|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть въ дн~и а^ха'зовы, і^ѓ^а^џа'мля, сн~а і^ѓ^ѕїина, цр~я і^ё'дина. вꙁы'иде раі^си'мъ, цр~ь а^ра'мль. и^ факе'и, сн~ъ ромелїе'въ, цр~ь і^и^л~евъ, на і^ерsлим#, вое^ва'ти на'нь, и^ не мого'ша вое^ва'ти на'нь.
|
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ῎Αχαζ τοῦ ᾿Ιωάθαμ τοῦ υἱοῦ ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα, ἀνέβη Ρασεὶμ βασιλεὺς ᾿Αρὰμ καὶ Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ πολεμῆσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν πολιορκῆσαι αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ съвњсти'ша в до'мъ двд~овъ гл~ющемъ, съвњща'лся е^сть а^ра'мъ съ е^фре'моM. і^ ё^жасе'ся дш~а е^го, и^ дш~а людїи е^го. ја%коже в дђбра'вњ дђ'бъ вњтромъ поколњбле'тся”
|
καὶ ἀνηγγέλη εἰς τὸν οἶκον Δαυὶδ λέγων· συνεφώνησεν ᾿Αρὰμ πρὸς τὸν ᾿Εφραίμ· καὶ ἐξέστη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐν δρυμῷ ξύλον ὑπὸ πνεύματος σαλευθῇ.
|
|
3
|
3
|
|
И$ рече г~ь къ і^са'їи, и^зыиди въ срњте'нїе а^ха'ꙁово т^ы, и^ ѓ^ста'выи и^а^сђ'въ сн~ъ твои, къ кђпелњ вы'шняго пђти` села` гнаџе'ѓ^ва.
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν· ἔξελθε εἰς συνάντησιν ῎Αχαζ σὺ καὶ ὁ καταλειφθεὶς ᾿Ιασοὺβ ὁ υἱός σου πρὸς τὴν κολυμβήθραν τῆς ἄνω ὁδοῦ τοῦ ἀγροῦ τοῦ κναφέως
|
|
4
|
4
|
|
и^ рече'ши е^мђ снабди'ся и^ ё^молкни`, и^ не бо'ися, и^ да не ѓ^слабњ'ет# дш~а твоя` эT дво'ю древесђ главе'ннђю кђря'щђся. е^гда б^о гнњ'въ ја%рости мое^я` бђ'детъ па'ки и^сцњлю`.
|
καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· φυλάξαι τοῦ ἡσυχάσαι καὶ μὴ φοβοῦ, μηδὲ ἡ ψυχή σου ἀσθενείτω ἀπὸ τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων· ὅταν γὰρ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γένηται, πάλιν ἰάσομαι.
|
|
5
|
5
|
|
сн~ъ же а^ра'мль, и^ сн~ъ ромелїевъ, ја%ко совњща'ста совњтъ зо'лᲆ ѓ^ тебњ гл~ще”
|
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ᾿Αρὰμ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Ρομελίου, ὅτι ἐβουλεύσαντο βουλὴν πονηρὰν περὶ σοῦ λέγοντες·
|
|
6
|
6
|
|
вꙁы'идемъ въ і^ё^де'ю, и^ съгл~авше с ни'ми ѓ^брати'мъ я& к себњ`, и^ въцр~иM в ни'хъ сн~а тавелїева”
|
ἀναβησόμεθα εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ συλλαλήσαντες αὐτοῖς, ἀποστρέψομεν αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς καὶ βασιλεύσομεν αὐτοῖς τὸν υἱὸν Ταβεήλ·
|
|
7
|
7
|
|
Се^ гл~етъ г~ь саваѓ'џъ. не събђ'дется совTњ се'и, ни ё^ста'вится.
|
τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· οὐ μὴ μείνῃ ἡ βουλὴ αὕτη οὐδὲ ἔσται·
|
|
8
|
8
|
|
н^о глава` а^ра'мђ дама'скъ, а^ глава` дама'скђ раа^сиM. н^о е^ще ше'стьдеся'тъ и^ пя'ть лTњ, ѓ^скђдњ'етъ црsтво е^фре'мово эT людїи.
|
ἀλλ᾿ ἡ κεφαλὴ ᾿Αρὰμ Δαμασκὸς καὶ ἡ κεφαλὴ Δαμασκοῦ Ρασεὶμ — ἀλλ᾿ ἔτι ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐκλείψει ἡ βασιλεία ᾿Εφραὶμ ἀπὸ λαοῦ —
|
|
9
|
9
|
|
глава` же е^фрем'ови сама'ръ, и^ глава` сама'рска сн~ъ ромелїѓ'въ. и^ а'ще не вњ'рђете, и^ не и%мате раꙁђмњти”
|
καὶ ἡ κεφαλὴ ᾿Εφραὶμ Σομόρων, καὶ ἡ κεφαλὴ Σομόρων υἱὸς τοῦ Ρομελίου· καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνιῆτε. —
|
|
10
|
10
|
|
И$ приложи г~ь гл~ати къ а^ха'зђ, рекїи.
|
Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ ῎Αχαζ λέγων·
|
|
11
|
11
|
|
проси` себњ` зна'менїя эT г~а б~а твое^го, въ глђбинђ и^ли въ высотђ”
|
αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου Θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος.
|
|
12
|
12
|
|
И$ рече а^ха'зъ, не прошђ ниже и^скђшђ г~а”
|
καὶ εἶπεν ῎Αχαζ· οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ᾿ οὐ μὴ πειράσω Κύριον.
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече і^са'їа, слы'ши ё^бо до'ме двд~овъ. е^да` ма'лъ ваM е^сть трђ'дъ дая'ти чл~комъ, т^о ка'ко гв~и даете трђ'дъ”
|
καὶ εἶπεν· ἀκούσατε δή, οἶκος Δαυίδ· μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις; καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα;
|
|
14
|
14
|
|
Сего ради да'сть г~ь самъ зна'менїе вамᲆ” Се дв~ца въ чре'вњ за'чнетъ, и^ роди'тъ сн~ъ, и^ проꙁове'ши и^мя е^мђ е^м#манђи^лъ”
|
διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ·
|
|
15
|
15
|
|
Ма'сло и^ ме'дъ снњ'сть, пре'жде да'же не раꙁђмњ'етъ, и^ не и^зво'литъ ѕл^а, и^ събере'тъ бл~гое.
|
βούτυρον καὶ μέλι φάγεται· πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρά, ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν·
|
|
16
|
16
|
|
зане` пре'же ё^вњде'нїа дњтищђ бл~га и^ ѕл^а, эTи^детъ ѕло'ба ја%ко и^збра'ти бл~гое” І$ и^ꙁбђдTе ꙁемля` е^я'же т^ы бои^шися эT лица сею` дво'ю цр~ю”
|
διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν, καὶ καταλειφθήσεται ἡ γῆ, ἣν σὺ φοβῇ, ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων.
|
|
17
|
17
|
|
Но наведе'тᲆ г~ь на' тя, и^ на лю'ди твоа, и^ на до'мъ эTц~а твое^го дн~и. и^же не сђть е^ще` пришли`, эT негоже дн~е эTи^метъ е^фре'ма эT і^ё'ды цр~ь а^сљ=рїиск#”
|
ἀλλὰ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἡμέρας, αἳ οὔπω ἥκασιν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀφεῖλεν ᾿Εφραὶμ ἀπὸ ᾿Ιούδα τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ασσυρίων.
|
|
18
|
18
|
|
И$ бђ'детъ в то'и дн~ь, поꙁвиждетъ г~ь мђхамᲆ, и^же владњ'ютъ ча'стїю рњки` е^гљ=пеTскїя, и^ пче'лы ја%же е^сть въ стра'нњ а^сљ=рїистњ.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συριεῖ Κύριος μυίαις, ὃ κυριεύει μέρος ποταμοῦ Αἰγύπτου, καὶ τῇ μελίσσῃ, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ ᾿Ασσυρίων,
|
|
19
|
19
|
|
и^ прїидђтъ вс^и и^ почї'ютъ на гра'динаX стра'нъ, и^ в пеще'рахъ, и^ въ все'и рас#сњ'линњ, и^ въ вся'комъ дре'ве”
|
καὶ ἐλεύσονται πάντες καὶ ἀναπαύσονται ἐν ταῖς φάραγξι τῆς χώρας καὶ ἐν ταῖς τρώγλαις τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς πᾶσαν ραγάδα καὶ ἐν παντὶ ξύλῳ.
|
|
20
|
20
|
|
В то'и же дн~ь побръснетᲆ г~ь бри'чемᲆ вели'комъ, и^ напое'номъ ѓ^б# ѓ'нђ стра'нђ рњки` цр~я а^сљ=рїиска. главђ` и^ вла'сы но'жныя, и^ бра'дђ ѓ^стриже'тъ”
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ξυρήσει Κύριος τῷ ξυρῷ τῷ μεγάλῳ καὶ μεμεθυσμένῳ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ποταμοῦ βασιλέως ᾿Ασσυρίων, τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς τρίχας τῶν ποδῶν, καὶ τὸν πώγωνα ἀφελεῖ.
|
|
21
|
21
|
|
И$ бђ'детъ въ то'и дн~ь, кормя'и чл~къ ю%нцђ эT воло'въ и^ дв^њ ѓ^вцы.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θρέψει ἄνθρωπος δάμαλιν βοῶν καὶ δύο πρόβατα,
|
|
22
|
22
|
|
и^ бђ'детъ эT мно'жества мле'чнаго ма'сло и^ ме'дъ ја%сти, вся'къ ѓ^ста'выи на ꙁемли`”
|
καὶ ἔσται ἀπὸ τοῦ πλεῖστον ποιεῖν, γάλα, βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πᾶς ὁ καταλειφθεὶς ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
23
|
23
|
|
И$ бђ'детъ в то'и дн~ь, вся'ко мњ'сто и^дњж'е а^ще бђ'детъ ты'сяща ло'ꙁъ виногра'да, по ты'сящи вњ'дръ, цњли'ꙁною бђ'дђтъ и^ те'рнїемᲆ.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη πᾶς τόπος, οὗ ἐὰν ὦσι χίλιαι ἄμπελοι χιλίων σίκλων, εἰς χέρσον ἔσονται καὶ εἰς ἄκανθαν·
|
|
24
|
24
|
|
съ стрела'ми стрњля'юще вни'дђтъ во'нь. ја%ко цњли'зною и^ те'рнїемъ бђдетъ вс^я земля`”
|
μετὰ βέλους καὶ τοξεύματος εἰσελεύσονται ἐκεῖ, ὅτι χέρσος καὶ ἄκανθα ἔσται πᾶσα ἡ γῆ.
|
|
25
|
25
|
|
И$ вся'ка гора` ѓ^ре'мая въз#ѓ^ре'тся, и^ не на'идетъ та'мо стра'хъ. бђдетъ б^о по цњли'ꙁнњ и^ по те'рнїю па'ства ѓ^вци`, и^ попра'нїе волђ'е”
|
καὶ πᾶν ὄρος ἀροτριώμενον ἀροτριωθήσεται, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐκεῖ φόβος· ἔσται γὰρ ἀπὸ τῆς χέρσου καὶ ἀκάνθης εἰς βόσκημα προβάτου καὶ καταπάτημα βοός.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.