|
Псалом 100
|
Ѱало́мъ р҃
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 100.
|
Ѱало́мъ дв҃дꙋ, р҃.
|
|
1
|
1
|
|
Ми́лость і суд воспою́ Тебі́, Го́споди;
|
Млⷭ҇ть и҆ сꙋ́дъ воспою̀ тебѣ̀, гдⷭ҇и:
|
|
2
|
2
|
|
пою́ і разумі́ю в путі́ непоро́чні; когда́ при́йдеши ко мні? Прехожда́х в незло́бії се́рдця моєго́ посреді́ до́му моєго́.
|
пою̀ и҆ разꙋмѣ́ю въ пꙋтѝ непоро́чнѣ: когда̀ прїи́деши ко мнѣ̀; прехожда́хъ въ неѕло́бїи се́рдца моегѡ̀ посредѣ̀ до́мꙋ моегѡ̀.
|
|
3
|
3
|
|
Не предлага́х пред очи́ма мої́ма вещ законопресту́пную; творя́щия преступле́ніє возненави́діх;
|
Не предлага́хъ пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма ве́щь законопрестꙋ́пнꙋю: творѧ́щыѧ престꙋпле́нїе возненави́дѣхъ:
|
|
4
|
4
|
|
не прильпе́ мні се́рдце стропти́во; уклоня́ющагося от мене́ лука́ваго не позна́х.
|
не прильпѐ мнѣ̀ се́рдце стропти́во: оу҆клонѧ́ющагосѧ ѿ менє̀ лꙋка́ваго не позна́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Оклевета́ющаго тай і́скренняго своєго́, cего́ ізгоня́х; го́рдим о́ком і неси́тим се́рдцем, с сим не ядя́х.
|
Ѡ҆клевета́ющаго та́й и҆́скреннѧго своего̀, сего̀ и҆згонѧ́хъ: го́рдымъ ѻ҆́комъ и҆ несы́тымъ се́рдцемъ, съ си́мъ не ꙗ҆дѧ́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
О́чі мої́ на ві́рния землі́, посажда́ти я со мно́ю; ходя́й по путі́ непоро́чну, сей мі служа́ше.
|
Ѻ҆́чи моѝ на вѣ̑рныѧ землѝ, посажда́ти ѧ҆̀ со мно́ю: ходѧ́й по пꙋтѝ непоро́чнꙋ, се́й мѝ слꙋжа́ше.
|
|
7
|
7
|
|
Не живя́ше посреді́ до́му моєго́ творя́й горди́ню; глаго́ляй непра́ведная не ісправля́ше пред очи́ма мої́ма.
|
Не живѧ́ше посредѣ̀ до́мꙋ моегѡ̀ творѧ́й горды́ню: глаго́лѧй непра́вєднаѧ не и҆справлѧ́ше пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма.
|
|
8
|
8
|
|
Воу́трія ізбива́х вся грі́шния землі́, є́же потреби́ти от гра́да Госпо́дня вся ді́лающия беззако́ніє.
|
Воꙋ́трїѧ и҆збива́хъ всѧ̑ грѣ̑шныѧ землѝ, є҆́же потреби́ти ѿ гра́да гдⷭ҇нѧ всѧ̑ дѣ́лающыѧ беззако́нїе.
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Сла́ва:
|
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...