|
Глава 49
|
Κεφάλαιο 49
|
|
1
|
1
|
|
Призва́ же Іа́ковъ сы́ны своя́ и рече́ и́мъ: собери́теся, да возвѣщу́ ва́мъ, что́ сря́щетъ ва́съ въ послѣ́днія дни́:
|
ΕΚΑΛΕΣΕ δὲ ᾿Ιακὼβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· συνάχθητε, ἵνα ἀναγγείλω ὑμῖν, τί ἀπαντήσει ὑμῖν ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν·
|
|
2
|
2
|
|
собери́теся и послу́шайте мене́, сы́нове Іа́ковли, послу́шайте Ізра́иля, послу́шайте отца́ ва́шего.
|
ἀθροίσθητε καὶ ἀκούσατέ μου, υἱοὶ ᾿Ιακώβ, ἀκούσατε ᾿Ισραὴλ τοῦ πατρὸς ὑμῶν.
|
|
3
|
3
|
|
Руви́мъ, пе́рвенецъ мо́й, ты́ крѣ́пость моя́ и нача́ло ча́дъ мои́хъ: же́стокъ терпѣ́ти и же́стокъ упо́рникъ:
|
Ρουβήν, πρωτότοκός μου, σὺ ἰσχύς μου καὶ ἀρχὴ τέκνων μου, σκληρὸς φέρεσθαι καὶ σκληρὸς αὐθάδης.
|
|
4
|
4
|
|
досади́лъ єси́ я́ко вода́, да не воскипи́ши: возше́лъ бо єси́ на ло́же отца́ твоєго́, тогда́ оскверни́лъ єси́ посте́лю, идѣ́же возше́лъ єси́.
|
ἐξύβρισας ὡς ὕδωρ, μὴ ἐκζέσῃς· ἀνέβης γὰρ ἐπὶ τὴν κοίτην τοῦ πατρός σου· τότε ἐμίανας τὴν στρωμνήν, οὗ ἀνέβης.
|
|
5
|
5
|
|
Симео́нъ и Леві́й бра́тія соверши́ста оби́ду от во́ли своєя́:
|
Συμεὼν καὶ Λευΐ ἀδελφοί· συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν.
|
|
6
|
6
|
|
въ совѣ́тъ и́хъ да не пріи́детъ душа́ моя́, и къ собра́нію и́хъ да не прилѣпя́тся вну́тренняя моя́: я́ко во гнѣ́вѣ своє́мъ изби́ста человѣ́ки, и въ по́хоти своє́й прерѣ́заста жи́лы юнца́:
|
εἰς βουλὴν αὐτῶν μὴ ἔλθοι ἡ ψυχή μου, καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρείσαι τὰ ἥπατά μου, ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον.
|
|
7
|
7
|
|
проклята́ я́рость и́хъ, я́ко упо́рна, и гнѣ́въ и́хъ, я́ко ожесточи́ся: раздѣлю́ и́хъ во Іа́ковѣ и разсѣ́ю и́хъ во Ізра́или.
|
ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν, ὅτι αὐθάδης, καὶ ἡ μῆνις αὐτῶν, ὅτι ἐσκληρύνθη· διαμεριῶ αὐτοὺς ἐν ᾿Ιακὼβ καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ᾿Ισραήλ.
|
|
8
|
8
|
|
Іу́до, тебе́ похва́лятъ бра́тія твоя́, ру́цѣ твои́ на плещу́ вра́гъ твои́хъ: покло́нятся тебѣ́ сы́нове отца́ твоєго́:
|
᾿Ιούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου· αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου· προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου.
|
|
9
|
9
|
|
ски́менъ льво́въ Іу́да: от лѣ́торасли, сы́не мо́й, возше́лъ єси́: возле́гъ усну́лъ єси́ я́ко ле́въ и я́ко ски́менъ: кто́ возбу́дитъ єго́?
|
σκύμνος λέοντος ᾿Ιούδα· ἐκ βλαστοῦ, υἱέ μου, ἀνέβης· ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν;
|
|
10
|
10
|
|
Не оскудѣ́єтъ кня́зь от Іу́ды и во́ждь от чре́слъ єго́, до́ндеже пріи́дутъ отложе́ная Єму́, и То́й ча́яніє язы́ковъ:
|
οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ ᾿Ιούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἐὰν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.
|
|
11
|
11
|
|
привязу́яй къ лозѣ́ жребя́ своє́ и къ ві́нничію жребца́ осля́те своєго́, испере́тъ віно́мъ оде́жду свою́ и кро́вію гро́здія одѣя́ніє своє́:
|
δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ· πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ·
|
|
12
|
12
|
|
радостотво́рны о́чи єго́ па́че віна́, и бѣлы́ зу́бы єго́ па́че млека́.
|
χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου, καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ἢ γάλα.
|
|
13
|
13
|
|
Завуло́нъ при мо́ри всели́тся, и то́й на приста́нищи корабле́й, и простре́тся да́же до Сідо́на.
|
Ζαβουλὼν παράλιος κατοικήσει, καὶ αὐτὸς παρ᾿ ὅρμον πλοίων, καὶ παρατενεῖ ἕως Σιδῶνος.
|
|
14
|
14
|
|
Іссаха́ръ до́броє возжела́, почива́я посредѣ́ предѣ́ловъ,
|
᾿Ισσάχαρ τὸ καλὸν ἐπεθύμησεν ἀναπαυόμενος ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων·
|
|
15
|
15
|
|
и ви́дѣвъ поко́й, я́ко до́бръ, и зе́млю, я́ко тучна́, подложи́ ра́мы свои́ на тру́дъ, и бы́сть му́жъ земледѣ́лецъ.
|
καὶ ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ὅτι καλή, καὶ τὴν γῆν ὅτι πίων, ὑπέθηκε τὸν ὦμον αὐτοῦ εἰς τὸ πονεῖν καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωργός.
|
|
16
|
16
|
|
Да́нъ суди́ти и́мать лю́ди своя́, я́ко и єди́но пле́мя во Ізра́или,
|
Δὰν κρινεῖ τὸ λαὸν αὐτοῦ, ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν ᾿Ισραήλ.
|
|
17
|
17
|
|
и да бу́детъ Да́нъ змі́й на пути́, сѣдя́й на распу́тіи, угрыза́я пя́ту ко́нску:
|
καὶ γενηθήτω Δὰν ὄφις ἐφ᾿ ὁδοῦ, ἐγκαθήμενος ἐπὶ τρίβου, δάκνων πτέρναν ἵππου, καὶ πεσεῖται ὁ ἱππεὺς εἰς τὰ ὀπίσω,
|
|
18
|
18
|
|
и паде́тъ ко́нникъ вспя́ть, спасе́нія жды́й Госпо́дня.
|
τὴν σωτηρίαν περιμένων Κυρίου.
|
|
19
|
19
|
|
Га́дъ, искуше́ніє иску́ситъ єго́: о́нъ же иску́ситъ того́ при нога́хъ.
|
Γάδ, πειρατήριον πειρατεύσει αὐτόν, αὐτὸς δὲ πειρατεύσει αὐτὸν κατὰ πόδας.
|
|
20
|
20
|
|
Аси́ръ, ту́ченъ єго́ хлѣ́бъ, и то́й да́стъ пи́щу князе́мъ.
|
᾿Ασήρ, πίων αὐτοῦ ὁ ἄρτος, καὶ αὐτὸς δώσει τρυφὴν ἄρχουσι.
|
|
21
|
21
|
|
Нефѳалі́мъ сте́бль распуща́ющаяся, издая́й во от́расли добро́ту.
|
Νεφθαλεὶμ στέλεχος ἀνειμένον, ἐπιδιδοὺς ἐν τῷ γεννήματι κάλλος.
|
|
22
|
22
|
|
Сы́нъ возраще́нъ Іо́сифъ, сы́нъ возраще́нъ мо́й ре́вностный, сы́нъ мо́й юнѣ́йшій, ко мнѣ́ обрати́ся:
|
υἱὸς ηὐξημένος ᾿Ιωσήφ, υἱὸς ηὐξημένος μου ζηλωτός, υἱός μου νεώτατος· πρός με ἀνάστρεψον.
|
|
23
|
23
|
|
на него́же совѣ́тующе укоря́ху и наляца́ху на́нь госпо́діє стрѣля́ній,
|
εἰς ὃν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν, καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων·
|
|
24
|
24
|
|
и сотро́шася съ крѣ́постію лу́ки и́хъ, и разслабѣ́ша жи́лы мы́шцей ру́къ и́хъ, руко́ю си́льнаго Іа́кова: отту́ду укрѣпи́ся Ізра́иль от Бо́га отца́ твоєго́,
|
καὶ συνετρίβη μετὰ κράτους τὰ τόξα αὐτῶν, καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρὸς αὐτῶν διά χεῖρα δυνάστου ᾿Ιακώβ, ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσας ᾿Ισραήλ· παρὰ Θεοῦ τοῦ πατρός σου,
|
|
25
|
25
|
|
и помо́же тебѣ́ Бо́гъ мо́й, и благослови́ тя благослове́ніємъ небе́снымъ свы́ше и благослове́ніємъ земли́ иму́щія вся́: благослове́нія ра́ди сосце́въ и ложе́снъ,
|
καὶ ἐβοήθησέ σοι ὁ Θεὸς ὁ ἐμὸς καὶ εὐλόγησέ σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν καὶ εὐλογίαν γῆς ἐχούσης πάντα· εἵνεκεν εὐλογίας μαστῶν καὶ μήτρας,
|
|
26
|
26
|
|
благослове́нія отца́ твоєго́ и ма́тере твоєя́: преодолѣ́ па́че благослове́нія го́ръ пребыва́ющихъ и благослове́нія холмо́въ вѣ́чныхъ: бу́дутъ на главѣ́ Іо́сифовѣ и на версѣ́ [главы́] бра́тій, и́миже облада́ше.
|
εὐλογίας πατρός σου καὶ μητρός σου· ὑπερίσχυσεν ὑπὲρ εὐλογίας ὀρέων μονίμων καὶ ἐπ᾿ εὐλογίαις θινῶν ἀενάων· ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Ιωσὴφ καὶ ἐπὶ κορυφῆς ὧν ἡγήσατο ἀδελφῶν.
|
|
27
|
27
|
|
Веніамі́нъ во́лкъ хи́щникъ, ра́но я́стъ єще́ и на ве́черъ дає́тъ пи́щу.
|
Βενιαμὶν λύκος ἅρπαξ· τὸ πρωϊνὸν ἔδεται ἔτι καὶ εἰς τὸ ἑσπέρας δίδωσι τροφήν.
|
|
28
|
28
|
|
Вси́ сі́и сы́нове Іа́ковли двана́десять: и сія́ глаго́ла и́мъ оте́цъ и́хъ, и благослови́ и́хъ: коєго́ждо по благослове́нію єго́ благослови́ и́хъ,
|
Πάντες οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιακὼβ δώδεκα, καὶ ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.
|
|
29
|
29
|
|
и рече́ и́мъ: а́зъ прилага́юся къ лю́демъ мои́мъ: погреби́те мя́ со отцы́ мои́ми въ пеще́рѣ, я́же є́сть въ селѣ́ Єфро́на Хетте́анина,
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ προστίθεμαι πρὸς τὸν ἐμὸν λαόν· θάψατέ με μετὰ τῶν πατέρων μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἀγρῷ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου,
|
|
30
|
30
|
|
въ пеще́рѣ Сугу́бѣй, я́же пря́мо Мамврі́и въ земли́ Ханаа́ни, ю́же стяжа́ Авраа́мъ пеще́ру у Єфро́на Хетте́анина въ стяжа́ніє гро́ба.
|
ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ διπλῷ, τῷ ἀπέναντι Μαμβρῆ, ἐν γῇ Χαναάν, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ τὸ σπήλαιον παρὰ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου ἐν κτήσει μνημείου·
|
|
31
|
31
|
|
Та́мо погребо́ша Авраа́ма и Са́рру жену́ єго́, та́мо погребо́ша Ісаа́ка и Реве́кку жену́ єго́, та́мо погребо́ша Лі́ю,
|
ἐκεῖ ἔθαψαν ῾Αβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψαν ᾿Ισαὰκ καὶ Ρεβέκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψα Λείαν
|
|
32
|
32
|
|
въ стяжа́ніи села́ и пеще́ры, я́же є́сть въ не́мъ у сыно́въ Хетте́овыхъ.
|
ἐν κτήσει τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ὄντος ἐν αὐτῷ παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ.
|
|
33
|
33
|
|
И преста́ Іа́ковъ завѣща́я сыно́мъ свои́мъ, и возложи́въ Іа́ковъ но́зѣ свои́ на о́дръ у́мре, и приложи́ся къ лю́демъ свои́мъ.
|
καὶ κατέπαυσεν ᾿Ιακὼβ ἐπιτάσσων τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ ἐξάρας τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην ἐξέλιπε καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
|