Де́рзость ненави́дящих о́браз Госпо́день і держа́ва нечести́вих безбо́жно в Ніке́ю при́йде, і по́сланнії безчелові́чно вдови́цю, благоче́стно чту́щую іко́ну Богома́тере, істязу́ють. Но та́я но́щію с си́ном іко́ну в мо́ре пусти́, вопію́щи: сла́ва Тебі́, Чи́стая, я́ко непроходи́моє мо́ре плещі́ своя́ подаде́; сла́ва правоше́ствію Твоєму́, єди́на Нетлі́нная.

От святи́я іко́ни Твоєя́, о Влади́чице Богоро́дице, ісціле́нія і цільби́ подаю́ться оби́льно, с ві́рою і любо́вію приходя́щим к ней; та́ко і мою́ не́мощ посіти́, і ду́шу мою́ поми́луй, Блага́я, і ті́ло ісціли́ благода́тію Твоє́ю, Пречи́стая.

А́ще і в мо́ре вве́ржена бисть свята́я іко́на Твоя́, Богоро́дице, от вдови́ці, не могу́щия спасти́ сію́ от враго́в; но яви́лася єсть храни́тельниця Афо́на і врата́рниця оби́телі І́верськия, враги́ устраша́ющая і в правосла́вній Ру́стій страні́ чту́щия Тя от всіх бід і напа́стей ізбавля́ющая.

Велича́єм Тя, Пресвята́я Ді́во, Богоізбра́нная Отрокови́це, і чтим о́браз Твой святи́й, і́мже то́чиши ісціле́нія всім с ві́рою притека́ющим.

К Богоро́диці притеце́м, су́щії в біда́х, і святі́й іко́ні Єя́ ни́ні припаде́м, с ві́рою зову́ще із глубини́ душі́: ско́ро на́ше усли́ши моле́ніє, Ді́во, я́ко Скоропослу́шниця наре́кшаяся. Тебе́ бо раби́ Твої́ в ну́ждах гото́вую Помо́щницю і́мами.

В мо́рі жите́йстім обурева́ємії, треволне́нію подпа́даєм страсте́й і іскуше́ній. Пода́ждь у́бо нам, Госпоже́, ру́ку по́мощі, я́коже Петро́ві Син Твой, і ускори́ от бід ізба́вити ни, да зове́м Ті: ра́дуйся, Всеблага́я Скоропослу́шнице.

Преблагослове́нная Влади́чице, Присноді́во Богоро́дице, Бо́га Сло́ва па́че вся́каго сло́ва на спасе́ніє на́ше ро́ждшая, і благода́ть Єго́ преізоби́льно па́че всіх прия́вшая, мо́ре неісчерпа́ємоє Боже́ственних дарова́ній я́вльшаяся і чуде́с приснотеку́щая ріка́, ізлива́ющая благода́ть всім с ві́рою к Тебі́ прибіга́ющим! Чудотво́рному Твоєму́ о́бразу припа́дающе, мо́лимся Тебі́, всеще́дрій Ма́тері Человіколюби́ваго Влади́ки: удиви́ на нас пребога́тия ми́лості Твоя́, і проше́нія на́ша, приноси́мая Тебі́, Скоропослу́шнице, іспо́лнити ускори́, вся я́же на по́льзу, во утіше́ніє і спасе́ніє коєму́ждо устроя́ющи. Посіти́, Преблага́я, раби́ Твоя́ благода́тію Твоє́ю, і пода́ждь неду́гующим цільбу́ і соверше́нноє здра́віє, обурева́ємим тишину́, пліне́нним свобо́ду, і разли́чними о́брази стра́ждущия уті́ши. Ізба́ви, всеми́лостивая Госпоже́, всяк град і страну́ от гла́да, я́зви, тру́са, пото́па, огня́, меча́ і іни́я ка́зні вре́менния і ві́чния, Ма́терним Твої́м дерзнове́нієм гнів Бо́жий от нас отвраща́ющи; тако́жде і от душе́внаго разслабле́нія, обурева́нія страсте́й і гріхопаде́ній свободи́ раби́ Твоя́, я́ко да непреткнове́нно во вся́ком благоче́стії пожи́вше в сем ві́ці, і в бу́дущем ві́чних благ сподо́бимся, благода́тію і человіколю́бієм Си́на Твоєго́ і Бо́га, Єму́же подоба́єть вся́кая сла́ва, честь і поклоне́ніє, со Безнача́льним Єго́ Отце́м і Пресвяти́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Почерпе́м, челові́ци, / цільби́ душа́м і тілесе́м моли́твою, / Ріка́ бо всім предтече́ть — Пречи́стая Цари́ця Богоро́диця, / істоча́ющи нам чу́дную во́ду / і ізмива́ющи серде́ць че́рності, / гріхо́вния стру́пи очища́ющи, / ду́ші же освяща́ющи ві́рних // Боже́ственною благода́тію.

От неістощи́мия / Ти, Істо́чниче Богоблагода́тний, подає́ши мі, / точа́щи, во́ди / Твоєя́ благода́ті, / приснотеку́щий па́че сло́ва, / я́ко бо Сло́во ро́ждшая па́че сми́сла, / молю́ Ті ся, ороси́ м'я благода́тію, да зову́ Ті: // ра́дуйся, Водо́ спаси́тельная.

О Пресвята́я Ді́во, Всеми́лостивая Госпоже́ Влади́чице Богоро́дице, Живоно́сний Істо́чник Твой, ціле́бния да́ри на здра́віє душ і тіле́с на́ших і на спасе́ніє ми́ру точа́щий, подала́ єси́ нам, ті́мже благода́рні су́ще усе́рдно мо́лим Тя, Цари́це Пресвята́я, моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти нам оставле́ніє прегріше́ній і вся́кой душі́ скорб'я́щей і озло́бленній ми́лость і утіше́ніє, і от бід, скорбе́й і болі́зней свобожде́ніє. Пода́ждь, Госпоже́, хра́му сему́ і сим лю́дем покрове́ніє [і святі́й оби́телі сей соблюде́ніє], гра́ду сему́ [або: ве́сі сей] сохране́ніє, страні́ на́шей Украї́ні от напа́стей ізбавле́ніє і огражде́ніє, да ми́рноє зді поживе́м житіє́, і в бу́дущем ві́ці сподо́бимся ви́діти Тебе́, Засту́пницю на́шу, во сла́ві Ца́рствія Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего, Єму́же сла́ва і держа́ва со Отце́м і Пресвяти́м Ду́хом во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Днесь всеми́рная ра́дость возсія́ нам ве́лія: / дарова́ся святі́й Горі́ Афо́нстій / цільбоно́сная Твоя́, Влади́чице Богоро́дице, іко́на, / со ізображе́нієм тричи́сленно і неразді́льно пречи́стих рук Твої́х, / в прославле́ніє Святи́я Тро́йці, / созива́єши бо ві́рних і моля́щихся Тебі́ о сем позна́ти, / я́ко двіма́ Си́на і Го́спода де́ржиши, / тре́тію же яви́ на прибі́жище і покро́в чту́щим Тя, / от вся́ких напа́стей і бід ізбавля́ти, / да всі, притека́ющії к Тебі́ ві́рою приє́млють неоску́дно от всіх зол свобожде́ніє, / от враго́в защище́ніє, / сего́ ра́ди і ми вку́пі со Афо́ном вопіє́м: // ра́дуйся, Благода́тная, Госпо́дь с Тобо́ю.

Днесь весе́лоє наста́ ни́ні Твоє́ торжество́, Богома́ти Пречи́стая, / всі ві́рнії іспо́лнишася ра́дости і весе́лія, / я́ко сподо́бльшеся ізря́дно воспі́ти / преди́вноє явле́ніє честна́го о́браза Твоєго́ / і ро́ждшагося із Тебе́ Младе́нця, і́стинна же Бо́га, / Єго́же двіма́ рука́ма об'є́млеши, / і тре́тією от напа́стей і бід нас ізима́єши, // і ізбавля́єши от всіх зол і обстоя́ній.

Велича́єм Тя, / Пренепоро́чная Ді́во, / і чтим чудеса́ о́браза свята́го Твоєго́, / трех пречи́стих рук Твої́х явле́ніє // в сла́ву Божества́, в Тро́йці Бо́га на́шего.

О, Пресвята́я Госпоже́ Влади́чице Богоро́дице, ве́ліє чу́до свято́му Іоа́нну Дамаски́ну яви́вшая, я́ко ві́ру і́стинную і наде́жду несумні́нную показа́вшему! Усли́ши нас, грі́шних, пред чудотво́рною Твоє́ю іко́ною усе́рдно моля́щихся і прося́щих Твоєя́ по́мощі: не отри́ни моле́нія сего́ мно́гих ра́ди прегріше́ній на́ших, но, я́ко Ма́ти милосе́рдія і щедро́т, ізба́ви нас от болі́зней, скорбе́й і печа́лей, прости́ соді́янния на́ми гріхи́, іспо́лни ра́дости і весе́лія всіх, чту́щих святу́ю іко́ну Твою́, да ра́достно воспоє́м і любо́вію просла́вим і́м'я Твоє́, я́ко Ти єси́ от всіх родо́в ізбра́нная і благослове́нная во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Необори́мая стіна́ о́браз Твой і істо́чник чуде́с, / я́коже дре́вле от него́ заступле́ніє Твоє́ гра́ду Пско́ву дарова́ла єси́, / та́ко і ни́ні нас от всіх бід і скорбе́й ми́лостивно ізба́ви, // і спаси́ ду́ші на́ша я́ко любвеоби́льная Ма́ти.

Пренепоро́чная Ді́во, / отображе́ніє Ли́ка Твоєго́ чту́щих благода́рния да́ри приє́млеши, / живи́м і ме́ртвим помога́єши, / град і страну́ на́шу заступа́ющи, / і к Си́ну Твоєму́ моли́тви прино́сиши // о спасе́нії душ на́ших.

Велича́єм Тя, / Пресвята́я Ді́во, / Богоізбра́нная Отрокови́це, / і чтем святи́я іко́ни Твоєя́ // чуде́сноє отображе́ніє.

Пред Свято́ю Твоє́ю іко́ною, Влади́чице, / моля́щіїся ісціле́ній сподобля́ються, / ві́ри і́стинния позна́ніє приє́млють, / і ага́рянськая наше́ствія отража́ють. / Ті́мже і нам, к Тебі́ припа́дающим, / гріхо́в оставле́ніє іспроси́, / по́мисли благоче́стія сердця́ на́ша просвіти́, // і к Си́ну Твоєму́ моли́тву вознеси́ о спасе́нії душ на́ших.

Істо́чник ісціле́ній і ві́ри Правосла́вния утвержде́ніє / Поча́євськая Твоя́ іко́на, Богоро́дице, яви́ся, / Ті́мже і нас, к ней притека́ющих, / от бід і іскуше́ній свободи́, / ла́вру Твою́ невріди́му сохрани́, / Правосла́віє во о́крест стоя́щих страна́х утверди́, / і гріхи́ разріши́ моли́твенник Твої́х: // єли́ка бо хо́щеши, мо́жеши.