|
Κεφάλαιο 24
|
Глава́ к҃д
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐλάϊνον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φῶς, καῦσαι λύχνον διὰ παντός. | заповѣ́ждь сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, да во́змꙋтъ тѝ є҆ле́й ѿ ма́сличїѧ чи́стъ и҆сцѣже́нъ въ свѣтѣ́нїе, да гори́тъ свѣти́ло всегда̀, |
|
3
|
3
|
| ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶς· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. | внѣ̀ завѣ́сы въ ски́нїи свидѣ́нїѧ, и҆ возжига́ти бꙋ́дꙋтъ є҆го̀ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ ѿ ве́чера до заꙋ́тра пред̾ гдⷭ҇емъ непреста́ннѡ, зако́ннѡ вѣ́чнѡ въ ро́ды ва́шѧ: |
|
4
|
4
|
| ἐπὶ τῆς λυχνίας τῆς καθαρᾶς καύσετε τοὺς λύχνους ἐναντίον Κυρίου ἕως εἰς τὸ πρωΐ. | на свѣти́лницѣ чи́стѣмъ возжига́ти бꙋ́дете свѣти̑ла пред̾ гдⷭ҇емъ да́же до оу҆́тра. |
|
5
|
5
|
| Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς· | И҆ во́змете мꙋкѝ пшени́чны, и҆ сотворитѐ ѿ неѧ̀ двана́десѧть хлѣ́бѡвъ: двꙋ̀ десѧти́нъ да бꙋ́детъ хлѣ́бъ є҆ди́нъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα, ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου. | и҆ возложи́те и҆̀хъ на два̀ положє́нїѧ, по шестѝ хлѣ́бѡвъ є҆ди́но положе́нїе на трапе́зѣ чи́стѣ пред̾ гдⷭ҇емъ: |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα, καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ. | и҆ возложи́те на є҆ди́но положе́нїе лїва́нъ чи́стъ и҆ со́ль, и҆ да бꙋ́дꙋтъ хлѣ́бы въ па́мѧть предлежа́щыѧ пред̾ гдⷭ҇емъ: |
|
8
|
8
|
| τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προσθήσεται ἔναντι Κυρίου διὰ παντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, διαθήκην αἰώνιον. | въ де́нь сꙋббѡ́ты да предлага́ютсѧ пред̾ гдⷭ҇емъ всегда̀ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, завѣ́тъ вѣ́чный: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστι γὰρ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ, νόμιμον αἰώνιον. | и҆ да бꙋ́дꙋтъ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, и҆ да снѣдѧ́тъ ѧ҆̀ на мѣ́стѣ ст҃ѣ, сꙋ́ть бо ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ: сїѐ и҆̀мъ ѿ же́ртвъ гдⷭ҇ꙋ въ зако́нъ вѣ́чный. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸς γυναικὸς ᾿Ισραηλίτιδος, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς Αἰγυπτίου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τῇ παρεμβολῇ ὁ ἐκ τῆς ᾿Ισραηλίτιδος καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ᾿Ισραηλίτης· | И҆ и҆зы́де сы́нъ жены̀ і҆и҃лтѧныни, и҆ се́й бѣ̀ сы́нъ є҆гѵ́птѧнина въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ: и҆ прѧ́хꙋсѧ въ полцѣ̀ и҆́же ѿ і҆и҃лтѧныни и҆ мꙋ́жъ і҆и҃лтѧнинъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐπονομάσας ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς ᾿Ισραηλίτιδος τὸ ὄνομα κατηράσατο. καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς Μωυσῆν· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Σαλωμεὶθ θυγάτηρ Δαβρεὶ ἐκ τῆς φυλῆς Δάν. | и҆ наре́къ сы́нъ жены̀ і҆и҃лтѧныни и҆́мѧ (гдⷭ҇не) проклѧ̀. И҆ приведо́ша є҆го̀ къ мѡѷсе́ю. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ салѡмі́ѳъ, дще́рь даврі́ина, ѿ пле́мене да́нова. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακὴν διακρῖναι αὐτὸν διὰ προστάγματος Κυρίου. | И҆ вверго́ша є҆го̀ въ темни́цꙋ, разсꙋди́ти ѡ҆ не́мъ повелѣ́нїемъ гдⷭ҇нимъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
14
|
14
|
| ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐπιθήσουσι πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή. | и҆зведѝ клѧ́вшаго внѣ̀ полка̀, и҆ да возложа́тъ всѝ слы́шавшїи рꙋ́цѣ своѝ на главꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ да побїю́тъ є҆го̀ ка́менїемъ ве́сь со́нмъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται Θεόν, ἁμαρτίαν λήψεται· | и҆ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ глаго́ли и҆ рече́ши къ ни̑мъ: человѣ́къ человѣ́къ, и҆́же а҆́ще проклене́тъ бг҃а своего̀, грѣ́хъ прїи́метъ: |
|
16
|
16
|
| ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου, θανάτῳ θανατούσθω· λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ᾿Ισραήλ· ἐάν τε προσήλυτος, ἐάν τε αὐτόχθων, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τελευτάτω. | нарица́ѧй же и҆́мѧ гдⷭ҇не сме́ртїю да оу҆́мретъ: ка́менїемъ да побїю́тъ є҆го̀ ве́сь со́нмъ і҆и҃льскїй: а҆́ще тꙋзе́мецъ, и҆лѝ пришле́цъ, є҆гда̀ нарече́тъ и҆́мѧ гдⷭ҇не, да оу҆́мретъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν πατάξῃ ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω. | и҆ человѣ́къ, и҆́же а҆́ще порази́тъ всѧ́кꙋ дꙋ́шꙋ человѣ́чꙋ, и҆ оу҆́мретъ, сме́ртїю да оу҆́мретъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ ὃς ἂν πατάξῃ κτῆνος καὶ ἀποθάνῃ, ἀποτισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς. | и҆ и҆́же а҆́ще оу҆да́ритъ скота̀, и҆ оу҆́мретъ, да возда́стъ дꙋ́шꙋ вмѣ́стѡ дꙋшѝ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐάν τις δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡς ἐποίησεν αὐτῷ, ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ· | и҆ а҆́ще кто̀ сотвори́тъ поро́къ бли́жнемꙋ, ꙗ҆́коже сотворѝ є҆мꙋ̀, та́кожде и҆ є҆мꙋ̀ да сотворѧ́тъ: |
|
20
|
20
|
| σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτω δοθήσεται αὐτῷ. | и҆зломле́нїе за и҆зломле́нїе, ѻ҆́ко за ѻ҆́ко, зꙋ́бъ за зꙋ́бъ: ꙗ҆́коже сотвори́лъ поро́къ человѣ́кꙋ, та́кожде да сотворѧ́тъ и҆ є҆мꙋ̀: |
|
21
|
21
|
| ὃς ἂν πατάξῃ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω· | и҆́же а҆́ще оу҆да́ритъ человѣ́ка, и҆ оу҆́мретъ сме́ртїю да оу҆́мретъ: |
|
22
|
22
|
| δικαίωσις μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐγχωρίῳ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν. | ѡ҆правда́нїе є҆ди́но бꙋ́детъ прише́лцꙋ и҆ тꙋзе́мцꙋ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις· καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐποίησαν καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | И҆ глаго́ла мѡѷсе́й къ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ и҆зведо́ша клѧ́вшаго внѣ̀ полка̀, и҆ поби́ша є҆го̀ ка́менїемъ ве́сь со́нмъ: и҆ сы́нове і҆и҃лєвы сотвори́ша, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.