|
І вершы:
|
І відразу ці стихи:
|
|
Калі хочаш, чалавек, есці Цела Уладара, Са страхам прыступі, каб не апячыся, бо гэта агонь. Калі ж п'еш Бажэственную Кроў, прычашчаючыся, Перш прымірыся з тымі, хто засмуціў цябе. Пасля гэтага адважся Таемную Ежу есці. Перад прычашчэннем страшнай ахвяры — Жыватворнага Цела Уладара — Такім памаліся чынам з трымценнем: |
Хотя́ я́сти, челові́че, Ті́ло Влади́чне, Стра́хом приступи́, да не опали́шися: огнь бо єсть. Боже́ственную же пія́ Кров ко обще́нію, пе́рвіє примири́ся тя опеча́лившим. Та́же дерза́я, та́їнственноє бра́шно яждь. |