|
Глvа, к~д”
|
Κεφάλαιο 24
|
|
1
|
1
|
|
Се^ г~ь расы'плетъ вселе'нђю, и^ ѓ^пђститъ ю&, и^ эTкры'ет# лице ея`, и^ расточитъ живђщаа на не'и.
|
ΙΔΟΥ Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ бђдђтъ лю'дїе а^ки жрецъ, и^ ра'бъ а^ки господи'н#, и^ раба` а^ки и^ госпо'жа. бђ'детъ же кђпђя'и, ја%ко прода'яи. и^ длᲆжныи, а^ки е^мђже е^сть до'лженᲆ
|
καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ παῖς ὡς ὁ κύριος καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ κυρία· ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡς ὁ πωλῶν, ὁ δανείζων ὡς ὁ δανειζόμενος καὶ ὁ ὀφείλων ὡς ᾧ ὀφείλει.
|
|
3
|
3
|
|
и^ тлњнїемъ и^стлњ'етᲆ ꙁемля`. ё^ста б^о гн~я гл~аша с^е”
|
φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ, καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
|
|
4
|
4
|
|
Пла'кася зе'мля и^ ꙁемнїи высоцїи.
|
ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς.
|
|
5
|
5
|
|
земля` б^о беꙁако'нїе сътво'ри живђщихъ ради на не'и” Поне'же престђпи'ша ꙁа'коn и^змᲇниша ꙁа'повњди, и^ꙁрђшиша ꙁавTњ вᲇчныи.
|
ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον.
|
|
6
|
6
|
|
сего ради прокля'тїе поја%стъ зе'млю, ја%ко съгрњши'ша живђще'и на не'и” Сего ра'ди ё^боѕи бђ'дђтъ живђще'и на ꙁемли`, и^ ѓ^ста'нетъ чл~къ ма'ло.
|
διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν· διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι.
|
|
7
|
7
|
|
воспла'чеTся вино` да' рыда'етъ винограD. въꙁдъхнђт# вс^и ра'дђющеися дш~ею.
|
πενθήσει οἶνος, πενθήσει ἄμπελος, στενάξουσι πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν.
|
|
8
|
8
|
|
преста'ло е^сть весе'лїе, и^ бђ'бень преста'лъ е^сть гла'съ, и^ бога'тьство нечести'вых#, преста'лъ е^сть глаs гђсленыи,
|
πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθαδεία καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρας.
|
|
9
|
9
|
|
и^ срами'шася не пи'ша вина`. горка бы'сть ѓ^лови'на пї'ющим#.
|
ἠσχύνθησαν οὐκ ἔπιον οἶνον, πικρὸν ἐγένετο τὸ σίκερα τοῖς πίνουσιν.
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^пђстњша вс^и гра'ди, ꙁатво'ритъ хра'мъ ја%коже не вни'ти”
|
ἠρημώθη πᾶσα πόλις, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν.
|
|
11
|
11
|
|
Пла'читеся ѓ^ винњ. всю'дђ пресᲄа'ла е^сть ра'досᲄь вся` зе'мная.
|
ὀλολύζεται περὶ τοῦ οἴνου πανταχῆ· πέπαυται πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς, ἀπῆλθε πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς.
|
|
12
|
12
|
|
и^ ѓ^станTђ гра'ди пђсти, и^ до'мове ѓ^ста'влени поги'бнђтъ”
|
καὶ καταλειφθήσονται πόλεις ἔρημοι, καὶ οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολοῦνται.
|
|
13
|
13
|
|
с^е все` бђ'детъ на' земли среди страn. ја^коже кт^о ѓ^бира'етъ масли'чинђ, ѓ^бы'щђтъ я&. и^ а'ще ѓ^ста'нетъ и^ма'нїе виногра'дђ,
|
ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῆ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτως καλαμήσονται αὐτούς, καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος.
|
|
14
|
14
|
|
сїи въꙁопїютъ. ѓ^ста'вшеи же на земли`, въꙁра'дђюTся съ сла'вою гн~ею. возмяте'тся бода` мо'рьская.
|
οὗτοι φωνῇ βοήσονται, οἱ δὲ καταλειφθέντες ἐπὶ τῆς γῆς εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ Κυρίου. ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης·
|
|
15
|
15
|
|
сего ра`ди сла'ва гн~я въ ѓ^стро'вњхъ бђ'детъ мо'рьскихъ и%мя гн~е просла'влено бђ'детъ”
|
διὰ τοῦτο ἡ δόξα Κυρίου ἐν ταῖς νήσοις ἔσται τῆς θαλάσσης, τὸ ὄνομα Κυρίου ἔνδοξον ἔσται, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
16
|
16
|
|
Гь~ б~ъ і^и^л~евъ, эT ё^глъ земныхъ чюдеса` слы'шахом#, наде'жа бл~гочестивомђ” И$ рекђтъ, го'ре хђля'щимᲆ и^же хђ'лятъ ꙁако'нъ. го'ре престђпником#, и^же престђпили сђть за'конъ.
|
ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς γῆς τέρατα ἠκούσαμεν, ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ. καὶ ἐροῦσιν· οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντες τὸν νόμον.
|
|
17
|
17
|
|
стра'хъ и^ про'пасть, и^ прђгло на ва'съ живђщихъ на ꙁемли`.
|
φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ᾿ ὑμᾶς τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
18
|
18
|
|
и^ бђ'дет# бњж'ай страха, въпадеTся въ пропасᲄь. і^ и^ꙁлазя и^с пропа'сти, и%мется въ прђглњ” ЈА/ко две'ри съ нб~се эTвръзо'шася, и^ потря'сђтся ѓ^снова'нїа зеMная.
|
καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, ὁ δὲ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος, ὅτι θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆς γῆς.
|
|
19
|
19
|
|
мяте'жеM възмятется зеMля,
|
ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ·
|
|
20
|
20
|
|
преклониT и^ потрясеTся земля а^ки кђща ѓ^гра'ды`, и^ а^ки пивыи пїанъ сыи падеTся и^ не возмо'жеT вᲆста'ти, съдолњ` б^о иM безако'нїе”
|
ἔκλινεν ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς ἡ ἀνομία.
|
|
21
|
21
|
|
И$ бђдеT въ то'и дн~ь, наведеT г~ь на ё^тваръ нбsнђю рђкђ, и^ на цр~я зеMныя
|
καὶ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς·
|
|
22
|
22
|
|
и^ съберђтъ събра'нїе е^го, и^ ꙁатво'ряT въ тверди и^ в темницы. мно'ѕњми ро'ды бђдетᲆ присњщенїе иX,
|
καὶ συνάξουσι καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα καὶ εἰς δεσμωτήριον, διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν.
|
|
23
|
23
|
|
і^ и^стаюT ла'ина и^ лова'я. и^ падеTся граD і^ и^змњниTся лђна` и^ посрами'тся сн~це. ја%ко црsтвђетъ г~ь въ сїѓ'нњ и^ въ і^ерsли'мњ. и преD ста'рцы сла'венъ бђдетъ”
|
καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος, καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος, ὅτι βασιλεύσει Κύριος ἐν Σιὼν καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.