|
Глава́ г҃
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| А҆́ще ѿпꙋ́ститъ мꙋ́жъ женꙋ̀ свою̀, и҆ ѿи́детъ ѿ негѡ̀ и҆ бꙋ́детъ мꙋ́жꙋ и҆но́мꙋ, є҆да̀ возвраща́ющисѧ возврати́тсѧ къ немꙋ̀ па́ки; є҆да̀ непоро́чна бꙋ́детъ и҆ неѡскверне́на жена̀ та̀; Ты́ же соблꙋди́ла є҆сѝ съ па́стырьми мно́гими, и҆ возвраща́ласѧ є҆сѝ [Є҆вр.: ѻ҆ба́че ѡ҆брати́сѧ.] ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | ΕΑΝ ἐξαποστείλῃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀπέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ γένηται ἀνδρί ἑτέρῳ, μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι; οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη; καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσι πολλοῖς· καὶ ἀνέκαμπτες πρός με; λέγει Κύριος. |
|
2
|
2
|
| Воздви́гни ѻ҆́чи твоѝ на правотꙋ̀ и҆ ви́ждь, гдѣ̀ не смѣси́ласѧ є҆сѝ; На пꙋте́хъ сидѣ́ла є҆сѝ а҆́ки вра́на ѡ҆со́бѧщаѧсѧ и҆ ѡ҆скверни́ла є҆сѝ зе́млю въ любодѣѧ́нїихъ и҆ въ лꙋка́вствѣхъ твои́хъ, | ἆρον τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς εὐθεῖαν καὶ ἰδέ· πῶς οὐχὶ ἐξεφύρθης; ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας αὐτοῖς ὡσεὶ κορώνη ἐρημουμένη καὶ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς πορνείαις σου καὶ ἐν ταῖς κακίαις σου. |
|
3
|
3
|
| и҆ и҆мѣ́ла є҆сѝ па́стырей мно́гихъ въ претыка́нїе себѣ̀ [Є҆вр.: сеѧ̀ ра́ди вины̀ оу҆дє́ржаны сꙋ́ть ка̑пли дождє́вныѧ, и҆ до́ждь вече́рнїй не бы́сть.]: лицѐ жены̀ блꙋдни́цы бы́сть тебѣ̀, не хотѣ́ла є҆сѝ постыдѣ́тисѧ ко всѣ̑мъ. | καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σεαυτῇ· ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι, ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας. |
|
4
|
4
|
| Не а҆́ки ли до́момъ менѐ нарекла̀ є҆сѝ и҆ ѻ҆ц҃е́мъ и҆ вожде́мъ дѣ́вства твоегѡ̀; | οὐχ ὡς οἶκόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου; |
|
5
|
5
|
| є҆да̀ пребꙋ́детъ во вѣ́къ, и҆лѝ сохрани́тсѧ въ побѣ́дꙋ; Сїѧ̑ глаго́лала є҆сѝ, и҆ сотвори́ла є҆сѝ ѕла̑ѧ, и҆ возмогла̀ є҆сѝ. | μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἢ φυλαχθήσεται εἰς νῖκος; ἰδοὺ ἐλάλησας καὶ ἐποίησας τὰ πονηρὰ ταῦτα καὶ ἠδυνάσθης. |
|
6
|
6
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀ во дни̑ і҆ѡсі́и царѧ̀: ви́дѣлъ ли є҆сѝ, ꙗ҆̀же сотвори́ ми до́мъ і҆и҃левъ; поидо́ша на всѧ́кꙋ го́рꙋ высо́кꙋ и҆ под̾ всѧ́ко дре́во ли́ствѧно и҆ соблꙋди́ша та́мѡ. | Καὶ εἶπε Κύριος πρός με ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσίου τοῦ βασιλέως· εἶδες ἃ ἐποίησέ μοι ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐπορεύθησαν ἐπὶ πᾶν ὄρος ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, καὶ ἐπόρνευσαν ἐκεῖ. |
|
7
|
7
|
| И҆ реко́хъ по внегда̀ прелюбодѣ́йствовати є҆мꙋ̀ во всѣ́хъ си́хъ: ко мнѣ̀ ѡ҆брати́сѧ. И҆ не ѡ҆брати́сѧ. И҆ ви́дѣ престꙋпле́нїе є҆гѡ̀ престꙋ́пница і҆ꙋде́а сестра̀ є҆гѡ̀. | καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα· πρός με ἀνάστρεψον, καὶ οὐκ ἀνέστρεψε· καὶ εἶδε τὴν ἀσυνθεσίαν αὐτῆς ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα. |
|
8
|
8
|
| И҆ ви́дѣхъ, ꙗ҆́кѡ ѿ всѣ́хъ (и҆з̾ѡбличе́нъ є҆́сть), въ ни́хже ꙗ҆́тъ бы́сть, въ ни́хже любодѣ́йствова до́мъ і҆и҃левъ: сегѡ̀ ра́ди ѿпꙋсти́хъ и҆̀ и҆ да́хъ є҆мꙋ̀ кни́гꙋ распꙋ́стнꙋю въ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀. Ѻ҆ба́че не оу҆боѧ́сѧ престꙋ́пница і҆ꙋде́а (сестра̀ є҆гѡ̀), но и҆́де и҆ соблꙋди́ла є҆́сть и҆ та̀: | καὶ εἶδον διότι περὶ πάντων ὧν κατελήφθη, ἐν οἷς ἐμοιχᾶτο ἡ κατοικία ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξαπέστειλα αὐτὴν καὶ ἔδωκα αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς· καὶ οὐκ ἐφοβήθη ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπόρνευσε καὶ αὐτή. |
|
9
|
9
|
| и҆ бы́сть ни во что̀ блꙋ́дъ є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆сквернѝ зе́млю, и҆ соблꙋди́ла є҆́сть съ ка́менемъ и҆ со дре́вомъ. | καὶ ἐγένετο εἰς οὐθὲν ἡ πορνεία αὐτῆς, καὶ ἐμοίχευσε τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον. |
|
10
|
10
|
| И҆ во всѣ́хъ си́хъ не ѡ҆брати́сѧ ко мнѣ̀ престꙋ́пница сестра̀ є҆ѧ̀ і҆ꙋде́а ѿ всегѡ̀ се́рдца своегѡ̀, но во лжѝ, речѐ гдⷭ҇ь. | καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη πρός με ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῆς, ἀλλ’ ἐπὶ ψεύδει. |
|
11
|
11
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: ѡ҆правда̀ дꙋ́шꙋ свою̀ ѿстꙋ́пница і҆и҃ль, па́че престꙋ́пницы і҆ꙋде́и: | καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἐδικαίωσε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς ἀσυνθέτου ᾿Ιούδα. |
|
12
|
12
|
| и҆дѝ, и҆ прочтѝ словеса̀ та̑ къ сѣ́верꙋ, и҆ рече́ши: ѡ҆брати́сѧ ко мнѣ̀, до́ме і҆и҃левъ, речѐ гдⷭ҇ь: и҆ не оу҆тверждꙋ̀ лица̀ моегѡ̀ на ва́съ, ꙗ҆́кѡ млⷭ҇тивъ а҆́зъ є҆́смь, речѐ гдⷭ҇ь, и҆ не прогнѣ́ваюсѧ на вы̀ во вѣ́ки. | πορεύου καὶ ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους πρὸς βορρᾶν καὶ ἐρεῖς· ἐπιστράφηθι πρός με, ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, καὶ οὐ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα. |
|
13
|
13
|
| Ѻ҆ба́че вѣ́ждь беззако́нїе твоѐ, ꙗ҆́кѡ въ гдⷭ҇а бг҃а твоего̀ престꙋпи́ла є҆сѝ, и҆ расточи́ла є҆сѝ пꙋти̑ твоѧ̑ чꙋжди̑мъ под̾ всѧ́кимъ дре́вомъ ли́ствѧнымъ, гла́са же моегѡ̀ не послꙋ́шала є҆сѝ, речѐ гдⷭ҇ь. | πλήν, γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου, ὅτι εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, τῆς δὲ φωνῆς μου οὐχ ὑπήκουσας, λέγει Κύριος. |
|
14
|
14
|
| Ѡ҆брати́тесѧ, сы́нове ѿстꙋпи́вшїи, гл҃етъ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́кѡ а҆́зъ воз̾ѡблада́ю ва́ми и҆ поимꙋ́ вы є҆ди́наго ѿ гра́да и҆ двꙋ́хъ ѿ пле́мене, и҆ введꙋ̀ ва́съ въ сїѡ́нъ | ἐπιστράφητε, υἱοὶ ἀφεστηκότες, λέγει Κύριος, διότι ἐγὼ κατακυριεύσω ὑμῶν καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ πατριᾶς καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς Σιὼν |
|
15
|
15
|
| и҆ да́мъ ва́мъ па̑стыри по срⷣцꙋ моемꙋ̀, и҆ оу҆пасꙋ́тъ ва́съ ра́зꙋмомъ и҆ оу҆че́нїемъ. | καὶ δώσω ὑμῖν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου, καὶ ποιμανοῦσιν ὑμᾶς ποιμαίνοντες μετ’ ἐπιστήμης. |
|
16
|
16
|
| И҆ бꙋ́детъ, є҆гда̀ оу҆мно́житесѧ и҆ возрасте́те на землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, во дни̑ ѡ҆́ны не рекꙋ́тъ ктомꙋ̀: кївѡ́тъ завѣ́та ст҃а́гѡ і҆и҃лева: не взы́детъ на се́рдце, ни воспомѧне́тсѧ, нижѐ посѣти́тсѧ, нижѐ сотвори́тсѧ ктомꙋ̀. | καὶ ἔσται ἐὰν πληθυνθῆτε καὶ αὐξηθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· κιβωτὸς διαθήκης ἁγίου ᾿Ισραήλ, οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ καρδίαν, οὐκ ὀνομασθήσεται οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι. |
|
17
|
17
|
| Во дни̑ ѡ҆́ны нарекꙋ́тъ і҆ерⷭ҇ли́ма прⷭ҇то́лъ гдⷭ҇ень, и҆ соберꙋ́тсѧ къ немꙋ̀ всѝ ꙗ҆зы́цы во и҆́мѧ гдⷭ҇не во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ не по́йдꙋтъ ктомꙋ̀ в̾слѣ́дъ похоте́й се́рдца своегѡ̀ ѕлѣ́йшагѡ. | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καλέσουσι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ Θρόνον Κυρίου, καὶ συναχθήσονται πάντα τὰ ἔθνη εἰς αὐτὴν καὶ οὐ πορεύσονται ἔτι ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς. |
|
18
|
18
|
| Во дне́хъ тѣ́хъ прїи́детъ до́мъ і҆ꙋ́динъ ко до́мꙋ і҆и҃левꙋ, и҆ по́йдꙋтъ вкꙋ́пѣ ѿ землѝ сѣ́верныѧ и҆ ѿ всѣ́хъ стра́нъ къ землѝ, ю҆́же да́хъ въ наслѣ́дїе ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ. | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συνελεύσονται ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἥξουσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν κατεκληρονόμησα τοὺς πατέρας αὐτῶν. |
|
19
|
19
|
| А҆́зъ же рѣ́хъ: да бꙋ́детъ, гдⷭ҇и, ꙗ҆́кѡ положꙋ́ тѧ въ ча̑да и҆ да́мъ тебѣ̀ зе́млю и҆збра́ннꙋю, достоѧ́нїе бг҃а вседержи́телѧ ꙗ҆зы́кѡвъ: и҆ реко́хъ: ѻ҆ц҃е́мъ нарече́те мѧ̀ и҆ ѿ менє̀ не ѿвратите́сѧ. | καὶ ἐγὼ εἶπα· γένοιτο, Κύριε· ὅτι τάξω σε εἰς τέκνα καὶ δώσω σοι γῆν ἐκλεκτήν, κληρονομίαν Θεοῦ παντοκράτορος ἐθνῶν. καὶ εἶπα· πατέρα καλέσετέ με καὶ ἀπ’ ἐμοῦ οὐκ ἀποστραφήσεσθε. |
|
20
|
20
|
| Ѻ҆ба́че ꙗ҆́коже ѿверга́етсѧ жена̀ сожи́телѧ своегѡ̀, та́кѡ ѿве́ржесѧ ѿ менє̀ до́мъ і҆и҃левъ, речѐ гдⷭ҇ь. | πλὴν ὡς ἀθετεῖ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτῇ, οὕτως ἠθέτησεν εἰς ἐμὲ ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. |
|
21
|
21
|
| Гла́съ и҆з̾ оу҆сте́нъ слы́шанъ бы́сть пла́ча и҆ моле́нїѧ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́кѡ беззако́нноваша въ пꙋте́хъ свои́хъ, забы́ша гдⷭ҇а бг҃а ст҃а́го своего̀. | φωνὴ ἐκ χειλέων ἠκούσθη κλαυθμοῦ καὶ δεήσεως υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠδίκησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, ἐπελάθοντο Θεοῦ ἁγίου αὐτῶν. |
|
22
|
22
|
| Возврати́тесѧ, сы́нове возвраща́ющїисѧ, и҆ и҆сцѣлю̀ сокрꙋшє́нїѧ ва̑ша. Сѐ, рабѝ мы̀ бꙋ́демъ тебѣ̀, ты́ бо є҆сѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ. | ἐπιστράφητε, υἱοί, ἐπιστρέφοντες, καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμῶν. ἰδοὺ δοῦλοι ἡμεῖς ἐσόμεθά σοι, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶ. |
|
23
|
23
|
| И҆́стиннѡ лжи́ви бы́ша хо́лми и҆ мно́жество го́ръ, то́кмѡ гдⷭ҇емъ бг҃омъ на́шимъ спⷭ҇нїе і҆и҃лево. | ὄντως εἰς ψεῦδος ἦσαν οἱ βουνοὶ καὶ ἡ δύναμις τῶν ὀρέων, πλὴν διὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἡ σωτηρία τοῦ ᾿Ισραήλ. |
|
24
|
24
|
| Стꙋ́дъ же поѧдѐ трꙋды̀ ѻ҆тє́цъ на́шихъ, ѿ ю҆́ности на́шеѧ, ѻ҆́вцы и҆́хъ и҆ телцы̀ и҆́хъ, и҆ сы́ны и҆́хъ и҆ дщє́ри и҆́хъ. | ἡ δὲ αἰσχύνη κατηνάλωσε τοὺς μόχθους τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν, τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς μόσχους αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν. |
|
25
|
25
|
| Оу҆снꙋ́хомъ въ постыдѣ́нїи на́шемъ, и҆ покры̀ на́съ безче́стїе на́ше, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ согрѣши́хомъ, мы̀ и҆ ѻ҆тцы̀ на́ши, ѿ ю҆́ности на́шеѧ да́же до сегѡ̀ днѐ, и҆ не послꙋ́шахомъ гла́са гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ. | ἐκοιμήθημεν ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν, καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς ἡ ἀτιμία ἡμῶν, διότι ἔναντι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμάρτομεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐχ ὑπηκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.