|
Κεφάλαιο 17
|
Глава́ з҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| λάλησον πρός ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριος, λέγων· | глаго́ли а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ и҆ ко всѣ̑мъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѐ сло́во є҆́же заповѣ́да гдⷭ҇ь, гл҃ѧ: |
|
3
|
3
|
| ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἐὰν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς, | человѣ́къ человѣ́къ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆лѝ ѿ прише́лєцъ, и҆̀же прилежа́тъ въ ва́съ, и҆́же а҆́ще зако́летъ телца̀ и҆лѝ ѻ҆́вцꙋ и҆лѝ ко́зꙋ въ полцѣ̀, и҆ и҆́же а҆́ще зако́летъ внѣ̀ полка̀ |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ, ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον Κυρίῳ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτό, ὥστε προσενέγκαι δῶρον τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου, καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα· αἷμα ἐξέχεεν, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς· | и҆ пред̾ двє́ри ски́нїи свидѣ́нїѧ не принесе́тъ, ꙗ҆́коже сотвори́ти є҆̀ во всесожже́нїе и҆лѝ спасе́нїе гдⷭ҇ꙋ прїѧ́тно, въ воню̀ благово́нїѧ: и҆ и҆́же а҆́ще зако́летъ внѣ̀ и҆ пред̾ двє́ри ски́нїи свидѣ́нїѧ не принесе́тъ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ принестѝ да́ръ гдⷭ҇ꙋ пред̾ ски́нїю гдⷭ҇ню: и҆ вмѣни́тсѧ человѣ́кꙋ томꙋ̀ кро́вь: кро́вь пролїѧ́лъ, да потреби́тсѧ дꙋша̀ ѻ҆́на ѿ люді́й свои́хъ: |
|
5
|
5
|
| ὅπως ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν, ὅσας ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοῖς πεδίοις, καὶ οἴσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θύσουσι θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ αὐτά. | ꙗ҆́кѡ да принесꙋ́тъ сы́нове і҆и҃лєвы жє́ртвы своѧ̑, є҆ли̑ки а҆́ще сі́и зако́лютъ на по́ли, и҆ да принесꙋ́тъ ѧ҆̀ ко гдⷭ҇ꙋ къ две́ремъ ски́нїи свидѣ́нїѧ къ жерцꙋ̀, и҆ пожрꙋ́тъ ѧ҆̀ въ же́ртвꙋ спасе́нїѧ гдⷭ҇ꙋ. |
|
6
|
6
|
| καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. | И҆ да возлїе́тъ жре́цъ кро́вь на ѻ҆лта́рь ѡ҆́крестъ пред̾ гдⷭ҇емъ оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ: и҆ да вознесе́тъ тꙋ́къ въ воню̀ благоꙋха́нїѧ гдⷭ҇ꙋ: |
|
7
|
7
|
| καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰς θυσίας αὐτῶν τοῖς ματαίοις, οἷς αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτῶν· νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. | и҆ да не пожрꙋ́тъ ктомꙋ̀ же́ртвъ свои́хъ сꙋ́єтнымъ, и҆̀мже са́ми блꙋдодѣ́йствꙋютъ в̾слѣ́дъ и҆́хъ: зако́нное вѣ́чное бꙋ́детъ ва́мъ въ ро́ды ва́шѧ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν ποιήσῃ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν | И҆ рече́ши къ ни̑мъ: человѣ́къ человѣ́къ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆лѝ ѿ сынѡ́въ прише́лцѡвъ прилежа́щихъ въ ва́съ, и҆́же а҆́ще сотвори́тъ всесожже́нїе и҆лѝ же́ртвꙋ, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ποιῆσαι αὐτὸ τῷ Κυρίῳ, ἐξολοθρευθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и҆ къ две́ремъ ски́нїи свидѣ́нїѧ не принесе́тъ сотвори́ти є҆̀ гдⷭ҇ви, потреби́тсѧ дꙋша̀ та̀ ѿ люді́й свои́хъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς· | И҆ человѣ́къ человѣ́къ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆лѝ ѿ прише́лєцъ прилежа́щихъ въ ва́съ, и҆́же а҆́ще ꙗ҆́стъ всѧ́кꙋю кро́вь, и҆ оу҆твержꙋ̀ лицѐ моѐ на дꙋ́шꙋ ꙗ҆дꙋ́щꙋю кро́вь, и҆ погꙋблю̀ ю҆̀ ѿ люді́й свои́хъ: |
|
11
|
11
|
| ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι, καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται. | занѐ дꙋша̀ всѧ́кїѧ пло́ти кро́вь є҆гѡ̀ є҆́сть, и҆ а҆́зъ да́хъ ю҆̀ ва́мъ оу҆ ѻ҆лтарѧ̀ оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ: кро́вь бо є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ дꙋшѝ оу҆моли́тъ. |
|
12
|
12
|
| διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα, καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα. | Сегѡ̀ ра́ди реко́хъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: всѧ́ка дꙋша̀ ѿ ва́съ да не снѣ́стъ кро́ве, и҆ пришле́цъ прилежа́щїй въ ва́съ да не снѣ́стъ кро́ве. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν, ὃ ἔσθεται, καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ· | И҆ человѣ́къ человѣ́къ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆лѝ ѿ пришлє́цъ прилежа́щихъ въ ва́съ, и҆́же а҆́ще оу҆ло́витъ лови́твꙋ ѕвѣ́рѧ и҆лѝ пти́цꙋ, є҆́же ꙗ҆́стсѧ: пролїе́тъ кро́вь є҆ѧ̀, и҆ покры́етъ ю҆̀ земле́ю: |
|
14
|
14
|
| ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι. καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε, ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι· πᾶς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολοθρευθήσεται. | дꙋша́ бо всѧ́кїѧ пло́ти кро́вь є҆гѡ̀ є҆́сть. И҆ реко́хъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: кро́ве всѧ́кїѧ пло́ти да не снѣ́сте, ꙗ҆́кѡ дꙋша̀ всѧ́кїѧ пло́ти кро́вь є҆гѡ̀ є҆́сть: всѧ́къ ꙗ҆ды́й ю҆̀ потреби́тсѧ: |
|
15
|
15
|
| Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις φάγεται θνησιμαῖον ἢ θηριάλωτον ἐν τοῖς αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοῖς προσηλύτοις, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ καθαρὸς ἔσται. | и҆ всѧ́ка дꙋша̀ ꙗ҆́же ꙗ҆́стъ мертвечи́нꙋ и҆лѝ ѕвѣроѧ́динꙋ, ѿ тꙋзе́мєцъ и҆лѝ ѿ прише́лєцъ, да и҆спере́тъ ри̑зы своѧ̑ и҆ да ѡ҆мы́етъ тѣ́ло водо́ю, и҆ нечи́стъ бꙋ́детъ до ве́чера, по се́мъ же чи́стъ бꙋ́детъ: |
|
16
|
16
|
| ἐὰν δὲ μὴ πλύνῃ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σῶμα μὴ λούσηται ὕδατι, καὶ λήψεται ἀνόμημα αὐτοῦ. | а҆́ще же не и҆спере́тъ ри́зъ свои́хъ, ни ѡ҆мы́етъ тѣ́ла водо́ю, то̀ прїи́метъ беззако́нїе своѐ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.