Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 51 з 52
Глvа, н~а”
Chapter 51
1
1
Та'ко гл~етъ г~ь. се а^ꙁъ въздви'гнђ на вављ=ло'нъ, и^ на живђщая в нем#, на възDви'гшихᲆ срDце свое на' мя, ја%ко вњтръ гђби'телныи.
The Word that came to Jeremias for all the Jews dwelling in the land of Egypt, and for those settled in Magdolo and in Taphnas, and in the land of Pathura, saying,
2
2
и^ послю` въ вављ=ло'нъ вњя, и^ въꙁвњю иM, і^ и^стлю ꙁе'млю е^го” поне'же прїиде на'нь эTвсю'дђ въ дн~ь поги'бели е^го”
Thus has the Lord God of Israel said; Ye have seen all the evils which I have brought upon Jerusalem, and upon the cities of Juda; and, behold, they are desolate without inhabitants,
3
3
Не наляца'и наляца'яи лkђ свои, и^ не въходи` въ бро'ня ѓболче'ны. не пощади'те ю%ноша е^го, побїите все во'инъство е^го.
because of their wickedness, which they have wrought to provoke me, by going to burn incense to other gods, whom ye knew not.
4
4
и^ падђтъ и^ꙁбїе'нїи въ ꙁемли` халдњ'истеи, и^ ја^зве'нїи въ сᲄранахъ и^хъ.
Yet I sent to you my servants the prophets early in the morning, and I sent, saying, Do not ye this abominable thing which I hate.
5
5
поне'же не бњ` ѓ^вдов#ствова іи^л~ь і^ и^ё'да эT б~а свое^го г~а вседрᲆжи'теля, н^о земля` и^хъ напо'лнися грњха`, эT ст~го і^и^л~ева.
But they hearkened not to me, and inclined not their ear to turn from their wickedness, so as not to burn incense to strange gods.
6
6
бњжите эT среды вављло'на, и^ сп~си кождо дш~ђ свою. не молчи'те ѓ^ непра'вдњ е^го, ꙁане` мще'нїе е^сᲄь эT г~а, мꙁDђ тои въꙁда'сть е^мђ.
So mine anger and my wrath dropped upon them, and was kindled in the gates of Juda, and in the streets of Jerusalem; and they became a desolation and a waste, as at this day.
7
7
ча'ша ꙁла'та е^сть вављло'нъ в рђцњ гн~и, напая'а вс^ю ꙁе'млю. эT вина` е^го пи'ша вс^и ја^ꙁы'цы, сего ради потрясо'шася.
And now thus has the Lord Almighty said, Wherefore do ye commit these great evils against your souls? to cut off man and woman of you, infant and suckling from the midst of Juda, to the end that not one of you should be left;
8
8
внеꙁа'пђ паде` вављло'нъ и^ съкрђши'ся. пла'чите по не'мъ. въꙁмњте ма'сти къ бо'лњꙁни е^го, да и^сцњли'тся”
by provoking me with the works of your hands, to burn incense to other gods in the land of Egypt, into which ye entered to dwell there, that ye might be cut off, and that ye might become a curse and a reproach among all the nations of the earth?
9
9
врачева'хомъ вављло'нъ и^ не и^сцелњ” ѓ^ста'вимъ и& і^ и^дњмъ ко'жDо вᲆ ꙁе'млю свою. вᲆꙁы'иде б^о къ нб~си сђ'дъ е^го, и^ въꙁDви'жеся къ ѓ^блакомъ.
Have ye forgotten the sins of your fathers, and the sins of the kings of Juda, and the sins of your princes, and the sins of your wives, which they wrought in the land of Juda, and in the streets of Jerusalem?
10
10
и^ꙁнесе г~ь пра'вды наша. прїидњте въꙁвᲇсти'мъ вᲆ сїѓ'нњ дњ'ло г~а б~а на'шего.
And have not ceased even to this day, and they have not kept to my ordinances, which I set before their fathers.
11
11
наѓ^стрњте стрњ'лы, и^ напо'лните тђ'лы” Въꙁбђди г~ь дх~ъ цр~еи меDскихъ, и^ проти'вђ вављло'нђ мы'сль е^го, да погђ'бит# и&. поне'же мще'нїе гн~е е^сть мще'нїе до'мђ е^го.
Therefore thus saith the Lord; Behold, I do set my face against you
12
12
на стњнаX вављло'н#скихъ въꙁDви'гнњте ꙁна'менїе, ё^ставите стра'жа, въꙁDви'гнњте сᲄра'жђ, ё^гото'вите зало'ги. ја%ко ё^мы'сли г~ь и^ съᲄвори, ја%же рече на живђщая въ вављло'нњ.
to destroy all the remnant that are in Egypt; and they shall fall by the sword, and by famine, and shall be consumed small and great: and they shall be for reproach, and for destruction, and for a curse.
13
13
живы'и наD вода'ми мно'гами, бога'тъ въ сокро'вищехъ. прїиде коне'цъ твои чаs пресњче'нїя твое^го”
And I will visit them that dwell in the land of Egypt, as I have visited Jerusalem, with sword and with famine:
14
14
Кля'ся г~ь вседержи'тель дш~ею свое^ю, ја%ко напоlню тебе` люDми ја%ко мши'цею, и^ въспоеTся наD тобо'ю пњснь”
and there shall not one be preserved of the remnant of Juda that sojourn in the land of Egypt, to return to the land of Juda, to which they hope in their hearts to return: they shall not return, but only they that escape.
15
15
Сътвори'выи ꙁе'млю в си'лњ свое'и, и^ ё^стро'ивыи вселе'нђю въ мђ'дрости свое'и, и^ раꙁђмњ'нїемъ свои^мъ проп#ныи нб~са”
Then all the men that knew that their wives burned incense, and all the women, a great multitude, and all the people that dwelt in the land of Egypt, in Pathura, answered Jeremias, saying,
16
16
е^гда` ѓ%нъ да'сть глаs, ё^мно'жатся во'ды на нб~си. въꙁDвиꙁа'яи ѓ%блаки эT коне'ць ꙁемля`, мо'лнїю в# до'ждь сътвори, и^ꙁводя` вњтрь эT сокро'вищь своиX”
As for the word which thou hast spoken to us in the name of the Lord, we will not hearken to thee.
17
17
ѓ^бђя` вся'къ чл~къ эT раꙁђма, посрами'ся вся'къ слїя'тель въ и^ꙁвая'нїи е^го. ја%ко ло'жъ е^сть слїа'нїе е^го, и^ нњсᲄь дх~а в ниX,
For we will surely perform every word that shall proceed out of our mouth, to burn incense to the queen of heaven, and to pour drink-offerings to her, as we and our fathers have done, and our kings and princes, in the cities of Juda, and in the streets of Jerusalem: and so we were filled with bread, and were well, and saw no evils.
18
18
сђетни сђть дњ'ла и^ смњхђ досто'ини, вᲆ ча'съ посњще'нїя свое^го поги'бнђтъ.
But since we left off to burn incense to the queen of heaven, we have all been brought low, and have been consumed by sword and by famine.
19
19
не ја%ко сїе ча'сть і^а'ковля, н^о сътвори'выи всяческая то'и е^сть, а^ і^и^л~ь же'ꙁлъ достоя'нїя е^го, г~ь вседержи'тель и^мя е^го.
And whereas we burned incense to the queen of heaven, and poured drink-offerings to her, did we make cakes to her, and pour drink-offerings to her, without our husbands?
20
20
съкрђши'ши сими съсђ'ды бра'н#ныа. и^ а'ꙁъ съкрђшђ въ тебњ ја^ꙁы'ки, и^ погђблю в# тебᲇ црsтвїа,
Then Jeremias answered all the people, the mighty men, and the women, and all the people that returned him these words for answer, saying,
21
21
і^ и^ꙁбїю в# тебњ коня и^ всаDники е^го. і^ и^ꙁбїю в# тебњ колесни'цђ, и^ всњда'ющаго на ню.
Did not the Lord remember the incense which ye burned in the cities of Juda, and in the streets of Jerusalem, ye, and your fathers, and your kings, and your princes, and the people of the land? and came it not into his heart?
22
22
і^ и^збїю в# тебњ мђж'а и^ женђ`. і^ и^збїю в# тебњ сᲄа'ра и^ ѓ'трока. і^ и^ꙁбїю в# тебњ ю%ношђ и^ дв~ђ,
And the Lord could no longer bear you, because of the wickedness of your doings, and because of your abominations which ye wrought; and so your land became a desolation and a waste, and a curse, as at this day;
23
23
і^ и^збїю в# тебњ па'стыря и^ ста'да е^го. і^ и^ꙁбїю в тебᲇ ѓ^рю'ща и^ рабо'тна скота е^го, і^ и^збїю в# тебњ вое^во'дђ и^ прави'теля.
because of your burning incense, and because of the things wherein ye sinned against the Lord: and ye have not hearkened to the voice of the Lord, and have not walked in his ordinances, and in his law, and in his testimonies; and so these evils have come upon you.
24
24
и^ въꙁда'мъ вављло'нђ, и^ всњмᲆ жи'телем# халдњ'искимъ все ѕл^о, е^же сътвори'ша въ сїѓ'нњ преD лицемъ вашим#, гл~етъ г~ь”
And Jeremias said to the people, and to the women, Hear ye the word of the Lord.
25
25
Се^ а^зъ на' тя го'ро смерᲄоно'сна, гл~етъ г~ь, порђша'яи всю зе'млю. и^ прострђ рђ'кђ мою на' тя, і^ и^ꙁвер#гђ т^я эT ка'мени, и^ да'мъ т^я въ горђ съж#же'нїа.
Thus has the Lord God of Israel said; Ye women have spoken with your mouth, and ye fulfilled it with your hands, saying, We will surely perform our vows that we have vowed, to burn incense to the queen of heaven, and to pour drink-offerings to her: full well did ye keep to your vows, and ye have indeed performed them.
26
26
не въꙁмђ эT тебе ка'мень въ ё%гол#, и^ ка'мень вᲆ ѓ^снова'нїе, н^о потреби'шися въ вњ'ки, гл~еT гь.
Therefore hear ye the word of the Lord, all Jews dwelling in the land of Egypt; Behold, I have sworn by my great name, saith the Lord, my name shall no longer be in the mouth of every Jew to say, The Lord lives, in all the land of Egypt.
27
27
въꙁDви'гнњте ꙁна'менїе на зеMли`, въстрђби'те трђбо'ю въ ја^ꙁыцXњ. пост~ите наD ни'мъ ја^ꙁы'ки, въꙁвњсти'те на'нь цр~еи а^рараT, и^мен#нїи, и^ а^стенесъ, въчти'те на'нь во'и, приведњте коня ја%ко мши'ца съ жа'лы.
For I have watched over them, to hurt them, and not to do them good: and all the Jews dwelling in the land of Egypt shall perish by sword and by famine, until they are utterly consumed.
28
28
пост~ите ја^ꙁы'ки на'нь, цр~и меDски, и^ вое^во'дъ е^го, и^ всњхъ прави'телеи е^го, и^ вся крњ'пкїа земля` е^го”
And they that escape the sword shall return to the land of Juda few in number, and the remnant of Juda, who have continued in the land of Egypt to dwell there, shall know whose word shall stand.
29
29
И$ потрясе'тся ꙁемля` и^ смђтиTся. зане` въста` на вављ=ло'нъ мышле'нїе гн~е, да положитъ зе'млю вављ=ло'нъскђ пђстђ и^ ненаселе'нђ.
And this shall be a sign to you, that I will visit you for evil.
30
30
преста'ша крњ'пцњи вављ=ло'на эT бо'ю, живя'хђ на поса'дехъ, поги'бе хра'брость иX, и^ бы'ша ја%ко же'ны. ꙁаж#же'ны сђть станы е^го, сътре'ны ꙁаво'ры е^го.
Thus said the Lord; Behold, I will give Uaphres king of Egypt into the hands of his enemy, and into the hands of one that seeks his life; as I gave Sedekias king of Juda into the hands of Nabuchodonosor king of Babylon, his enemy, and who sought his life.
31
31
бњжа'и въ пђть текђща пости'же. и^ посолъ стрњте посла`, да въꙁвњстиT цр~ю вављ=лонъскђ, ја%ко вꙁя'ся грDа е^го
The Word which Jeremias the Prophet spoke to Baruch son of Nerias, when he wrote these words in the book from the mouth of Jeremias, in the fourth year of Joakim the son of Josias king of Juda.
32
32
эT кон#ца да'же до конца, и^ броды ꙁасᲄа'влени сђть, и^ е^ꙁе'ра ꙁаж#же'на ѓ^гнеM, и^ мђж'и воинъстїи смђще'ни сђть”
Thus has the Lord said to thee, O Baruch.
33
33
Та'ко б^о гл~етъ г~ь вседръжи'тель б~ъ іи^л~евъ. дщ^и вављ=ло'ня ја^ко гђмно ча'съ млаченїя е^го, е^ще ма'ло и^ прїидеT ча'съ жаTвы е^го.
Whereas thou hast said, Alas! alas! for the Lord has laid a grievous trouble upon me; I lay down in groaning, I found no rest;
34
34
снњде м^я и^ пожре м^я навходоносорь цр~ь вављ=лоньскь, сътвори м^я ја%ко сосђдъ пра'ꙁденъ, пожре м^я ја%ко ѕмїи, наполни чре'во свое тон#костїю мое'ю, і^ и^з#блева м^я. неправDа на' мя,
say thou to him, Thus saith the Lord; Behold, I pull down those whom I have built up, and I pluck up those whom I have planted.
35
35
и^ пло'ть моя` на вављ=лонъ, гл~етъ живы'и въ сїѓ'нњ. и^ кро'вь моа на живђщая въ халдњеX, рече і^ерsлиM”
And wilt thou seek great things for thyself? seek them not: for, behold, I bring evil upon all flesh, saith the Lord: but I will give to thee thy life for a spoil in every place whither thou shalt go.
36
Сего раd тако гл~еT г~ь, с^е аZ сђ'дити бђдђ прю твою`, и^ эTм#щђ м#щенїе твое, и^ пђсто съᲄворю` море е^го, и^с#сђшђ пото'ки е^го.
37
и^ бђдетъ вављ=лонᲆ въ' гробы жили'ще ѕмїеM” чю'до и^ поꙁвиꙁда'нїе, сего ра'ди да не бђдетᲆ живђща.
38
вкђпњ ја^ко львове въꙁревђтъ. вла'сы и^с# себе` терѕаᲄи бђдђтъ ја%ко скљ=мни.
39
въ го'рести иX поста'влю пи'тїе и^хъ, и^ ё^пою я& и^ да ё^снђтъ, и^ спять сно'мъ вњ'чноM, и^ не воста'нђт#, гл~етᲆ г~ь.
40
эTведђ я& ја%ко а^гньца на ꙁакла'нїе, и^ ја%ко ѓ%вны съ коꙁлы`.
41
ка'ко взя'ся сеса'хъ, и^ ја%то сла'вное въ все'и ꙁемли`. ка'ко бы'сть въ ё^дивленїе вављ=ло'нъ въ ја%зы'цехъ.
42
въꙁы'иде на вављ=ло'нъ мо'ре, эT мно'жества во'лнъ е^го покры'ся.
43
бы'ша гра'ды е^го въ ё^дивленїе, земля` ненаселе'на и^ пђста, ꙁемля` в не'иже никто'же поживетъ, и^ не пре'иде чресъ ню сн~ъ чл~чь”
44
И$ посњщђ на вее^ля въ вављ=ло'нњ, і^ и^ꙁвергђ т^о е^же поглоти эT ё%стъ е^го. и^ не съберђтся вя'щ#ше к немђ` ја^ѕы'цы, ктомђ` и^ стњны вављ=ло'ньски падђтъ”
45
И$зыидњте эT среды е^го лю'дїе мои` да сп~сеT кождо дш~ђ свою` эT гнњ'ва ја%росᲄи гн~я.
46
и^ да не ё^мякчиTся срDце ва'ше, и^ да не ё^бои^теся слы'шAнїя, е^же ё^слы'шится на' земли. и^ прїидетъ в лњто слыша'нїе, и^ по тоM лњте слыша'нїе, и^ непра'вда на' землю, и^ вла'сть на власть”
47
Сего раd с^е дн~їе градђтъ, и^ посњщђ на и^зваја%ныя вављ=лоня, и^ вс^я ꙁемля` е^го посрами'тся, и^ вси` ја%ꙁвенїи е^го падђтъ посредњ е^го.
48
и^ хвалђ` въздадђтᲆ наD вављ=ло'номъ нб~са и^ земля, и^ вся` сђщая в# нихᲆ. эT полђ'нощи б^о прїидTђ на'нь хи'щницы, гл~етъ г~ь”
49
И$ ја%коже сътвори вављ=ло'нъ пада'ти ја^ꙁвенымᲆ въ і^и^л~и, та'ко вављ=ло'ня не падђтъ ја%ꙁвенїи на все'и ꙁемли`”
50
И$ꙁбњг#шеи меча`, и^дњте и^ не сто'ите, въспомяни'те да'лняа гн~я, і^ерsли'мъ възы'иде на срDце ва'ше”
51
Посрами'хоMся, зане слы'шахомъ рђга'нїе. покры срамота` лице на'ше, ја%ко прїидо'ша чюжDи на ѓ^сщ~енїе до'мђ гн~я”
52
Сего ра'ди с^е дн~їе грядђтъ гл~еT г~ь. и^ посᲇщђ на и^ꙁвая'нїа е^го, и^ по все'и ꙁе'мли е^го воꙁревђтъ ја%ꙁвенїи.
53
въстђпитъ л^и вављ=ло'нъ на' нб~о, и^ ё^тверди'тъ на высотњ` крњпость свою, эT мене` прїидђтъ гђби'теле е^го, гл~етъ г~ь.
54
гла'съ во'пля вављ=ло'ньска, и^ сътренїе вели'ко эT ꙁемля халдњ'иски.
55
ја^ко погђби г~ь вављ=ло'нъ, и^ сътре эT него` гла'съ велїи. и^ возшђмя'тъ во'лны е^го ја%ко во'ды мно'ги, даде глаs шђмъ и^хъ.
56
ја%ко прїиде на'нь. та'кожDе на вављ=лонъ хи'щникъ, і^ и^зыма'ни сђть си'лнїи е^го, и^ ё^вяде лђкъ иX. ја%ко си'лныи м#ститель
57
г~ь въꙁвращаеT м#ꙁдђ. и^ ё^пою кня'ѕя е^го и^ мђ'дрыя е^го, вое^во'ды е^го и^ прави'теля е^го, и^ сил#ныа е^го, и^ ё^снђтъ сномъ вњ'чноM, и^ не въꙁбђжDђ, гл~еT цр~ь, г~ь вседръжи'тель и^мя е^го.
58
Та'ко гл~етъ г~ь вседръжитель. стњна` вављ=ло'ньска сїя преширо'ка поDкопа'нїеM поDкопана бђдетъ, и^ вра'та е^го высо'ки ѓ^гнеM сож#жены бђдђтᲆ. и^ крњпость лю'дьска в ничтоже, и^ ја^ꙁы'цы ѓ^гнемъ во'ꙁмђтся и^ поги'бнђт#”
59
Сло'во е^же ꙁавњща і^еремїа прoркъ, сара'еви сн~ђ ни'рїинђ сн~а маа'сїѓва. внегда` и%де съ седекїею цр~емъ въ вављ=лон#, в лњто четве'ртое црsтва е^го. сара'и же бњ жрець пррoчествїя.
60
и^ написа` і^еремїя вс^е ѕло` е^же и^мњ прїити на вављ=лонъ, въ е^ді'нђ кни'гђ вс^я словеса` сїа, ја%же пи'сана сђть на вављ=лоn. и^ рече і^еремїя къ сара'ю,
61
е^гда` вни'деши въ вављ=лон#, и^ ё'ꙁриши и^ проч#теши вс^я словеса сїа, гл~я.
62
г~и т^ы реклъ е^си проти'вђ гра'дђ семђ` погђби'ти и&, и^ да не бђдетъ живя'и в немᲆ эT чл~ка и^ до ско'та, и^ да бђ'детъ въ вњ'чнђ пђсты'ню.
63
и^ е^гда` прочте'ши кни'гђ сїю, привяжи` к не'и ка'мень, и^ в#верзи ю& по'средњ е^љ=фраᲄа, и^ рцы`.
64
та'ко потопи'тся вављ=лонъ, и^ не въста'нетъ эT лица` ѓ^ꙁлобле'нїя, ја%же а'зъ приведђ` на'нь, и^ раꙁори'тся” Даже доселњ словеса` і^еремїина”

Глава 51 з 52