|
Глава́ є҃і
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: а҆́ще ста́нꙋтъ мѡѷсе́й и҆ самꙋи́лъ пред̾ лице́мъ мои́мъ, нѣ́сть дш҃а̀ моѧ̀ къ лю́демъ си̑мъ: и҆зри́ни тѣ́хъ (ѿ лица̀ моегѡ̀), и҆ да и҆зы́дꙋтъ. | ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρός με· ἐὰν στῇ Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ πρὸ προσώπου μου, οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς· ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἐξελθέτωσαν. |
|
2
|
2
|
| И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще рекꙋ́тъ къ тебѣ̀: ка́мѡ и҆зы́демъ; и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆̀же ко сме́рти, ко сме́рти: и҆ и҆̀же къ мечꙋ̀, къ мечꙋ̀: и҆ и҆̀же ко гла́дꙋ, ко гла́дꙋ: и҆ и҆̀же ко плѣне́нїю, ко плѣне́нїю. | καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ· ποῦ ἐξελευσόμεθα; καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὅσοι εἰς θάνατον, εἰς θάνατον· καὶ ὅσοι εἰς μάχαιραν, εἰς μάχαιραν· καί ὅσοι εἰς λιμόν, εἰς λιμόν· καὶ ὅσοι εἰς αἰχμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν. |
|
3
|
3
|
| И҆ ѿмщꙋ̀ и҆̀мъ четы́рьми ѡ҆́бразы, речѐ гдⷭ҇ь: ме́чь на закла́нїе, и҆ псѝ на растерза́нїе, и҆ пти̑цы небесѐ и҆ ѕвѣ́рїе землѝ на пожрє́нїѧ и҆ расхище́нїе. | καὶ ἐκδικήσω ἐπ’ αὐτοὺς τέσσαρα εἴδη, λέγει Κύριος· τὴν μάχαιραν εἰς σφαγὴν καὶ τοὺς κύνας εἰς διασπασμὸν καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ εἰς βρῶσιν καὶ εἰς διαφθοράν. |
|
4
|
4
|
| И҆ преда́мъ и҆̀хъ во оу҆тѣсне́нїе всѣ̑мъ ца́рствамъ зємны́мъ, ра́ди манассі́и сы́на є҆зекі́ина царѧ̀ і҆ꙋ́дина за всѧ̑, ꙗ҆̀же сотворѝ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. | καὶ παραδώσω αὐτοὺς εἰς ἀνάγκας πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς διὰ Μανασσῆ υἱὸν ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα, περὶ πάντων ὧν ἐποίησεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. |
|
5
|
5
|
| Кто̀ оу҆милосе́рдитсѧ къ тебѣ̀, і҆ерⷭ҇ли́ме; и҆ кто̀ поскорби́тъ ѡ҆ тебѣ̀, и҆лѝ кто̀ по́йдетъ моли́ти ѡ҆ ми́рѣ тебѣ̀; | τίς φείσεται ἐπὶ σοί, ῾Ιερουσαλήμ; καὶ τίς δειλιάσει ἐπὶ σοί; ἢ τίς ἀνακάμψει εἰς εἰρήνην σοι; |
|
6
|
6
|
| Ты̀ ѡ҆ста́вилъ мѧ̀ є҆сѝ, речѐ гдⷭ҇ь, вспѧ́ть поше́лъ є҆сѝ: и҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ оу҆бїю́ тѧ, и҆ ктомꙋ̀ не пощажꙋ̀ и҆́хъ | σὺ ἀπεστράφης με, λέγει Κύριος, ὀπίσω πορεύσῃ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου καὶ διαφθερῶ σε, καὶ οὐκέτι ἀνήσω αὐτούς. |
|
7
|
7
|
| и҆ расточꙋ̀ и҆̀хъ расточе́нїемъ во вратѣ́хъ люді́й мои́хъ: ѡ҆безча́дѣша, погꙋби́ша люді́й мои́хъ ѕло́бами свои́ми, и҆ не ѡ҆брати́шасѧ. | καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν διασπορᾷ· ἐν πύλαις λαοῦ μου ἠτεκνώθησαν, ἀπώλεσαν τὸν λαόν μου διὰ τὰς κακίας αὐτῶν. |
|
8
|
8
|
| Оу҆мно́жишасѧ вдови̑цы и҆́хъ па́че песка̀ морска́гѡ: наведо́хъ на ма́терь ю҆́ношы, бѣ́дность ѡ҆ полꙋ́дни, наверго́хъ на ню̀ внеза́пꙋ стра́хъ и҆ тре́петъ. | ἐπληθύνθησαν αἱ χῆραι αὐτῶν ὑπὲρ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· ἐπήγαγον ἐπὶ μητέρα νεανίσκους ταλαιπωρίαν ἐν μεσημβρίᾳ, ἐπέρριψα ἐπ’ αὐτὴν ἐξαίφνης τρόμον καὶ σπουδήν. |
|
9
|
9
|
| Пра́здна бы́сть роди́вшаѧ се́дмь, ѡ҆скꙋдѣ̀ дꙋша̀ є҆ѧ̀, за́йде є҆́й со́лнце є҆щѐ средѣ̀ полꙋ́дне, постыжде́на бы́сть и҆ оу҆коре́на: про́чыѧ и҆́хъ въ ме́чь да́мъ пред̾ враги̑ и҆́хъ, речѐ гдⷭ҇ь. | ἐκενώθη ἡ τίκτουσα ἑπτά, ἀπεκάκισεν ἡ ψυχὴ αὐτῆς, ἐπέδυ ὁ ἥλιος αὐτῇ ἔτι μεσούσης τῆς ἡμέρας, κατῃσχύνθη καὶ ὠνειδίσθη· τοὺς καταλοίπους αὐτῶν εἰς μάχαιραν δώσω ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν. |
|
10
|
10
|
| Го́ре мнѣ̀, ма́ти (моѧ̀), вскꙋ́ю мѧ̀ родила̀ є҆сѝ мꙋ́жа при́телнаго и҆ сꙋди́маго по все́й землѝ; не заѧ́хъ, нижѐ заѧ́тъ оу҆ менє̀ кто̀: си́ла моѧ̀ ѡ҆скꙋдѣ̀ ѿ кленꙋ́щихъ мѧ̀, (речѐ гдⷭ҇ь). | Οἴμοι ἐγὼ μῆτερ, ὡς τίνα με ἔτεκες; ἄνδρα δικαζόμενον καὶ διακρινόμενον πάσῃ τῇ γῇ· οὔτε ὠφέλησα, οὔτε ὠφέλησέ με οὐδείς· ἡ ἰσχύς μου ἐξέλιπεν ἐν τοῖς καταρωμένοις με. |
|
11
|
11
|
| Бꙋ́ди, влⷣко, и҆справлѧ́ющымъ и҆̀мъ: а҆́ще не притеко́хъ ко тебѣ̀ во вре́мѧ ѡ҆ѕлобле́нїѧ и҆́хъ и҆ во вре́мѧ ско́рби и҆́хъ, во блага̑ѧ на врага̀. | γένοιτο, δέσποτα, κατευθυνόντων αὐτῶν, εἰ μὴ παρέστην σοι ἐν καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ θλίψεως αὐτῶν εἰς ἀγαθὰ πρὸς τὸν ἐχθρόν. |
|
12
|
12
|
| Є҆да̀ позна́етсѧ желѣ́зо; и҆ ѡ҆дѣѧ́нїе мѣ́дѧно крѣ́пость твоѧ̀. | εἰ γνωσθήσεται σίδηρος; καὶ περιβόλαιον χαλκοῦν ἡ ἰσχύς σου. |
|
13
|
13
|
| И҆ сокрѡ́вища твоѧ̑ въ расхище́нїе да́мъ, и҆змѣ́нꙋ за всѧ̑ грѣхѝ твоѧ̑, и҆ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ твои́хъ: | καὶ τοὺς θησαυρούς σου εἰς προνομὴν δώσω ἀντάλλαγμα διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου. |
|
14
|
14
|
| и҆ порабощꙋ́ тѧ ѡ҆́крестъ врагѡ́мъ твои̑мъ, въ землѝ, є҆ѧ́же не вѣ́си: ꙗ҆́кѡ ѻ҆́гнь возжже́сѧ ѿ ꙗ҆́рости моеѧ̀, на ва́съ горѣ́ти бꙋ́детъ. | καὶ καταδουλώσω σε κύκλῳ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ οὐκ ᾔδεις· ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, ἐφ’ ὑμᾶς καυθήσεται. |
|
15
|
15
|
| Ты̀ вѣ́си, гдⷭ҇и, воспомѧни́ мѧ и҆ посѣти́ мѧ и҆ защити́ мѧ ѿ гонѧ́щихъ мѧ̀, не въ долготерпѣ́нїе твоѐ воспрїими́ мѧ: вѣ́ждь, ꙗ҆́кѡ прїѧ́хъ тебє̀ ра́ди поноше́нїе ѿ ѿверга́ющихъ словеса̀ твоѧ̑: | Κύριε, μνήσθητί μου καὶ ἐπίσκεψαί με καὶ ἀθῴωσόν με ἀπὸ τῶν καταδιωκόντων με μὴ εἰς μακροθυμίαν· γνῶθι ὡς ἔλαβον περὶ σοῦ ὀνειδισμὸν |
|
16
|
16
|
| сконча́й и҆̀хъ, и҆ бꙋ́детъ сло́во твоѐ мнѣ̀ въ ра́дость и҆ во весе́лїе се́рдца моегѡ̀, ꙗ҆́кѡ при́звано є҆́сть и҆́мѧ твоѐ на мнѣ̀, гдⷭ҇и бж҃е си́лъ. | ὑπὸ τῶν ἀθετούντων τοὺς λόγους σου· συντέλεσον αὐτούς, καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καρδίας μου, ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ’ ἐμοί, Κύριε παντοκράτωρ. |
|
17
|
17
|
| Не сѣдо́хъ въ со́нмѣ и҆́хъ и҆гра́ющихъ, но боѧ́хсѧ ѿ лица̀ рꙋкѝ твоеѧ̀: на є҆ди́нѣ сѣдѧ́хъ, ꙗ҆́кѡ го́рести и҆спо́лнихсѧ. | οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων, ἀλλὰ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου· καταμόνας ἐκαθήμην, ὅτι πικρίας ἐνεπλήσθην. |
|
18
|
18
|
| Вскꙋ́ю ѡ҆скорблѧ́ющїи мѧ̀ возмога́ютъ на мѧ̀; ꙗ҆́зва моѧ̀ тверда̀, ѿкꙋ́дꙋ и҆сцѣлю́сѧ; бы́сть мнѣ̀ ꙗ҆́кѡ вода̀ лжи̑ваѧ, не и҆мꙋ́щаѧ вѣ́рности. | ἵνα τί οἱ λυποῦντές με κατισχύουσί μου; ἡ πληγή μου στερεά, πόθεν ἰαθήσομαι; γινομένη ἐγενήθη μοι ὡς ὕδωρ ψευδὲς οὐκ ἔχον πίστιν. |
|
19
|
19
|
| Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: а҆́ще ѡ҆брати́шисѧ, возста́влю тѧ̀, и҆ пред̾ лице́мъ мои́мъ ста́неши: и҆ а҆́ще и҆зведе́ши честно́е ѿ недосто́йнагѡ, ꙗ҆́кѡ оу҆ста̀ моѧ̑ бꙋ́деши: и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ ті́и къ тебѣ̀, и҆ ты̀ не ѡ҆брати́шисѧ къ ни̑мъ. | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἐπιστρέψῃς, καὶ ἀποκαταστήσω σε, καὶ πρὸ προσώπου μου στήσῃ· καὶ ἐὰν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀπὸ ἀναξίου, ὡς τὸ στόμα μου ἔσῃ· καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ πρὸς σέ, καὶ σὺ οὐκ ἀναστρέψεις πρός αὐτούς. |
|
20
|
20
|
| И҆ да́мъ тѧ̀ лю́демъ си̑мъ а҆́ки стѣ́нꙋ крѣ́пкꙋ, мѣ́дѧнꙋ: и҆ пора́тꙋютъ на тѧ̀ и҆ не возмо́гꙋтъ на тѧ̀, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ съ тобо́ю є҆́смь, да сп҃сꙋ́ тѧ и҆ и҆зба́влю тѧ̀, речѐ гдⷭ҇ь: | καὶ δώσω σε τῷ λαῷ τούτῳ ὡς τεῖχος ὀχυρὸν χαλκοῦν, καὶ πολεμήσουσι πρὸς σὲ καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ, διότι μετὰ σοῦ εἰμι τοῦ σῴζειν σε |
|
21
|
21
|
| и҆зба́влю тѧ̀ ѿ рꙋ́къ ѕлѣ́йшихъ и҆ и҆скꙋплю́ тѧ ѿ рꙋ́къ гꙋби́телей. | καὶ τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε ἐκ χειρὸς πονηρῶν καὶ λυτρώσομαί σε ἐκ χειρὸς λοιμῶν. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.