Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Κεφάλαιο 10
Глава́ і҃
1
1
Καὶ λαβόντες οἱ δύο υἱοὶ ᾿Ααρὼν Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ ἕκαστος τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸ θυμίαμα καὶ προσήνεγκαν ἔναντι Κυρίου πῦρ ἀλλότριον, ὃ οὐ προσέταξε Κύριος αὐτοῖς. И҆ взе́мше два̀ сы̑на а҆арѡ̑нѧ, нада́въ и҆ а҆вїꙋ́дъ, кі́йждо свою̀ кади́лницꙋ, вложи́ста въ нѧ̀ ѻ҆́гнь и҆ возложи́ста на́нь ѳѷмїа́мъ, и҆ принесо́ста пред̾ гдⷭ҇а ѻ҆́гнь чꙋ́ждь, є҆гѡ́же не повелѣ̀ и҆́ма гдⷭ҇ь.
2
2
καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς, καὶ ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου. И҆ и҆зы́де ѻ҆́гнь ѿ гдⷭ҇а, и҆ поѧдѐ ѧ҆̀, и҆ оу҆мро́ста пред̾ гдⷭ҇емъ.
3
3
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· τοῦτό ἐστιν, ὃ εἶπε Κύριος λέγων· ἐν τοῖς ἐγγίζουσί μοι ἁγιασθήσομαι καὶ ἐν πάσῃ τῇ συναγωγῇ δοξασθήσομαι. καὶ κατενύχθη ᾿Ααρών. И҆ речѐ мѡѷсе́й ко а҆арѡ́нꙋ: сїѐ є҆́сть, є҆́же речѐ гдⷭ҇ь, гл҃ѧ: въ приближа́ющихсѧ мнѣ̀ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ и҆ во все́мъ со́нмѣ просла́влюсѧ. И҆ оу҆мили́сѧ а҆арѡ́нъ.
4
4
καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς τὸν Μισαδάη καὶ τὸν ᾿Ελισαφάν, υἱοὺς ᾿Οζιήλ, υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς ᾿Ααρών, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· προσέλθατε καὶ ἄρατε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἔξω τῆς παρεμβολῆς. И҆ призва̀ мѡѷсе́й мїсаи́ла и҆ є҆лїсафа́на, сы́ны ѻ҆зїи́лєвы, сы́ны бра́та ѻ҆тца̀ а҆арѡ́нѧ, и҆ речѐ и҆̀мъ: пристꙋпи́те и҆ возми́те бра́тїй свои́хъ ѿ лица̀ ст҃ы́хъ внѣ̀ полка̀.
5
5
καὶ προσῆλθον καὶ ᾖραν αὐτοὺς ἐν τοῖς χιτῶσιν αὐτῶν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, ὃν τρόπον εἶπε Μωυσῆς. И҆ пристꙋпи́ша, и҆ взѧ́ша и҆̀хъ въ ри́захъ и҆́хъ, (и҆ и҆знесо́ша) внѣ̀ полка̀, ꙗ҆́коже речѐ мѡѷсе́й.
6
6
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοὺς καταλελειμμένους· τὴν κεφαλὴν ὑμῶν οὐκ ἀποκιδαρώσετε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν οὐ διαρρήξετε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἔσται θυμός· οἱ δὲ ἀδελφοὶ ὑμῶν πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ κλαύσονται τὸν ἐμπυρισμόν, ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ Κυρίου. И҆ речѐ мѡѷсе́й ко а҆арѡ́нꙋ и҆ є҆леаза́рꙋ и҆ і҆ѳама́рꙋ, сынѡ́мъ є҆гѡ̀ ѡ҆ста́вшымсѧ: гла́въ ва́шихъ не ѿкрыва́йте и҆ ри́зъ ва́шихъ не раздира́йте, да не оу҆́мрете, и҆ на ве́сь со́нмъ бꙋ́детъ гнѣ́въ: бра́тїѧ же ва́шѧ ве́сь до́мъ і҆и҃левъ да пла́чꙋтсѧ запале́нїѧ, и҆́мже запали́шасѧ ѿ гдⷭ҇а:
7
7
καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε· τὸ ἔλαιον γὰρ τῆς χρίσεως τὸ παρὰ Κυρίου ἐφ᾿ ὑμῖν. καὶ ἐποίησαν κατὰ τὸ ρῆμα Μωυσῆ. и҆ и҆з̾ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ не и҆сходи́те, да не оу҆́мрете: є҆ле́й бо пома́занїѧ, и҆́же ѿ гдⷭ҇а, на ва́съ є҆́сть. И҆ сотвори́ша по словесѝ мѡѷсе́овꙋ.
8
8
Καὶ ἐλάλησε Κύριος τῷ ᾿Ααρών, λέγων· И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко а҆арѡ́нꙋ, гл҃ѧ:
9
9
οἶνον καὶ σίκερα οὐ πίεσθε, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ, ἡνίκα ἐὰν εἰσπορεύησθε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, ἢ προσπορευομένων ὑμῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε (νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν) вїна̀ и҆ сїке́ра не пі́йте, ты̀ и҆ сы́нове твоѝ съ тобо́ю, є҆гда̀ вхо́дите въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, и҆лѝ пристꙋпа́ющымъ ва́мъ ко ѻ҆лтарю̀, да не оу҆́мрете: (и҆ бꙋ́детъ сїѐ) зако́ннѡ вѣ́чнѡ въ ро́ды ва́шѧ:
10
10
διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων καὶ τῶν βεβήλων, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν. ѿлꙋчи́ти междꙋ̀ вещмѝ ст҃ы́ми и҆ междꙋ̀ скверна́выми, и҆ междꙋ̀ нечи́стыми и҆ междꙋ̀ чи́стыми,
11
11
καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἅπαντα τὰ νόμιμα, ἃ ἐλάλησε Κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρὸς Μωυσῆ. и҆ оу҆стро́ити сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ всѧ̑ закѡ́ннаѧ, ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь къ ни̑мъ рꙋко́ю мѡѷсе́овою.
12
12
Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς καταλειφθέντας· λάβετε τὴν θυσίαν τὴν καταλειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, καὶ φάγεσθε ἄζυμα παρὰ τὸ θυσιαστήριον· ἅγια ἁγίων ἐστί. И҆ речѐ мѡѷсе́й ко а҆арѡ́нꙋ, и҆ є҆леаза́рꙋ и҆ і҆ѳама́рꙋ, сынѡ́мъ є҆гѡ̀ ѡ҆ста́вшымсѧ: возми́те же́ртвꙋ ѡ҆ста́вшꙋюсѧ ѿ прино́сѡвъ гдⷭ҇нихъ и҆ ꙗ҆ди́те ѡ҆прѣсно́ки оу҆ ѻ҆лтарѧ̀: ꙗ҆́кѡ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть:
13
13
καὶ φάγεσθε αὐτὴν ἐν τόπῳ ἁγίῳ· νόμιμον γάρ σοί ἐστι, καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου τοῦτο ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· οὕτω γὰρ ἐντέταλταί μοι. и҆ ꙗ҆ди́те ѧ҆̀ на мѣ́стѣ свѧ́тѣ: зако́нно бо тебѣ̀ є҆́сть, и҆ зако́нно сынѡ́мъ твои̑мъ сїѐ ѿ прино́сѡвъ гдⷭ҇нихъ: си́це бо мѝ заповѣ́да гдⷭ҇ь:
14
14
καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος φάγεσθε ἐν τόπῳ ἁγίῳ, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ὁ οἶκός σου μετὰ σοῦ· νόμιμον γὰρ σοὶ καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου ἐδόθη ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. и҆ грꙋ̑ди оу҆ча́стїѧ и҆ ра́мо оу҆ча́стїѧ ꙗ҆ди́те на мѣ́стѣ свѧ́тѣ ты̀ и҆ сы́нове твоѝ, и҆ до́мъ тво́й съ тобо́ю: зако́ннѡ бо тебѣ̀, и҆ зако́ннѡ сынѡ́мъ твои̑мъ даде́сѧ ѿ же́ртвъ спасе́нїи сынѡ́въ і҆и҃левыхъ:
15
15
τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος ἐπὶ τῶν καρπωμάτων τῶν στεάτων προσοίσουσιν, ἀφόρισμα ἀφορίσαι ἔναντι Κυρίου· καὶ ἔσται σοι καὶ τοῖς υἱοῖς σου καὶ ταῖς θυγατράσι σου μετὰ σοῦ νόμιμον αἰώνιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. ра́мо оу҆ча́стїѧ и҆ грꙋ̑ди оу҆ча́стїѧ въ прино́сѣхъ тꙋ́чныхъ да принесꙋ́тъ, оу҆ча́стїе є҆́же приноси́ти пред̾ гдⷭ҇а: и҆ да бꙋ́детъ тебѣ̀ и҆ сынѡ́мъ твои̑мъ и҆ дще́ремъ твои̑мъ съ тобо́ю зако́ннѡ вѣ́чнѡ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю.
16
16
Καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας ζητῶν ἐξεζήτησε Μωυσῆς. καὶ ὅδε ἐνεπεπύριστο· καὶ ἐθυμώθη Μωυσῆς ἐπὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν τοὺς καταλελειμμένους, λέγων· И҆ козла̀, и҆́же грѣха̀ ра́ди, взыскꙋ́ѧ взыска̀ мѡѷсе́й: и҆ се́й сожже́нъ бѧ́ше. И҆ разгнѣ́васѧ мѡѷсе́й на є҆леаза́ра и҆ і҆ѳама́ра, сы́ны а҆арѡ̑ни ѡ҆ста́вльшыѧсѧ, глаго́лѧ:
17
17
διατί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ; ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστί, τοῦτο ἔδωκεν ὑμῖν φαγεῖν, ἵνα ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆς συναγωγῆς καὶ ἐξιλάσησθε περὶ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου· почто̀ не снѣдо́сте на мѣ́стѣ свѧ́тѣ, є҆́же грѣха̀ ра́ди; ꙗ҆́кѡ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть, сїѐ дадѐ ва́мъ ꙗ҆́сти, да ѿи́мете грѣ́хъ со́нма и҆ помо́литесѧ ѡ҆ ни́хъ пред̾ гдⷭ҇емъ:
18
18
οὐ γὰρ εἰσήχθη τοῦ αἵματος αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον· κατὰ πρόσωπον ἔσω φάγεσθε αὐτὸ ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὃν τρόπον μοι συνέταξε Κύριος. не внесе́сѧ бо ѿ кро́ве є҆гѡ̀ въ ст҃о́е: пред̾ лице́мъ внꙋ́трь да ꙗ҆́сте є҆̀ на мѣ́стѣ свѧ́тѣ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ мнѣ̀ гдⷭ҇ь.
19
19
καὶ ἐλάλησεν ᾿Ααρὼν πρὸς Μωυσῆν, λέγων· εἰ σήμερον προσαγηόχασι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ συμβέβηκέ μοι τοιαῦτα· καὶ φάγομαι τὰ περί τῆς ἁμαρτίας σήμερον, μὴ ἀρεστὸν ἔσται Κυρίῳ; И҆ речѐ а҆арѡ́нъ къ мѡѷсе́ю, глаго́лѧ: а҆́ще дне́сь принесо́ша ꙗ҆̀же грѣха̀ ра́ди своегѡ̀ и҆ всесожже́нїѧ своегѡ̀ пред̾ гдⷭ҇а, и҆ слꙋчи́шасѧ мнѣ̀ сицева̑ѧ, и҆ снѣ́мъ, ꙗ҆̀же грѣха̀ ра́ди, дне́сь, є҆да̀ оу҆го́дно бꙋ́детъ гдⷭ҇ꙋ;
20
20
καὶ ἤκουσε Μωυσῆς, καὶ ἤρεσεν αὐτῷ. И҆ слы́ша мѡѷсе́й, и҆ оу҆го́дно є҆мꙋ̀ бы́сть.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.