|
Κεφάλαιο 36
|
ўало'мъ л~ѕ
|
|
1
|
0
|
|
Τῷ Δαυΐδ. ΜΗ ΠΑΡΑΖΗΛΟΥ ἐν πονηρευομένοις μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν·
|
ўлоM дввDъ” л~ѕ”
|
|
2
|
1
|
|
ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται.
|
Не ревнђй лђка'внђющиM, ниже ꙁави'ди творя'щимъ беꙁаконїе”
|
|
3
|
2
|
|
ἔλπισον ἐπὶ Κύριον καὶ ποίει χρηστότητα καὶ κατασκήνου τὴν γῆν, καὶ ποιμανθήσῃ ἐπὶ τῷ πλούτῳ αὐτῆς.
|
зане ја%ко трава ско'ро и'съшђтᲆ, и^ ја^ко ꙁе'лїе злака ско'ро эTпадђтъ”
|
|
4
|
3
|
|
κατατρύφησον τοῦ Κυρίου, καὶ δώσει σοι τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου.
|
ё^пова'й на г~а, и^ твори` бл~госты'ню” и^ насели` зе'млю, и^ ё^пасе'шися в бога'тьствњ е^я`”
|
|
5
|
4
|
|
ἀποκάλυψον πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ αὐτὸς ποιήσει
|
наслади'ся гв~и, и^ да'стъ т^и проше'нїе срDца твое^го.
|
|
6
|
5
|
|
καὶ ἐξοίσει ὡς φῶς τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὸ κρῖμά σου ὡς μεσημβρίαν.
|
эTкры'и кᲆ г~ђ пђть твой, и^ ё^повай на'нь, и^ тои сътвори'тъ”
|
|
7
|
6
|
|
ὑποτάγηθι τῷ Κυρίῳ καὶ ἱκέτευσον αὐτόν· μὴ παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίαν.
|
и^ і^ꙁведе'тъ ја%ко свњтъ пра'вдђ твою, и^ сђдбђ твою ја%ко полђдн~е”
|
|
8
|
7
|
|
παῦσαι ἀπὸ ὀργῆς καὶ ἐγκατάλιπε θυμόν, μὴ παραζήλου ὥστε πονηρεύεσθαι·
|
повини'ся гв~и, и^ ђмоли' и&” не ревнђй спњющемђ пђтеM свои'м#, чл~кђ творя'щемђ законопрестђпле'нїе”
|
|
9
|
8
|
|
ὅτι οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται, οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν Κύριον αὐτοὶ κληρονομήσουσι γῆν.
|
преста'ни эT гнњ'ва, и^ ѓ^ста'ви ја%рость, не ревнђй е^же лђка'в#новати”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἔτι ὀλίγον καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὁ ἁμαρτωλός, καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὕρῃς·
|
ја%ко лђка'внђющеи` потребяᲄся” терпя'щеи же г~а, тїи наслњдятъ ꙁе'млю”
|
|
11
|
10
|
|
οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι γῆν καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης.
|
и^ е^ще ма'ло, и^ не бђдетъ грњшника, и^ въꙁы'щеши мњ'ста е^го, и^ не ѓ^бря'щеши”
|
|
12
|
11
|
|
παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ βρύξει ἐπ᾿ αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ·
|
праведницы же наслњдя'тъ ꙁе'млю, и^ насладятся ѓ^ мно'жествњ ми'ра”
|
|
13
|
12
|
|
ὁ δὲ Κύριος ἐκγελάσεται αὐτόν, ὅτι προβλέπει ὅτι ἥξει ἡ ἡμέρα αὐτοῦ.
|
назира'етъ грњшныи пра'веднаго, и^ поскреже'щетъ на'нь зђбы` свои'ми”
|
|
14
|
13
|
|
ρομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί, ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ·
|
г~ь же посмњ'ется емђ, ја%ко про'ꙁритъ, ја%ко прїиде дн~ь е^го”
|
|
15
|
14
|
|
ἡ ρομφαία αὐτῶν εἰσέλθοι εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη.
|
ѓ^рђжїе и%ꙁвлекоша грњшници, напряго'шя лђкъ свои`” състрᲇля'ти нища и^ ё^бо'га, закла'ти пра'выя срDцемъ.
|
|
16
|
15
|
|
κρεῖσσον ὀλίγον τῷ δικαίῳ ὑπὲρ πλοῦτον ἁμαρτωλῶν πολύν·
|
ѓ^рђжїе и%хъ внидетъ въ срDца и%хъ, и^ лђ'цы и%хъ съкрђшатся”
|
|
17
|
16
|
|
ὅτι βραχίονες ἁμαρτωλῶν συντριβήσονται, ὑποστηρίζει δὲ δικαίους ὁ Κύριος.
|
лђ'че ма'ло пра'веDникђ, па'че бога'тъства грњшныхъ мно'га”
|
|
18
|
17
|
|
γινώσκει Κύριος τὰς ὁδοὺς τῶν ἀμώμων, καὶ ἡ κληρονομία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται·
|
ја%ко мы'шца грњшныхъ съкрђшатся, ё^твержа'ет же правед#ныя г~ь”
|
|
19
|
18
|
|
οὐ καταισχυνθήσονται ἐν καιρῷ πονηρῷ καὶ ἐν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται.
|
съвњсть г~ь пђти непоро'чьныхъ, и^ достоя'нїе и%хъ, в вњкъ бђдетъ”
|
|
20
|
19
|
|
ὅτι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται, οἱ δὲ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθῆναι ἐκλείποντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον.
|
не просты`дяᲄся въ время люто, и% въ дн~ехъ гла'да насытят#ся, ја%ко грњшницы поги'бнђт#.
|
|
21
|
20
|
|
δανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ οὐκ ἀποτίσει, ὁ δὲ δίκαιος οἰκτείρει καὶ δίδωσιν·
|
вра'ѕи же гн~и кђ'пно, просла'витися иM и^ вᲆꙁнести`, и%счеꙁа'юще ја%ко ды'мъ и%счезо'ша”
|
|
22
|
21
|
|
ὅτι οἱ εὐλογοῦντες αὐτὸν κληρονομήσουσι γῆν, οἱ δὲ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολοθρευθήσονται.
|
зае%млетъ грњшныи, и^ не въꙁвраща'етъ. пра'ведный же, щедритъ и^ дае'тъ”
|
|
23
|
22
|
|
παρὰ Κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται, καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει σφόδρα·
|
ја%ко блsвящеи` е^го наслњдяT ꙁе'млю, кленђщеи` же е^го потребяTся.
|
|
24
|
23
|
|
ὅταν πέσῃ, οὐ καταῤῥαχθήσεται, ὅτι Κύριος ἀντιστηρίζει χεῖρα αὐτοῦ.
|
эT г~а стопы чл~кђ и^спра'вятся, и^ пђти` е^го въсхо'щетъ ѕњло”
|
|
25
|
24
|
|
νεώτερος ἐγενόμην καὶ γὰρ ἐγήρασα καὶ οὐκ εἶδον δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον, οὐδὲ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ζητοῦν ἄρτους·
|
е^гда ся паде'тъ, не разбїе'тся, ја%ко г~ь поDкрњпля'етъ рђкђ е^го”
|
|
26
|
25
|
|
ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλεεῖ καὶ δανείζει ὁ δίκαιος, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς εὐλογίαν ἔσται.
|
ю^нњишїи быхъ, и^бо съста'рњхся, и^ не видњхъ пра'ведника ѓ^ста'влена, ниже сњмени е^го прося'ща хлњбы”
|
|
27
|
26
|
|
ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθὸν καὶ κατασκήνου εἰς αἰῶνα αἰῶνος·
|
весь дн~ь ми'лђетъ и^ въꙁаи'мъ дае'тъ пра'ведныи, и^ сњмя е^го въ бл~гослове'нїи бђ'детъ”
|
|
28
|
27
|
|
ὅτι Κύριος ἀγαπᾷ κρίσιν καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα φυλαχθήσονται· ἄνομοι δὲ ἐκδιωχθήσονται, καὶ σπέρμα ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσεται.
|
ё^клони'ся эT ꙁла`, и^ съᲄвори` бл~го, и^ всели'ся въ вњкъ вњка”
|
|
29
|
28
|
|
δίκαιοι δὲ κληρονομήσουσι γῆν καὶ κατασκηνώσουσιν εἰς αἰῶνα αἰῶνος ἐπ᾿ αὐτῆς.
|
ја%ко г~ь лю'битᲆ сђдъ, и^ не ѓ^ста'витъ прпDбныхъ свои^хъ, въ вњкы съхраня'тся” беꙁаконницы же и^жденђтся” и^ сњмя нечести'выхъ потреби'тся,
|
|
30
|
29
|
|
στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν.
|
правеDницы же наслњдять ꙁе'млю, и^ вселяTся въ вњкъ вњка на не'й”
|
|
31
|
30
|
|
ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτοῦ.
|
ё^ста` правеDнаго поё^чя'тся премё'дросᲄи, и^ я^ꙁыk е^го въꙁ#гл~тъ сђдъ.
|
|
32
|
31
|
|
κατανοεῖ ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ ζητεῖ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν,
|
ꙁаконᲆ бг~а е^го в# срDцы е^го, и^ не ꙁа'пнђтся сᲄопы е^го”
|
|
33
|
32
|
|
ὁ δὲ Κύριος οὐ μὴ ἐγκαταλίπῃ αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ καταδικάσηται αὐτόν, ὅταν κρίνηται αὐτῷ.
|
Сматря'етъ грњшныи пра'веDнаго, и^ і'щетъ е^же ё^мр~тви'ти е^го”
|
|
34
|
33
|
|
ὑπόμεινον τὸν Κύριον καὶ φύλαξον τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ ὑψώσει σε τοῦ κατακληρονομῆσαι γῆν· ἐν τῷ ἐξολοθρεύεσθαι ἁμαρτωλοὺς ὄψει.
|
г~ь же не ѓ^ста'виᲄъ е^го въ рђкђ е^го, ниже ѓ^сђ'дитъ е^го, е^гда` сђ'диT е^мђ”
|
|
35
|
34
|
|
εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου·
|
потер#пи` г~а, и^ съхрани` пђти е^го” и^ възнесе'тъ тя е^же наслᲇдити ꙁе'млю, вънегда` потребля'тися грњшникомᲆ, ё^ꙁриши”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν, καὶ ἐζήτησα αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ.
|
ви'дњхъ нечести'ваго превъзнося'щася, и^ вы'сящася, ја^ко ке'дры лива'н#скыя”
|
|
37
|
36
|
|
φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἴδε εὐθύτητα, ὅτι ἐστὶν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ·
|
и^ мимои^дохъ, и^ се` не бњ. и^ вꙁыска'хъ е^го, и не ѓ^брњтеся мњ'сто е^го”
|
|
38
|
37
|
|
οἱ δὲ παράνομοι ἐξολοθρευθήσονται ἐπὶ τὸ αὐτό, τὰ ἐγκαταλείμματα τῶν ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσονται.
|
храни` незлѓ'бїе, и^ ви'жDъ правотђ`, ја^ко е^сть ѓ^сᲄа'нокъ чл~кђ ми'рнђ,
|
|
39
|
38
|
|
σωτηρία δὲ τῶν δικαίων παρὰ Κυρίου, καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν ἐν καιρῷ θλίψεως,
|
беꙁако'нницы же, потребя'тся вкђпњ, ѓ^ста'нцы же нечести'выхъ потребя'тся,
|
|
40
|
39
|
|
καὶ βοηθήσει αὐτοῖς Κύριος καὶ ῥύσεται αὐτοὺς καὶ ἐξελεῖται αὐτοὺς ἐξ ἁμαρτωλῶν καὶ σώσει αὐτούς, ὅτι ἤλπισαν ἐπ᾿ αὐτόν.
|
сп~се'нїе же пра'веднымᲆ эT г~а, и^ защи'титель и^мъ е^сть въ вре'мя ско'рби”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.