|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
Въспо'ю въꙁлю'блен#номђ пњснь, въꙁлю'бленаго мое^го” ВинограD бы'сть възлю'бленномђ на холмњ, на мњ'стњ бла'ѕњ”
|
ΑΣΩ δὴ τῷ ἠγαπημένῳ ἆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ μου τῷ ἀμπελῶνί μου. ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι.
|
|
2
|
2
|
|
И$ ѓ^гражденїемъ ѓ^градихъ и^ ё^колихъ, и^ насади'хъ ло'зђ и^ꙁбран#нђ. и^ соꙁда'хъ сто'лпъ среди е^го, и^ преDточилїе и^ско'пахъ в немъ” И$ ждахъ да сътвори'тъ гро'здїе, сътвори' же те'рнїе”
|
καὶ φραγμὸν περιέθηκα καὶ ἐχαράκωσα καὶ ἐφύτευσα ἄμπελον Σωρὴχ καὶ ὠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ καὶ προλήνιον ὤρυξα ἐν αὐτῷ· καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας.
|
|
3
|
3
|
|
І$ нн~њ чл~къ і^ё'динъ, и^ живђщїи` въ і^ерsли'мњ, сђди'те мн^њ и^ виногра'дђ мое^мђ.
|
καὶ νῦν, οἱ ἐνοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα, κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀναμέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου.
|
|
4
|
4
|
|
чт^о сътворю виногра'дђ мое^мђ, и^ не сътвориX е^мђ. ꙁане'же ждахъ да сътвори'тъ гро'ꙁдїе, н^о сътвори` тернїе”
|
τί ποιήσω ἔτι τῷ ἀμπελώνί μου καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ; διότι ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας.
|
|
5
|
5
|
|
Нн~њ ё^бо възвњщђ ё^же` вамъ, чт^о сътворю виногра'дђ мое^мђ, эTи^мђ ѓ^гражденїе е^го и^ бђ'детᲆ на раꙁъграбленїе. и^ раꙁорю стњнђ е^го, и^ бђдетъ въ попра'нїе.
|
νῦν δὲ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐγὼ ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου· ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν, καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα·
|
|
6
|
6
|
|
и^ ѓ^ста'влю винограD мо'и, и^ не порњжеTся ни'же покопа'ется, и^ въꙁы'идеT в немъ ја%ко на цњлиꙁнњ те'рнїе. и^ ѓ%блакомъ ꙁаповњмъ е^же не ѓ^дождити на не'го”
|
καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελωνά μου καὶ οὐ τμηθῇ οὐδὲ μὴ σκαφῇ, καὶ ἀναβήσονται εἰς αὐτὸν ὡς εἰς χέρσον ἄκανθαι· καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν.
|
|
7
|
7
|
|
ВинограD б^о г~а саваѓ^џа, до'мъ і^и^л~евъ е^сть. и^ чл~къ і^ё'довъ, но'въ са'дъ возлю'бленъ” Жда'хъ да сътвори'тъ сђдъ, и^ сътвори беꙁако'нїе и^ во'пль и^ неправDђ”
|
ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα νεόφυτον ἠγαπημένον· ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην, ἀλλὰ κραυγήν.
|
|
8
|
8
|
|
Го'ре приближа'ющиM до'мъ къ до'мђ, и^ село` к# селђ, да бли'жнемђ эTи'мђть чт^о. е^да` всели'сᲄеся е^ді'ни на' ꙁеMли”
|
Οὐαὶ οἱ συνάπτοντες οἰκίαν πρὸς οἰκίαν καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι. μὴ οἰκήσετε μόνοι ἐπὶ τῆς γῆς;
|
|
9
|
9
|
|
Слыша бо ся с^е вᲆ ё%ши г~а саваѓ'џа. а^ще б^о и^ бђ'дђтъ до'мове мно'ѕи, ѓ^пђстњ'ютъ вели'ци же и^ до'брїи, и^ не бђ'дђтъ живђщеи в ниX”
|
ἠκούσθη γὰρ εἰς τὰ ὦτα Κυρίου σαβαὼθ ταῦτα· ἐὰν γὰρ γένωνται οἰκίαι πολλαί, εἰς ἔρημον ἔσονται μεγάλαι καὶ καλαί, καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐταῖς.
|
|
10
|
10
|
|
И$дњже б^о въꙁорютъ і~, воло'въ, по'жнетъ г~ спђды. и^ всњ'яи і~, спђ'дъ, и^ сᲆтвориT мњ'ры тр^и”
|
οὗ γὰρ ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν, ποιήσει κεράμιον ἕν, καὶ ὁ σπείρων ἀρτάβας ἓξ ποιήσει μέτρα τρία.
|
|
11
|
11
|
|
Го'ре вᲆста'ющиM ꙁаё'тра гоня'щимᲆ сикеръ. ждђщимъ вечера, вино` б^о пож#жетᲆ я&.
|
Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τὸ πρωΐ, καὶ τὰ σίκερα διώκοντες, οἱ μένοντες τὸ ὀψέ· ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει.
|
|
12
|
12
|
|
сᲆ гђсльми б^о и^ прегђ'дницами, и^ тљMпа'ны, и^ свирњльми вино` пїю'ще” А$ дњлъ гн~ихъ не вњ'дятъ, и^ дњлесъ рђкђ е^го не сматря'ютъ”
|
μετὰ γὰρ κιθάρας καὶ ψαλτηρίου καὶ τυμπάνων καὶ αὐλῶν τὸν οἶνον πίνουσι, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι.
|
|
13
|
13
|
|
Оу^бо плене'ни бы'ша лю'дїе мои`, ꙁане` не вњ'дятъ г~а. и^ мно'жество бы'сть мертвыхъ глада ра'ди, и^ жа'жди во'дныя”
|
τοίνυν αἰχμάλωτος ὁ λαός μου ἐγενήθη διὰ τὸ μὴ εἰδέναι αὐτοὺς τὸν Κύριον, καὶ πλῆθος ἐγενήθη νεκρῶν διὰ λιμὸν καὶ δίψος ὕδατος.
|
|
14
|
14
|
|
И$ раз#шири` а'дъ дш~ђ свою, и^ разве'рѕе ё^ста своя не преста'ти. и^ снидђтъ сла'внїи и^ велицїи и^ бога'тїи, и^ гђби'тели иX, и^ веселя'ися в немъ”
|
καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν, καὶ καταβήσονται οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ μεγάλοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ λοιμοὶ αὐτῆς.
|
|
15
|
15
|
|
И$ смири'тся чл~къ, и^ ѓ^бесчестится мђжъ. и^ ѓ%чи высо'ко глядающеи ѓ^бниꙁњтася”
|
καὶ ταπεινωθήσεται ἄνθρωπος, καὶ ἀτιμασθήσεται ἀνήρ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ μετέωροι ταπεινωθήσονται.
|
|
16
|
16
|
|
И$ възнесется г~ь саваѓ%џъ сђдомъ, и^ б~ъ ст~ыи прославится пра'вдою”
|
καὶ ὑψωθήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος δοξασθήσεται ἐν δικαιοσύνῃ.
|
|
17
|
17
|
|
И$ напасђтся расточе'нїи ја%ко ю'нцы, и^ пђстыня ѓ^ста'нокъ а%гньцы поја^дя'тъ”
|
καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι, καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλημμένων ἄρνες φάγονται.
|
|
18
|
18
|
|
Го'ре привлача'ю^щимъ грњхи` ја%ко ё'жемъ до'лгоM, и^ ја%ко и'гомъ стягнђтымъ. ю^ница беꙁако'нїя и^хъ
|
οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι τὰς ἁμαρτίας ὡς σχοινίῳ μακρῷ καὶ ὡς ζυγοῦ ἱμάντι δαμάλεως τὰς ἀνομίας,
|
|
19
|
19
|
|
гл~юща, скоро да приближи'тся. е^же е^мђ сътвори'ти да ви'димъ. и^ да прїидетъ совњтъ ст~ого і^и^л~ева, да раꙁђмњ'емъ”
|
οἱ λέγοντες· τὸ τάχος ἐγγισάτω ἃ ποιήσει, ἵνα ἴδωμεν, καὶ ἐλθάτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου ᾿Ισραήλ, ἵνα γνῶμεν.
|
|
20
|
20
|
|
Го'ре гл~ющимъ ѕлђ` добро`, и^ добрђ` ѕло`. полага'ющимъ т#мђ` свњтъ, а^ свњтъ т#мђ`. полага'ющиM го'ркое сла'дко, а^ сла'дкое го'рко.
|
Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν.
|
|
21
|
21
|
|
Го'ре мђдрыM в себњ, и^ преD собо'ю хи'трымъ”
|
Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες.
|
|
22
|
22
|
|
Го'ре крњпкимъ ва'шимъ вино` пїющиM, и^ вельмо'жамъ че'рплющимъ сике'ра.
|
οὐαὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν, οἱ πίνοντες τὸν οἶνον καὶ οἱ δυνάσται οἱ κεραννύντες τὰ σίκερα,
|
|
23
|
23
|
|
ѓ^правда'ющимъ нечести'ва м#зды` ра'ди, и^ пра'вдђ пра'ведныхъ эTмещђщимъ”
|
οἱ δικαιοῦντες τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων καὶ τὸ δίκαιον τοῦ δικαίου αἴροντες.
|
|
24
|
24
|
|
Сего ради ја%коже погараеT те'рнїе главня'ми ѓ%гнеными, и^ погори'тъ пла'менемъ раꙁгорњвшиMся ко'рень и^хъ ја^ко прь'сть бђдетъ, и^ цвњтъ и^хъ ја%ко пра'хъ взы'идеT” Не въсхотњша б^о ꙁако'на г~а саваѓ'џа, и^ сло'во ст~ого і^и^л~ева прогнњваша”
|
διὰ τοῦτο ὃν τρόπον καυθήσεται καλάμη ὑπὸ ἄνθρακος πυρὸς καὶ συγκαυθήσεται ὑπὸ φλογὸς ἀνειμένης, ἡ ρίζα αὐτῶν ὡς χνοῦς ἔσται καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν ὡς κονιορτὸς ἀναβήσεται· οὐ γὰρ ἠθέλησαν τὸν νόμον Κυρίου σαβαώθ, ἀλλὰ τὸ λόγιον τοῦ ἁγίου ᾿Ισραὴλ παρώξυναν.
|
|
25
|
25
|
|
И$ възъја^ри'ся г~ь саваѓ'џъ гнњ'вомъ на лю'ди своя, и^ положи` рђкђ свою на нихъ и^ пораꙁи` и^хъ. и^ раZгнᲇвася на' горы и^ бы'ша мр~твцы` и^хъ ја%ко гно'и посреди пђти`. и^ въ всњхъ сихъ не эTврати'ся ја%рость е^го н^о и^ еще рђка` е^го высо'ка”
|
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος σαβαὼθ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβαλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ παρωξύνθη τὰ ὄρη, καὶ ἐγενήθη τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν ὡς κοπρία ἐν μέσῳ ὁδοῦ. καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἔτι χεὶρ ὑψηλή.
|
|
26
|
26
|
|
Въꙁдви'гнетъ ё^бо зна'менїе страна'мъ да'лнимъ, и^ съвоздви'жетъ я& эT конецъ земли`. и^ с^е ско'ро ле'гце прїидTђ
|
τοιγαροῦν ἀρεῖ σύσσημον ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς μακρὰν καὶ συριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, καὶ ἰδοὺ ταχὺ κούφως ἔρχονται·
|
|
27
|
27
|
|
не въꙁа'лчютъ, ни трђдятся, ни въздрњмлютъ, ни поспя'тъ, ни распоја%шђтъ по'ясъ свои^хъ эT чресл# свои^хъ, ни раꙁ#слабя'тся възвђꙁы сапо'гомъ и^хъ.
|
οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ κοπιάσουσιν οὐδὲ νυστάξουσιν οὐδὲ κοιμηθήσονται, οὐδὲ λύσουσι τὰς ζώνας αὐτῶν ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτῶν, οὐδὲ μὴ ραγῶσιν οἱ ἱμάντες τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν·
|
|
28
|
28
|
|
стрњлы и^хᲆ ѓ'стры сђть, и^ лђцы и^хъ напря'жени. копы'та ко'немъ и^хъ, ја%ко тве'рдъ ка'мень намњни'шася. колеса` колесни'цамъ и^хъ ја%ко бђря ё^стремляются.
|
ὧν τὰ βέλη ὀξέα ἐστὶ καὶ τὰ τόξα αὐτῶν ἐντεταμένα, οἱ πόδες τῶν ἵππων αὐτῶν ὡς στερεὰ πέτρα ἐλογίσθησαν, οἱ τροχοὶ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ὡς καταιγίς.
|
|
29
|
29
|
|
рыка'нїе иX ја%ко льво'ве. и^ преDста'ютъ ја%ко льви'чища. і^ и^меT и^ воꙁопїетъ ја%ко ѕвњръ і^ и^звержеT, и^ не бђдетъ эTе%млющаго и&.
|
ὁρμῶσιν ὡς λέοντες καὶ παρέστηκαν ὡς σκύμνοι λέοντος· καὶ ἐπιλήψεται καὶ βοήσει ὡς θηρίον καὶ ἐκβαλεῖ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ρυόμενος αὐτούς.
|
|
30
|
30
|
|
и^ возопїетъ иX ра'ди в то'и дн~ь, ја%ко звkђ мо'ря мђтя'щася. и^ възря'тъ на' ꙁемлю, и^ с^е т#ма` же'стока въ недоё^мњнїи и^хъ”
|
καὶ βοήσει δι᾿ αὐτοὺς τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς φωνὴ θαλάσσης κυμαινούσης· καὶ ἐμβλέψονται εἰς τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ σκότος σκληρὸν ἐν τῇ ἀπορίᾳ αὐτῶν.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.