|
Вершы перад Прычасцем
|
Пaки стіхи2 сі‰:
|
|
І вершы: Бажэ́ственную Кроў бачачы, страшы́ся, чалавек! Бо яна — агонь, які спа́львае недасто́йных. Бо́жае Цела і абагаўля́е мяне, і жы́віць: Абагаўля́е дух, а розум жы́віць дзіўна. |
БGотворsщую кр0вь ўжасни1сz, человёче, зрS: Џгнь бо є4сть недостHйныz попалszй. Бжcтвенное тёло и3 њбожaетъ мS, и3 питaетъ: Њбожaетъ дyхъ, ќмъ же питaетъ стрaннw. |