|
Глава 33
|
Κεφάλαιο 33
|
|
1
|
1
|
|
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
|
2
|
2
|
|
сы́не человѣ́чь, глаго́ли ко сыно́мъ люді́й твои́хъ и рече́ши къ ни́мъ: земля́, на ню́же а́зъ а́ще наведу́ ме́чь, и по́ймутъ лю́діє земли́ человѣ́ка єди́наго от себе́ и поста́вятъ єго́ себѣ́ во стра́жа,
|
Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· γῆ, ἐφ' ἣν ἂν ἐπάγω ρομφαίαν, καὶ λάβῃ ὁ λαὸς τῆς γῆς ἄνθρωπον ἕνα ἐξ αὐτῶν καὶ δῶσιν αὐτὸν ἑαυτοῖς εἰς σκοπόν,
|
|
3
|
3
|
|
и у́зритъ ме́чь гряду́щь на зе́млю, и востру́битъ трубо́ю, и проповѣ́сть лю́демъ,
|
καὶ ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην ἐπὶ τὴν γῆν καὶ σαλπίσῃ τῇ σάλπιγγι καὶ σημάνῃ τῷ λαῷ,
|
|
4
|
4
|
|
и услы́шитъ услы́шавый гла́съ трубы́, а не сохрани́тся, и на́йдетъ ме́чь и пости́гнетъ єго́, кро́вь єго́ на главѣ́ єго́ бу́детъ:
|
καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούσας τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ μὴ φυλάξηται, καὶ ἐπέλθῃ ἡ ρομφαία καὶ καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔσται·
|
|
5
|
5
|
|
я́ко слы́ша гла́съ трубы́ и не сохрани́ся, кро́вь єго́ на не́мъ бу́детъ: а се́й, поне́же сохрани́ся, ду́шу свою́ изба́вилъ.
|
ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ἀκούσας οὐκ ἐφυλάξατο, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ' αὐτοῦ ἔσται, καὶ οὗτος ὅτι ἐφυλάξατο, τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξείλατο.
|
|
6
|
6
|
|
И стра́жъ, а́ще уви́дитъ ме́чь гряду́щь, и не востру́битъ трубо́ю, [и не проповѣ́сть лю́демъ,] и лю́діє не охраня́тъ себе́, и наше́дъ ме́чь во́зметъ от ни́хъ ду́шу, та́ у́бо беззако́нія ра́ди своєго́ взя́ся, а кро́ве єя́ от руки́ стра́жа взыщу́.
|
καὶ ὁ σκοπός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὐτῆς ἀνομίαν ἐλήφθη, καὶ τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω.
|
|
7
|
7
|
|
И ты́, сы́не человѣ́чь, во стра́жа да́хъ тя́ до́му Ізра́илеву, и услы́шиши от у́стъ мои́хъ сло́во, и проповѣ́си и́мъ от мене́.
|
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον.
|
|
8
|
8
|
|
Єгда́ реку́ грѣ́шнику: грѣ́шниче, сме́ртію у́мреши: и не бу́деши глаго́лати [грѣ́шнику], є́же сохрани́тися нечести́вому, [є́же обрати́тся єму́] от пути́ своєго́ [и жи́ву бы́ти єму́], то́й беззако́нникъ во беззако́ніи своє́мъ у́мретъ, а кро́ве єго́ от руки́ твоєя́ взыщу́.
|
ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἁμαρτωλῷ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
|
|
9
|
9
|
|
А́ще же ты́ проповѣ́си нечести́вому пу́ть єго́, є́же обрати́тися от него́, и не обрати́тся съ пути́ своєго́, то́й въ нече́стіи своє́мъ у́мретъ, а ты́ ду́шу твою́ изба́вилъ єси́.
|
σὺ δὲ ἐὰν προαπαγγείλῃς τῷ ἀσεβεῖ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπ' αὐτῆς, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, οὗτος τῇ ἀσεβείᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχὴν σεαυτοῦ ἐξήρησαι. -
|
|
10
|
10
|
|
И ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́ до́му Ізра́илеву: си́це рѣ́сте глаго́люще: пре́лести на́шя и беззако́нія на́ша въ на́съ су́ть, и мы́ въ ни́хъ та́ємъ, и ка́ко на́мъ живы́мъ бы́ти?
|
Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· οὕτως ἐλαλήσατε λέγοντες· αἱ πλάναι ἡμῶν καὶ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἐφ' ἡμῖν εἰσι καὶ ἐν αὐταῖς ἡμεῖς τηκόμεθα· καὶ πῶς ζηζόμεθα;
|
|
11
|
11
|
|
Рцы́ и́мъ: живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, не хощу́ сме́рти грѣ́шника, но є́же обрати́тися нечести́вому от пути́ своєго́ и жи́ву бы́ти єму́: обраще́ніємъ обрати́теся от пути́ ва́шего зла́го: и вску́ю умира́єте, до́ме Ізра́илевъ?
|
εἰπὸν αὐτοῖς· ζῶ ἐγώ, τάδε λέγει Κύριος, οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἀσεβοῦς ὡς τὸ ἀποστρέψαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ζῆν αὐτόν. ἀποστροφῇ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ὑμῶν· καί ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
|
|
12
|
12
|
|
И ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́ ко сыно́мъ люді́й твои́хъ: пра́вда пра́ведника не изба́витъ єго́, въ о́ньже де́нь прельсти́тся: и беззако́ніє беззако́нника не убіє́тъ, въ о́ньже де́нь обрати́тся от беззако́нія своєго́: и пра́ведникъ не мо́жетъ спасти́ся въ де́нь грѣха́ своєго́.
|
εἰπὸν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου· δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξελεῖται αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ, καὶ ἀνομία ἀσεβοῦς οὐ μὴ κακώσῃ αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ· καὶ δίκαιος οὐ μὴ δύνηται σωθῆναι.
|
|
13
|
13
|
|
Єгда́ реку́ пра́веднику: жи́знію жи́въ бу́деши: се́й же упова́я на пра́вду свою́ и сотвори́тъ беззако́ніє, вся́ пра́вды єго́ не воспомяну́тся, въ непра́вдѣ своє́й, ю́же сотвори́, въ то́й у́мретъ.
|
ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ δικαίῳ· οὗτος πέποιθεν ἐπὶ τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, καὶ ποιήσει ἀνομίαν, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν· ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησεν, ἐν αὐτῇ ἀποθανεῖται.
|
|
14
|
14
|
|
И єгда́ реку́ нечести́вому: сме́ртію у́мреши: и обрати́тся от грѣха́ своєго́ и сотвори́тъ су́дъ и пра́вду,
|
καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἀσεβεῖ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην
|
|
15
|
15
|
|
и зало́гъ отда́стъ и восхище́ноє возврати́тъ, беззако́нникъ въ за́повѣдехъ жи́зни ходи́ти бу́детъ, є́же не сотвори́ти непра́вды, жи́знію жи́въ бу́детъ и не у́мретъ:
|
καὶ ἐνεχύρασμα ἀποδῷ καὶ ἅρπαγμα ἀποτίσει, ἐν προστάγμασι ζωῆς διαπορεύηται τοῦ μὴ ποιῆσαι ἄδικον, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
|
|
16
|
16
|
|
вси́ грѣси́ єго́, я́же согрѣши́, не помяну́тся: поне́же су́дъ и пра́вду сотвори́, жи́въ бу́детъ въ ни́хъ.
|
πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ, ἃς ἥμαρτεν, οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν, ὅτι κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐποίησεν, ἐν αὐτοῖς ζήσεται.
|
|
17
|
17
|
|
И реку́тъ сы́нове люді́й твои́хъ: непра́въ пу́ть Госпо́день. И се́, пу́ть и́хъ непра́въ.
|
καὶ ἐροῦσιν οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου· καὶ αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα.
|
|
18
|
18
|
|
Єгда́ соврати́тся пра́ведникъ от пра́вды своєя́ и сотвори́тъ беззако́ніє, и у́мретъ въ не́мъ.
|
ἐν τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει ἀνομίας, καὶ ἀποθανεῖται ἐν αὐταῖς·
|
|
19
|
19
|
|
И єгда́ грѣ́шникъ возврати́тся от беззако́нія своєго́ и сотвори́тъ су́дъ и пра́вду, то́й жи́въ бу́детъ въ ни́хъ.
|
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν ἁμαρτωλὸν ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ζήσεται.
|
|
20
|
20
|
|
И се́ є́сть, є́же реко́сте: непра́въ пу́ть Госпо́день. Кому́ждо по путе́мъ єго́ сужду́ ва́мъ, до́ме Ізра́илевъ.
|
καὶ τοῦτό ἐστιν, ὃ εἴπατε· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς Κυρίου· ἕκαστον ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ.
|
|
21
|
21
|
|
И бы́сть во второєна́десять лѣ́то, ме́сяца вторагона́десять, въ пя́тый де́нь ме́сяца плѣне́нія на́шего, пріи́де ко мнѣ́ от Ієрусали́ма уцѣлѣ́вый глаго́ля: плѣне́нъ бы́сть гра́дъ.
|
Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἦλθε πρός με ὁ ἀνασωθεὶς ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἑάλω ἡ πόλις.
|
|
22
|
22
|
|
И рука́ Госпо́дня бы́сть на мнѣ́ въ ве́черъ, пре́жде прише́ствія єго́, и отве́рзе уста́ моя́, до́ндеже пріи́де ко мнѣ́ зау́тра: и отве́рзшаяся уста́ моя́ не затвори́шася ктому́.
|
καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγενήθη ἐπ' ἐμὲ ἑσπέρας πρὶν ἐλθεῖν αὐτὸν καὶ ἤνοιξέ μου τὸ στόμα, ἕως ἦλθε πρός με τὸ πρωΐ, καὶ ἀνοιχθὲν τὸ στόμα μου οὐ συνεσχέθη ἔτι.
|
|
23
|
23
|
|
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
|
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
|
24
|
24
|
|
сы́не человѣ́чь, живу́щіи на опустѣ́вшихъ мѣ́стѣхъ во земли́ Ізра́илевѣ глаго́лютъ: єди́нъ бя́ше Авраа́мъ и одержа́ше зе́млю, а мы́ мно́жайшіи єсмы́, на́мъ дана́ є́сть земля́ во одержа́ніє.
|
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ κατοικοῦντες τὰς ἠρημωμένας ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγουσιν· εἷς ἦν ῾Αβραὰμ καὶ κατέσχε τὴν γῆν, καὶ ἡμεῖς πλείους ἐσμέν, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κατάσχεσιν.
|
|
25
|
25
|
|
Того́ ра́ди рцы́ и́мъ: си́це глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же съ кро́вію я́сте и о́чи ва́ши воздвиго́сте ко кумі́ромъ и кро́вь пролива́єте, и зе́млю ли наслѣ́дите?
|
διὰ τοῦτο εἰπὸν αὐτοῖς·
|
|
26
|
27
|
|
ста́сте съ мече́мъ ва́шимъ, сотвори́сте ме́рзости, и кі́йждо жену́ бли́жняго своєго́ оскверни́сте, и та́ко ли зе́млю и́мате наслѣ́дити?
|
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ζῶ ἐγώ, εἰ μὴν οἱ ἐν ταῖς ἠρημωμέναις μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ οἱ ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ δοθήσονται εἰς κατάβρωμα, καὶ τοὺς ἐν ταῖς τετειχισμέναις καὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις θανάτῳ ἀποκτενῶ.
|
|
27
|
28
|
|
Того́ ра́ди рцы́ и́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: живу́ а́зъ, я́ко паду́тъ мече́мъ су́щіи во опустѣ́вшихъ, и и́же на лицы́ по́ля, звѣре́мъ по́льнымъ предаду́тся на изъяде́ніє, и су́щыя во градѣ́хъ и и́же въ пеще́рахъ сме́ртію поражу́,
|
καὶ δώσω τὴν γῆν ἔρημον, καὶ ἀπολεῖται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ἐρημωθήσεται τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραὴλ διὰ τὸ μὴ εἶναι διαπορευόμενον.
|
|
28
|
29
|
|
и да́мъ зе́млю на опустѣ́ніє, и поги́бнетъ го́рдость крѣ́пости єя́, и опустѣ́ютъ го́ры Ізра́илевы, зане́же не бу́детъ проходя́щаго:
|
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος· καὶ ποιήσω τὴν γῆν αὐτῶν ἔρημον, καὶ ἐρημωθήσεται διὰ πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν.
|
|
29
|
30
|
|
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь: и сотворю́ зе́млю и́хъ пу́сту, и опустѣ́єтъ всѣ́хъ ра́ди ме́рзостей и́хъ, я́же сотвори́ша.
|
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου οἱ λαλοῦντες περὶ σοῦ παρὰ τὰ τείχη καὶ ἐν τοῖς πυλῶσι τῶν οἰκιῶν καὶ λαλοῦσιν ἄνθρωπος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ λέγοντες· συνέλθωμεν καὶ ἀκούσωμεν τὰ ἐκπορευόμενα παρὰ Κυρίου,
|
|
30
|
31
|
|
И ты́, сы́не человѣ́чь, сы́нове люді́й твои́хъ глаго́лющіи о тебѣ́ у забра́лъ и во вратѣ́хъ дворо́въ, и глаго́лютъ кі́йждо ко бли́жнему своєму́ и кі́йждо ко бра́ту своєму́, глаго́люще: собери́мся и услы́шимъ исходя́щая от у́стъ Госпо́днихъ.
|
ἔρχονται πρός σε, ὡς συμπορεύεται λαός, καὶ κάθηνται ἐναντίον σου καὶ ἀκούουσι τὰ ρήματά σου, καὶ αὐτὰ οὐ μὴ ποιήσουσιν, ὅτι ψεῦδος ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ὀπίσω τῶν μιασμάτων ἡ καρδία αὐτῶν.
|
|
31
|
32
|
|
И прихо́дятъ къ тебѣ́, я́коже схо́дятся лю́діє, и сѣдя́тъ лю́діє мои́ предъ тобо́ю, и послу́шаютъ глаго́ловъ твои́хъ, и не сотворя́тъ и́хъ: поне́же лжа́ во устѣ́хъ и́хъ, и вслѣ́дъ скве́рнъ и́хъ се́рдце и́хъ хо́дитъ.
|
καὶ γίνῃ αὐτοῖς ὡς φωνὴ ψαλτηρίου ἡδυφώνου, εὐαρμόστου, καὶ ἀκούσονταί σου τὰ ρήματα καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν αὐτά.
|
|
32
|
33
|
|
И бу́деши и́мъ я́ко гла́съ пѣ́снивца сладкогла́снаго благосли́чнаго, и услы́шатъ глаго́лы твоя́, и не сотворя́тъ и́хъ.
|
καὶ ἡνίκα ἐὰν ἔλθῃ, ἐροῦσιν· ἰδοὺ ἥκει· καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης ἦν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
|
|
33
|
|
|
И єгда́ пріи́деши, реку́тъ: се́, пріи́де. И увѣ́дятъ, я́ко проро́къ бѣ́ средѣ́ и́хъ.
|