|
Κεφάλαιο 36
|
Глава 36
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ τεσσαρεσκαιδεκάτου ἔτους, βασιλεύοντος ᾿Εζεκίου, ἀνέβη Σενναχηρεὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς ᾿Ιουδαίας τὰς ὀχυρὰς καὶ ἔλαβεν αὐτάς.
|
И бы́сть во четвертоєна́десять лѣ́то ца́рствующу єзекі́и, взы́де сеннахирі́мъ ца́рь Ассирі́йскъ на гра́ды тве́рды іуде́йски и взя́ о́ныя.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀπέστειλε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὸν Ραψάκην ἐκ Λαχεὶς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν μετὰ δυνάμεως πολλῆς, καὶ ἔστη ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἄνω ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως.
|
И посла́ ца́рь Ассирі́йскъ рапса́ка от лахі́са во Ієрусали́мъ ко царю́ єзекі́и съ си́лою вели́кою, и ста́ у водова́жды купѣ́ли вы́шнія на пути́ села́ кнафе́ова {бѣли́лнича}.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου ὁ οἰκονόμος καὶ Σομνᾶς ὁ γραμματεὺς καὶ ᾿Ιωὰχ ὁ τοῦ ᾿Ασὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος.
|
И изы́де къ нему́ Єліакі́мъ сы́нъ хелкі́євъ домострои́тель, и сомна́съ книго́чій, и Іоа́хъ сы́нъ Аса́фовъ памятопи́сецъ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ραψάκης· εἴπατε ᾿Εζεκίᾳ· τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας, βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· τί πεποιθὼς εἶ;
|
И рече́ и́мъ рапса́къ: рцы́те єзекі́и: сія́ глаго́летъ ца́рь вели́кій, ца́рь Ассирі́йскъ: на что́ упова́єши?
|
|
5
|
5
|
|
μὴ ἐν βουλῇ ἢ λόγοις χειλέων παράταξις γίνεται; καὶ νῦν ἐπὶ τίνα πέποιθας, ὅτι ἀπειθεῖς μοι;
|
єда́ совѣ́томъ и словесы́ у́стными би́тва быва́єтъ? и ны́нѣ на кого́ упова́єши, я́ко не покаря́єшися мнѣ́?
|
|
6
|
6
|
|
ἰδοὺ πεποιθὼς εἶ ἐπὶ τὴν ράβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην, ἐπ᾿ Αἴγυπτον· ὡς ἂν ἐπιστηριχθῇ ἀνὴρ ἐπ᾿ αὐτήν, εἰσελεύσεται εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ τρήσει αὐτήν· οὕτως ἐστὶ Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
се́, упова́єши на же́злъ тро́стянъ сокруше́нный се́й, на Єги́петъ, на него́же а́ще опре́тся му́жъ, вни́детъ въ ру́ку єго́ и прободе́тъ ю́: та́ко є́сть фарао́нъ ца́рь Єги́петскій, и вси́ упова́ющіи на него́:
|
|
7
|
7
|
|
εἰ δὲ λέγετε· ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν πεποίθαμεν,
|
а́ще же глаго́лете, на Го́спода Бо́га на́шего упова́ємъ: не се́й ли є́сть, єго́же разори́ єзекі́а высо́кая и тре́бища єго́, и заповѣ́да Іу́дѣ и Ієрусали́му: предъ олтаре́мъ си́мъ поклони́теся?
|
|
8
|
8
|
|
νῦν μείχθητε τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων, καὶ δώσω ὑμῖν δισχιλίαν ἵππον, εἰ δυνήσεσθε δοῦναι ἀναβάτας ἐπ᾿ αὐτούς.
|
ны́нѣ соєдини́теся господи́ну моєму́ царю́ Ассирі́йску, и да́мъ ва́мъ двѣ́ ты́сящы ко́ней, а́ще мо́жете да́ти всѣда́ющыя на ни́хъ:
|
|
9
|
9
|
|
καὶ πῶς δύνασθε ἀποστρέψαι εἰς πρόσωπον τῶν τοπαρχῶν; οἰκέται εἰσὶν οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ Αἰγυπτίοις εἰς ἵππον καὶ ἀναβάτην.
|
и ка́ко мо́жете отврати́ти лице́ воєво́ды єди́наго? раби́ су́ть, и́же упова́ютъ на Єги́птянъ, на ко́ней и вса́дниковъ:
|
|
10
|
10
|
|
καὶ νῦν μὴ ἄνευ Κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὴν χώραν ταύτην πολεμῆσαι αὐτήν; Κύριος εἶπε πρός με· ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην, καὶ διάφθειρον αὐτήν.
|
и ны́нѣ єда́ безъ Го́спода пріидо́хомъ на страну́ сію́, воєва́ти на ню́? Госпо́дь рече́ ко мнѣ́: взы́ди на зе́млю сію́ и погуби́ ю́.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακεὶμ καὶ Σομνᾶς καὶ ᾿Ιωάχ· λάλησον πρὸς τοὺς παῖδάς σου Συριστί, ἀκούομεν γὰρ ἡμεῖς, καὶ μὴ λάλει πρὸς ἡμᾶς ᾿Ιουδαϊστί· καὶ ἱνατί λαλεῖς εἰς τὰ ὦτα τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐπὶ τῷ τείχει;
|
И рече́ къ нему́ Єліакі́мъ и сомна́съ книго́чій и Іоа́хъ: глаго́ли къ рабо́мъ твои́мъ Си́рски, разумѣ́ємъ бо мы́, а не глаго́ли къ на́мъ Іуде́йски: и вску́ю глаго́леши во у́шы человѣ́комъ сѣдя́щымъ на стѣнѣ́?
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ραψάκης· μὴ πρὸς τὸν Κύριον ὑμῶν ἢ πρὸς ὑμᾶς ἀπέσταλκέ με ὁ κύριός μου λαλῆσαι τοὺς λόγους τούτους; οὐχὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθημένους ἐπὶ τῷ τείχει, ἵνα φάγωσι κόπρον καὶ πίωσιν οὖρον μεθ᾿ ὑμῶν ἅμα;
|
И рече́ къ ни́мъ рапса́къ: єда́ ко господи́ну ва́шему, или́ къ ва́мъ посла́ мя господи́нъ мо́й глаго́лати словеса́ сія́? не къ человѣ́комъ ли сѣдя́щымъ на огра́дѣ, да ядя́тъ моты́ла и пію́тъ мо́чь съ ва́ми вку́пѣ?
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἔστη Ραψάκης καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ ᾿Ιουδαϊστὶ καὶ εἶπεν· ἀκούσατε τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου, βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
|
И ста́ рапса́къ, и возопи́ гла́сомъ ве́ліимъ Іуде́йски и рече́: слы́шите словеса́ царя́ вели́каго, царя́ Ассирі́йска:
|
|
14
|
14
|
|
τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λόγοις, οἳ οὐ δυνήσονται ρύσασθαι ὑμᾶς·
|
сія́ глаго́летъ ца́рь: да не прельща́єтъ ва́съ єзекі́а словесы́, не мо́жетъ изба́вити ва́съ:
|
|
15
|
15
|
|
καὶ μὴ λεγέτω ὑμῖν ᾿Εζεκίας, ὅτι ρύσεται ὑμᾶς ὁ Θεός, καὶ οὐ μὴ παραδοθῇ ἡ πόλις αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων·
|
и да не глаго́летъ ва́мъ єзекі́а, я́ко изба́витъ вы́ Бо́гъ, и не преда́стся гра́дъ се́й въ ру́цѣ царя́ Ассирі́йска:
|
|
16
|
16
|
|
μὴ ἀκούετε ᾿Εζεκίου. τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· εἰ βούλεσθε εὐλογηθῆναι, ἐκπορεύεσθε πρός με καὶ φάγεσθε ἕκαστος τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ τὰς συκᾶς καὶ πίεσθε ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου ὑμῶν,
|
не слу́шайте єзекі́и: сія́ глаго́летъ ца́рь Ассирі́йскій: а́ще хо́щете благослове́ни бы́ти, изыди́те ко мнѣ́ и яди́те кі́йждо віногра́дъ сво́й и смо́кви, и пі́йте от пото́ка ва́шего,
|
|
17
|
17
|
|
ἕως ἂν ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν, ὡς ἡ γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτων καὶ ἀμπελώνων.
|
до́ндеже пріиду́ и поиму́ вы́ въ зе́млю, я́же а́ки ва́ша земля́, земля́ пшени́цы и віна́ и хлѣ́бовъ и віногра́довъ:
|
|
18
|
18
|
|
μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λέγων· ὁ Θεὸς ὑμῶν ρύσεται ὑμᾶς. μὴ ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων;
|
да не прельща́єтъ ва́съ єзекі́а, глаго́ля: Бо́гъ ва́шъ изба́витъ вы́: єда́ изба́виша бо́зи язы́честіи, кі́йждо страну́ свою́ от руки́ царя́ Ассирі́йска?
|
|
19
|
19
|
|
ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Αἰμὰθ καὶ ᾿Αρφάθ; καὶ ποῦ ὁ θεὸς τῆς πόλεως Σεπφαρείμ; μὴ ἐδύναντο ρύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ χειρός μου;
|
гдѣ́ є́сть бо́гъ Єма́ѳовъ и Арфа́ѳовъ? и гдѣ́ бо́гъ гра́да Сепфарі́ма? єда́ возмого́ша изба́вити самарі́ю от руки́ моєя́?
|
|
20
|
20
|
|
τίς τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων, ὅστις ἐρρύσατο τὴ γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, ὅτι ρύσεται ὁ Θεὸς ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου;
|
кто́ от бого́въ всѣ́хъ язы́ковъ си́хъ, и́же изба́ви зе́млю свою́ от руки́ моєя́, я́ко изба́витъ Бо́гъ Ієрусали́ма от руки́ моєя́?
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐσιώπησαν, καὶ οὐδεὶς ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον, διὰ τὸ προστάξαι τὸν βασιλέα μηδένα ἀποκριθῆναι.
|
И умолко́ша, и никто́же отвѣща́ єму́ словесе́, повелѣ́нія ра́ди царе́ва, да никто́же отвѣща́єтъ.
|
|
22
|
22
|
|
Καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου οἰκονόμος καὶ Σομνᾶς ὁ γραμματεὺς τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Ιωὰχ ὁ τοῦ ᾿Ασὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος πρὸς ᾿Εζεκίαν ἐσχισμένοι τοὺς χιτῶνας καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺς λόγους Ραψάκου.
|
И вни́де Єліакі́мъ сы́нъ хелкі́євъ домострои́тель, и сомна́съ книго́чій си́лы, и Іоа́хъ сы́нъ Аса́фовъ памятопи́сецъ ко єзекі́и въ расте́рзаныхъ ри́захъ и повѣ́даша єму́ словеса́ рапса́кова.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.