|
Вершы перад Прычасцем
|
Знову ці стихи:
|
|
І вершы: Бажэ́ственную Кроў бачачы, страшы́ся, чалавек! Бо яна — агонь, які спа́львае недасто́йных. Бо́жае Цела і абагаўля́е мяне, і жы́віць: Абагаўля́е дух, а розум жы́віць дзіўна. |
Боготворя́щую Кров ужасни́ся, челові́че, зря, Огнь бо єсть, недосто́йния попаля́яй. Боже́ственноє Ті́ло і обожа́єть м'я і пита́єть: Обожа́єть дух, ум же пита́єть стра́нно. |