|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἔντειλαι ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ὁλοκαυτώσεως· αὐτὴ ἡ ὁλοκαύτωσις ἐπὶ τῆς καύσεως αὐτῆς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ, καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου καυθήσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐ σβεσθήσεται. | дꙋша̀ ꙗ҆́же а҆́ще согрѣши́тъ, и҆ презрѣ́въ пре́зритъ за́пѡвѣди гдⷭ҇нѧ, и҆ солже́тъ къ дрꙋ́гꙋ ѡ҆ вда́нїи, и҆лѝ ѡ҆ ѻ҆́бщинѣ, и҆лѝ ѡ҆ хище́нїи, и҆лѝ преѡби́дѣ чи́мъ бли́жнѧго, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐνδύσεται ὁ ἱερεὺς χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελὲς λινοῦν ἐνδύσεται περὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἀφελεῖ τὴν κατακάρπωσιν, ἣν ἂν καταναλώσῃ τὸ πῦρ, τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ παραθήσει αὐτὸ ἐχόμενον τοῦ θυσιαστηρίου. | и҆лѝ ѡ҆брѣ́те погꙋбле́ное, и҆ солже́тъ ѡ҆ не́мъ, и҆ клене́тсѧ въ непра́вдꙋ ѡ҆ є҆ди́нѣмъ ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же а҆́ще сотвори́тъ человѣ́къ ꙗ҆́кѡ согрѣши́ти въ ни́хъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐνδύσεται στολὴν ἄλλην, καὶ ἐξοίσει τὴν κατακάρπωσιν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν. | и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ согрѣши́тъ и҆ престꙋ́питъ, и҆ ѿда́стъ похище́ное, є҆́же похи́ти, и҆лѝ ѻ҆би́дꙋ, є҆́юже преѡби́дѣ, и҆лѝ вда́нїе, є҆́же вдано̀ бы́сть є҆мꙋ̀, и҆лѝ поги́бшее, є҆́же ѡ҆брѣ́те: |
|
5
|
5
|
| καὶ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καυθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ οὐ σβεσθήσεται, καὶ καύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ξύλα τὸ πρωΐ πρωΐ· καὶ στοιβάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ στέαρ τοῦ σωτηρίου· | ѿ всѧ́кїѧ ве́щи, є҆ѧ́же ра́ди клѧ́сѧ въ непра́вдꙋ, и҆ да ѿда́стъ са́мое то̀ и҆́стое, и҆ пѧ́тꙋю ча́сть свою̀ приложи́тъ ктомꙋ̀: є҆гѡ́же є҆́сть, томꙋ̀ да ѿда́стъ, въ ѻ҆́ньже де́нь ѡ҆бличи́тсѧ: |
|
6
|
6
|
| καὶ πῦρ διὰ παντὸς καυθήσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, οὐ σβεσθήσεται. | и҆ ѡ҆ престꙋпле́нїи свое́мъ да принесе́тъ гдⷭ҇ꙋ ѻ҆вна̀ ѿ ѻ҆ве́цъ непоро́чна, цѣно́ю въ не́мже прегрѣшѝ: |
|
7
|
7
|
| Οὗτος ὁ νόμος τῆς θυσίας, ἣν προσάξουσιν αὐτὴν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν ἔναντι Κυρίου ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου· | и҆ да помо́литсѧ жре́цъ ѡ҆ не́мъ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ ѡ҆ста́витсѧ є҆мꙋ̀ за є҆ди́но ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ и҆ престꙋпѝ въ не́мъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἀφελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς θυσίας σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆς καὶ σὺν παντὶ τῷ λιβάνῳ αὐτῆς τὰ ὄντα ἐπὶ τῆς θυσίας καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίας, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
9
|
9
|
| τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ᾿ αὐτῆς ἔδεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν. | заповѣ́ждь а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, глаго́лѧ: се́й зако́нъ всесожже́нїѧ: сїѐ всесожже́нїе на горѣ́нїи є҆гѡ̀ на ѻ҆лтарѝ всю̀ но́щь до заꙋ́тра, и҆ ѻ҆́гнь ѻ҆лтарѧ̀ да гори́тъ на не́мъ, и҆ не оу҆гаса́етъ: |
|
10
|
10
|
| οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη· μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν, ὥσπερ τὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας. | и҆ да ѡ҆блече́тсѧ жре́цъ въ срачи́цꙋ [Гре́ч.: хїтѡ́нъ.] льнѧ́нꙋ, и҆ надра̑ги льнѧ̑ны да возвлече́тъ на тѣ́ло своѐ, и҆ да и҆знесе́тъ прино́съ, є҆го́же а҆́ще и҆зжже́тъ ѻ҆́гнь всесожже́нїѧ ѿ ѻ҆лтарѧ̀, и҆ да поста́витъ бли́з̾ ѻ҆лтарѧ̀: |
|
11
|
11
|
| πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἁγιασθήσεται. | и҆ да совлече́тъ ри̑зы своѧ̑, и҆ да ѡ҆блече́тсѧ въ ри̑зы и҆́ны, и҆ да и҆знесе́тъ прино́съ внѣ̀ полка̀ на мѣ́сто чи́сто: |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | и҆ ѻ҆́гнь на ѻ҆лтарѝ да гори́тъ на не́мъ и҆ не оу҆гаса́етъ: и҆ да возжже́тъ на не́мъ жре́цъ дрова̀ по всѧ̑ оу҆́тра, и҆ да воскладе́тъ на́нь всесожже́нїе, и҆ да возложи́тъ на́нь тꙋ́къ спасе́нїѧ: |
|
13
|
13
|
| τοῦτο τὸ δῶρον ᾿Ααρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὃ προσοίσουσι Κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν χρίσῃς αὐτόν· τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως εἰς θυσίαν διὰ παντός, τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ δειλινόν. | и҆ ѻ҆́гнь всегда̀ да гори́тъ на ѻ҆лтарѝ, не оу҆гаса́етъ: |
|
14
|
14
|
| ἐπὶ τηγάνου ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται, πεφυραμένην οἴσει αὐτήν, ἑλικτά, θυσίαν ἐκ κλασμάτων, θυσίαν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. | се́й зако́нъ же́ртвы, ю҆́же принесꙋ́тъ сы́нове а҆арѡ̑ни жерцы̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, прѧ́мѡ ѻ҆лтарѧ̀: |
|
15
|
15
|
| ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ποιήσει αὐτήν· νόμος αἰώνιος, ἅπαν ἐπιτελεσθήσεται. | и҆ да во́зметъ ѿ негѡ̀ (жре́цъ) го́рсть мꙋкѝ пшени́чны же́ртвенныѧ съ є҆ле́емъ є҆ѧ̀ и҆ со всѣ́мъ лїва́номъ є҆ѧ̀, сꙋ́щими на же́ртвѣ: и҆ да вознесе́тъ на ѻ҆лта́рь прино́съ въ воню̀ благово́нїѧ, въ па́мѧть є҆ѧ̀ гдⷭ҇ꙋ: |
|
16
|
16
|
| καὶ πᾶσα θυσία ἱερέως ὁλόκαυτος ἔσται καὶ οὐ βρωθήσεται. | ѡ҆ста́вшеесѧ же ѿ неѧ̀ снѣ́стъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀: прѣ̑сна да снѣдѧ́тсѧ въ мѣ́стѣ ст҃ѣ, въ притво́рѣ ски́нїи свидѣ́нїѧ да снѣдѧ́тъ ѧ҆̀: |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | да не и҆спече́тсѧ ква́сна: ча́сть сїю̀ да́хъ и҆̀мъ ѿ прино́сѡвъ гдⷭ҇нихъ: ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть, ꙗ҆́коже є҆́же ѡ҆ грѣсѣ̀, и҆ ꙗ҆́коже є҆́же ѡ҆ престꙋпле́нїи: |
|
18
|
18
|
| λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας· ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἔναντι Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν. | всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ жре́ческъ да снѣдѧ́тъ ю҆̀: зако́ннѡ вѣ́чнѡ въ ро́ды ва́шѧ ѿ принѡ́съ гдⷭ҇нихъ: всѧ́къ, и҆́же а҆́ще прико́снетсѧ и҆̀мъ, ѡ҆ст҃и́тсѧ. |
|
19
|
19
|
| ὁ ἱερεὺς ὁ ἀναφέρων αὐτὴν ἔδεται αὐτήν· ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
20
|
20
|
| πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς ἁγιασθήσεται· καὶ ᾧ ἐὰν ἐπιρραντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἱμάτιον, ὃς ἐὰν ραντισθῇ ἐπ᾿ αὐτό, πλυθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ. | се́й да́ръ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, є҆го́же принесꙋ́тъ гдⷭ҇ꙋ въ де́нь, въ ѻ҆́ньже а҆́ще пома́жеши є҆го̀: десѧ́тꙋю ча́сть мѣ́ры є҆́фї мꙋкѝ пшени́чны въ же́ртвꙋ всегда̀, по́лъ є҆ѧ̀ заꙋ́тра и҆ по́лъ є҆ѧ̀ въ ве́черъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ σκεῦος ὀστράκινον, οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ, συντριβήσεται· ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ, ἐκτρίψει αὐτὸ καὶ ἐκκλύσει ὕδατι. | на сковрадѣ̀ въ є҆ле́и да сотвори́тсѧ, спрѧ́женꙋ да принесе́тъ ю҆̀ витꙋ́ю же́ртвꙋ ѿ оу҆крꙋ́хѡвъ, же́ртвꙋ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ: |
|
22
|
22
|
| πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ. | жре́цъ пома́занный, и҆́же вмѣ́стѡ є҆гѡ̀ ѿ сынѡ́въ є҆гѡ̀, да сотвори́тъ ю҆̀: зако́ннѡ вѣ́чнѡ, всѐ да соверши́тсѧ: |
|
23
|
23
|
| καὶ πάντα τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν ἐὰν εἰσενεχθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, οὐ βρωθήσεται· ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. | и҆ всѧ́ка же́ртва жре́ческа всесожже́нна да бꙋ́детъ и҆ да не снѣ́стсѧ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.