Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 24 з 48
Глава 24
Κεφάλαιο 24
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́, въ девя́тоє лѣ́то, въ ме́сяцъ деся́тый, въ деся́тый де́нь ме́сяца, глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, напиши́ себѣ́ и́мя дне́ сего́, от него́же укрѣпи́ся ца́рь Вавило́нскій на Ієрусали́мъ, от сего́ дне́, и́же дне́сь,
υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἀφ' ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον,
3
3
и рцы́ при́тчу къ до́му прогнѣвля́ющему, и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: наста́ви коно́бъ, наста́ви и влі́й въ о́нь во́ду,
καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔγχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ
4
4
и ве́рзи въ о́нь на дво́є разсѣче́ная, вся́коє разсѣче́ніє до́броє, го́лень и ра́мо, обрѣ́зана от косте́й,
καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, πᾶν διχοτόμημα καλόν, σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν
5
5
о избра́нныхъ ското́въ взя́тая, и подгнѣща́й костьми́ подъ ними́: возврѣ́ и воскипѣ́, и свари́шася ко́сти єго́ посредѣ́ єго́.
ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσε, καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς.
6
6
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: о, граде́ крове́й! коно́бе, въ не́мже є́сть я́дъ, и я́дъ не изы́де изъ него́: по у́домъ єго́ изнесе́, не паде́ на не́мъ жре́бій.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ὦ πόλις αἱμάτων, λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς· κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν, οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλῆρος.
7
7
Я́ко кро́вь єго́ средѣ́ єго́ є́сть, на гла́дцѣмъ ка́мени вчини́хъ ю́: не пролія́хъ єя́ на зе́млю, є́же покры́ти ю́ земле́ю,
ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό. οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γῆν·
8
8
є́же навести́ я́рость мою́ [на ню́], во отмще́ніє є́же отмсти́ти: да́хъ кро́вь єго́ на гла́дцѣмъ ка́мени, є́же не покры́ти єя́.
τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό.
9
9
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: о, лю́тѣ, граде́ крове́й! а́зъ же возвели́чу главню́
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν
10
10
и умно́жу дрова́ и возгнѣщу́ о́гнь, я́ко да иста́ютъ мяса́, и оскудѣ́єтъ юха́, и ко́сти иста́ютъ,
καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ, ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς
11
11
и ста́нетъ на главня́хъ єго́, [то́щь] разгорѣ́ся, я́ко да изгори́тъ, и распали́тся и сгори́тъ мѣ́дь єго́, и иста́єтъ средѣ́ єго́ нечистота́ єго́, и оскудѣ́єтъ я́дъ єго́:
καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας, ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς,
12
12
да смири́тся я́дъ єго́, и не изы́детъ изъ него́ мно́гій я́дъ єго́, и посрами́тся я́дъ єго́:
καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς,
13
13
въ нечистотѣ́ твоє́й укро́пъ, поне́же оскверня́лся єси́ ты́ и не очи́стился от нечистоты́ твоєя́: и что́ бу́детъ а́ще не очи́стишися по се́мъ, до́ндеже испо́лню я́рость мою́ въ тебѣ́?
ἀνθ' ὧν ἐμιαίνου σύ. καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι, ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου;
14
14
А́зъ Госпо́дь глаго́лахъ, и пріи́детъ, и сотворю́, и не укосню́, и не пощажу́, и не бу́ду умоле́нъ: по путе́мъ твои́мъ и по помысло́мъ твои́мъ сужду́ тебѣ́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: сего́ ра́ди, се́, а́зъ сужду́ тебѣ́ по кро́вемъ твои́мъ и по помысло́мъ твои́мъ сужду́ тебѣ́, нечи́сте, преслову́те и вели́кій на разгнѣ́ваніє.
ἐγὼ Κύριος λελάληκα, καὶ ἥξει, καὶ ποιήσω, οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· κατὰ τὰς ὁδούς σου, καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, λέγει Κύριος. διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, ἡ ἀκάθαρτος, ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν.
15
15
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
16
16
сы́не человѣ́чь, се́, а́зъ взе́млю от тебе́ жела́нія оче́съ твои́хъ въ пораже́ніи, не воспла́чи, ниже́ возрыда́й, ниже́ да пріи́дутъ тебѣ́ сле́зы,
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ' οὐ μὴ κλαυσθῇς.
17
17
возстени́ молчя́: стена́ніє кро́ве, чре́слъ пла́чь є́сть: да бу́дутъ вла́си твои́ сплете́ни на тебѣ́, и сапо́зи твои́ на нога́хъ твои́хъ, и да не утѣ́шишися устна́ми и́хъ, и хлѣ́ба муже́й да не снѣ́си.
στεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς.
18
18
И глаго́лахъ къ лю́демъ зау́тра, я́коже заповѣ́да ми́, и у́мре жена́ моя́ въ ве́черъ, и сотвори́хъ зау́тра, я́коже повелѣ́ся ми́.
καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι.
19
19
И реко́ша ко мнѣ́ лю́діє: не возвѣсти́ши ли на́мъ, что́ су́ть сія́, я́же ты́ твори́ши?
καὶ εἶπε πρός με ὁ λαός· οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστι ταῦτα, ἃ σὺ ποιεῖς;
20
20
И реко́хъ къ ни́мъ: сло́во Госпо́дне бы́сть ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· λόγος Κυρίου ἐγένετο πρός με λέγων·
21
21
рцы́ къ до́му Ізра́илеву, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ оскверню́ свята́я моя́, велича́нія крѣ́пости ва́шея, жела́нія оче́съ ва́шихъ, и и́хже щадя́тъ ду́ши ва́шя: и сы́нове ва́ши и дще́ри ва́шя, я́же оста́висте, мече́мъ паду́тъ:
εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου, φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, οὓς ἐγκατελίπετε, ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
22
22
и сотворите́, я́коже а́зъ сотвори́хъ: от у́стъ и́хъ не утѣ́шитеся и хлѣ́ба муже́й не снѣ́сте,
καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα· ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε,
23
23
и вла́си ва́ши на глава́хъ ва́шихъ, и сапо́зи ва́ши на нога́хъ ва́шихъ: не бу́дете терза́тися, ниже́ пла́кати, и иста́єте въ непра́вдахъ ва́шихъ, и не утѣ́шите кі́йждо бра́та своєго́.
καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν· οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε, καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
24
24
И бу́детъ ва́мъ Ієзекі́иль въ чу́до: по всему́ єли́ка сотвори́хъ, сотворите́: єгда́ пріи́дутъ сія́, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἔσται ᾿Ιεζεκιὴλ ὑμῖν εἰς τέρας· κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησα, ποιήσετε, ὅταν ἔλθῃ ταῦτα· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
25
25
И ты́, сы́не человѣ́чь, не въ де́нь ли то́й, єгда́ возму́ от ни́хъ крѣ́пость и́хъ, вознесе́ніє хвальбы́ и́хъ, жела́нія о́чію и́хъ и возноше́ніє души́ и́хъ, сы́ны и́хъ и дще́ри и́хъ:
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν λαμβάνων τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτῶν, τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν,
26
26
въ то́й де́нь пріи́детъ уцѣлѣ́вый къ тебѣ́ возвѣсти́ти тебѣ́ во у́шы,
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα;
27
27
въ то́й де́нь отве́рзутся уста́ твоя́ ко уцѣлѣ́вшему, и возглаго́леши и не премолчи́ши ктому́, и бу́деши и́мъ въ чу́до: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι· καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος.

Глава 24 з 48