|
Глава́ ѕ҃
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
| Оу҆крѣпи́тесѧ, сы́нове венїамі́нѡвы, посредѣ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ въ ѳекꙋ́и вострꙋби́те трꙋбо́ю, и҆ над̾ веѳаха́рмомъ воздви́гните хорꙋ́гвь: ꙗ҆́кѡ ѕла̑ѧ произнико́ша ѿ сѣ́вера, и҆ сотре́нїе вели́ко быва́етъ: | ΕΝΙΣΧΥΣΑΤΕ, υἱοὶ Βενιαμίν, ἐκ μέσου τῆς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν Θεκουὲ σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμὰ ἄρατε σημεῖον, ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρᾶ, καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται, |
|
2
|
2
|
| и҆ ѿи́метсѧ высота̀ твоѧ̀, дщѝ сїѡ́нѧ. | καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου, θύγατερ Σιών. |
|
3
|
3
|
| Къ не́й прїи́дꙋтъ па́стырїе и҆ стада̀ и҆́хъ, и҆ поста́вѧтъ на не́й кꙋ́щы ѡ҆́крестъ, и҆ оу҆пасꙋ́тъ кі́йждо рꙋко́ю свое́ю. | εἰς αὐτὴν ἥξουσι ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ πήξουσιν ἐπ’ αὐτὴν σκηνὰς κύκλῳ καὶ ποιμανοῦσιν ἕκαστος τῇ χειρὶ αὐτοῦ. |
|
4
|
4
|
| Оу҆гото́витесѧ на ню̀ на бра́нь, воста́ните и҆ взы́демъ на ню̀ ѡ҆ полꙋ́дни: го́ре на́мъ, ꙗ҆́кѡ оу҆клони́сѧ де́нь, ꙗ҆́кѡ и҆счеза́ютъ сѣ̑ни днєвны́ѧ. | παρασκευάσασθε ἐπ’ αὐτὴν εἰς πόλεμον, ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν μεσημβρίας· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα, ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τῆς ἑσπέρας. |
|
5
|
5
|
| Воста́ните и҆ взы́демъ на ню̀ но́щїю и҆ расточи́мъ ѡ҆снѡва́нїѧ є҆ѧ̀. | ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτῆς. |
|
6
|
6
|
| Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь си́лъ: посѣцы̀ древа̀ є҆гѡ̀, и҆злі́й на і҆ерⷭ҇ли́мъ си́лꙋ: ѽ, гра́де лжи́вый, всѧ́кое наси́льство въ не́мъ! | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτῆς, ἔκχεον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ δύναμιν· ὦ πόλις ψευδής, ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτῇ. |
|
7
|
7
|
| Ꙗ҆́коже стꙋденꙋ̀ твори́тъ кла́дѧзь во́дꙋ свою̀, та́кѡ стꙋденꙋ̀ твори́тъ ю҆̀ ѕло́ба є҆ѧ̀: нече́стїе и҆ па́кѡсти оу҆слы́шатсѧ въ не́мъ над̾ лице́мъ є҆гѡ̀ всегда̀. | ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ, οὕτω ψύχει κακία αὐτῆς· ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτῇ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς διαπαντός. πόνῳ καὶ μάστιγι |
|
8
|
8
|
| Не́мощїю и҆ ꙗ҆́звою нака́жешисѧ, і҆ерⷭ҇ли́ме: да не ѿстꙋ́питъ дꙋша̀ моѧ̀ ѿ тебє̀, да не сотворю́ тѧ непрохо́днꙋ, зе́млю неѡбита́ннꙋ. | παιδευθήσῃ ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ, μὴ ποιήσω σε ἄβατον γῆν, ἥτις οὐ κατοικηθήσεται. |
|
9
|
9
|
| Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь си́лъ: ѡ҆бира́йте, ѡ҆бира́йте, а҆́ки вїногра́дъ, ѡ҆ста́нки і҆и҃лєвы, ѡ҆брати́тесѧ а҆́ки ѡ҆бира́тель на ко́шницꙋ свою̀. | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· καλαμᾶσθε, καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ. |
|
10
|
10
|
| Комꙋ̀ возглаго́лю и҆ (комꙋ̀) засвидѣ́телствꙋю, и҆ оу҆слы́шитъ; сѐ, неѡбрѣ̑зана оу҆шеса̀ и҆́хъ, и҆ слы́шати не возмогꙋ́тъ: сѐ, сло́во гдⷭ҇не бы́сть къ ни̑мъ въ поноше́нїе, и҆ не воспрїи́мꙋтъ тогѡ̀. | πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι, καὶ εἰσακούσεται; ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ οὐ δυνήσονται ἀκούειν· ἰδοὺ τὸ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ὀνειδισμόν, οὐ μὴ βουληθῶσιν αὐτὸ ἀκοῦσαι. |
|
11
|
11
|
| И҆ ꙗ҆́рость мою̀ и҆спо́лнихъ, и҆ терпѣ́хъ, и҆ не сконча́хъ и҆́хъ: и҆злїю̀ на младе́нцы ѿвнѣ̀ и҆ на собра́нїе ю҆́ношъ вкꙋ́пѣ: мꙋ́жъ бо и҆ жена̀ ꙗ҆́ти бꙋ́дꙋтъ, ста́рецъ со и҆спо́лненнымъ дні́й. | καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς. ἐκχεῶ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα, ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλληφθήσονται, πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερῶν. |
|
12
|
12
|
| И҆ пре́йдꙋтъ до́мы и҆́хъ ко и҆ны̑мъ, полѧ̀ и҆ жєны̀ и҆́хъ та́кожде, ꙗ҆́кѡ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на ѡ҆бита́ющихъ на землѝ се́й, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτῶν εἰς ἑτέρους, ἀγροὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, ὅτι ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην, λέγει Κύριος. |
|
13
|
13
|
| Поне́же ѿ ме́ншагѡ и҆ да́же до бо́лшагѡ всѝ соверши́ша беззакѡ́ннаѧ, ѿ свѧще́нника и҆ да́же до лжепроро́ка всѝ сотвори́ша лѡ́жнаѧ | ὅτι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα, ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδῆ. |
|
14
|
14
|
| и҆ цѣлѧ́хꙋ сотре́нїе люді́й мои́хъ, оу҆ничижа́юще и҆ глаго́люще: ми́ръ, ми́ръ: и҆ гдѣ̀ є҆́сть ми́ръ; | καὶ ἰῶντο σύντριμμα τοῦ λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες· εἰρήνη — εἰρήνη. καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη; |
|
15
|
15
|
| Постыдѣ́шасѧ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆скꙋдѣ́ша: и҆ нижѐ а҆́ки посрамлѧ́еми постыдѣ́шасѧ и҆ безче́стїѧ своегѡ̀ не позна́ша: сегѡ̀ ра́ди падꙋ́тъ паде́нїемъ свои́мъ и҆ во вре́мѧ посѣще́нїѧ своегѡ̀ поги́бнꙋтъ, речѐ гдⷭ҇ь. | κατῃσχύνθησαν, ὅτι ἐξελίποσαν· καὶ οὐδ’ ὡς καταισχυνόμενοι κατῃσχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν. διὰ τοῦτο πεσοῦνται ἐν τῇ πτώσει αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς ἀπολοῦνται, εἶπε Κύριος. |
|
16
|
16
|
| Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ста́ните на пꙋте́хъ и҆ ви́дите, и҆ вопроси́те ѡ҆ стезѧ́хъ гдⷭ҇нихъ вѣ́чныхъ и҆ ви́дите, кі́й є҆́сть пꙋ́ть бла́гъ, и҆ ходи́те по немꙋ̀ и҆ ѡ҆брѧ́щете ѡ҆чище́нїе дꙋша́мъ ва́шымъ. И҆ реко́ша: не по́йдемъ. | τάδε λέγει Κύριος· στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἴδετε, καὶ ἐρωτήσατε τρίβους Κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή, καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ, καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐ πορευσόμεθα. |
|
17
|
17
|
| И҆ поста́вихъ над̾ ва́ми стра́жы: слы́шите гла́съ трꙋбы̀. И҆ реко́ша: не послꙋ́шаемъ. | καθέστακα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς, ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος· καὶ εἶπαν· οὐκ ἀκουσόμεθα. |
|
18
|
18
|
| Сегѡ̀ ра́ди оу҆слы́шаша ꙗ҆зы́цы и҆ пасꙋ́щїи стада̀ своѧ̑. | διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτῶν. |
|
19
|
19
|
| Слы́ши, землѐ: сѐ, а҆́зъ навождꙋ̀ на лю́ди сїѧ̑ ѕла̑ѧ, пло́дъ ѿвраще́нїѧ и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ слове́съ мои́хъ не послꙋ́шаша и҆ зако́нъ мо́й ѿверго́ша. | ἄκουε, γῆ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν, ὅτι τῶν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο. |
|
20
|
20
|
| Вскꙋ́ю мнѣ̀ кади́ло ѿ савы̀ прино́сите и҆ кїнамѡ́нъ ѿ землѝ да́льнїѧ; всесожжє́нїѧ ва̑ша не сꙋ́ть прїѧ̑тна, и҆ же́ртвы ва́шѧ не оу҆слади́ша мѧ̀. | ἱνατί μοι λίβανον ἐκ Σαβὰ φέρετε καὶ κινάμωμον ἐκ γῆς μακρόθεν; τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὐκ εἰσὶ δεκτά, καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἥδυνάν μοι. |
|
21
|
21
|
| Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ да́мъ на лю́ди сїѧ̑ болѣ́знь, и҆ и҆знемо́гꙋтъ ѻ҆тцы̀ и҆ сы́нове вкꙋ́пѣ, сосѣ́дъ и҆ и҆́скреннїй є҆гѡ̀ поги́бнꙋтъ. | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῷ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα, γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται. |
|
22
|
22
|
| Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, лю́дїе грѧдꙋ́тъ ѿ сѣ́вера, и҆ ꙗ҆зы́къ вели́къ воста́нетъ ѿ конє́цъ землѝ, | τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς· |
|
23
|
23
|
| лꙋ́къ и҆ щи́тъ во́змꙋтъ: мꙋчи́теленъ є҆́сть и҆ не оу҆милосе́рдитсѧ: гла́съ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ мо́ре шꙋмѧ́щее: на ко́нехъ и҆ колесни́цахъ ѡ҆полчи́тсѧ а҆́ки ѻ҆́гнь на бра́нь на тѧ̀, дщѝ сїѡ́нѧ. | τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν, ἰταμός ἐστι καὶ οὐκ ἐλεήσει, φωνὴ αὐτοῦ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα, ἐφ’ ἵπποις καὶ ἅρμασι παρατάξεται ὡς πῦρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Σιών. |
|
24
|
24
|
| Слы́шахомъ слꙋ́хъ є҆гѡ̀, ѡ҆слабѣ́ша рꙋ́цѣ на́ши, ско́рбь ѡ҆б̾ѧ́тъ на́съ, бѡлѣ́зни ꙗ҆́кѡ родѧ́щїѧ. | ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, παρελύθησαν αἱ χεῖρες ἡμῶν, θλίψις κατέσχεν ἡμᾶς, ὠδῖνες ὡς τικτούσης. |
|
25
|
25
|
| Не и҆сходи́те на ни̑вы и҆ на пꙋти̑ не ходи́те, поне́же ме́чь вра́жїй ѡ҆бита́етъ ѡ҆́крестъ. | μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ βαδίζετε, ὅτι ρομφαία τῶν ἐχθρῶν παροικεῖ κυκλόθεν. |
|
26
|
26
|
| Дщѝ люді́й мои́хъ, препоѧ́шисѧ вре́тищемъ и҆ посы́плисѧ пе́пеломъ, пла́чь возлю́бленнагѡ сотворѝ тебѣ̀ рыда́нїе го́рько, поне́же внеза́пꙋ прїи́детъ запꙋстѣ́нїе на ва́съ. | θύγατερ λαοῦ μου, περίζωσαι σάκκον, κατάπασσε ἐν σποδῷ, πένθος ἀγαπητοῦ ποίησαι σεαυτῇ, κοπετὸν οἰκτρόν, ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ’ ὑμᾶς. |
|
27
|
27
|
| И҆скꙋси́телѧ да́хъ тѧ̀ въ лю́дехъ и҆скꙋ́сныхъ, и҆ оу҆вѣ́си мѧ̀, внегда̀ и҆скꙋси́ти мѝ пꙋ́ть и҆́хъ: | δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοῖς δεδοκιμασμένοις, καὶ γνώσῃ με ἐν τῷ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτῶν· |
|
28
|
28
|
| всѝ непослꙋ́шни ходѧ́щїи стропти́вѡ: мѣ́дь и҆ желѣ́зо, всѝ растлѣ́ни сꙋ́ть. | πάντες ἀνήκοοι, πορευόμενοι σκολιῶς, χαλκὸς καὶ σίδηρος, πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν. |
|
29
|
29
|
| Ѡ҆скꙋдѣ̀ мѣ́хъ ѿ ѻ҆гнѧ̀, и҆стлѣ̀ ѻ҆́лово: всꙋ́е кова́чь сребро̀ кꙋе́тъ, лꙋка̑вства бо и҆́хъ не и҆ста́ѧша. | ἐξέλιπε φυσητὴρ ἀπὸ πυρός, ἐξέλιπε μόλυβδος· εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπεῖ, πονηρία αὐτῶν οὐκ ἐτάκη. |
|
30
|
30
|
| Сребро̀ ѿринове́но нарцы́те и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь ѿве́рже и҆̀хъ. | ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς, ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς Κύριος. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.