Я ве́раваў і таму́ каза́ў: я мо́цна прыгне́чаны. Я сказа́ў неабду́мана: уся́кі чалаве́к ілжы́вы. Чым я аддзя́кую Го́спаду за ўсе Яго дабрадзе́йствы мне? Чашу спасе́ння прыму́ і імя́ Гасподняе прызаву. Абяца́нні свае́ Го́спаду я вы́канаю пе́рад усі́м наро́дам Яго. Дарага́я ў вача́х Гаспо́дніх смерць святы́х Яго! О, Го́спадзі! я раб Твой, я раб Твой і сын рабы́ Тваёй; Ты разарва́ў кайданы́ мае́. Табе́ прынясу́ ахвя́ру хвалы́, і імя́ Гаспо́дняе прызаву́. Абяца́нні свае́ Го́спаду я вы́канаю пе́рад усі́м наро́дам Яго́, у двара́х до́ма Гаспо́дняга, пасяро́д цябе́, Іерусалі́ме.

Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.

Алілуія, алілуія, алілуія, слава Табе, Бо́жа. (Тройчы, з паклонамі)

Ві́ровах, ті́мже возглаго́лах: аз же смири́хся зіло́. Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: всяк челові́к лож. Что возда́м Го́сподеві о всіх, я́же воздаде́ мі? Ча́шу спасе́нія прийму́ і і́м'я Госпо́днє призову́; моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́. Честна́ пред Го́сподем смерть преподо́бних Єго́. О Го́споди, аз раб Твой, аз раб Твой і син раби́ні Твоєя́. Растерза́л єси́ у́зи моя́. Тебі́ пожру́ же́ртву хвали́ і во і́м'я Госпо́днє призову́. Моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́, во дво́ріх до́му Госпо́дня, посреді́ тебе́, Ієрусали́ме.