|
Глvа, н~г”
|
Κεφάλαιο 53
|
|
1
|
1
|
|
Ги~, кт^о вњрова` слђ'хђ на'шемђ, и^ мы'ш#ца гн~я комђ ся ја%ви.
|
ΚΥΡΙΕ, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;
|
|
2
|
2
|
|
совњсти'хомъ предъ нимъ ја%ко по'ле, ја%ко ко'рень въ ꙁемли` жа'ждђщеи. нњсть ѓ%браꙁA е^мђ н^и сла'вы. и^ ви'дᲇхомᲆ е^го, и^ не и^мња'ше видњнїя н^и доброты`.
|
ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ, ὡς ρίζα ἐν γῇ διψώσῃ. οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα· καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος·
|
|
3
|
3
|
|
н^о видњнїе е^го беꙁъче'стно, ё^мале'но паче сн~овъ чл~чьскиX. чл~къ въ ја%звњ сы'и и^ ё^мњя тръпњти мђ'кђ. не эTвратися лице е^го, беZ че'сти бы'сᲄь и^ не въмњни'ся”
|
ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη.
|
|
4
|
4
|
|
Се'и грњхи на'ша поDе^млетъ, и^ ѓ^ насъ поболњ. и^ м^ы възмњни'хоM е^го вᲆ бо'лњзни сђща и^ вᲆ ја^звњ и^ въ ꙁазленїи.
|
οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει.
|
|
5
|
5
|
|
то'и же ја%ꙁвеn бы'сть грXњ ради нашиX, и^ мђ'ченъ быs беꙁаконїи ради на'шихъ” Накаꙁа'нїе смире'нїя на'шего на'нь, ја%ꙁвою е^го м^ы и^сцњли'хоM
|
αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν.
|
|
6
|
6
|
|
вс^и. ја%ко ѓ%вца ꙁаблђди'хомъ, ходя` чл~къ пђтемъ свои^мъ прельсти'ся. и^ г~ь преда'сть е^го грњхъ ради на'шихъ,
|
πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη· καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.
|
|
7
|
7
|
|
то'иже ꙁаѕлњнїа ради не эTвръꙁа'етъ ё'стъ свои^хъ” ЈА/ко ѓ%вча на заколе'нїе ведеся, и^ ја%ко а%гнецъ преD стрегђщиM е^го беꙁъгла'сенъ. та'коже не эTвръза'етъ ё%стъ свои^хъ.
|
καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ· ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα.
|
|
8
|
8
|
|
въ смире'нїи е^го сђдъ е^го в#зятся, роD же е^го кт^о и^сповњстъ. ја%ко въꙁемле'тся эT земля живоT е^го. эT беꙁако'нїи людїи моиX прїиде на смр~ть”
|
ἐν τῇ ταπεινώσει ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη· τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον.
|
|
9
|
9
|
|
И$ даM лђкавыа въ мњсто погребенїа е^го, и^ богаᲄыя въ мњсто смр~ти е^го. ја%ко беꙁаконїя не сътвори`, н^и ѓ^брњтеся ле'сть въ ё^стњхъ е^го.
|
καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
и^ хо'щеT г~ь ѓ^чи'стити е^го эT ја%звы” А/ще да'сте ѓ^ грњсњхъ дш~а ва'ша, ё%ꙁрите сњмя до'лгоживо'тно.
|
καὶ Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς. ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας, ἡ ψυχὴ ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον· καὶ βούλεται Κύριος ἀφελεῖν
|
|
11
|
11
|
|
и^ хо'щетъ г~ь эTја%ти бо'лезнь эT дш~а е^го, ја^ви'ти е^мђ свњтъ и^ сᲆзда'ти ра'зђмъ. ѓ^правда'ти пра'веDнаго до'брᲇ слђжа'ща мно'гомᲆ, и^ грњхи и^хъ то'и въз#двигнетъ”
|
ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, δεῖξαι αὐτῷ φῶς καὶ πλάσαι τῇ συνέσει, δικαιῶσαι δίκαιον εὖ δουλεύοντα πολλοῖς, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν αὐτὸς ἀνοίσει.
|
|
12
|
12
|
|
Сего ради то'и наслњ'дит# мно'гихъ, и крњпкихъ раꙁдњ'литъ кори'сть. зане предана бы'сть на смр~ть дш~а е^го, и^ съ беꙁако'нными вᲆмњни'ся. то'и б^о грњхи мно'гиX въꙁнесе`, и^ грXњ ради иX преда'сться”
|
διὰ τοῦτο αὐτὸς κληρονομήσει πολλοὺς καὶ τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα, ἀνθ᾿ ὧν παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη· καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλῶν ἀνήνεγκε καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθη.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.