Раство Тваё, Хрысьце Божа наш, зазьзяла людзтву сьвятло розуму: праз яго зоркам служачы зоркаю навучаны, Табе кланяціся сонцу праўды й Цябе зьведаць з далі ўсходу, Госпаду слава Табе.

Кандак (сьпеў 3)
Дзева сяньня Прадыснуючага родзіць і зямля вярцеп Няпрыступнаму падаець, ангелы з пастухамі славасловяць, валхвы за зоркаю падарожнічаюць: дзеля нас радзілася Хлапчанятка, прадвечны Бог.

Рождество́ Твоє́, Христе́ Бо́же наш, / возсія́ ми́рові світ ра́зума, / в нем бо звізда́м служа́щії / звіздо́ю уча́хуся / Тебі́ кла́нятися, Солнцю пра́вди, / і Тебе́ ві́діти с висоти́ восто́ка; // Го́споди, сла́ва Тебі́.

Ді́ва днесь Пресу́щественнаго ражда́єть, / і земля́ верте́п Непристу́пному прино́сить. / А́нгели с па́стирми славосло́в'ять, / волсви́ же со звіздо́ю путеше́ствують; / нас бо ра́ди роди́ся // Отроча́ мла́до, Преві́чний Бог.