|
Глава́ є҃
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
| Ѡ҆быди́те пꙋти̑ і҆ерⷭ҇ли̑мскїѧ и҆ воззри́те, и҆ позна́йте и҆ поищи́те на сто́гнахъ є҆гѡ̀, а҆́ще ѡ҆брѧ́щете мꙋ́жа творѧ́щаго сꙋ́дъ и҆ и҆́щꙋща вѣ́ры: и҆ млⷭ҇рдъ бꙋ́дꙋ є҆мꙋ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | ΠΕΡΙΔΡΑΜΕΤΕ ἐν ταῖς ὁδοῖς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε καὶ ζητήσατε ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ἐὰν εὕρητε ἄνδρα, εἰ ἔστι ποιῶν κρίμα καὶ ζητῶν πίστιν, καὶ ἵλεως ἔσομαι αὐτοῖς, λέγει Κύριος. |
|
2
|
2
|
| Живе́тъ гдⷭ҇ь, глаго́лютъ, сегѡ̀ ра́ди не во лжа́хъ ли кленꙋ́тсѧ; | ζῇ Κύριος, λέγουσι· διὰ τοῦτο οὐκ ἐν ψεύδεσιν ὀμνύουσι; |
|
3
|
3
|
| Гдⷭ҇и, ѻ҆́чи твоѝ (зрѧ́тъ) на вѣ́рꙋ: би́лъ є҆сѝ и҆̀хъ, и҆ не поболѣ́ша, сокрꙋши́лъ є҆сѝ и҆̀хъ, и҆ не восхотѣ́ша прїѧ́ти наказа́нїѧ: ѡ҆жесточи́ша ли́ца своѧ̑ па́че ка́мене и҆ не хотѣ́ша ѡ҆брати́тисѧ. | Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς πίστιν· ἐμαστίγωσας αὐτούς, καὶ οὐκ ἐπόνεσαν, συνετέλεσας αὐτούς, καὶ οὐκ ἠθέλησαν δέξασθαι παιδείαν· ἐστερέωσαν τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὑπὲρ πέτραν καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἐπιστραφῆναι. |
|
4
|
4
|
| А҆́зъ же рѣ́хъ: не́гли оу҆бо́зи сꙋ́ть (и҆ бꙋ́їи), тогѡ̀ ра́ди не возмого́ша, ꙗ҆́кѡ не оу҆вѣ́даша пꙋтѝ гдⷭ҇нѧ и҆ сꙋда̀ бг҃а своегѡ̀. | καὶ ἐγὼ εἶπα· ἴσως πτωχοί εἰσι, διότι οὐκ ἐδυνάσθησαν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν ὁδὸν Κυρίου καὶ κρίσιν Θεοῦ· |
|
5
|
5
|
| Пойдꙋ̀ ко держа̑внымъ и҆ возглаго́лю и҆̀мъ, ті́и бо позна́ша пꙋ́ть гдⷭ҇ень и҆ сꙋ́дъ бг҃а своегѡ̀. И҆ сѐ, є҆динодꙋ́шнѡ сі́и сокрꙋши́ша и҆́го, расторго́ша оу҆́зы. | πορεύσομαι πρὸς τοὺς ἁδροὺς καὶ λαλήσω αὐτοῖς, ὅτι αὐτοὶ ἐπέγνωσαν ὁδὸν Κυρίου καὶ κρίσιν Θεοῦ· καὶ ἰδοὺ ὁμοθυμαδὸν συνέτριψαν ζυγόν, διέρρηξαν δεσμούς. |
|
6
|
6
|
| Сегѡ̀ ра́ди поразѝ и҆̀хъ ле́въ ѿ дꙋбра́вы, и҆ во́лкъ да́же до домѡ́въ погꙋбѝ и҆̀хъ, и҆ ры́сь бдѧ́ше над̾ града́ми и҆́хъ: всѝ и҆сходѧ́щїи ѿ ни́хъ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́ти, ꙗ҆́кѡ оу҆мно́жиша нечє́стїѧ своѧ̑, оу҆крѣпи́шасѧ во ѿвраще́нїихъ свои́хъ. | διὰ τοῦτο ἔπαισεν αὐτοὺς λέων ἐκ τοῦ δρυμοῦ, καὶ λύκος ἕως τῶν οἰκιῶν ὠλόθρευσεν αὐτούς, καὶ πάρδαλις ἐγρηγόρησεν ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτῶν· πάντες οἱ ἐκπορευόμενοι ἀπ’ αὐτῶν θηρευθήσονται, ὅτι ἐπλήθυναν ἀσεβείας αὐτῶν, ἴσχυσαν ἐν ταῖς ἀποστροφαῖς αὐτῶν. |
|
7
|
7
|
| Ѡ҆ че́мъ ѿ си́хъ млⷭ҇рдъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀; сы́нове твоѝ ѡ҆ста́виша мѧ̀ и҆ клѧ́шасѧ тѣ́ми, и҆̀же не сꙋ́ть бо́зи: насы́тихъ и҆̀хъ, и҆ прелюбодѣ́йствоваша и҆ въ домѣ́хъ блꙋдни́цъ ѡ҆бита́ша, | ποίᾳ τούτων ἵλεως γένωμαί σοι; οἱ υἱοί σου ἐγκατέλιπόν με καὶ ὤμνυον ἐν τοῖς οὐκ οὖσι θεοῖς· καὶ ἐχόρτασα αὐτοὺς καὶ ἐμοιχῶντο καὶ ἐν οἴκοις πορνῶν κατέλυον. |
|
8
|
8
|
| ко́ни женонеи́стовни сотвори́шасѧ, кі́йждо ко женѣ̀ и҆́скреннѧгѡ своегѡ̀ ржа́ше. | ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν, ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐχρεμέτιζον. |
|
9
|
9
|
| Є҆да̀ ѿ си́хъ не посѣщꙋ̀; речѐ гдⷭ҇ь: и҆лѝ ꙗ҆зы́кꙋ сицево́мꙋ не мсти́тъ дш҃а̀ моѧ̀; | μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι; λέγει Κύριος. ἢ ἐν ἔθνει τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; |
|
10
|
10
|
| Взы́дите на стѣ́ны є҆гѡ̀ и҆ разори́те, ѡ҆конча́нїѧ же не сотвори́те: ѡ҆ста́вите подпѡ́ры є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ни сꙋ́ть. | ἀνάβητε ἐπὶ τοὺς προμαχῶνας αὐτῆς καὶ κατασκάψατε, συντέλειαν δὲ μὴ ποιήσητε· ὑπολίπεσθε τὰ ὑποστηρίγματα αὐτῆς, ὅτι τοῦ Κυρίου εἰσίν. |
|
11
|
11
|
| Престꙋпле́нїемъ бо престꙋпи́лъ є҆́сть на мѧ̀ до́мъ і҆и҃левъ и҆ до́мъ і҆ꙋ́динъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | ὅτι ἀθετῶν ἠθέτησεν εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος, οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα. |
|
12
|
12
|
| Солга́ша гдⷭ҇ꙋ своемꙋ̀ и҆ реко́ша: не сꙋ́ть сїѧ̑, нижѐ прїи́дꙋтъ на на́съ ѕла̑ѧ, и҆ меча̀ и҆ гла́да не оу҆́зримъ: | ἐψεύσατο τῷ Κυρίῳ αὐτῶν καὶ εἶπαν· οὐκ ἔστι ταῦτα· οὐχ ἥξει ἐφ’ ἡμᾶς κακά, καὶ μάχαιραν καὶ λιμὸν οὐκ ὀψόμεθα· |
|
13
|
13
|
| проро́цы на́ши бы́ша на вѣ́тръ, и҆ сло́во гдⷭ҇не не бѣ̀ въ ни́хъ, та́кѡ бꙋ́детъ и҆̀мъ. | οἱ προφῆται ἡμῶν ἦσαν εἰς ἄνεμον, καὶ λόγος Κυρίου οὐχ ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς· οὕτως ἔσται αὐτοῖς. |
|
14
|
14
|
| Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь си́лъ: зане́же глаго́лали є҆стѐ сло́во сїѐ, сѐ, а҆́зъ даю̀ словеса̀ моѧ̑ во оу҆ста̀ твоѧ̑ ѻ҆́гнь, и҆ лю́ди сїѧ̑ древа̀, и҆ поѧ́стъ и҆́хъ. | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀνθ’ ὧν ἐλαλήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο, ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου πῦρ καὶ τὸν λαὸν τοῦτον ξύλα, καὶ καταφάγεται αὐτούς. |
|
15
|
15
|
| Сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на ва́съ ꙗ҆зы́къ и҆здале́ча, до́ме і҆и҃левъ, речѐ гдⷭ҇ь, ꙗ҆зы́къ си́льный, ꙗ҆зы́къ ста́рый, є҆гѡ́же ѧ҆зы́ка не оу҆вѣ́си, (ни оу҆разꙋмѣ́еши, что̀ глаго́летъ): | ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ’ ὑμᾶς ἔθνος πόρρωθεν, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, ἔθνος οὗ οὐκ ἀκούσει τῆς φωνῆς τῆς γλώσσης αὐτοῦ· |
|
16
|
16
|
| тꙋ́лъ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ гро́бъ ѿве́рстъ, всѝ крѣ́пцыи и҆ поѧдѧ́тъ жа́твꙋ ва́шꙋ | πάντες ἰσχυροὶ καὶ κατέδονται τὸν θερισμὸν ὑμῶν |
|
17
|
17
|
| и҆ хлѣ́бы ва́шѧ, и҆ поѧдѧ́тъ сынѡ́въ ва́шихъ и҆ дще́рей ва́шихъ, и҆ снѣдѧ́тъ ѻ҆ве́цъ ва́шихъ и҆ телцє́въ ва́шихъ, и҆ поѧдѧ́тъ вїногра́ды ва́шѧ и҆ смѡ́кви ва́шѧ и҆ ма̑сличїѧ ва̑ша, и҆ сокрꙋша́тъ гра́ды ва́шѧ твє́рдыѧ, на ни́хже вы̀ оу҆пова́сте, мече́мъ. | καὶ τοὺς ἄρτους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν καὶ κατέδονται τὰ πρόβατα ὑμῶν καὶ τοὺς μόσχους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς συκῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν· καὶ ἀλοήσουσι τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς ὑμῶν, ἐφ’ αἷς ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐταῖς, ἐν ρομφαίᾳ. |
|
18
|
18
|
| Ѻ҆ба́че во дне́хъ ѻ҆́нѣхъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й, не сотворю̀ ва́съ во и҆стребле́нїе. | καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου, οὐ μὴ ποιήσω ὑμᾶς εἰς συντέλειαν. |
|
19
|
19
|
| И҆ бꙋ́детъ, є҆гда̀ рече́те: почто̀ сотворѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ на́мъ сїѧ̑ всѧ̑; И҆ рече́ши къ ни̑мъ: ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́висте мѧ̀ и҆ послꙋжи́сте богѡ́мъ чꙋжди̑мъ въ землѝ ва́шей, та́кѡ послꙋ́жите богѡ́мъ чꙋжди̑мъ въ землѝ не ва́шей. | καὶ ἔσται ὅταν εἴπητε· τίνος ἕνεκεν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν πάντα ταῦτα; καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀνθ’ ὧν ἐδουλεύσατε θεοῖς ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὕτως δουλεύσετε ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ οὐχ ὑμῶν. |
|
20
|
20
|
| Возвѣсти́те сїѧ̑ до́мꙋ і҆а́кѡвлю и҆ слы́шано сотвори́те въ домꙋ̀ і҆ꙋ́динѣ (рекꙋ́ще): | ἀναγγείλατε ταῦτα εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, καὶ ἀκουσθήτω ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα. |
|
21
|
21
|
| слы́шите сїѧ̑, лю́дїе бꙋ́їи и҆ не и҆мꙋ́щїи се́рдца, и҆̀же, и҆мѣ́юще ѻ҆́чи, не ви́дите, и҆ оу҆́шы, и҆ не слы́шите: | ἀκούσατε δὴ ταῦτα, λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος, ὀφθαλμοὶ αὐτοῖς καὶ οὐ βλέπουσιν, ὦτα αὐτοῖς καὶ οὐκ ἀκούουσι. |
|
22
|
22
|
| менє́ ли не оу҆боите́сѧ; речѐ гдⷭ҇ь: и҆лѝ ѿ лица̀ моегѡ̀ не оу҆стыдите́сѧ; и҆́же положи́хъ песо́къ предѣ́лъ мо́рю, за́повѣдь вѣ́чнꙋ, и҆ не превзы́детъ є҆гѡ̀, и҆ возмꙋти́тсѧ и҆ не возмо́жетъ: и҆ возшꙋмѧ́тъ вѡ́лны є҆гѡ̀, и҆ не пре́йдꙋтъ тогѡ̀. | μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε; λέγει Κύριος, ἢ ἀπὸ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε; τὸν τάξαντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ, πρόσταγμα αἰώνιον, καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό, καὶ ταραχθήσεται καὶ οὐ δυνήσεται, καὶ ἠχήσουσι τὰ κύματα αὐτῆς καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό. |
|
23
|
23
|
| Лю́демъ же си̑мъ бы́сть се́рдце непослꙋ́шно и҆ непокори́во, и҆ оу҆клони́шасѧ и҆ поидо́ша, | τῷ δὲ λαῷ τούτῳ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος καὶ ἀπειθής, καὶ ἐξέκλιναν καὶ ἀπήλθοσαν· |
|
24
|
24
|
| и҆ не реко́ша въ се́рдцы свое́мъ: оу҆бои́мсѧ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ, даю́щагѡ на́мъ до́ждь ра́ннїй и҆ по́здный во вре́мѧ и҆сполне́нїѧ повелѣ́нїѧ жа́твы и҆ хранѧ́щагѡ на́мъ. | καὶ οὐκ εἶπον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν· φοβηθῶμεν δὴ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν διδόντα ἡμῖν ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον κατὰ καιρὸν πληρώσεως προστάγματος θερισμοῦ καὶ ἐφύλαξεν ἡμῖν. |
|
25
|
25
|
| Беззакѡ́нїѧ на̑ша оу҆клони́ша сїѧ̑, и҆ грѣсѝ на́ши ѿри́нꙋша блага̑ѧ ѿ на́съ. | αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐξέκλιναν ταῦτα, καὶ αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ἀπέστησαν τὰ ἀγαθὰ ἀφ’ ὑμῶν· |
|
26
|
26
|
| Ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣто́шасѧ въ лю́дехъ мои́хъ нечести́вїи, и҆ сѣ̑ти поста́виша, є҆́же погꙋби́ти мꙋ́жы, и҆ оу҆лови́ша. | ὅτι εὑρέθησαν ἐν τῷ λαῷ μου ἀσεβεῖς καὶ παγίδας ἔστησαν τοῦ διαφθεῖραι ἄνδρας καὶ συνελαμβάνοσαν. |
|
27
|
27
|
| А҆́ки клѣ́тка поста́влена полна̀ пти́цъ, та́кѡ до́мы и҆́хъ по́лни ле́сти: сегѡ̀ ра́ди возвели́чишасѧ и҆ ѡ҆богати́шасѧ: | ὡς παγὶς ἐφεσταμένη πλήρης πετεινῶν, οὕτως οἱ οἶκοι αὐτῶν πλήρεις δόλου· διὰ τοῦτο ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν· |
|
28
|
28
|
| оу҆ты́ша и҆ оу҆толстѣ́ша и҆ престꙋпи́ша словеса̀ моѧ̑ ѕлѣ́йшїи: прю̀ вдови́цы не сꙋди́ша, сꙋда̀ си́ра не оу҆пра́виша и҆ сꙋда̀ оу҆бѡ́гимъ не сꙋди́ша. | καὶ παρέβησαν κρίσιν, οὐκ ἔκριναν κρίσιν ὀρφανοῦ καὶ κρίσιν χήρας οὐκ ἐκρίνοσαν. |
|
29
|
29
|
| Є҆да̀ си́хъ ра́ди не посѣщꙋ̀; речѐ гдⷭ҇ь: и҆лѝ ꙗ҆зы́кꙋ сицево́мꙋ не ѿмсти́тъ дꙋша̀ моѧ̀; | μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι; λέγει Κύριος, ἢ ἐν ἔθνει τῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; |
|
30
|
30
|
| Оу҆́ жасъ и҆ стра̑шнаѧ содѣ́ѧшасѧ на землѝ: | ἔκστασις καὶ φρικτὰ ἐγενήθη ἐπὶ τῆς γῆς. |
|
31
|
31
|
| проро́цы проро́чествоваша непра́вєднаѧ, и҆ свѧще́нницы восплеска́ша рꙋка́ми свои́ми, и҆ лю́дїе моѝ возлюби́ша такѡва́ѧ. И҆ что̀ сотворитѐ въ послѣ̑днѧѧ си́хъ; | οἱ προφῆται προφητεύουσιν ἄδικα, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπεκρότησαν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ ὁ λαός μου ἠγάπησεν οὕτως· καὶ τί ποιήσετε εἰς τὰ μετὰ ταῦτα; |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.