На беззако́нні мае́ не зважа́й, Го́спадзі, Ты, што ад Дзе́вы нарадзі́ўся, і сэ́рца маё ачы́сці, тво́рачы яго хра́мам Прачы́стага Твайго́ Це́ла і Крыві́, і не адкі́нь мяне́ ад Твайго́ аблі́чча, ма́ючы бязме́жна вялі́кую мі́ласць.

Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.

Прычасці́цца Святы́нь Тваі́х як адва́жуся я, недасто́йны? Калі́ асме́люся да Цябе́ прыступі́ць з дасто́йнымі, то адзе́нне вы́дасць мяне́, бо яно́ не для Вячэ́ры, і я заслужу́ асуджэ́нне мнагагрэ́шнай душы́ маёй. Ачы́сці, Го́спадзі, ад бру́ду душу́ маю́ і спасі́ мяне́, як Чалавекалю́бец.

І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.

Вялі́кае мно́ства сваі́х саграшэ́нняў ма́ючы, я звярта́юся да Цябе́, Багаро́дзіца Чы́стая, шука́ючы спасе́ння: наве́дай хво́рую маю́ душу́ і малі́ Сы́на Твайго́ і Бо́га на́шага даць мне прабачэ́нне жахлі́вых маі́х учы́нкаў, Адзі́ная Благаславе́нная.

А ў Святую і Вялікую Чатырохдзесятніцу прамаўляй:

Калі́ сла́ўныя ву́чні пры ўмаве́нні на Вячэ́ры прасвятля́ліся, тады́ Іу́да пага́ны, срэбралю́бствам апанта́ны, азмро́чваўся, і беззако́нным су́ддзям ён Цябе́, пра́веднага Суддзю́, выдае́. Паглядзі́, збіра́льнік бага́ццяў, на таго́, хто з‑за іх паве́сіўся; пазбяга́й хці́васці, яка́я Наста́ўніку тако́е зрабі́ць асме́лілася. Да ўсіх до́бры Го́спадзі, сла́ва Табе́.

Беззако́нія моя́ пре́зри, Го́споди, от Ді́ви рожде́йся, і се́рдце моє́ очи́сти, храм то творя́ Пречи́стому Твоєму́ Ті́лу і Кро́ві; ніже́ отри́ни мене́ от Твоєго́ лиця́, без числа́ імі́яй ве́лію ми́лость.

Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.

Во прича́стіє святи́нь Твої́х ка́ко дерзну́ недосто́йний? А́ще бо дерзну́ к Тебі́ приступи́ти с досто́йними, хіто́н м'я облича́єть, я́ко ність вече́рній, і осужде́ніє ісхода́тайствую многогрі́шній душі́ моє́й. Очи́сти, Го́споди, скве́рну душі́ моєя́, і спаси́ м'я, я́ко Человіколю́бець.

І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Мно́гая мно́жества мої́х, Богоро́дице, прегріше́ній, к Тебі́ прибіго́х, Чи́стая, спасе́нія тре́буя: посіти́ немощству́ющую мою́ ду́шу, і моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти мі оставле́ніє, я́же соді́ях лю́тих, єди́на Благослове́нная.

[Під час Великого посту:

Єгда́ сла́внії ученици́ на умове́нії ве́чері просвіща́хуся, тогда́ Іу́да злочести́вий, сребролю́бієм неду́говав, омрача́шеся, і беззако́нним судія́м Тебе́, Пра́веднаго Судію́, предає́ть. Виждь, імі́ній рачи́телю, сих ра́ди удавле́ніє употреби́вша! Біжи́ неси́тия душі́, Учи́телю такова́я дерзну́вшия. І́же о всіх Благи́й, Го́споди, сла́ва Тебі́.]