶ τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω.
|
Все е^же дастъ ми эTц~ь, къ мнњ прїидеT. и^ грядђщаго къ мнњ не и^жDенђ во'нъ”
|
|
38
|
38
|
|
Ὅτι καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με.
|
ЈА/ко снидохъ с нб~се, не да творю во'лю мою`, н^о во'лю посла'вшаго мя эTц~а”
|
|
39
|
39
|
|
Τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέν μοι, μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
Се же е^сть во'ля посла'в#шаго м^я эTц~а, да вс^е е^же дастᲆ м^и, не погђблю эT него, н^о въскрешђ е& в# послDњнїи дн~ь”
|
|
40
|
40
|
|
Τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτόν, ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
Се' же е^сть воля посла'вшаго м^я, да всякъ видяи` сн~а, и^ вњрђа в него, и%мать животъ вњчныи, и^ въскрешђ е^го а^зъ в# послњднїи дн~ь”
|
|
41
|
41
|
|
Ἐγόγγυζον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι εἶπεν, Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.
|
Роптахђ оу^бо і^оу^де'е ѓ^ немъ, ја%ко рече, а%ꙁъ е^смъ хлњбъ съшедыи` с# нб~се`.
|
|
42
|
42
|
|
Καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Ἰωσήφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; Πῶς οὖν λέγει οὗτος ὅτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα;
|
и^ гл~ахђ, не се'й л^и е^сть і^с~ сн~ъ і^ѓ'сифовъ. е^мђже м^ы зна'емъ эTц~а и^ мт~ре; ка'ко оу^бо гл~етъ се'й. ја^ко с нб~се снидоX;
|
|
43
|
43
|
|
Ἀπεκρίθη οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Μὴ γογγύζετε μετ’ ἀλλήλων.
|
эTвњща` оу^бо і^с~, и^ рече и^мъ. не роп#щи'те междђ собою.
|
|
44
|
44
|
|
Οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
Никтоже можетъ прїи`ти къ мнњ`, а^ще не эTц~ъ посла'выи` м^я привлечеT е^го, и^ а^зъ вᲆскрешђ е^го в# послDњнїи дн~ъ”
|
|
45
|
45
|
|
Ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις, Καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ θεοῦ. Πᾶς οὖν ὁ ἀκούων παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθών, ἔρχεται πρός με.
|
Є$сᲄь пи'сано въ пррoцњхъ. и^ бђ'дђтъ вси оу^че'ни б~ђ” Всякъ слы'шавыи` эT ѓ^ц~а и^ навы'къ, прїидетъ къ мнњ.
|
|
46
|
46
|
|
Οὐχ ὅτι τὸν πατέρα τις ἑώρακεν, εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ θεοῦ, οὗτος ἑώρακεν τὸν πατέρα.
|
не ја%ко эTц~а видњлъ еs кто`, то'кмо сыи эT б~а, сїй видњ эTц~а”
|
|
47
|
47
|
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, ἔχει ζωὴν αἰώνιον.
|
А$ми'нь а^миn гл~ю вамъ. вњрђаи` в м^я, и%мать живота вњ'чнаго”
|
|
48
|
48
|
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς.
|
А/зъ е^смь хлњбъ живо'тныи.
|
|
49
|
49
|
|
Οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἀπέθανον.
|
эTц~ы ваши ја^до'шя ма'ннђ в# пђстыни, и^ оу^мро'ша”
|
|
50
|
50
|
|
Οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ.
|
Се'й е^сть хлњбᲆ сходяи` с нб~се`, да а'ще кто` эT него ја%сть, не оу^мретъ”
|
|
51
|
51
|
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν, ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μου ἐστίν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς.
|
А$зъ е^смь хлњбᲆ живот#ныи, и^же съше'дыи с# нб~се. а^ще кто` снњсть эT хлњба сего, живъ бђ'детᲆ въ вњкы. и^ хлњбъ е^гоже а^зъ дамᲆ, плоть моа е^сть. ю^же а^зъ дахъ за живо'тъ ми'ра”
|
|
52
|
52
|
|
Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν;
|
пря'хђ же ся межDђ собою жи'дове гл~юще. ка'ко мо'жетъ се'й намъ дати плоть свою ја%сти;
|
|
53
|
53
|
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς.
|
рече же и^мъ і^с~, а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. а^ще не снњсте плоти сн~а чл~ческаго, и^ пїе'те кро'вь е^го, живота не и^мате в# себњ”
|
|
54
|
54
|
|
Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
ЈА/дыи` мою` пло'ть, и^ пїаи` мою кро'въ, и%мать животъ вњ'чныи. и^ а^зъ въскр~шђ е^го в# послDњнїи дн~ь”
|
|
55
|
55
|
|
Ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστιν βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστιν πόσις.
|
Плоть б^о моа` и%стинно еs бра'шно, и^ кровь моа` и%сᲄинно еs пи'во”
|
|
56
|
56
|
|
Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
|
ЈА/дыи` мою плоть, и^ пїаи` мою кроv, въ мнњ пребыва'етъ, и^ а^ꙁъ в неM”
|
|
57
|
57
|
|
Καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατήρ, κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα· καὶ ὁ τρώγων με, κἀκεῖνος ζήσεται δι’ ἐμέ.
|
ЈА/коже посла` м^я живы'и эTц~ъ. и^ а^зъ жи'вђ эTц~а ради. и' ја%дыи` м^я, и^ то'й, живъ бђ'детъ мене ради.
|
|
58
|
58
|
|
Οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες ὑμῶν τὸ μάννα, καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
|
се'й е^сть хлњбъ сᲆше'дыи` с нб~се`. не ја^коже ја%дошя эTц~ы ваши ма'ннђ, и^ оу^мро'ша. ја%дыи` хлњбъ се'й, жи'въ бђ'детъ въ вᲇкы”
|
|
59
|
59
|
|
Ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καπερναούμ.
|
Сїа рече на с'онмищи оу^ча в капернаоу^мњ”
|
|
60
|
60
|
|
Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπον, Σκληρός ἐστιν οὗτος ὁ λόγος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;
|
Мно'ѕи оу^бо слы'шав#ше эT оу^чн~къ е^го, рњшя. жестоко е^сть сло'во с^е, и^ кто мо'жетъ е^го послђшати;
|
|
61
|
61
|
|
Εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει;
|
вњдыи же і^с~ в себњ ја%ко ро'пщђтъ ѓ^ семъ оу^чн~цы е^го, рече иM. се` ли в^ы бла'ꙁнитъ;
|
|
62
|
62
|
|
Ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον;
|
а^ще оу^бо оу^ѕрите сн~а члчsкаго вᲆсходя'ща и^дњже б^њ пре'жде;
|
|
63
|
63
|
|
Τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν.
|
дх~ь е^сть и^же ѓ^живля'етъ, плоть не по'лꙁђетъ ничтоже. гл~ы ја%же а^ꙁъ гл~ахъ вамᲆ, дх~ь сђть и^ животъ сђть.
|
|
64
|
64
|
|
Ἀλλ’ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾜδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς, τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες, καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν.
|
н^о сђть эT васᲆ нњцїи, и^же не вњ'рђютъ” Вњдяше б^о и^скони і^с~. кт^о сђть невᲇрђющеи`, и^ кт^о е^сть предааи` е^го”
|
|
65
|
65
|
|
Καὶ ἔλεγεν, Διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός μου.
|
И$ гл~аше, сего ради рњхъ вамъ, ја%ко никтоже мо'жетъ прїити` ко мнњ, а^ще не бђ'деT е^мђ дано эT ѓ^ц~а мое^го”
|
|
66
|
66
|
|
Ἐκ τούτου πολλοὶ ἀπῆλθον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν.
|
эT сего мно'ѕи эT оу^чн~къ е^го и^до'шя в#спять, и^ ктомђ не хожDах'ђ с нимъ”
|
|
67
|
67
|
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα, Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;
|
Рече же і^с~ ѓ^бњманадесяте. е^д^а и^ в^ы хо'щете и^ти`;
|
|
68
|
68
|
|
Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; Ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις.
|
эTвњща` е^мђ симонъ петръ. г~и, к# къмђ` и%демъ; гл~ы живота` вњчнаго и%маши.
|
|
69
|
69
|
|
Καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος.
|
и^ м^ы вњровахом#, и^ поꙁна'хомъ, ја^кот^ы е^си х~с, сн~ь б~а живаго”
|
|
70
|
70
|
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην, καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν;
|
эTвњща` и^мъ. не а^ꙁ# л^и васъ дванадесяте и^ꙁбрахъ, і^ е^ді'нъ эT васъ дїа'волъ е^сть;
|
|
71
|
71
|
|
Ἔλεγεν δὲ τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτην· οὗτος γὰρ ἔμελλεν αὐτὸν παραδιδόναι, εἷς ὢν ἐκ τῶν δώδεκα.
|
гл~аше же і^оу^дђ си'монова и^скарїѓ'та. се'и б^о хотяше предати е^го, е^ді'нъ сы'и эT ѓ^боюнадесяте”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.