|
Псалом 139
|
Pал0мъ рlf
|
|
1
|
0
|
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.–
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, Rlf7.
|
|
2
|
1
|
|
–Изми́ мя, Го́споди, от человѣ́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна изба́ви мя́:
|
И#зми1 мz, гDи, t человёка лукaва, t мyжа непрaведна и3збaви мS:
|
|
3
|
2
|
|
2и́же помы́слиша непра́вду въ се́рдцы, ве́сь де́нь ополча́ху бра́ни:
|
и5же помhслиша непрaвду въ сeрдцы, вeсь дeнь њполчaху бр†ни:
|
|
4
|
3
|
|
3изостри́ша язы́къ сво́й я́ко зміи́нъ: я́дъ а́спідовъ подъ устна́ми и́хъ.
|
и3з8wстри1ша љзhкъ св0й ћкw ѕміи1нъ: ћдъ ѓспідовъ под8 ўстнaми и4хъ.
|
|
5
|
4
|
|
4Сохрани́ мя, Го́споди, изъ руки́ грѣ́шничи, от человѣ́къ непра́ведныхъ изми́ мя, и́же помы́слиша запя́ти стопы́ моя́.
|
Сохрани1 мz, гDи, и3з8 руки2 грёшничи, t человBкъ непрaведныхъ и3зми1 мz, и5же помhслиша запsти стwпы2 мо‰.
|
|
6
|
5
|
|
5Скры́ша го́рдіи сѣ́ть мнѣ́ и у́жы, препя́ша сѣ́ть нога́ма мои́ма: 6при стези́ собла́зны положи́ша ми́.
|
Скрhша г0рдіи сёть мнЁ и3 ќжы, препsша сёть ногaма мои1ма:
|
|
7
|
6
|
|
Рѣ́хъ Го́сподеви: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, внуши́, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́.
|
при стези2 соблaзны положи1ша ми2.
|
|
8
|
7
|
|
Го́споди, Го́споди, си́ло спасе́нія моєго́, осѣни́лъ єси́ надъ главо́ю моє́ю въ де́нь бра́ни.
|
Рёхъ гDеви: бGъ м0й є3си2 ты2, внуши2, гDи, глaсъ молeніz моегw2.
|
|
9
|
8
|
|
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грѣ́шнику: помы́слиша на мя́, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́тся.
|
ГDи, гDи, си1ло спcніz моегw2, њсэни1лъ є3си2 над8 глав0ю моeю въ дeнь брaни.
|
|
10
|
9
|
|
Глава́ окруже́нія и́хъ, тру́дъ усте́нъ и́хъ покры́єтъ я́.
|
Не предaждь менE, гDи, t желaніz моегw2 грёшнику: помhслиша на мS, не њстaви менE, да не когдA вознесyтсz.
|
|
11
|
10
|
|
Паду́тъ на ни́хъ у́глія о́гненная, низложи́ши я́ во страсте́хъ, и не постоя́тъ.
|
Pал0мъ њкружeніz и4хъ, трyдъ ўстeнъ и4хъ покрhетъ |.
|
|
12
|
11
|
|
Му́жъ язы́ченъ не испра́вится на земли́: му́жа непра́ведна зла́я уловя́тъ во истлѣ́ніє.
|
Падyтъ на ни1хъ ќгліz џгнєннаz, низложи1ши | во страстeхъ, и3 не постоsтъ.
|
|
13
|
12
|
|
Позна́хъ, я́ко сотвори́тъ Госпо́дь су́дъ ни́щымъ и ме́сть убо́гимъ.
|
Мyжъ љзhченъ не и3спрaвитсz на земли2: мyжа непрaведна ѕл†z ўловsтъ во и3стлёніе.
|
|
14
|
13
|
|
Оба́че пра́ведніи исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и вселя́тся пра́віи съ лице́мъ Твои́мъ.
|
Познaхъ, ћкw сотвори1тъ гDь сyдъ ни1щымъ и3 мeсть ўбHгимъ.
|