|
Глvа, к~е”
|
Κεφάλαιο 25
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
|
2
|
2
|
|
сн~е чл~чь, ё^тверди лице свое на сн~ы а^м#мо'ня, и^ прорцыся на' ня.
|
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτοὺς
|
|
3
|
3
|
|
и^ рече'ши сн~омъ а^м#мо'немъ, гл~я. слышите сло'во г~а а^дона'я. с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь, е^льмаже пора'довастеся до ст~ыхъ, мои^хъ, ја%ко ѓ^сквернавле'на бы'ша, и^ ѓ^ ꙁемли` і^и^л~евњ, ја%ко поги'бе. и^ ѓ^ домђ і^ё'динњ, ја%ко эTи^де въ плњне'нїе.
|
καὶ ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμών· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπεχάρητε ἐπὶ τὰ ἅγιά μου, ὅτι ἐβεβηλώθη, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠφανίσθη, καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ,
|
|
4
|
4
|
|
того ради предамъ ваs сн~омъ кеде'млемъ в наслњ'дїе, и^ вселя'тся въ грњсњ'хъ в# тебᲇ, и^ сътво'рятъ в# тебњ села и^хъ. тїи поја^дяT пло'ды твоя, и^ тїи и^спїюT бл~готђ твою.
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι ὑμᾶς τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ εἰς κληρονομίαν, καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν ἐν σοὶ καὶ δώσουσιν ἐν σοὶ τὰ σκηνώματα αὐτῶν· αὐτοὶ φάγονται τοὺς καρπούς σου, καὶ αὐτοὶ πίονται τὴν πιότητά σου.
|
|
5
|
5
|
|
и^ дамъ граD твои а^м#мо'не паствњ вельблюDстњ, и^ сн~ы а^м#мо'ня на па'ствы ѓ%вча. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко а^ꙁъ а^дона'и г~ь” И/мже
|
καὶ δώσω τὴν πόλιν τοῦ ᾿Αμμὼν εἰς νομὰς καμήλων καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν εἰς νομὴν προβάτων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
|
|
6
|
6
|
|
с^е гл~етъ г~ь б~ъ, поне'же въсплеска` рђко'ю свое^ю, и^ въстрепа ного'ю свое^ю, и^ порадовася дш~ею свое^ю ѓ^ ꙁемли і^и^л~евњ.
|
διότι τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐκρότησας τὴν χεῖρά σου καὶ ἐψόφησας τῷ ποδί σου καὶ ἐπέχαρας ἐκ ψυχῆς σου ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
|
|
7
|
7
|
|
того ради с^е а^ꙁъ прострђ рђ'кђ свою на' тя. и^ дамъ т^я въ раꙁграбле'нїе странаM. и^ потреблю т^я эT людїи, и^ погђблю т^я эT стра'нъ па'гђбою. и^ ё^вњси ја%ко а^зъ а^дона'и г~ь”
|
διὰ τοῦτο ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ δώσω σε εἰς διαρπαγὴν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐξολοθρεύσω σε ἐκ τῶν λαῶν καὶ ἀπολῶ σε ἐκ τῶν χωρῶν ἀπωλείᾳ· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος. -
|
|
8
|
8
|
|
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же рече моа'вᲆ и^ сїи^ръ, се ја%коже вся страны до'мъ і^и^л~евъ і^ и^ё'да.
|
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπε Μωάβ· ἰδοὺ ὃν τρόπον πάντα τὰ ἔθνη οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα,
|
|
9
|
9
|
|
сего ради с^е а^зъ расы'плю сђроваго моа'ва эT ра'тныX е^мђ, эT поDго'рїя е^го и^ꙁбрънђ зе'млю до'мђ веџїаси'моџова, наD и^сто'чникоM гра'да, подо'лгъ мо'рскаго вае^лмо'на, и^ карїе^џе'ма,
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραλύω τὸν ὦμον Μωὰβ ἀπὸ πόλεων ἀκρωτηρίων αὐτοῦ, ἐκλεκτὴν γῆν, οἶκον ᾿Ασιμοὺθ ἐπάνω πηγῆς πόλεως παραθαλασσίας.
|
|
10
|
10
|
|
сн~ы кеде'мля на сн~ы а^м#мо'ня. да'хъ я& в# наслњ'дїе, и^ эTда'м# я& на в#ꙁя'тїе, ја%коже да не бђ'детъ па'мяти сн~овъ а^м#мо'нь въ странаX.
|
τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν δέδωκα αὐτοὺς εἰς κληρονομίαν, ὅπως μὴ μνεία γένηται τῶν υἱῶν ᾿Αμμών·
|
|
11
|
11
|
|
и^ в# моа'ве же сътворю эTме'стїе. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ г~ь”
|
καὶ εἰς Μωὰβ ποιήσω ἐκδίκησιν, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος. -
|
|
12
|
12
|
|
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же сᲆтвори и^дђме'а, е^гда эTм#сти'ша эTме'стїе въ гнњ'вњ в домђ` і^ё'динњ, и^ помни'ша ѕло'б#, и^ эTм#стиша пря` эT нихъ.
|
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησεν ἡ ᾿Ιδουμαία ἐν τῷ ἐκδικῆσαι αὐτοὺς ἐκδίκησιν εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ ἐμνησικάκησαν καὶ ἐξεδίκησαν δίκην,
|
|
13
|
13
|
|
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, прострђ рђ'кђ свою на и^дђме'ю, и^ потреблю с нея чл~ки и^ ско'тᲆ, и^ поста'влю ю& пђстђ. и^ эT џема'нъ, и^ эT деда'нъ жено'ми мече'мъ падђтъ.
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐξολοθρεύσω ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ θήσομαι αὐτὴν ἔρημον, καὶ ἐκ Θαιμὰν διωκόμενοι ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
|
|
14
|
14
|
|
и^ да'мъ эTм#ще'нїе мое на и^дђме'ю в рђцњ людїи мои^хъ і^и^л~я. и^ сътво'рятъ въ и^дђме'и по гнњ'вђ мое^мђ, и^ по ја%рости мое'и. и^ ё^вњ'дятъ эTмще'нїе мое, гл~етъ а^дона'и г~ь”
|
καὶ δώσω ἐκδίκησίν μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐν χειρὶ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ ποιήσουσιν ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ κατὰ τὴν ὀργήν μου καὶ κατὰ τὸν θυμόν μου· καὶ ἐπιγνώσονται τὴν ἐκδίκησίν μου, λέγει Κύριος. -
|
|
15
|
15
|
|
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же сътвори'ша и^ноплеме'нницы въ гнњ'вњ, и^ въста'виша эTмще'нїе порадова'ющеся в#сею дш~ею, ја%коже расы'пати дш~а по вра'ждњ вњ'чнеи.
|
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν ἐκδικήσει καὶ ἐξανέστησαν ἐκδίκησιν ἐπιχαίροντες ἐκ ψυχῆς τοῦ ἐξαλεῖψαι ἕως ἑνός,
|
|
16
|
16
|
|
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, се^ а^ꙁъ прострђ рђцњ свои на и^ноплеме'нники, и^ потреблю кри'ты, и^ погђблю про'чая живђщая подо'лгᲆ мо'ря.
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν·
|
|
17
|
17
|
|
и^ сътворю в нихъ эTмще'нїе вели'ко, въ ѓ^бличе'нїи ја%рости мое^я. и^ раꙁђмњ'ютъ ја%ко а^ꙁъ а^дона'и г~ь, е^гда` даM эTмще'нїе мое на' ня”
|
καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.